donderdag 19 april 2018

It's wonderful


Oh wat een heerlijkheid, deze dagen met het zonnetje,
vooral zo in alle vroegte in de tuin, met een kopje koffie,
terwijl ik daar zo zat en zat te mijmeren over een goede
openingszin, hoorde ik in gedachte zomaar dit liedje 
en dat zegt eigenlijk genoeg voor vandaag, denk ik..

Geniet ervan, fijne dag
-X-

woensdag 18 april 2018

Poetsen


In deze dagen, of misschien is het wel op deze dagen
waarbij de webwinkel open is, ben ik daar zo mee bezig
dat ik eigenlijk niet zo toe kom aan andere dingen.
Er ligt een berg was en als je met je vinger over de randjes
zou gaan, niet dat ik dat ooit doe, zou je zien dat er overal
stof ligt, ook mijn kledingkast is een zootje, ik was op
zoek naar wat zomerkleren en propte de hele stapel
wintertruien er zo terug in, die valt nu zo uit de kast
als ik de deur open doe (ik prop 'm dan weer terug)
Ik zie het als een goed ding, het betekent dat  er lekker
veel besteld is en dat het mij lukt om op één ding 
te focussen zonder helemaal uit te wapperen in mijn hoofd.
(ken je dat, dat je helemaal geen grip hebt op wat je
moet doen, en van de hak op de tak springt?)

Vandaag lijken de bestellingen stil gevallen, wie gaat
er ook dingen kopen terwijl je heerlijk naar buiten kan,
P is naar mijn moeder, heel fijn dat ik soms niet mee hoef
en een lange lege zonnige dag strekt zich voor mij uit.
Ik denk dat ik maar eens wat ga huishouden, of zoals
wij dat noemen 'de grove kuis' dat grove laat wat ruimte 
om het een beetje af te raffelen en wat stof te laten 
liggen hier en daar, het ligt er morgen ook nog wel.
Het schortje, wat maar een paar centimeter groot is
vond ik op een rommelmarkt, ik denk dat iemand het
ooit maakte voor haar pop, echt onroerend lief..
(dat piepkleine poetsdoekje er in..)

Ah dit is weer een ouderwetse babbelpost, zonder
kop of staart ;-) ik wens je een heerlijke dag.
-X-

dinsdag 17 april 2018

De achterzijde van de mooie plaatjes..


Natuurlijk weet ik niet of het zo is, maar het lijkt mij dat 
achter alle mooie plaatjes op de social media, een
verhaal schuilt wat misschien veel minder fraai is dan 
doet vermoeden, maar misschien ook wel niet, misschien
bestaan er echt wel perfecte levens, zonder problemen
van welke aard dan ook, ik gun het werkelijk iedereen..
Sommige dingen zijn ook lastig om te delen en waarom 
zou je ook, je hebt natuurlijk geen idee wie het leest
of meekijkt en vooral wil je natuurlijk niet onder doen
 voor een ander of zielig gevonden worden (oh gruwel)


Gisteren plaatste ik een klein oproepje op mijn stories
van Instagram en op Twitter, niet dat ik enige reactie 
kreeg hoor, maar het was in het kader van; je probeert
nog eens wat en een balletje kan raar rollen.
Ik deed dat omdat P. eigenlijk op zoek is naar werk,
nee, niet eigenlijk, hij is hele dagen op zoek en dat 
al twee jaar, honderden solliciaties, de één na de ander.
Het levert niks op, niet dat hij geen goede opleiding
heeft, hij is econoom, of te weinig ervaring, maar zodra
zijn leeftijd (dik boven de 50) ter sprake komt is het klaar.
Dit hele gedoe levert achter de schermen flink wat 
spanning op, zo nu en dan, het huisje is nogal klein
om hele dagen samen in te zitten, daarnaast zou wat extra
inkomen heel fijn zijn, niet dat ik me arm voel hoor,
helemaal niet, ik tel mijn zegeningen.
We mogen van mijn broer in dit huisje wonen, 
op een plek die eigenlijk kilometers boven onze stand is,
normaal zouden we hier echt nooit kunnen wonen.


