Al weken lang keek ik er naar uit..
de terugkomst van de koeien...
(een leeg weiland is maar een leeg weiland, nietwaar?)
Vorige week verscheen ineens de boer,
hij begon het prikkeldraad te controleren
en later het weiland te bemesten..
Dus ik stuurde een verheugd what's appje naar P;
ik denk dat de koeien komen..
Hij vond het leuk maar hecht er
verder niet zoveel belang aan als ik..
(Dat is blijkbaar wat het wonen hier
met mij doet...ik ben al blij als de koeien komen..)
En zaterdag was het dan zover,
de tractor met de kar kwam aanrijden,
P riep van boven;
de koeien komen, ik pakte, hup, mijn camera'
en ging buiten klaar staan..
De boer zwaaide en keek vragen naar boven...
ik ga foto's nemen zei ik,
want ik ben heel blij dat ze er weer zijn.
Waarop hij maar snel verder ging met zijn werk.
Eén voor één kwamen de koeien uit de kar,
aanvankelijk aarzelend,
daarna keken ze wat verbaasd rond zich heen..
En begonnen ze daar toch te hollen en te springen,
ze wisten van gekkigheid niet wat ze moesten doen..
De boer joeg ze steeds terug naar het midden van het weiland,
ze zouden van puur plezier
dwars door het prikkeldraad zijn gesprongen..
Ik ben bij dat ze terug zijn,
de koeien in de wei
zodat ik nog van ze kan genieten
de laatste maanden dat we hier wonen..
Ja, we gaan weg, het is tijd
ik heb een warm huis nodig en iets meer
gezelschap dan wat koeien in de wei
(hoe fijn ook)
Ik wens je een fijne dag
-X-