woensdag 22 januari 2020

Boekenfiets


Je zou natuurlijk kunnen denken dat ik heel veel verhalen
te vertellen heb, als in een avonturen boek wat dan 
Ingrid gaat naar Wenen zou heten, met zo'n getekende 
voorkant waar ik in het reuzenradje in het Prater zit.
Niks is minder waar eigenlijk, er gebeurt niet zo veel hier,
dat heeft voornamelijk te maken met het griepje wat ik 
waarschijnlijk op deed in het vliegtuig (ik probeer maar niet 
te denken aan alle bacillen die daar rond vliegen, aangejaagd
door het ventilatie systeem, oh haha, geen fijn beeld)
Wel heb ik uitgevonden hoe ik de hoofdletters in bedwang kan
houden, dat was net voordat ik de Ipad uit het raam wilde 
 gooien, als je goed kijkt zie je links boven het raam van het
appartement waar dat bijna plaats had gevonden ;-)
Ik maakte wat wandelingetjes door de stad waarbij dit zo 
ongeveer de enige foto was die ik nam en ik veel moeite moest
doen om hem bij te snijden in het programma wat mijn nichje
Guusje op mijn Ipad zette, eerst kon ik de foto niet meer vinden,
daarna wist ik niet meer zo goed hoe het werkte, och hemel..
Ook bezocht ik gisteravond een fototentoonstelling die mijn
zoon Daan had opgebouwd, het zag er geweldig uit.
Ik bleef niet lang want voordat ik mij kon 
afvragen waar ik de afslag had gemist in het leven, daar
zo tussen de culturele elite van Wenen met vooral veel
interessante brillen op (ik met een rode loopneus, vet haar 
en een gekreukeld hoofd) besloot ik dat heilloze pad van
zinloze  gedachten niet op te gaan en vertrok ik.
(ook omdat ik weer een hoestbui voelde opkomen)
Ik ging alleen in het donker met de metro terug, en vond
het appartement, dat vond ik dan wel weer goed gedaan.

Enfin, je hebt heel veel verschillende boeken,
avonturenboeken, culturele boeken, zelfhulpboeken
 en gewoon hele saaie boeken waar weinig
gebeurd maar misschien best het lezen waard zijn.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 20 januari 2020

Gekste post ooit.


Als je dit leest dan is het gelukt, een blogpost maken, 
Via de Ipad, ik heb alle spellingcontroles etc uitgezet
Maar het lukt me niet de hoofdletter aan het begin
Van elke zin weg te krijgen, wat is dit voor een onzin?
Als iemand weet hoe ik dit uit moet zetten zou dat
Heel fijn zijn want anders zien mijn berichten er de
Komende tijd zo uit, oh ik heb er zo'n hekel aan van die 
Zelfdenkende apparaten dat ik helemaal volledig uit 
Mijn verhaal ben, maar ik leerde bij de mindfullness
Oefeningen dat je je niet moet verzetten tegen wat er is
Dus ik ga maar even mee met de hoofdletter-stroom.
Ik zal deze keer in korte zinnen even verder gaan
Totdat ik een oplossing heb voor dit merkwaardige probleem :-)
De reis verliep prima, dat is altijd zo, eigenlijk.
Ik heb mijn kleizoon al even gezien, heel fijn.
De volgende dag werd ik ziek, ik kreeg een griepje.
Ik heb dus nog niet veel gedaan behalve wat hangen.
Ik ben even een uurtje naar buiten geweest naar het park.
Dat was omdat het sneeuwde, het was heerlijk.

Dit is het gekste blogbericht ooit, vergeef mij.
Alle tips over (geen) hoofdletters zijn welkom.
Ik wens je een fijne maandag.
-X-

