maandag 12 november 2018

Achter de geraniums


Eigenlijk zit ik de laatste tijd een beetje achter de
geraniums, ik heb absoluut niet zo'n interessant raam
als dit wat ik fotografeerde in Lucca..
Eigenlijk heb ik zelfs niet eens geraniums, maar gewoon,
luxaflex waardoor ik naar buiten kijk, naar de straat.
Maar zelfs daar gebeurt eigenlijk niet veel bijzonders,
het is een doodlopende straat, en er komt wel eens een
auto langs, of iemand op een fiets, soms laat iemand
een hondje uit in het parkje langs het kanaal,
af en toe is de lucht blauw, vandaag regent het..
Als ik geluk heb vaart er een boot langs, maar dat is 
het wel zo'n beetje, binnen gebeurt ook niet zoveel.
Ik doe wat dingen voor de webwinkel, veeg het huisje
aan, haak een beetje en kijk af en toe wat Netflix.
Eigenlijk vind ik het voor nu prima zo, maar ik vraag 
me soms wel af hoe dat nu verder moet mijn blog,
zijn er nog verhalen te vertellen?
Als er eentje langs komt drijven, zal ik hem zeker
uit de lucht plukken, maar als ik er een keertje niet 
ben hier, dan zag ik er geen, dan zit ik hier in de
ochtend, achter mijn onzichtbare geraniums 
naar buiten te staren, waar dan ook weer niet
zoveel gebeurd..

Ik wens je een fijne dag
-X-

donderdag 8 november 2018

Postduif


Vanuit Lucca stuurde ik verschillende mensen een kaartje,
naar bekenden maar ook naar wat mensen, die ik niet ken,
ik kreeg hun adres, na een oproepje van mij, via hier
en Instagram, ik hou van ansichtkaarten schrijven.
Het hoort bij vakantie vind, een paar, eigenlijk beetje 
lelijke, kaarten uitzoeken, een klein berichtje er op 
zetten en een buitenlandse postzegel plakken, heerlijk.
Dan het zoeken naar een brievenbus, in deze hebben we 
de kaarten maar niet gedaan, hij zat overvol en wie weet
hoe lang de kaarten er al in zaten, misschien wordt hij
wel helemaal niet meer geleegd..
Toch deden mijn kaarten er weken over om uiteindelijk
in Nederland en wat andere landen aan te komen,
ik denk dat sommige er nog niet eens zijn.
Ik vraag me dan af, waarom het zolang duurt, blijven
ze ergens liggen op een stoffig postkantoortje, maken
ze nog stiekem gebruik van de postkoets of nog 
sprookjesachtiger; de postduif?
Ik mag graag het laatste denken, zo'n duif met een petje
op, zodat hij herkenbaar is en een klein tasje met kaarten.
(dan snap ik overigens dat het zo lang duurt, zo'n
klein duifje en dan zo'n eind vliegen)

Ik zal het nooit weten maar mocht iemand een 
postkoets of een duif met een petje gezien hebben
zou je het mij dan willen laten weten ;-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 7 november 2018

Oh, de zee..


Heel af en toe rijden wij naar de zee, meestal ergens
in Noord Holland, gewoon omdat ik soms zo kan
verlangen naar de zee,  even de wind voelen, naar
de eindeloze leegte turen en de golven horen, soms 
zachtjes, soms bulderend, heerlijk..
Deze keer gingen we naar Egmond aan zee, het dorpje
zelf is niet zoveel aan vind ik, veel flats en volledig 
ingericht op toeristen (net als ik, haha) maar op het strand
staan, in het seizoen, van die prachtige ouderwetse,
strandbankjes, ik zou niet weten hoe je ze anders
zou moeten noemen, weet jij het ?


