dinsdag 11 december 2018

Poppetje


Toen ik zwanger was van mijn zoon Daan, tekende 
ik alle geboortekaartjes zelf, de ene na andere,
met het getekende poppetje wat op de foto staat.
Dat poppetje is een blijvertje gebleken, ik tekende 
er honderden in de jaren daarna voor mijn kinderen.
Omdat het eigenlijk alleen een driehoekje is met een
hoofdje kon ik ze in van alles laten doen.
Jaren later haakte ik de pop naar mijn eigen voorbeeld,
laatst vond ik de pop ergen in een koffer, ik was 
helemaal vergeten dat ik hem ooit gemaakt had..
Vlak daarna kwam mijn zoon naar Amsterdam, om te 
vertellen dat zijn vriendin Julia zwanger was,
het was allemaal nog heel pril, maar nu mag ik het 
dan toch eindelijk vertellen, aaah zo fijn..
Zo fijn dat Daan zijn plek heeft gevonden in Wenen,
dat ze dit avontuur samen aan durven gaan en wat
bijzonder dat ik nu oma wordt (haha, ik ben oud :-))
Het oma zijn op afstand wordt wel een uitdaging,
dat worden heel veel reisjes naar Wenen.
Ik zal de pop die ik maakte naar het poppetje op
het geboortekaartje van Daan eens een jurkje geven
zodat ik hem mee kan nemen voor het kindje :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 10 december 2018

Winterslaap


Goedemorgen op deze wederom grijze en donkere 
maandag, ik moet zeggen dat ik echt met veel moeite 
uit mijn bed kom deze dagen, het is zo lekker onder 
mij stapel dekens terwijl het buiten waait..
Niet dat ik niet op tijd naar bed ga, ik denk soms al 
om 9 uur in de avond, zal ik al..maar dan probeer ik
het nog een beetje te rekken.
Het is zo donker nog 's ochtends dat ik mijn ritme een 
beetje kwijt ben en ik draai me vaak nog even om
in plaats van op te staan en dan lig ik een beetje te
dommelen, maar daar wordt ik dan weer heel suffig van.
Overdag heb ik vaak niet het gevoel dat ik echt wakker
ben geworden en dat ik zo in slaap zou vallen als 
ik even op bed zou gaan liggen.
(de fles op de foto heeft eigenlijk niets met dit verhaal 
te maken, het was de enige foto van een deken 
die ik had, haha)


Dat ik de hele dag in wol gehuld ben, ik ben nogal 
kouwelijk en heb vaak een coltrui en een een vest aan,
helpt mij niet bepaald van dat suffige gevoel af.
Ik ga elke dag een uurtje fietsen en ik slik allerlei
vitamines maar het lijkt allemaal niet te helpen.
Mocht je dit op de enige manier herkennen en de
perfecte, of minder perfecte, vind ik ook al fijn,
remedie weten tegen het gevoel dat je zo ongeveer
in een winterslaap bent gesukkeld, weten, zou je mij
dat willen laten weten..
Bij voorbaar dank.
Ik ga maar eens een kopje koffie drinken, in de hoop
dat ik wat wakkerder wordt, ik moet een hoop doen
vandaag waarbij ik een helder hoofd goed zou 
kunnen gebruiken en ondertussen kijk ik uit naar
het moment dat ik weer onder mijn dekentje kan
kruipen, oh haha, dat duurt nog wel even..

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 7 december 2018

Zuidwesten wind


Mijn moeder hield helemaal niet van de wind, dacht 
ik toen ik vanochtend net wakker was en buiten 
de wind hoorde gieren langs het huisje..
Ze hield ook niet van regen en al helemaal niet 
van de zee, wat niet fijn voor haar was, want
we woonden jaren lang,
zo ongeveer op loopafstand van de zee...
Ik denk dat ze een beetje bang was van de kracht er van,
of misschien de onvoorspelbaarheid en zodra ze kon 
verhuisde weg van de zee en de wind die nu eenmaal
vaak waait als je aan de kust woont.
Ik hou van de zee, van de wind en de regen in dat opzicht
lijk ik totaal niet op haar, maar de laatste tijd merk ik
wel eens dingetjes op bij mezelf waarvan ik dan denk,
nu ben je net je moeder, ohoh, maar het is goed zo.

