Allereerst wil ik zeggen; hartelijk dank voor alle reacties,
aanmoedigingen en het meedenken, ik waardeer het
bijzonder en ik las en dacht na over alle reacties.
Het is sowieso nogal een 'nadenk' week, afgelopen nacht
lag ik er zelfs wakker van, alles tuimelde over elkaar heen
in mijn hoofd, nieuwsberichten (oh oh het nieuws)
overwegingen, mogelijkheden, onmogelijkheden, wat er
was, wat er zou kunnen komen en willekeurige beelden
die zomaar opkwamen, waarvan je je dan weer afvraagt
waar die nu toch vandaan komen.
(zo dacht ik ineens aan een vriendinnetje van vroeger
die op een boerderij woonde en waar ik op zaterdag
wel eens mee mocht eten, haar moeder had altijd
een gebloemde schort aan, ik zag het zo voor me)
Je zou kunnen zeggen dat het enigszins een chaos is in
mijn hoofd, er is geen touw aan vast te knopen, mocht
ik dat al willen, gekke uitdrukking eigenlijk..
En net zoals je over je gedachten weinig controle hebt
zo is dat ook met de dingen die komen gaan, je weet
het niet, welke beslissing dan ook je neemt, je kan
enkel een (op hoop van zegen) richting kiezen.
Je wenst natuurlijk eindeloze windstille dagen
maar er kan een westerstorm opsteken, waarbij je alle
zeilen bij moet zetten, of een gure noordooster waarbij
je enkel maar met je hoofd onder een dekentje
wil liggen, maar ook een zacht warm briesje uit het
zuiden waarop je zomaar wat rond kabbelt.
Het enige wat je zeker weet, is dat alles steeds weer
anders zal zijn, steeds maar weer opnieuw en het enige
wat je kan doen is het roer enigszins recht proberen
te houden en zien waar het schip uiteindelijk strandt
(oh haha, nu het besluit nog even nemen)
Ik wens je een mooi weekend
-X-



