woensdag 15 januari 2020

Een beetje sneeuw, graag


Zo, ik ben klaar om te gaan, de groene en de zwarte trui
passen beide in de koffer, zo ook mijn beschermengel :-)
Er is overigens geen wasmachine in het appartement,
maar een wasje op de hand is ook prima, toch?
Er zijn een paar dingen die ik hoop voor deze reis,
de eerste is dat ik niet al te veel hoofdpijn zal hebben,
het is iets waar ik het nooit over heb omdat niemand 
iets heeft aan deze informatie, eigenlijk.
Sinds ik jaren geleden ben behandeld voor een stijve nek
bij een fysiotherapeut, wat helemaal mis ging, heb ik 
een chronische hoofdpijn, soms meer soms minder.
En als ik nu toch aan het vertellen ben, de grootste 
reden dat ik tegen het reizen opzie is dat ik
sindsdien ook een probleem heb met mijn ogen, 
vanaf een meter of 2 zie ik alles dubbel.
(alles om dat op te lossen is al geprobeerd, echt alles,
ik vraag ook absoluut niet om tips ofzo,
ik ben er inmiddels soort van aan gewend) 
Ook ben ik hypergevoelig voor licht, je begrijpt dat 
een luchthaven, met dat felle licht, drukte en borden 
die ik niet kan lezen, voor mij een bijzondere uitdaging 
zijn (dat klinkt beter dan een probleem :-)

Enfin, omdat er min of meer goede en soms hele slechte
dagen zijn, hoop ik dat het in ieder geval dat het met het
reizen mee zal vallen, tot zover dan over mijn klachten, we 
hoeven het er verder niet meer over te hebben.

Het tweede wat ik hoop is dat het zal sneeuwen, al is het
maar een buitje maar gewoon even voor het wintergevoel..

Ik ga proberen om op mijn Ipad te gaan bloggen in Wenen,
mijn nichtje Guusje heeft me uitgelegd hoe dat moet,
maar ik heb geen idee of het lukt, ik hou er helemaal
las dingen op een pc ineens anders zijn, maar ik ga 
mijn best doen om er iets op te krijgen.

Ik wens je hele fijne dagen
-X-

maandag 13 januari 2020

Reiziger


Ondanks het feit dat ik helemaal geen reiziger ben,
ga ik aanstaande donderdag mijn kleine huisje
verlaten om weer naar Wenen te gaan.
Het is natuurlijk ook niet echt reizen, ik ga 
gewoon van hier naar daar en daar voelt
ondertussen net zo thuis als hier, ik denk zelfs dat
ik de weg in Wenen beter weet dan in Amsterdam..

De gelegenheid doet zich voor om nog eens een paar
weken te mogen logeren in het prachtige appartement 
waar ik in het voorjaar ook al eens was.
Daar zeg ik vanzelfsprekend geen nee tegen, het is een
hele fijne plek en ik ben natuurlijk in de buurt van mijn
 zoon, vriendin en mijn kleizoon maar toch op mezelf.

Als altijd ben ik al dagen bezig met de voorbereiding,
je zou denken dat ik zo iets in de koffer gooi, zo vaak
ben ik al geweest, maar nee, eindeloos getwijfel over de
juiste schoenen, de zwarte of toch de groene trui
en ik wel genoeg t-shirts bij me..
(alsof ik naar een afgelegen hutje op de hei ga in plaats
van naar een wereldstad waar ze vast wel t-shirtjes verkopen)

Ik zie ook elke keer weer tegen de reisdag op, in gedachten
neem ik steeds weer door wat ik moet doen en hoe 
het zou kunnen gaan, je hebt er niets aan, maar blijkbaar
moet ik daar elke keer weer doorheen, het is altijd
prima verlopen maar op de één of andere manier
kan ik dat idee niet goed vasthouden..

Dus ik ga vandaag vast even proef inpakken en de 
komende dagen twijfelen over de groene of de zwarte trui,
om uiteindelijk als een echte reiziger een ferm besluit 
te nemen (haha) en mijn koffer dicht doen..

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 10 januari 2020

Loket voor mooie wooorden


Laatst maakte P en ik iets heel vervelends mee in de metro,
we werden, ongewild, betrokken in een bijzonder 
vervelend incident met een zeer agressieve jongeman.
We kwamen met de schrik vrij maar het hele gedoe had 
een behoorlijke impact en alle nare woorden plus de beelden
die daar bij horen galmen nog na in mijn hoofd.
Later dacht ik dat het fijn zou zijn om dit alles te vervangen 
door mooie woorden en fijne beelden die daar automatisch op
 volgen, als ik zeg 'zee' zie je die waarschijnlijk meteen voor je.