Vandaag gaan we de as van mijn moeder uitstrooien,
samen met mijn broer en zus die speciaal uit Spanje
over kwam, vandaar dat ik aan haar dacht.
Het is vandaag een regenachtige dag en er staat een 
stevige zuidwesten wind maar toch gaan we..
We brengen haar terug naar de Veluwe waar ze 
geboren is, zo ver mogelijk weg van de zee, ergens
in het haar zo geliefde bos waar de wind niet 
buldert maar de blaadjes zachtjes laat ritselen...

Ik wens je een fijn weekend
-X-

donderdag 6 december 2018

Bloemen voor P.


Eigenlijk is mijn streven altijd om voor 9 uur een bericht
te posten, maar ik werd, oh wonder, pas om half 9 wakker.
Dat gebeurd me eigenlijk nooit, maar misschien is er een
zorg van me af gevallen en ben ik ontspannen :-)
Gisteren kregen we deze prachtige bloemen van de moeder
van P. om hem te feliciteren met zijn nieuwe baan.
Dat klinkt misschien niet zo heel bijzonder, ware het niet 
dat hij al drie en een half jaar aan het solliciteren is en zo
ongeveer 500 keer reageerde op een vacature..
Uiteindelijk komt het neer op leeftijd, het kan niet liggen aan
zijn opleiding, hij is econoom met veel IT ervaring,
maar dat werd nooit echt gezegd, wel werd er een beetje
omheen gepraat, soms een beetje zenuwachtig :-)
Je hebt teveel ervaring, dat is een goeie, te goed opgeleid,
je past niet in het team en oh ja, ook een hele fijne;
we voelen geen klik, met een sollicitatie via de mail, haha.
Enfin, uiteindelijk zette ik een oproep op Twitter,
behalve veel steunbetuigingen was er een hele fijne
reactie, waar nu iets is uitgekomen, na een lange
en intensieve selectieperiode, zo spannend.
De stress in deze jaren was groot, heel groot
op verschillende niveau's, de afwijzingen, het wachten,
onzekerheid, het verliezen van hoop, de moed weer
vinden om het nogmaals te proberen, constant hier
samen zijn in het kleine huisje en al helemaal niet
te vergeten het financiële aspect van één en ander.
Maar we hebben het volgehouden, hij meestal wat 
beter dan ik, dat moet ik echt zeggen, stresskip die ik ben.
En uiteindelijk komt het toch nog goed, ooh, ik kan 
het me nog nauwelijks voorstellen.

Ik deel dit omdat er vast andere mensen zijn die in 
een vergelijkbare situatie zijn, tegen hen wil ik zeggen;
hou vol, er komt een keer een kantelpunt, waarbij de 
dingen ten goede zullen keren, die gedachte heeft
mij op de been gehouden..

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 5 december 2018

Kaarten en wantjes


Nu maak ik eigenlijk bijna nooit reclame voor mijn kaarten,
of voor mijn handwerk, ik zet wel eens een foto in mijn 
stories van Instagram en af en toe eens hier.
Dat komt omdat ik me er eigenlijk altijd wat ongemakkelijk
bij voel, als je reclame wil zien dan kijk je wel tv, niet?
(dat doe ik dus ook niet, tv kijken, haha)
Maar soms moet je toch even laten weten dat je wat 
gemaakt hebt, niet, anders gebeurt er gewoon helemaal
niets qua verkoop en dat is ook niet helemaal de bedoeling.


Laatst verkocht ik een stapeltje kaarten aan een andere 
webwinkel, wholesale heet dat, dat vond ik nog eens wat.
Zelf zou ik daar dan helemaal niet aan denken, dat een
ander winkeltje ze zou willen verkopen, noch heb ik
ooit iemand benaderd met de vraag of ze dat willen.
Wat zou je ook moeten zeggen, hallo, ik heb hele leuke 
kaarten, wil je ze verkopen, wel, dat gaat nooit gebeuren :-)
Dus je mag wel zeggen dat ik een falend PR beleid heb,
je zo bescheiden mogelijk opstellen en reclame 
is een soort van onmogelijke combinatie..
Dus; ik heb best nog wat kerstkaarten en wantjes en de 
webwinkel gaat over 10 dagen dicht voor een tijdje.
Met de kerst ga ik naar Wenen en daarvoor moet ik
mijn koffer inpakken en me druk maken over van
alles en nog wat, zoals ik dat altijd doe voor ik weg ga,
oh haha, is echt waar :-))

Nou, dat gaat best goed zo met die reclame, dacht ik,
mocht je iets bestellen dan zal ik het zo gezellig
mogelijk maken allemaal.

