donderdag 21 maart 2019

Courage


Laatst realiseerde ik me dat ik al bijna 9 jaar geleden 
aan deze blog ben begonnen, onwaarschijnlijk toch.
Wat begon als zomaar een aardigheidje werd iets wat
echt een onderdeel van mijn bestaan werd..
Dit is het 2523ste bericht en ik kijk net eens in mijn 
statistieken, dat doe ik bijna nooit, het voegt niets toe
wat mij betreft en er zijn bijna 7 miljoen pageviews,
och hemel, ik moest wel drie keer kijken
Nu leek het mij fijn om weer eens iets te maken wat
ik naar lezers op zou kunnen sturen, net zoals ik al eens
deed met de Hupclub kaartjes, de inactieve club mag ik
wel zeggen, ik bezit zelf niet zoveel Hup momenteel.
(ik zal eens zien of ik hem nieuw leven in kan blazen)


Net zoals meestal als ik een vaag idee heb, denk ik er even
over, dan laat ik het rusten en onverwacht komt er dan 
zomaar iets langs drijven, in dit geval was het het woord
courage, en dan op zijn Frans uitgesproken.
Op de één of andere manier klinkt het poëtischer dan het
woord moed en daarom gebruikte ik het op de kaartjes
die ik maakte, met mijn allereerste zelfgemaakte stempel,
het logo van de zwaluw wat ik wel gebruikte voor
mijn blog, het staat symbool voor geluk..
Moed of courage is voor mij echt een sleutelwoord;
De moed om elke morgen weer uit je bed te komen,
ook al voel je je als een dweil (dat gebeurt ;-))
en de dingen van de dag onder ogen zien.
De moed om weer verder te gaan na tegenslag
zoals ziekte, een verbroken relatie, financiële problemen
en dat soort gedoe, ook mij is niets bespaard gebleven..
De moed om je staande te houden in deze ingewikkelde
wereld, je hoeft maar naar het nieuws te kijken en
je weet precies wat ik bedoel (om het nog maar niet
te hebben over het huidige politieke klimaat) 
De moed om dat allemaal even naast je neer te leggen 
en te genieten van de mooie, lieve, grappige dingen
en mensen om je heen..


De moed om je rust en kalmte te bewaren met al die 
social media, zelf beperk ik mijn schermtijd tot minder
dan een uur per dag, dat is heerlijk rustig..
De moed om regelmatig te zeggen; ach nu ja en gewoon
door te ademen, ook al beneemt het leven je soms die adem.
De moed om gewoon af en toe je hoofd te laten hangen,
als het echt teveel wordt en je terug te trekken op 
je eigen vierkante centimeter (met een breiwerkje, haha)
Ah ja, ik zou nog wel even door kunnen gaan maar 
waarschijnlijk heb je mijn punt; er is vooral veel moed
(courage :-) nodig en dat zou ik je willen wensen.
Mocht je zo'n kaartje willen ontvangen stuur mij dan
een mailtje, ik geef je dan mijn adres, stuur mij een 
envelop met een gefrankeerde envelop aan jezelf
met je adres erop natuurlijk dan stuur ik die terug 
met het kaartje er in ( je mag er natuurlijk ook iets
voor mij bij doen in de envelop, een aardig woord
of zo, maar dat mag je helemaal zelf weten:-)

Ik denk overigens niet dat ik nog 9 jaar zal door 
bloggen, wie kan er zo ver vooruit kijken, maar 
zo lang ik er plezier in heb blog ik voort.

Ik wens je een fijne dag en moed, vooral moed.
-X-

woensdag 20 maart 2019

Zacht wolletje


Nu sta ik natuurlijk helemaal in de baby-brei-modus
en ik ben steeds op zoek naar simpele patronen.
gewoon van die dingetjes die lekker weg breien zonder
dat ik eindeloos aan het tellen enzo ben.
Op een rommelmarkt kocht ik een tijdschrift van Phildar
met allerlei niet te ingewikkelde patronen (fijn zo :-)
Dit is eigenlijk de meest simpele vorm mutsje wat je kan
maken, het zijn eigenlijk gewoon 2 lapjes die je aan 
elkaar naait, dat ik er zelf nu niet opkwam, haha