Dus ik fantaseerde een klein loketje waar je mooie woorden
op zou kunnen halen, ik zou dan in zo'n gezellig kotje zitten,
met een breiwerkje als het rustig is en als er dan iemand
langskomt, schrijf ik het gewenste woord op een kaartje..

Fijne woorden als; alpenweide, de oneindige zee, zonsopgang,
of bospaadje, lieve woorden als; duifje, honnepon of 
schattebolletje en bemoedigende woorden als; dat kan je,
wat doe je dat goed, of misschien gewoon; hup.
Verzachtende woorden als; mildheid en vriendelijk zijn
(ook voor jezelf :-), vertederende woorden als; lachende
baby (oh wie wordt er niet blij van een schaterende baby)
of pluizige jonge katjes (ook al zo lief)

Je zou eindeloos veel mooie woorden kunnen verzinnen,
waar je je fijn bij voelt en die zou ik dan voor je 
opschrijven, zo netjes als ik kan, met een vulpen op een 
kaartje, daar in mijn kleine Loket voor Mooie Woorden
(zou dat niet leuk zijn?)

Ik wens je een fijn weekend
-X-

woensdag 8 januari 2020

Januari weer


Eigenlijk heb ik helemaal geen hekel aan de winter, 
ik hou er wel van, waar ik daarentegen niet zo goed 
tegen kan zijn de donkere druilerige januari dagen.
Alsof de hemel op je gevallen is, donker en nat, ik meen 
ook te merken dat het invloed heeft op mijn stemming.
Ik ga wel zo vaak mogelijk wandelen en geniet van 
elk moment dat de zon even vanachter de wolken piept,
maar toch, de dagen voelen eindeloos en wat zwaar..

Soms is het ineens wel mooi, zoals op de vroege ochtend 
dat ik deze foto nam, gewoon voor mijn huis, het lijkt 
meer het platteland ergens in plaats van in de grote stad, 
het doet mij verlangen naar een huisje op het land..

Ik probeer de dingen die ik niet kan veranderen te nemen
zoals ze komen en gewoon hier en nu te zijn, niet steeds te
verlangen naar daar, waar het licht is en rustig.
Over het algemeen gaat dat best goed maar soms 
somber ik gewoon mee met de grijze januari dagen..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 6 januari 2020

Wandelen in Wenen


Als ik in Wenen ben dan wandel ik altijd veel, hier in 
Amsterdam doe ik dat veel minder, meestal ga ik op
mijn mooie rode fiets, maar in Wenen..
Dan wandel ik zo de deur uit, deze keer paste ik op een
appartement in een buurt waar ik niet eerder was, dus
er was veel nieuws te ontdekken.
Echt verdwalen kan niet want je komt altijd wel weer
een metrostation tegen, dus het enige wat je hoeft te 
onthouden is het metrostation in je buurt en je kan 
altijd weer terugreizen naar waar je begon.

Dus op een zondag vlak voor de kerst wandelde ik 
naar een kerstmarkt, gewoon om even de sfeer te proeven,
op de terugweg zag ik een piepklein leegstaand pandje,
de etalage was zomaar een meter breed.
Waarom het mij opviel was het uithangbord erboven,
Wolle, stond er op en mijn hart maakte een sprongetje
bij het idee dat dat mijn winkeltje zou zijn, en ik in
het gele gebouw erboven zou wonen..
Zo'n winkeltje met de mooiste wol, een grote tafel
in het midden waar ik zou kunnen breien en misschien
zelfs koffie en thee kunnen schenken, natuurlijk
met een hapje van het één of ander erbij.
Waar mensen zomaar naar binnen kunnen lopen om 
even een uurtje te komen handwerken en wat te kletsen.
Waar ik alle wol mooi op kleur zou leggen en wat 
helemaal van mij zou zijn, mijn eigen wolparadijsje.

Ik maak er geen plan van, want de haalbaarheid van
dit plan is nul, maar het was fijn om er over mijmeren
tijdens één van mijn wandelingen in Wenen.