Je hebt niet veel fantasie om de badgasten, prachtig 
woord, voor je te zien van  lang geleden, in badpakken
met pijpjes en zonnehoeden op en rieten manden met 
lekker bij zich, zittend op zo'n mooi bankje.
Toen we aankwamen op het strand werd de lucht 
donkerder en donkerder, toch wandelden wij
in de straffe zuidwesten wind het strand op.
We dachten de bui wel voor te kunnen zijn, maar dat 
was niet het geval, het begon me daar toch te regenen,
aan de ene kant scheen de zon nog en terwijl wij ons
naar de auto haasten, maakte ik nog snel
even deze foto..

Kletsnat kwamen we bij de auto aan, mijn oren
suizend van de wind, maar oh wat heerlijk was 
het weer gewoon even op het strand..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 5 november 2018

Lezen


Altijd als ik op vakantie ga, ben ik altijd weken van te
voren bezig met het zoeken naar de juiste boeken.
Niets zo vervelend als niet het juiste boek bij je hebben..
Ik neem er ook altijd veel te veel mee, wie heeft er nu tijd
om 5 boeken in een week te lezen, ik niet, hoewel ik altijd
het beeld heb dat ik voornamelijk veel zal gaan lezen..
Deze keer had ik onder andere De acht bergen van 
Paolo Cognetti bij me, dat was een tip van iemand hier 
op mijn blog, een hele fijne tip want ik vond het prachtig.
Ik was meteen gegrepen door het verhaal,wat speelt in de
bergen van Noord Italië, over vriendschap, eenzaamheid
en volwassen worden, in een mooie stijl geschreven.
Mijn dochter Judith had het boek Big Magic bij zich
van Elizabeth Gilbert, over creativiteit en dat een ieder
dat in zich heeft in welke vorm dan ook.
Zij motiveert je om jezelf te blijven ontwikkelen, los van
resultaat, niet perfect te hoeven zijn en gewoon lekker
aan te rommelen, ritselen zoals ze dat noemt.
Waar ik niet zo van hou in boeken is als je direct wordt
aangesproken; dat ze; je dit en je dat schrijven, maar 
dat is persoonlijk, verder een aanrader.

Onnodig te zeggen dat ik niet alle boeken die ik bij
me had gelezen heb, er was zoveel moois te zien
en te ervaren, dat ik er niet aan toe kwam..
Ik moet zeggen dat ik alweer aan het rondkijken ben
voor nieuwe boeken, in december ga ik naar mijn 
zoon in Wenen en ik wil toch minstens 5 mooie 
boeken bij me hebben haha..(tips welkom:-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 2 november 2018

Jammer..


Regelmatig bereikt mij het bericht dat mensen 
teleurgesteld zijn omdat er een artikel in mijn 
webwinkel is uitverkocht, dat begrijp ik.
Van de meeste artikelen is er maar eentje, zoals van 
de wantjes die ik allemaal zelf haak en zo ook van de
vintage dingetjes en de postzegels die ik vind.
Ik denk zelf dat dat juist leuk is dat er overal zomaar
eentje van is, maar die menig wordt niet altijd gedeeld :-)
Soms kan het zo zijn dat alle verkochte artikelen nog niet
uit het winkeltje zijn gehaald omdat ik druk bezig ben
met inpakken of gewoon met andere dingen die
het dagelijkse leven van mij vragen, net zoals 
bij een ieder ander denk ik zo.
Ik doe mijn uiterste best om het zo goed mogelijk
 te doen, meer kan ik niet doen..

Ik wens je een heel mooi weekend
-X-

donderdag 1 november 2018

Ik wil niet..