Mocht je het ook willen maken, maak dan eerst een 
proeflapje, meet dat op en bereken dan hoeveel steken
je nodig hebt en gebruik een lekker zacht wolletje.
Voor ongeveer 3 maanden brei je twee lapjes
van 16 cm breed en 14 cm hoog, voor ongeveer 6 maanden;
17 cm breed en 15 cm hoog en voor ongeveer een jaar;
19 cm breed en 16 cm hoog.
Naai de lapjes aan elkaar, ik stel me zo voor dat als je
het mutsje op doet bij een kindje dat je dan 2 kleine 
oortjes krijgt, ik kon het (nog) niet proberen :-))
Je kan op de twee punten van het mutsje twee kleine
pompoms zetten als je dat leuk vind.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 18 maart 2019

Fietsje


Nou moet ik zeggen dat eindeloos geaarzeld heb over
het fietsje wat ooit van mijn moeder was.
Ze fietste er al jaren niet meer op en het is echt in 
erbarmelijke staat maar ooh wat een geweldig fietsje.
Het is een Belgs fietsje, de labels die er op zitten zijn
nog net te ontcijferen tussen alle roest.
Ik kon maar niet besluiten of ik het nu mee zou nemen
of niet en liet het dan weer staan maar nu het huis 
van mijn moeder verkocht is en we het aan het 
leeg halen zijn moest ik de knoop doorhakken..


Ik stelde me voor dat ik het in een container zou gooien
en dat kon ik dan toch niet over mijn hart verkrijgen
dus ik nam het mee naar Amsterdam.
P. zegt dat we het fietsje nog wel rijdende kunnen krijgen
en daar hoop ik dan maar op, anders moet het alsnog weg.
Ik heb al de perfecte fietstassen, die vond ik jaren 
geleden op een rommelmarkt in Frankrijk en ik zag ze
altijd voor me aan zo'n fijn Frans fietsje.
Dit is er zo ongeveer net zo eentje en het idee dat 
het van mijn moeder is geweest maakt het nog fijner.
Mocht ik er ooit op kunnen rijden zal ik nog eens
een foto plaatsen van het fietsje in zijn volle glorie :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 15 maart 2019

Opfleuren


Oh nou, zeker zeg, een appeltaartje kan de hele
dag opfleuren, zo'n leuk woord; opfleuren.
En deze dagen met die eindeloze regenbui, die ook
in het weekend nog door zal regenen las ik (aah nee,
ja toch wel..) kunnen wel wat gezelligs gebruiken.
Dus ik zal de meesterbakker hier in huis, dat is P,
ik ben niet zo'n wonder in de keuken, eens vragen
of hij een taartje bakt met de appeltjes die ik kocht
bij de boer (daar koop je de beste appeltjes)

Ik wens je een fleurig weekend, 
met of zonder taart.

-X-

woensdag 13 maart 2019

Blaadjes breien


Laatst vond ik een boek bij de kringloopwinkel, het heet
75 vogels, bijen en vlinders om te haken en te breien, 
van Lesley Stanfield met allemaal patroontjes.
Eigenlijk koop ik nooit dat soort boeken want ik heb echt
helemaal geen geduld om patronen uit te pluizen.
Bovendien als er zoiets staat als; 2r, dvo, 1 afh, raro, dan 
dan ga al helemaal op blanco en denk ik laat maar.
Als er een schema tekeningetje van de steken bij staat
dan vind ik het al iets beter te doen, dan kijk ik daarna
en fantaseer ik de rest er bij, haha
Maar goed, ik bladerde door het boek in de winkel,
ik koop alleen dingen die ik echt ga gebruiken, en ik zag
 een gebreid blaadje wat ik werkelijk heel erg leuk vond.


Ik las de werkbeschrijving en oh oh, ik snapte er niets
van maar ik dacht, kom op Ingrid (soms praat ik tegen
mezelf) dat kan je best, je moet je er gewoon op toeleggen..
En dat deed ik, ik bladerde constant heen en weer tussen
de werkbeschrijving en de uitleg van de afkortingen.
Ik breide blaadjes, maar ze leken in niets op die van de 
foto, en ik maakte er nog meer en nog eentje, net zo lang
totdat ik er eentje had die op een blaadje leek.
En ineens snapte ik het en maakte ik de ene na de andere,
eerst met de beschrijving ernaast en later uit mijn hoofd.
Nu heb ik een hele stapel blaadjes, ik dacht dat ik ze
misschien maar op vilt moest naaien en er een 
kussen van maken, maar misschien ook wel niet,
ik vind het gewoon leuk dat ik het nu kan..