Ik wens je een fijne dag
-X-

donderdag 2 januari 2020

De achteraf methode


Dit leek mij nu een mooie quote om het nieuwe jaar mee te 
beginnen; ' Your mountain is waiting, so get on your way'
Want zo voelt het wel een beetje, zo'n vers jaar, hoewel
het eigenlijk natuurlijk niet anders is dan elke nieuwe dag.
Ik had dit idee in Wenen, en ik dacht misschien kan ik er 
wel een heuvel uit het Wienerwald bij breien, één heuvel
om over heen te wandelen leek mij wel genoeg, maar ik bleef
maar breien en het werden zo ongeveer de Alpen..
Misschien heb ik in mijn hoofd wel vele bergen die ik zou
moeten beklimmen maar het heeft mijn voorkeur om te 
denken dat ik er gewoon plezier in had, in het breien..

Ik heb namelijk helemaal geen goede voornemens en ik 
probeer ook niet op te zien tegen de lange weg
over de de bergen van dit jaar, je weet toch niet wat 
er komen gaat, je kan van alles bedenken wat er zou kunnen 
gebeuren en hoe het zou moeten zijn en dan gaat het
 toch helemaal anders, det heeft de ervaring wel geleerd.

Dus als ik al een voornemen zou hebben dan is het dat ik 
de dingen zal bezien volgens de 'achteraf methode'.
Ik ga gewoon op pad en als ik een heuvel heb beklommen,
draai ik mij om en kijk ik terug naar wat ik bereikt heb,
dat lijkt mij beter dan van te voren onmogelijke doelen
te stellen en dat ik dan steeds teleurgesteld ben omdat
ik ze niet kan bereiken (daarom zeg ik ook een heuvel
en geen berg, daar kom ik gewoon niet tegen op, haha)

Enfin, ik wens je het beste op je pad, ik hoop dat je
mag genieten van wat mooie uitzichten en nu;
hup, op pad! 

-X-

maandag 30 december 2019

Weg en weer terug


Dus ik ging naar Wenen en ik kwam weer terug,
gek eigenlijk dat de dingen die je doet en gebeuren 
altijd veel meer een verhaal blijken te zijn dan dat
je het werkelijk meemaakt..
Eerst komt het idee, dan begin je met de voorbereidingen,
je boekt een reis, dan de vraag waar je gaat verblijven,
in mijn geval eerst een paar dagen bij mijn zoon en zijn
vriendin en de overige dagen in een bijzonder fijn 
appartement van een vriendin van hen, in ruil voor het 
water geven van de plantjes.
Dus je maakt afspraken, je stelt je voor hoe het zou zijn,
koopt cadeautjes, maakt dingetjes, doet dingen in en dan
toch weer uit je koffer, bedenkt dingen die je daar zal doen..
En dan is het eindelijk zo ver, dan is het allemaal echt..


Ik moet zeggen dat ik fantastische dagen heb gehad,
het was heerlijk om mijn kleinzoon Timo weer te zien,
het is toch anders dan een filmpje, hoe leuk ook.
We vierden de kerstdagen samen, een dag met de 
familie van mijn zoon's vriendin en een dag met mijn 
broer, zijn vrouw en mijn nichtje (die hier in Amsterdam
ook mijn buren zijn :-) 
Ik wandelde door de stad, las wat fijne boeken en speelde
met Timo en het was allemaal even fijn, maar nu ben ik
zomaar ineens weer hier in Amsterdam.
Nu is dit avontuur ook weer één van de vele verhalen,
in het grote boek van herinneringen..

Tsja, zo gaat dat, die verhalen maken ons tot wat 
we zijn, maken alles wat we meemaken tot een geheel.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 16 december 2019

Moed

Komende woensdag ga ik weer naar Wenen, ik zal daar
een dag of 10 blijven en de kerstdagen daar vieren,
samen met mijn zoon, zijn vriendin de familie
Helaas heb ik geen mooie roze geruite koffer, noch
zal ik een strik in mijn haar doen en zoals altijd zal ik 
wat zenuwachtig zijn, ik ben gewoon geen reiziger..
Het liefst zou ik de hele reisdag overslaan en maar ik 
zal mijn koffer en al mijn moed pakken en op pad gaan.
Waar ik wel naar uitzie is om in Wenen te zijn, om 
mijn kleinzoon te zien, die zo gegroeid is sinds ik daar
van de zomer was..oh haha straks wordt ik nog zo'n oma 
die gaat zeggen; ooh kom eens hier wat ben je toch groot
geworden terwijl ik een kneepje in zijn wang geef ;-)

Eigenlijk heb ik het gevoel dat ik hier wat mooie, wijze
woorden zou moeten typen bij wijze van kerstwens,
maar ik kan er geen enkele verzinnen die niet cliché klinken.
In deze tijd kan je makkelijk wat van slag raken (ik wel)
door alle oogverblindende plaatjes op de social media,
de bijzondere kerstbomen, prachtig gedekte tafels en 
al die shiny, happy people, en denken och jee, zo is het
bij mij helemaal niet, nog niet bij benadering..