Laatst fietste ik naar huis in de regen en ik had het
koud, ik fietste langs een flatgebouw en hoorde 
een kind echt keihard gillen; ik wil niet naar de dieren-
tuin, ik wil dahat (met zo'n uithaal) niet, ik wil niet..
Daar moest ik even om glimlachen, hoewel ik het wel
te doen had met de ouders, ik weet het nog goed van 
de onwillige kinderen die het op een gillen zetten..
Maar ook dacht ik, wat heerlijk als je gewoon lekker
kan gaan gillen als je ergens geen zin in hebt, 
gewoon gaan schreeuwen en dan is er altijd wel een 
volwassene in de buurt die dan zegt; maar liefje toch,
en je dan probeert te sussen (het kan natuurlijk ook 
zijn dat je op je donder krijgt maar dat is het risico
misschien best waard;-)



Later deze week had ik verschillende momenten waarop
ik eigenlijk ook best zin had om te gillen dat ik dat
niet wilde; toen ik naar de tandarts moest, toen ik kaarten
bij moest bestellen en ineens de hele bestelpagina anders
was (ik heb er een gloeiende hekel aan als dingen op 
mijn pc, die goed werken er ineens anders uitzien)
Toen ik iets voor de webwinkel zocht wat ik niet kon
vinden (omdat er hier zo weinig opbergruimte is, alles staat
 in manden en dozen op elkaar gestapeld en niet op de pak)
Maar dat doe ik natuurlijk niet, stel je voor, haha, dat ik 
stampvoetend en huilend sta te roepen hier in de kamer,
nee, ik haal diep adem en ga gewoon voort, 
mopperend, dat wel..

Maar soms lijkt het me heerlijk al je frustratie over 
het dagelijkse Gedoe er uit te gooien en te gillen;
ik wil dat niet, ik wil alleen maar met een breiwerkje
op de bank zitten, met een kopje thee en een koekje
als dat mogelijk is, alleen maar dat :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 31 oktober 2018

Postzegeltoerist


Regelmatig ga ik naar een markt waar ook de 
postzegelmannetjes staan, ik schreef er al eens eerder
over omdat ik ze zo ontzettend leuk vind..
Voor de kraam staan een paar klapstoeltjes en daar 
zitten altijd allerlei mannen aan, die de postzegel-
boeken doorpluizen, op zoek naar die ene bijzondere,
die nog ontbreekt aan hun verzameling.
Ook hebben ze vaak een gids bij, waar ze dan in 
opzoeken wat een zegel waard is, ondertussen 
zitten ze dan een beetje in zichzelf te mompelen.
De mannetjes achter de kraam zijn uitermate
vriendelijk en altijd als ik aan kom lopen en er
is geen plek op één van de wiebelige stoeltjes
aan het krappe kraampje, zeggen ze; wil er
iemand op staan voor de vogeltjesdame :-)?


Waarschijnlijk omdat ik altijd naar vogel postzegels
zoek, haha en er is altijd wel iemand die opstaat.
Die bedank ik altijd hartelijk en dan krijg ik een 
plastic bakje om zegels in te doen, die ik vind.
Laatst zat ik naast een man, die helemaal uit Limburg
kwam, hij vroeg wat ik zocht, dus ik zeg; vogels, 
bloemen, voormalig Oostblok (die zijn qua 
vormgeving vaak echt geweldig) en kinder zegels..
En hij begint een hele verhandeling over series, 
welke ik wel of juist niet moet nemen, liet allerlei
voorbeelden zien, ooh , hij ging maar door..
Dus ik zeg tegen de man, aah, dat maakt mij allemaal
niet zoveel uit, ik ben een echte postzegeltoerist,
ik kijk alleen maar naar de mooie plaatjes.
Waarop de mond van de man een beetje openvalt,
dan is het even stil en hij zegt; maar je moet wel
kijken naar series en...ik lach naar de man en hij
valt stil en duikt in zijn catalogus en laat mij verder..
(je ziet hem denken; gek mens; oh, heerlijk)

Oh ja, omdat ik niet alle zegels kan houden staan
er regelmatig wat in mijn webwinkel.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 29 oktober 2018