Mocht je het ook willen leren, je hebt wat aandacht
en toewijding nodig denk ik, of misschien ben je wel
een hele goede patronenlezer, ik zag het boek laatst
ook staan bij de Boekenvoordeel winkel, niet 
gesponsord hoor :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 11 maart 2019

Fluister-planten


Laatst las ik in een boek over een onderzoeker met een
leugendetector, die hij eigenlijk voor de grap bevestigde
aan een blad van een plant in zijn kantoor.
Tot zijn stomme verbazing sloeg de naald van die 
leugendetector uit als hij bijvoorbeeld een blaadje van 
een plant af trok of ze water gaf.
Als ik zo'n verhaal aan P. zou vertellen zou hij willen 
weten welke wetenschapper, in welk land, waar precies,
 hoever de naald uit sloeg en wat de conclusie was.
Wel, dat weet ik dan natuurlijk allemaal niet, soms zoek 
ik het even voor hem op, maar eigenlijk maakt dat me niets uit.
Het gaat mij er meer om welk gevoel het mij gaf, dat verhaal
dus ik kan ook jou er niet meer over vertellen :-)
Wel kijk ik met andere ogen en gevoel naar mijn paar
planten, en probeer ik er zo goed mogelijk voor te zorgen,
dat deed ik al maar nu met nog iets meer aandacht.
Ik zou het heel vervelend vinden als mijn planten
onderling zouden gaan fluisteren hoe dorstig te zijn,
oh haha, stel je voor dat dat echt zo zijn..
De plant links op de foto, de vrouwentongen 
(de sanseveria) komt uit het huis van mijn moeder 
en is al vele tientallen jaren oud, ik stel me zo voor 
dat dat de koningin van mijn vensterbank is.
Die plant koester ik extra en ik stel me zo voor 
dat als de koningin blij is haar onderdanen dat ook zijn ;-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 8 maart 2019

Geraniums


Als je goed kijkt zie je een glimpje van mij in het raam,
ik nam de foto ergens in België, de bloemen tekende
ik er in, eigenlijk zie je mij dus achter de geraniums,
haha, dat klopt wel; ik ben op het moment echt
een-achter-de-geraniums-vrouw ;-)
Van daar uit wens ik je een heel fijn weekend
(en misschien moeten we allemaal wat zaadjes planten
voor al die bloemen van morgen en alle morgens daarna)

-X-

donderdag 7 maart 2019

Kamertje


Eigenlijk laat ik niet zo vaak foto's zien van mijn huis,
het zouden ook steeds dezelfde foto's zijn want zoveel
is er niet te zien, het is nogal een kleine kamer.
Beneden in het keukentje, wat onderdijks ligt (de voorkant
van het huis staat aan de dijk, dan moet je met een trap
naar beneden naar het keukentje) is het nogal donker
en daar kan je geen fatsoenlijke foto maken.
(mocht er al iemand interesse hebben in mijn keuken, haha)
Aan de ene kant van de woonkamer staan 3 bankjes,
de grote is een oud gymbankje uit een Zeeuwse gymzaal,
ik heb al jaren, de kleinere twee gebruik is soms als 
bijzettafel bij de bank als dat nodig is, verder ben ik
gewoon dol op oude houten bankjes :-)


Aan de andere kant staat een bank, mijn grote witte 
wonderkast, die niet op de foto staat, maar waar 
werkelijk zoveel in kan dat ik me wel eens afvraag 
of hij geen achterkant heeft en alles er in verdwijnt.
Dan heb je nog de tafel, die eigenlijk te groot is voor 
de ruimte, ik stoot mijn heup zo vaak aan het hoekje 
dat er gewoon al eelt op zit (ah, nee hoor, dat kan 
natuurlijk helemaal niet, bij wijze van spreken dan..
Er staat ook nog een klein kastje waar al mijn papier,
wol, haaknaalden en dat soort dingen inzitten, dat is
eigenlijk mijn knutselkastje, een heerlijk ding.
Het houten stoeltje op de foto is gemaakt door mijn
zoon Daan, het is een ontwerp van Piet Hein Eek,
wat ergens in een boek stond (weet niet meer welk)
Nou dat was het eigenlijk wel, dus je begrijpt dat ik
niet vaak interieur foto's laat zien, want hoeveel
varianten zouden er zijn? 