Ik probeer het inderdaad maar te zien als mooie plaatjes,
niet als het echte verhaal wat er achter zit, je weet nooit
hoe het werkelijk is en mij vooral niet te spiegelen aan 
anderen, je zou het gevoel kunnen krijgen dat je 
mislukt bent of iets dergelijks, een gedachte waar je 
werkelijk verre van moet blijven, lijkt mij.

Zoals Edel Maex in zijn geleide meditaties zegt;
er is niet wat er niet bij hoort, kijk gewoon met een milde
blik naar wat er is, zonder er een oordeel over te geven,
dat zeg ik vaak tegen mezelf en als je dat maar vaak
genoeg doet helpt het wel, mij wel in ieder geval.

Ik wens jou ook alle moed, en natuurlijk ook alle plezier
op je weg en ik meld mij weer aan het einde van het jaar.

-X-

vrijdag 13 december 2019

Mobile


Van de zomer had mijn zoon Daan het verzoek aan mij
om allerlei dieren te tekenen in zwart wit.
Hij wilde daar vervolgens een mobile van maken voor 
mijn kleinzoon Timo, wat ik een leuk idee vind.
Nu ben ik helemaal geen dieren tekenaar, dus ik moest 
er wel even over nadenken of ik dat wel kon.

 Uiteindelijk ben ik gewoon maar begonnen, dat is 
meestal de beste manier, gewoon proberen of het lukt,
dus ik probeerde en probeerde..
Ik maakte de tekeningen allemaal in Photoshop, wat 
natuurlijk niet echt een teken programma is, maar 
het is het enige programma wat ik enigszins beheers.
En eigenlijk ging het best wel lekker, op een gegeven 
moment begonnen ze zelfs op herkenbare dieren te lijken.
(misschien moet ik niet altijd zo snel zeggen dat ik iets
 niet kan, dat is altijd mijn eerste gedachte als er iets 
van mij gevraagd word als ik iets niet eerder deed)


Mijn zoon Daan printte alle dieren op hout en heeft ze
vervolgens uitgezaagd en er een mobile van gemaakt.
Voor de grap maakte hij nog een pinguin voor in 
de plantenbak met kruiden, zo te zien heeft hij naar
zijn zin daar want hij ziet er nogal tevreden uit ;-)

De mobile hangt nu boven de box van Timo, zo leuk,
en oh, zie je de pop liggen op de eerste foto?
Dat is een pop die ik voor Daan maakte toen hij net 
geboren was, ik heb hem altijd bewaard (de pop :-)
en nadat hij gewassen was, hij was nogal stoffig na
al die jaren, is hij nu voor Timo, mooi toch?

Ik wens je een heel goed weekend.
-X-

woensdag 11 december 2019

Vogelverschrikker

Vorige week keek ik per ongeluk in een kringloopwinkel
in een spiegel toen ik er langs liep, ik zeg per ongeluk 
omdat ik niet meer zo'n spiegelkijker ben de laatste tijd.
Ik zie er altijd veel belabberder uit dan in mijn gedachten,
haha, dus waarom zou ik kijken als ik er niet blij van wordt?
Maar goed, toen ik dus in die spiegel keek, schrok ik me rot,
ik leek wel een vogelverschrikker, mijn haar met veel grijs
en helemaal verwaaid, het stond alle kanten op.
(ik ben in die fase dat ik besluit het grijs te laten worden
en dan toch weer niet omdat ik er zo grauw uit zie dan)
Mijn gezicht bleek met wallen en mijn favoriete oude
grijze winterjas die ik al jaren heb zag er wat mottig uit.
Ik vroeg me af of mensen in de winkel het ook zagen..