Kaartjes


Afgelopen weekend deed ik mijn webwinkeltje weer
open, dat was een tijdje geleden, er kwam ineens een
onverwachte maar zeer welkome vakantie tussen.
In de dagen ervoor maakte ik pakketjes, stempelde 
visitekaartjes, vouwde ik bootjes, naaide ik labeltjes in 
de gehaakte wantjes, fotografeerde alles en voerde
artikelen in (dat vind ik het minst leuke van alles)


Ook bestelde ik wat nieuwe kaarten van tekeningen die 
ik maakte, dat doe ik niet zo heel vaak, want hoewel er
regelmatig wat verkocht worden zijn ze niet echt een hit :-)
Maar ik dacht dat het voor de kerstperiode misschien
wel weer eens leuk zou zijn..
Omdat het vorig jaar steeds fout ging met mijn logo
(gewoon; ingthings:-) op de bestelde kaarten, het stond
steeds weer opnieuw op zijn kop, ohoh, nu vind ik wel
grappig, maar toen helemaal niet, nam ik ze deze
keer met een blanco achterkant.


Dus ik schreef het logo overal zelf op, de ene kaart na 
de andere, oh haha, als ik iets goed kan is het
dingen verzinnen die heel veel tijd kosten, echt veel tijd.
Maar de kaartjes staan in de webwinkel, ze zijn mooi 
geprint, precies de goede kleuren, gelukkig..
Ik overweeg nu om het winkeltje een paar weken open
te houden, één weekje is denk ik te weinig om al die
kaartjes met handgeschreven logo te verkopen :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 26 oktober 2018

Bloemetje


Fijn weekend (ik hoop dat je een klein bloemetje vindt
en dat de zon nog een beetje zal schijnen, als ik zo
naar buiten kijk ziet het er nogal somber uit, maar 
we houden de moed er in, dat sowieso :-)

-X-

donderdag 25 oktober 2018

De bellenblaasman.


Op één van de prachtige pleintjes van Lucca, stond elke
dag een bellenblaasman, hij had enkel een emmer zeepsop
en wat materiaal om de bellen te maken bij zich.
Dat waren stokjes met draad die hij dan door het sop haalde
en dan in de lucht bewoog, er kwamen dan honderden
bellen uit die over het plein zweefden..
Op hetzelfde plein zat vaak een man klarinet te spelen, 
melancholische liedjes, dit samen met de bellen was zo
wonderlijk dat mensen bleven staan, kinderen achter de
bellen aanrenden en wij gingen zitten om te kijken.
Het was een bijna magisch gebeuren, de bellenblaasman
die compleet mindful, glimlachend, opging in het maken
van de bellen, de klarinetspeler die vol overgave speelde 
en de bellen die, het leek wel op de maat van de muziek,
rondzweefden en weer verdwenen.

Terwijl ik daar zo zat overwoog ik even om mij aan te
sluiten bij de bellenblaasman, misschien als assistente,
om, in een zwierende jurk, glimlachend, rond te gaan
met de pet om wat geld op te halen, waar we dan van
zouden kunnen leven, rondtrekkend van plein naar plein..

Maar deze gedachte spatte natuurlijk, net als alle 
zeepbellen uiteen, maar ik zal nog vaak even mijmeren
over dat moment daar op het pleintje in Lucca..

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 24 oktober 2018

Schone-was-zaken


Het ligt het natuurlijk teveel voor de hand dat ik
me foto's van wasgoed kom, het is geen geheim dat
ik dol ben op waslijnen met een fijn wasje er aan, 
licht wapperend in een zacht briesje.
En oh, de Italiaanse wasjes, echt geweldig, zo aan de
gevel van die prachtige huizen, aan een rekje bij het
raam of helemaal mooi, lijnen gespannen van
ene huis naar het andere, ik keek mijn ogen uit.
Als ik helemaal geluk had, hing iemand net de was 
op, hangend uit het raam op vier hoog, ondertussen
luid converserend met iemand die op straat stond..
(daar nam ik geen foto's van want ik vind dat je 
in alle rust je wasje op moet kunnen hangen en niet
dat je wordt gestoord door een toerist, ik in dit geval :-)