Laatst kochten we een andere auto, die hebben we nodig
om naar mijn moeder te gaan, hij kostte niet meer
dan de prijs van een aardige fiets, maar hij rijdt (voorlopig:-)
Verder heb ik geen spullen nodig, ik heb er geen verlangen
naar, noch de plek om het op te bergen.
We zijn al twee jaar niet op vakantie geweest, mijn reisjes
naar Wenen betaalde mijn zoon en zijn vriendin (lief!)
maar fietsen in en buiten de stad is ook fijn.
Kleding is overal tweedehands te vinden, dus wij redden 
het wel, ik heb voor hetere vuren gestaan.
P. geeft tegenwoordig wat bijles, wiskunde en economie
en doet voor wat mensen de administratie, dus ik dacht
ik vraag eens of er ZZPers of kleine zelfstandigen zijn voor
wie hij dat zou kunnen doen (hij is niet op de social media)
Ik voelde me een beetje bezwaard, want het lijkt wat af te
steken, tegen al die mooie plaatjes, maar soms kan het me
ineens zo overvallen deze hele situatie en ben ik in tranen..
Maar de volgende dag denk ik Hup en ga ik weer verder,
we hebben een prachtig dak boven ons hoofd, we hebben
te eten en vooral Goede Moed..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 16 april 2018

Wat gebabbel en drie tips.


Van het weekend ging ik naar de rommelmarkt bij 
de IJhallen, hier in de buurt, vanaf april is dat altijd buiten
en het is een heerlijke markt om overheen te dwalen.
Ik zoek eigenlijk niks speciaals, wat ik wel altijd hoop
een jurk van Cos of zo'n soort merk tegen te komen,
hoewel ik nooit in die bergen kleren ga staan graven :-)
Deze keer had ik geluk, ik vond er eentje, keurig aan 
een hangertje aan de kraam, die hing op mij te wachten.
Ook vond ik een paar ongedragen gympen van Bensimon,
dat zijn Franse gympen die heel lekker zitten en zo'n
fijne ouderwetse look hebben, tip voor de zomer!


Om mijn aankopen te beperken op zo'n dag, ik heb 
nauwelijks opbergruimte hier, neem ik altijd een mand
mee en als die vol is, dan kan ik niks meer kopen,
oh wat een discipline, haha, maar voor mij werkt het.
(dat is meteen de tweede tip van deze dag :-)
Ook hoop ik altijd oude papieren dingetjes te vinden,
schriftjes, kaarten, of zoals deze keer oude poezie plaatjes,
ik zocht het op, zo schrijf je het, hoewel wij het 
zo'n album altijd een poesie noemden..


Op mijn vraag wat ze er voor wilde hebben, zei de 
verkoper, 10 cent per stuk, het was een schaal vol,
ik vraag dan altijd en als ik ze allemaal neem?
Toen waren ze vele malen goedkoper, het lijkt altijd te
werken, dat was dan de derde en laatste tip.
Wat een heerlijkheid al die plaatjes, waar het leven zo
simpel en gezellig op lijkt, waar het een en al zoetheid
en geluk is, je zou er zo in willen duiken..
Weet je nog, die albums, ik heb ze nog alle twee,
en sommige versjes weet ik zelfs zo uit mijn hoofd.
Zo schreef mijn broer toen ik een jaar of zeven was
(met een plaatje van een aap met schaatsen erbij)
Klein is mijn versje
veel zeg ik niet
enkel drie woorden
vergeet mij niet..

(ik ben hem niet vergeten, ik zie hem elke dag,
ik woon naast hem, maar dat terzijde)

Ik wens je een mooie maandag
-X-
Ps. dank jullie voor alle reacties op de mijmerkaartjes,
ik zou ze graag voor Tink maken, mail je je adres?

vrijdag 13 april 2018

Mijmeren


Nu dacht ik echt dat ik alle tijd had toen ik de webwinkel
dicht deed een week of 3 geleden, zo'n soort gevoel
alsof ik grote vakantie kreeg toen ik nog op de 
lagere school zat, weet je nog hoe dat voelde?
Als het moment eindelijk daar was dat je de school uit
wandelde of waarschijnlijker huppelde (haha, dat 
kan ik denk ik helemaal niet meer)
Je dacht dat je er nooit meer heen hoefde, een eindeloze
lege tijd strekte zich voor je uit, waarin je
mocht doen waar waar je zin in had, heerlijk..