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 4 december 2018

Fotostudiootje


Nu de dagen zo donker zijn is het eigenlijk een wonder
dat het me nog lukt om wat foto's te maken die er
een nog beetje behoorlijk uit zien.
Laatst liet ik mijn camera vallen, of eigenlijk viel hij 
zelf, ik pakte iets in de kast waar hij in lag en toen 
kukelde hij naar beneden, nu doet hij het niet meer.
En omdat ik niet zomaar een nieuwe kan kopen, 
neem ik alle foto's met mijn telefoon.
Bovendien is het zo donker in het huisje dat er maar
een uurtje ofzo per dag een beetje aardig licht is,
bij het raam aan de voorkant.
Daar staat mijn bureau, met mijn pc, maar daarnaast
heb ik een klein beetje ruimte als ik alles aan de 
schuif en daar maak ik mijn foto's, oh haha,
ook die voor de webwinkel. 
Het vraagt wel het uiterste van mijn geduld en 
creativiteit om er iets van te maken, het is zoiets
als roeien met de riemen die je hebt..
(en al helemaal niet denken aan mensen met grote
werkruimtes en meer middelen, dat helpt niet,
of om in de spreekwoorden te blijven; dat helpt
je van de wal in de sloot en het laatste waar
ik wil liggen is in de sloot ;-))

Ik wens je een fijne dag, en misschien een beetje
zonneschijn.
-X-

maandag 3 december 2018

Kaartjes stempelen


Waar ik echt heel erg goed in ben is dingetjes verzinnen
voor de webwinkel die heel veel tijd kosten, ik mag wel
zeggen dat het een talent is, haha.
Wantjes haken, postzegels uit sorteren op kleur of thema,
het vouwen van sterren en bootjes, inpakken van bestellingen,
mooi papier zoeken, een lintje hier, een plaatje daar.
Allemaal leuk maar ik moet wel echt in de Zen-stand.
(waarmee ik bedoel, als je haast hebt dat het dan echt niks
gaat worden, een eindtijd in gedachten hebben is ook 
geen goed idee, je begint ergens en het is klaar als 
het klaar is, dat is hoe het, het beste werkt :-)


Laatst dacht ik dat het misschien een goed idee was
om kleine kaartjes te maken, die je als label kunt
gebruiken door er een gaatje in te maken met een 
perforator, of als naamkaartje op een bord, of om 
het op een pakje te plakken..
Eerst moest ik alle kaartjes snijden, oh nee, eerst
geschikt papier, dus de hele papierla moest leeg, haha,
daarna het snijden, en nog een keer heel precies 
bijsnijden, anders waren ze niet even groot.
(ik ben ook heel precies, als er het er niet super
netjes uitziet gooi ik het zo in de prullenbak)


Dan kleine papieren bandjes er om maken, fotograferen,
photoshoppen, want het is eigenlijk veel te donker om 
goede foto's te maken en dan in de webwinkel zetten.
Ik verkocht een paar setjes van deze,
als je het allemaal in uren uit zou rekenen,
verdien ik er helemaal niets aan, enfin het zij zo..
De winst zit hem in het kalm bezig zijn met iets leuks.

Je kan deze natuurlijk ook zelf maken als je dat leuk vindt,
de kaartjes zijn 5 bij 7,5 cm (precies 7,5, natuurlijk :-))
groot, je kan ze snijden van dunne karton.
In deze tijd zijn er overal kleine kerst-stempeltjes
te koop, dus die stempel je dan op je kaartjes (logisch)

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 30 november 2018

Koffietentje


Elke ochtend drink ik een kopje koffie, gewoon thuis,
soms samen met P. soms alleen, ik ben soms
nogal vroeg wakker, en dat is prima zo..
Maar soms verlang ik naar zo'n fijn koffietentje zoals
in Lucca, waar je als start van de dag even langs
kunt gaan om je dagelijkse koffie te drinken, met een
lekker broodje of een croissantje erbij, niet altijd
natuurlijk want ik zou helemaal dichtgroeien ;-)
Zo'n tentje met de perfecte cappuccino of macchiato
die je besteld aan de bar, of misschien hoef je helemaal
niet meer te zeggen wat je wil hebben omdat de barman
allang weet wat je gaat zeggen, zoals in dit tentje
waar ze na twee dagen al gewoon precies
het juiste neer kwamen zetten omdat ze hadden
onthouden wat je eerder bestelde, zo leuk.