Eigenlijk zou ik wel minister van Schone-was-zaken
willen zijn, ik zou dan veel reizen moeten maken om te 
kijken hoe ze de was ophangen in Zuidelijke landen,
gesprekken hebben met vrouwen (het zijn toch vaak
vrouwen) die alles weten van de perfecte lijn en knijpers.
Dan zou ik in Nederland het hangen van de was aan de
gevel kunnen promoten en het misschien zelfs verplicht 
stellen, oh haha, ik ben er niet het type naar om iemand
iets op te leggen, maar ik zou het kunnen vragen ;-)
Bijkomende voordelen van al die gezelligheid aan de huizen
is dat mensen weer met elkaar gaan praten, hangend
uit hun raam lekker kletsen met de buren 
en toevallige passanten die in zijn voor een praatje.
Bovendien zou iedereen veel beter slapen onder die
fris ruikende lakens die buiten droogden en daarom
in een veel beter humeur zijn...
Kortom, het zou een nuttige functie zijn en ik stel
me beschikbaar, maar voorlopig zal ik me tevreden
moeten stellen met een wasrekje in de achtertuin,
waar niemand het ziet, jammer he :-))?

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 23 oktober 2018

Fietsjes


Tijdens onze eerste wandeling door het stadje was het
eerst wat me opviel, de geweldige fietsjes, echt zo leuk,
kleine fietsjes met een mandje voorop en in allerlei
kleuren, van geel tot roze, van blauw tot groen.
Ik maakte niet zoveel foto's maar ik heb er zeker
twintig genomen van verschillende fietsen, haha.
Bij het appartement wat wij huurden hoorden ook 
twee fietsen, maar niet zulke mooie, het waren twee
soort kinder mountainbikes, maar we hebben er de
hele week met veel plezier op gereden.
Lucca is bij uitstek geschikt om te fietsen, het is plat,
dat vond ik heel fijn, het heeft een rondom een
stadsmuur met een brede laan er op, omzoomd door 
bomen waardoor je nooit kwijt kunt fietsen, je gaat
in geval van een 'beetje verdwaald' gewoon de muur op..


En iedereen, echt iedereen rijdt op deze wonderschone 
fietsjes, zo zagen we; een heer op leeftijd met zwartgeverfd
haar, (oh dat haar :-) in een wit pak, wat uit de jaren 70
leek te komen met een zwart overhemd eronder op
een roze fiets, een oude man met een paars met roze
trainingspak op een blauw fietsje rijden.
Een oude dame met een flapperende blauwe regenjas,
met een rode muts op en een enorme witte zonnebril,
op zo'n fietsje, kwetterend aan de telefoon, misschien
had ze het over de boodschappen maar evengoed besprak
ze met iemand de schilderkunst in de 15de eeuw, geen 
idee, ze sprak Italiaans (luid en duidelijk)


We zagen, geblondeerde dames met jurken in tijgerprint
en naaldhakkken fietsen, mensen met bloemen, hondjes,
boodschappen in het mandje voor op..
Kinderen met schooltassen, mannen in pak met aktetassen,
kortom, iedereen rijdt (in mijn beleving ;-) op zo'n fietsje.
Natuurlijk overwoog ik even of ik op de één of andere
manier zo'n fietsje mee zou kunnen nemen, in onderdelen
in de koffer ofzo maar dat gaat natuurlijk niet.
Of zoals iemand op Instagram opperde toen ik een foto
van een fiets plaatste, koop er eentje en fiets er gewoon
op naar huis, wel haha, dat zou nog eens een mooie 
tocht worden met mijn koffer in het mandje over de
Alpen heen, het beeld is prachtig maar ik denk niet
dat ik het zou halen en dat ik met mijn prachtige roze 
fiets zou stranden op een bergtop.. 