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 5 maart 2019

Glinstering


Soms heb ik het gevoel dat elke dag min of meer hetzelfde 
is, niet precies maar wel bijna, dat heeft iets geruststellend
en ik kies er zelf voor om mijn dagen zo in te richten,
maar het kan ook wel eens een beetje saai zijn.
Mijn zoon Daan had vroeger een tshirt waarop stond;
same shit, different day, nou zoiets dus..
(ook wel leuke dingen hoor, haha)
Daarom vind ik het fijn om zo af en toe een baken in de
tijd neer te zetten, iets wat ik weken of maanden later
zal gaan doen, iets wat glinstert aan de horizon
waar je je op kan verheugen tijdens de grijzige dagen.
Nu krijgen mijn zoon en zijn vriendin ergens eind mei/
begin juni hun eerste kindje (wat mij oma maakt :-)
en ik boekte twee weken naar Wenen, waar ze wonen,
in juni zodat ik ze kan bezoeken.
Wat echt heel erg leuk is is dat mijn vriendin Fem ook 
een paar dagen meegaat, ik gaf haar een ticket cadeau,
en oh is dat geen fijn baken in de tijd, echt iets om 
naar uit te kijken, voorpret is tenslotte ook plezier..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 4 maart 2019

Bijbenen


Een week of twee geleden was ik bij mijn moeders
huis, het is natuurlijk haar huis niet meer maar zo voelt
het wel, ik was daar om even te kijken of alles goed was.
Het staat al een tijdje leeg en behalve de makelaar komt 
er eigenlijk niemand dus af en toe gaan we even.
Ik vroeg me af waarom het maar niet verkocht werd,
er kwamen wel kijkers, dat wel, maar iedereen vond er
iets van, vooral iets wat ze niet beviel :-)
Terwijl ik het echt een prachtige plek vind, ik zou er zo
zijn ingetrokken en mijn was aan de lijn 
hebben gehangen, haha, maar het was niet voor mij..
Nog geen week later was er ineens een bod, er kwam een 
stel kijken en ze waren om (dat snap ik) en na overleg 
met mijn broer en zus hebben we dat aanvaard.
En nu ineens is het huis verkocht, onder voorbehoud van
financiering, dat wel, maar we gaan er van uit dat het in orde is.
Het voelt toch een beetje gek dat nu anderen daar gaan 
wonen, het gaan verbouwen, en in mijn moeders zo
geliefde tuin gaan spitten en snoeien, maar zo gaan de 
dingen, alles wat je bezit is onderweg naar anderen..

Dus nu gaan wij de laatste dingen uit het huis halen,
het aanvegen en uiteindelijk de sleutel inleveren.
Er kan een hoop veranderen in een jaar, dat kan heel 
goed zijn maar ook wat beangstigend, alles verandert 
constant, ook dit verandert in een herinnering
 en soms kan ik het bijna niet bijbenen..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 1 maart 2019

Postzegelmannetje


Regelmatig bezoek ik op een rommelmarkt de postzegel-
mannetjes, ik schreef er al eens eerder over.
Eigenlijk zijn het twee verschillende kramen beide met
postzegels maar de met dezelfde soort mannetjes.
Bij de ene kraam ga ik meestal zitten om postzegels per 
stuk uit te zoeken, tussen allemaal mannen (het zijn
nooit vrouwen, tenminste niet als ik er ben) die hele
speciale dingen zoeken, terwijl ik alleen maar naar
mooie plaatjes, zoals deze op de foto, geweldig toch?


Bij de andere kraam verkopen ze alleen maar hele boeken,
wat als nadeel heeft dat er regelmatig veel zegels
tussen zitten die ik helemaal niet mooi vind.
Maar soms koop ik wel eens een heel boek, meestal eentje
die het mannetje speciaal voor mij mee nam omdat hij 
inmiddels weet wat ik zoek.
Laatst stond ik daar ook even te kijken en 
het mannetje zei; kom eens even en dan op zo'n 
samenzweerderige toon, terwijl hij goed keek
of de andere mensen aan de kraam het niet hoorden.
Ik zou niks kopen hoor vandaag, zei hij, want volgende
maand is alles voor de halve prijs (oh haha, hoe kan je
je eigen handel om zeep helpen) en dat zeg ik alleen 
tegen vaste klanten, terwijl hij trouwhartig glimlachte.
Oooh dat is lief van je zei ik, dan kom ik volgende 
maand zeker even langs en ik weet nu al dat ik een
album zal kopen, of er nu leuke postzegels in zitten,
of niet, want ach toch dat mannetje :-)