Terwijl ik naar huis fietste, ik was nog niet bekomen 
van de schrik, dacht ik aan oude vrouw die ik van de
zomer zag op een boerderij waar ze groente verkochten.
Ze had een heleboel verschillende kleren over elkaar
aan, met allerlei prints, grijs haar als een vogelnest, 
een verstelde broek en een grote jaren 70 bril op.
Wat me vooral opviel was dat ze zo comfortabel leek
in haar wonderlijke kleren, ze liep daar, hoe oud ze 
ook was, ontspannen en tevreden rond, aslof ze precies
was wie ze verkoos te zijn, wat een ander er ook van vondt.

Daar zou ik een voorbeeld aan kunnen nemen, gewoon 
zijn wie je bent, met welke kleren je ook aan hebt
grijs haar of niet, op een gegeven moment moet je 
de strijd toch opgeven en er lak aan hebben 
wat, wie dan ook, daar van vindt.
(het is sowieso een onmogelijke opgave om het 
iedereen naar de zin te maken, gaat gewoon niet)
Dus ik heb haar mijn stijl voorbeeld gemaakt in 
gedachten; draag en doe wat bij je past..
(maar ik ga denk ik toch maar eens een nieuwe 
winterjas kopen, haha)

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 9 december 2019

Muts


Eén van de allerleukste dingen om te breien of te haken
voor kleine kindjes vind ik wel mutsen, het is niet al te 
veel werk en er zijn vele varianten mogelijk.
Ik maakte er al verschillende voor mijn kleinzoon Timo
en regelmatig krijg ik foto's van hem met een door mij
gemaakte muts, dat zijn van die 'aaah, wat lief' momenten.
Hoewel eigenlijk elk filmpje of foto bij mij die reactie
oproept, met of zonder muts, haha.
Voor de lol tekende ik allemaal mutsen die ik zou kunnen
maken, niet dat ik dat echt ga doen, hoeveel mutsen heeft
zo'n kleintje nu helemaal nodig, maar de blauwe linksboven 
en de aardbeienmuts heb ik wel gemaakt.


Op Instagram kreeg ik wat reacties van mensen die vonden
dat een roze muts niet kon voor een jongetje, ik zie daar zelf
niet zo'n bezwaar in, misschien zou de vraag moeten zijn;
wil je een baby een aardebei op zijn hoofdje zetten ;-)?
Ik vond het gewoon leuk om te proberen en of Timo hem
ooit zal dragen is aan zijn ouders, mij maakt het niets uit.
Ik gebruik nooit patronen voor mijn haak-en breiwerk, ik 
begin gewoon ergens en ik zie wel of het wat wordt, vaak
lukt het ook helemaal niet, maar ik hou van het proces
van proberen, nog eens en nog eens..
Wel kocht ik als basis voor alle baby dingetjes die ik maakte 
een breiboek van Phildar, zodat ik in ieder geval een 
idee heb van de juiste maten, je kan die baby breiboeken
gewoon online bestellen, mocht je ook zin hebben
in wat handwerk voor kleine kinderen.

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 6 december 2019

Appelboom


Ooh, als ik dan 's ochtends naar benden kom en het is
nog steeds donker en het regent heb ik het gevoel
dat de hemel een beetje op mij gevallen is..
Ik heb toch een beetje moeite met die eindeloze sombere
dagen zo aan het eind van de middag vind ik het wel 
gezellig, met de kaarsen aan en een breiwerkje.
Maar de uren daarvoor..vind ik het lastig om op gang te
komen, dus zo af en toe stel ik me gewoon voor, 
dat het een aangename lentedag is en ik onder een 
appelboom in het zonnetje sta (eigenlijk moet ik nog 
eens een hoedje van stro kopen voor als het echt zo ver is :-)

Met dat beeld in gedachten trek ik mijzelf dan in gang,
de ene keer werkt het wel en soms ook niet dan rommel 
ik een beetje terwijl de uren verglijden.
Ik heb geleerd mijzelf dat toe te staan; niet te voldoen aan 
alle verwachtingen die ik van mezelf heb, wat ik allemaal 
zou moeten doen en kunnen, maar gewoon te zijn en 
desnoods de hele dag in gedachten onder een appelboom
te staan en nergens toe te komen...

Ik wens je een heel goed weekend
-X-