Nee, ik rijdt nu weer gewoon op mijn grote oude 
boodschappenfiets, maar in gedachten is het zo'n
geweldig klein, vrolijk gekeurd Italiaans fietsje..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 22 oktober 2018

We gingen en kwamen weer terug


Dus wij gingen naar Italië en we kwamen weer terug,
niet lopend natuurlijk, zoals mijn dochter Judith op 
deze foto, ik vind het gewoon een mooi beeld, maar
in de auto, vliegtuig, trein en met de bus :-)
Alles liep van een leien dakje, echt alles eigenlijk, het 
was precies Zo als je hoopt dat een ontspannen, rustige,
vakantie zal zijn, het was een cadeautje..
Nadat wij in de avond aankwamen in het appartement,
superchic overigens, maakte de eigenaresse ons wegwijs,
ze bleef maar praten.. hoewel ze erg vriendelijk was.
Iedereen was overigens overal erg aardig, hoewel ons
Italiaans zich beperkte tot een paar woorden..
(espresso, prego, grazie, ciao, dat is het wel zo ongeveer)
Nadat ze eindelijk was vertrokken, deden wij als eerste 
het TL licht uit, knipten wat gezellige lampjes aan en 
begonnen meteen te schuiven met de tafel, legden
 een plaid en kussentjes op de bank, om het ons
zo knus mogelijk te maken (we legden alles weer 
keurig op zijn plaats toen we weggingen)
En oja, we hadden nog een hilarische jacht op
soort vliegende torren die in de slaapkamer van Judith
zaten, staande op stoelen met stukken papier in onze 
handen omdat we ze niet zo durfden te pakken :-)


Als je in het donker ergens aankomt waar je nog nooit 
geweest bent is het natuurlijk een verrassing als je in de 
ochtend de luiken open doet, en ooh dit is wat we zagen..
Ik weet niet precies wat ik verwacht had, maar niet dat
het zo mooi zou zijn, de roze huizen, de bergen op de
achtergrond en de fantastische torens..
Eigenlijk heb ik niet veel foto's genomen, en degene
die ik nam, nam ik met mijn telefoon, ik ben het 
gewoon vergeten, maar met degene die ik heb zal
ik de komende dagen nog wat berichten maken..
Ik denk overigens dat het een goed ding is, dat ik 
er niet aan dacht, het betekent dat ik er Helemaal was.
met al mijn aandacht, daar in Lucca, waar we naar
toe gingen, een heerlijke week hadden en 
nu een herinnering is..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 5 oktober 2018

Dagdag


Nu zit ik hier voor, of achter mijn werktafeltje, het is maar
hoe je het bekijkt, starend naar de plank erboven waar
de dingetjes van de foto staan, ondertussen nadenkend
 over wat ik zou kunnen zeggen voordat ik een weekje
 op vakantie ga, soms komen de woorden zomaar, soms niet..

Ik zou kunnen vertellen wat ik allemaal nog moet doen
voordat ik weg ga; morgen naar het huis van mijn moeder
omdat er een open huizen dag is, mijn koffer inpakken,
twijfelen over welke schoenen ik mee zal nemen,
naar een bruiloft, me zorgen maken of het allemaal
wel goed zal gaan, in een vliegtuig stappen..

Of ik zou wat wijze woorden van iemand anders, 
over kunnen typen, zoals;
When you see someone putting on his Big boots, you can 
be pretty sure that an Adventure is going to happen, 
uit Winnie de Pooh (A.A Milne) 
(Dat lost in ieder geval het schoenen probleem op, 
haha, ik moet Big boots aan doen in plaats van sandalen;-)

Maar op de één of andere manier voelt dat allemaal
net niet het juiste, enfin, voordat dit een bericht wordt van
een meter lang, zeg ik dus gewoon
dagdag, tot gauw weer eens.
-X-

Ps. mijn emailadres staat rechts boven op de pagina,
mocht je een mailtje willen sturen om mee te doen
met de kaartjes-loterij, zie vorige post.