Ik wens je een weekend
-X-

woensdag 27 februari 2019

Lezen


Elke avond voor dat ik ga slapen lees ik nog een uurtje,
dat doe ik al sinds ik een kind ben en ik verheug me 
altijd erg op mijn uurtje met boek.
Ik maakte een foto van een stapeltje wat ik nog niet las,
op Herman Hesse en Goethe na, want ik
 leen vaak boeken van de bibliotheek (de bieb :-)
en soms koop ik ze tweedehands maar die geef ik meestal
weer weg als ze uit zijn (ik kan niet alles bewaren)
Er zijn boeken die meer indruk maken dan andere,
zo las ik laatst Grijze zielen van Philippe Claudel,
al een wat ouder boek en heel bekend maar het was aan 
mijn aandacht ontsnapt op de een of andere manier.
Ooh, wat een mooi boek, bedachtzaam en rustig,
er stonden zulke prachtige zinnen in, dat ik ze regelmatig
herlas, sommige mensen lijken te kunnen toveren
met woorden en je echt te raken.
Een ander boek wat ik las was Laat me niet vallen
van Willy Vlautin, over een jonge man die een 
carrière als profbokser ambieert en van huis vertrekt.
Ik heb helemaal niets met boksen maar dit boek 
vond ik echt hartverscheurend, echt prachtig..

Ik had er nog een paar op mijn briefje staan, maar
het bericht wordt veel te lang, binnenkort wat meer.
Ik wens je een fijne dag, geniet van deze mooie dag,
hoewel 19 graden in Februari...hmmm..

-X-

maandag 25 februari 2019

Taartjes-weekend


Nu vroeg er iemand of ik wel appeltaart ging eten,
ah ja, ik ben dol op appeltaart maar ik at allerlei taartjes
dit weekend maar geen appeltaart..
Op zaterdagochtend bracht P. een mocca gebakje mee 
van de bakker, moccataart is echt iets van mijn jeugd,
een verjaardag is niet gevierd zonder zo'n taartje.
Dat was het eerste taartje, later op de dag kwam 
Fem, mijn vriendin uit Zeeland speciaal voor mijn 
verjaardag en zij bracht een zelfgebakken taart mee.
Ik weet niet precies wat erin zat, iets met sinaasappel
en het was heerlijk, maar vooral dat zij er was, eigenlijk..
Op zondag gingen wij naar een high tea voor de 
verjaardag van mijn buurvrouw en schoonzus en daar
at ik nog een mocca dingetje, een soort bakje van 
koek met een mocca bergje er op, ohoh..
Het was een heus taartjesweekend en ik was gewoon
een beetje bibberig van al die suiker, ik eet bijna
nooit zoete dingen, maar ach, je bent maar één keer
per jaar jarig en ik had een een fijn zoet weekend.
(en het weer, onwaarschijnlijk toch?)

De rest van de week ga ik op water en brood, haha
en ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 22 februari 2019

Tot zover..


Deze plastic fles met gezegend water, tenminste dat 
vermoed ik, staat hier in mijn vensterbank, ik vond hem
bij een verkoop in een kerk.
Vanochtend dacht ik er over wat ik vandaag zou zeggen
en omdat ik van het weekend jarig ben leek me dit een
mooi beeld daarbij, het zijn tenslotte van die dagen dat je
gedachten gaan naar wat is en wat gaat komen..
Zo'n dag dat je over je zegeningen nadenkt maar ook aan 
wat nooit gekomen is en waarschijnlijk ook nooit zal komen.
Ik ben natuurlijk al best wel oud, hoewel, het is ook
maar hoe je het bekijkt, als ik nu dood zou gaan zou men
waarschijnlijk zeggen; ze was nog veel te jong..
Dat is het gekke, bijna iedereen wil graag oud worden
maar het niet zijn, ik sta er blanco in, hoewel ik me over
vele dingen zorgen maak is dit iets waar ik geen invloed
op heb, de dagen verstrijken of je nu wilt of niet..
Soms voel ik het gewicht van al die jaren, vooral van de 
dingen met verstrekkende gevolgen, beslissingen die
ik ooit in goed vertrouwen nam maar die de loop der
dingen een onaangename draai gaven en die nog steeds
voelbaar zijn en niet alleen voor mij..
Natuurlijk is er soms ook ineens een lichtheid, een
gevoel van het is goed zo, en dan denk ik aan de uitspraak 
Eckhart Tolle; nothing ever happens in the past.
Wat ik wel jammer vind is dat ik altijd overal zo 
bang of beter misschien, schrikachtig van ben geweest,
maar ik kan dat nu beter accepteren, zoals ze zo
mooi zeggen; het is de aard van het beestje :-)

Kortom genoeg om over te mijmeren in zo'n weekend,
het mooiste wat ik er uiteindelijk over kan zeggen,
zijn niet mijn woorden maar die van Mankell in één
van de Wallander boeken; Tot zover zijn we gekomen,
en zegt eigenlijk alles.

Ik wens je een mooi weekend
-X-