Van  de week zat ik daar over te mijmeren, zo'n mooi
woord over dat gevoel van vrijheid en vervolgens mijmerde
ik over het woord mijmeren, wat zoveel betekent als;
nadenken, bezinnen, reflecteren, overpeinzen, bespiegelen..
Daarop maakte ik de mijmerkaartjes, een kaartje wat je
boven je bureau of waar dan ook kan hangen en als je 
er naar kijkt zie je meteen het beeld voor je, tenminste ik wel.
Ik liet ze aan P. zien en bij hem werkt het niet, hij ziet
nooit dingen voor zich, hij vraagt zich af, als ik een kaartje
laat zien met strand; welk strand, is het zomer, winter,
is het in Domburg of ergens anders, kan ik mijn auto 
daar makkelijk parkeren, haha, dat soort dingen..


Ik zie het meteen voor me, precies zoals ik het het liefste
heb, daarom maakte ik er ook geen tekeningen bij
maar enkel wat kleuren zodat een ieder zijn eigen beeld
erbij kan bedenken, dat is het idee van de kaartjes.
Ik heb een paar setjes in de webwinkel, het was weer veel
meer werk dan ik dacht :-) en ook heb is er de mogelijkheid
om kaartjes te kopen met je eigen 'mijmerwoorden' 
ik maak de kaartjes dan als het waren op maat.

Om het einde van mijn grote vakantie (die zo voorbij was)
en de heropening van mijn part-time-pop-up shop te
vieren geef ik 4 mijmerkaartjes op maat weg.
Laat mij 4 woorden weten waar je op weg mijmert
en misschien maak ik de jouwe wel, ik zie 
uit naar je reactie, dank je wel

Ik wens je een heel fijn weekend
-X-

woensdag 11 april 2018

Het woud in..


Vandaag ben ik even op zoek naar mijn innerlijke
Roodkapje, je weet wel, zo iemand die zo moedig is
om alleen het woud in te gaan en helemaal niet bang is
voor wolven (en beren ;-) op haar pad en gewoon op weg
gaat ondanks alles wat ze tegen zou kunnen komen..
Zo iemand die nog vol verwondering naar de wereld kan
kijken en wolven voor grootmoeders aan ziet,
misschien omdat ze graag het mooie wil blijven zien..
Zo iemand die ook al wordt ze door de wolf opgegeten
het toch gewoon weer goed komt en niet eens
haar blijheid is verloren, en nog lang en gelukkig leeft..

Ja, ik ga vandaag op pad, al is het maar in het kleine
bosje aan het einde van mijn straat en ik hoop
dat ik haar kan vinden..

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 10 april 2018

Gedachteloos haken..


Soms heb je gewoon zin in een gedachteloos haakwerk,
wat zo gemakkelijk gaat dat je ondertussen gewoon 
naar Netflix of zoiets kan kijken (ik heb geen tv, dus
ik kijk gewoon op mijn Ipad naar een serie of film)
Terwijl ik deze baby deken haakte voor de webshop 
keek ik naar Wild wild country over de Bagwan en 
zijn volgelingen, een fascinerende serie waarbij de
volgelingen en de mensen die tegen de commune 
waren in Amerika aan het woord komen.
Ook bekeek ik de film The butler, over een man die
lange tijd in het Witte huis werkte, hij maakte 8
presidenten mee en geeft een prachtig beeld van de 
Afro-amerikaanse geschiedenis in Amerika.


Ik haakte alle restjes wol weg die ik nog had, om te 
beginnen haak je 90 steken met haaknaald nummer 4,5,
je kan heel makkelijk met een andere dikte naald haken,
dan pas je het aantal begin gewoon aan, als het 
maar een even aantal is, gaat dat prima.
De eerste rij haak je door steeds 2 dubbele stokjes in 
1 steek te haken, dan sla je een steek over en dit herhaal 
je tot je aan het einde van de rij bent.


De volgende rijen haak je steeds de twee dubbele stokjes
op de vorige, je kan je haaknaald tussen de twee halve
stokjes insteken, dan wordt het haakwerk wat steviger.
Of je steekt met je haaknaald in een lus bovenop de 
twee halve stokjes, probeer gewoon even wat je het
mooiste vind, het klinkt moeilijker dan het is..

Tenslotte werk je alle draden, als je streepjes haakt 
zoals ik, zijn dat er heel erg veel, netjes weg.
Veel plezier met haken, mocht je het dekentje gaan 
maken en ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 9 april 2018

Over een tapijt dat mijn plan in de war stuurde..


Eigenlijk was ik al een tijdje bezig met het Wenen plan,
ik had contact met een aardige vrouw via Airbnb, zij had 
een leuk appartement in een fijne buurt in een huis met een tuin.
Vooral de tuin sprak mij aan, ik was van plan om eind mei
te vertrekken, toen ik haar mailde over mijn idee, zei ze;
wacht even met boeken, ik heb binnenkort een apprtement
wat grenst aan de tuin, nog veel fijner natuurlijk.
Ze zou mij laten weten wanneer het er op stond, in de weken
daarvoor wiebelde ik heen en weer over het plan, maar
ik werd steeds enthousiaster en dapperder over het hele
idee, en ik dacht als het erop staat boek ik..
En ja hoor, gisteren mailde ze, dus ik dacht Hup, daar ga je
en ik bekeek de foto's, als het een film was geweest had je
de Weense wals als muziek erbij gehoord en dan ineens
een krassend geluid en de muziek die stopte..
In het hele appartement lag tapijt, prachtig hoor, maar ik
ben echt heel allergisch voor ruimtes met vloerbedekking,
niet een beetje maar ik krijg meteen hoofdpijn en ik kan 
er echt ziek van worden, ah neee...
Dus dat kan niet en alle andere appartementen die in
aanmerking kwamen (prijs, ligging, vrij etc) zijn inmiddels
verhuurd, ik zocht nog een halve dag.

Dus, het loop altijd weer anders dan gedacht en nu 
ga ik even hergroeperen en het plan  uitstellen naar een 
later tijdstip, als het niet uit mijn vingers glipt het hele idee..
Bij mijn moeder staat nog dit groene fietsje, misschien kan
ik dat ophalen en hier door de stad gaan fietsen, haha.

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 6 april 2018

Een rood fietsje


Toen ik in Wenen was, zag ik dit fietsje staan, ik hou van 
dit soort kleine, een beetje onbeholpen fietsjes en
toen dacht ik, ik wou dat dat mijn fietsje was..
Dan zou ik in zo'n mooi pastel huis wonen, die er zoveel
staan in de stad, dan zou ik elke dag op dat fietsje de stad
verkennen en een Wiener melange drinken in mijn
favoriete koffiehuis en er zo af en toe een taartje erbij nemen.
Dan zou ik door de tuinen fietsen van het paleis waar
Sissi lang geleden haar middag wandeling maakte..
terwijl ik dit liedje zou fluiten (ik zou dan
ook ineens kunnen fluiten, dat kan ik helemaal niet :-)

Dan zou ik door de wijnheuvels aan de rand van de stad
fietsen, puffend en wel, want soms moest ik dan ook
heuvel op en genieten van het prachtige uitzicht op de stad.
Dan zou ik naar de Donau fietsen om daar in het gras
te gaan zitten en kijken naar traag stromende rivier..
Dat dacht ik, toen ik dat geweldige fietsje zag en 
thuisgekomen liet het idee mij niet los, dus ik ben
op het moment aan het onderzoeken of ik niet eens een
 maand iets kan huren in de stad van mijn verlangen..

Zoiets deed ik nog nooit eerder, maar ik heb mij 
voorgenomen om de dingen te gaan doen die ik altijd
al eens wilde maar gewoon nooit durfde.

Ik hou je op de hoogte mocht het er van komen, als ik 
er nooit meer iets over zeg, dan heb ik het toch niet
gedurfd en zal ik elke keer als ik een rood fietsje zie
denken; had het nu maar gewoon gedaan!

Ik wens je een heel fijn zonnig weekend, ik geloof 
dat je je jas wel thuis kan laten, zo lekker wordt het.
-X-

donderdag 5 april 2018

Tasjes in Flow :-)


Al een paar maanden geleden kreeg ik een mailtje 
van de Flow (magazine) of ik misschien een zelfmaker 
had voor een DIY special, dat had ik, haha
Ik maak wel vaker zelfmakers voor de Flow, meestal
van papier maar deze keer vroegen ze om haakwerk,
wat ik dan weer erg leuk vond en ik dacht meteen aan 
de tasjes, omdat ze niet zo moeilijk te maken zijn.
Ik hou de dingen graag simpel :-)


Vorige week zag ik de cover al op Instagram en ik keek
nog eens goed en toen zag ik mijn tasjes op de cover
staan, joehoe, dat is fijn, ik voel me vereerd.
Gisteren kreeg ik de special opgestuurd van de Flow,
en het is echt een heel mooi boek, zo kan je het wel
noemen denk ik, geworden met heel veel DIY 
projectjes met allerlei verschillende materialen.
Ik krijg er gewoon weer zin van om te gaan knutselen,
lang leve de zelfmakers, ik ga er maar gewoon mee
door, jullie ook bedankt voor alle lieve reacties
op mijn wel-of-niet-knutselen-vraag!


Op de een of andere manier zien de tasjes er ook
veel mooier uit op de foto dan in het echt, neemt niet
weg dat ik het een leuk idee vond om een tasje 
van de foto weg te geven, je kan mij laten weten of
je het naturel of het blauwe tasje, gemaakt van 
linnen garen, leuker vind om te ontvangen.
Er zijn al heel veel mensen die mee deden via Instagram,
ik had geen idee dat het zo'n vlucht zou nemen,
maar je kan het gewoon proberen, denk je niet?
Ik zal maandag laten weten naar wie ik het op zal
sturen, alvast bedankt voor je reactie en ik
wens je een fijne dag!

-X-

woensdag 4 april 2018

Ik kan het wel proberen..


Heel lang geleden knipte, plakte en tekende ik het meisje
met de breinaalden, ik verkoop hem (haar) ook als kaart
en ik begreep dat de afbeelding ook rondzwerft op Pinterest,
regelmatig zonder bronvermelding, hmmm..
Daar vond de eigenaresse van de wolwinkel Weldraad
hem, omdat ze niet wist van wie de tekening was vroeg
ze aan een kennis wat speurwerk te doen, en ze vond mij :-)
De vraag was of ik de tekening kon aanpassen met de 
kleuren van de winkel (ik gebruik nooit paars) en het logo
erbij kon zetten voor een uithangbord van de winkel.
Mijn eerste reactie was, aah nee, dat kan ik helemaal niet,
omdat ik dat inmiddels ken van mezelf, besloot ik die 
reactie te laten voor wat het was en fietste ik toch naar
de winkel hier in de stad op de Haarlemmerdijk.


Ik beloofde uiteindelijk te proberen, met de nadruk op 
proberen, om het te gaan maken, hoewel ik geen idee
had hoe ik dat voor elkaar moest krijgen..
Dus ik vroeg Guusje, mijn nichtje, eens mee te denken,
twee weten tenslotte meer dan eentje, nietwaar?
Zij kwam op het goede idee het logo van de winkel
uit te printen en op de originele tekening te plakken,
die we daarna scanden, het resultaat was een beetje lala
(niet zo goed, vooral het logo was heel wazig)
Maar ik bewerkte de tekening in Photoshop, tekende
het hele logo zo ongeveer pixel voor pixel over,
en paste de kleuren aan in die van de winkel..

Enfin, na heel veel heen en weer gemail met bestanden
enzo en een een hele tijd waar ik niets hoorde, ik dacht
dat het niet meer door was gegaan, is het bord daar :-)
Afgelopen zondag ben ik even gaan kijken, er zit zelfs
een lampje in, haha, echt heel erg leuk en bijzonder dat 
er nu ergens in de stad iets van mijn hand te zien is.

(oh ja, de moraal van het verhaal, soms moet je 
gewoon iets proberen, je kan meer dan je denkt!)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 3 april 2018

Knutselen of niet?


En jee, toen was het al ineens dinsdag, ik moet altijd
even nadenken over de dagen, als er zo'n maandag is
die eigenlijk voelt als een zondag..
Ik zag dat er niet veel mensen heel erg enthousiast 
waren over mijn paasknutsels, dat geeft natuurlijk 
helemaal niets, maar ik vraag me wel af of er nog publiek
is voor die geknutselde dingetjes, berichten die echt heel
veel tijd kosten en die ik altijd met plezier maakte.
Ik zou graag eens van je horen of je dit soort berichten,
van die 'knutsel dingen die je helemaal niet nodig hebt
maat wel gezellig zijn om te maken' nog leuk vindt.
Zeg gerust nee, dat begrijp ik hoor, toen mijn kinderen
klein waren knutselden we heel vaak, 
nu doe ik het speciaal en alleen voor mijn blog..
Zeg gerust ja, als je het wel leuk vindt (fijn :-)
of het gewoon bij mijn blog vindt horen..
Uiteindelijk zal ik dan een afweging maken en het precies
zo doen als ik het wil (haha) omdat ik na bijna 
8 jaar (8 jaar!) bloggen wel geleerd heb dat ik het
onmogelijk iedereen naar de zin kan maken.
Ik hoor dus graag van je en ik wens je een fijne dinsdag
die voelt als een maandag.
-X-