Mijn dochter Judith en ik zijn hier elke ochtend
geweest, ik dronk koffie, zij thee, we maakten een 
praatje met de barman, hij leerde ons wat Italiaans,
wij probeerde het te spreken tot zijn grote plezier,
waarschijnlijk leek het nergens naar, haha.
We zagen ook vaak dezelfde mensen, die gewoon 
staande aan de bar hun koffie dronken, terwijl ze met
elkaar het grote en kleine nieuws doornamen.
Een heerlijk gebeuren en vaak als ik zo in de
ochtend alleen mijn koffie drink verlang ik even
naar zo'n gemoedelijk tentje met heerlijke koffie,
en een praatje over van alles en nog wat.
Ik heb het nog niet gevonden, dus ik babbel
maar wat tegen jullie, 's ochtends als ik mijn
koffie drink en zit te typen aan mijn tafeltje :-)

Ik wens je een fijn weekend
-X-

donderdag 29 november 2018

Knoopjes


Laatst keek ik eens even in mijn boek Lov-ing wool,
gewoon om eens te zien of ik het nog wel een leuk boek 
vind en misschien ook wel om te zien of ik het 
anders had gedaan mocht ik het overdoen..
Dat was behalve de cover en de naam niet zo, ik denk
dat ik het net zo gedaan had, beter dan dit kan ik het niet.
Ook bedacht ik me dat het misschien leuk zou zijn om
af en toe eens een patroon te delen uit het boek.
Ze staan anders maar ongebruikt in een mapje op 
mijn pc te verstoffen, haha
Dus bij deze de knoopje, het is heel simpel; je haakt
een klein rondje van vasten, dan laat je een draad 
van een centimeter of 50 aan het werkje hangen.

Hoe dikker de wol is die je gebruikt, hoe groter de
knoop, maar dat spreekt voor zich, toch?
Dat draadje steek je door een naald en dan steek je
de naald steeds in het midden, de draad niet te
strak aantrekken en verdeel je de de steken
zo dat je een gelijkmatige knoop krijgt.

Oh ja, hartelijk bedankt voor alle vriendelijke
woorden over mijn vermeende blog-block
en over het maken van berichten waar je verder
niet zo veel aan hebt, maar misschien wel
gezellig zijn, ik maakte er meteen maar eentje :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 28 november 2018

Dag Blog-block


En ooh, nu heb ik een echt blog-block, ik weet ineens 
niets meer te zeggen en alles waar ik aan denk lijkt 
ineens zo onbeduidend en onzinnig..
Ik typte in de afgelopen jaren zo ongeveer 2500 berichten,
allen van geen groot belang, maar gewoon over de 
kleine dagelijkse dingen, leuk en minder leuk..
Maar nu de dagelijkse vaart eruit is, heb ik het gevoel dat
ik met echt iets moet komen, maar ik heb geen idee
wat dat Echt dan zou moeten zijn, echt niet :-)
Dus de bezem moet even door de muizenissen,
(dat woord schoot me te binnen, gebruikt iemand
dat nog wel eigenlijk? )
in mijn hoofd heen, weg met die tobberige gedachten.
Het stof (het zorgen-stof) moet opgeveegd 
worden en een soort van luchtigheid moet zich weer
meester van mij maken, ik ga gewoon weer lala bloggen
zonder mij al te veel af te vragen of het waardevol
of zinnig is en vooral zonder de zorg of iemand
het wel leuk vind, weg met die blog-block, oh haha.

Ik wens je een fijne dag
en ik zeg gewoon tot morgen :-)
-X-

maandag 19 november 2018

Oh ja, bloggen..


En ooh, is er zomaar weer een week voorbij, 
ik ben niet gestopt hoor met bloggen, elke ochtend
denk ik ; oh ja, ik moet iets op mijn blog zetten,
maar de gedachte vervliegt net zo snel als hij opkwam.
Komt bij dat ik niet zo fit ben dus ik denk dat mijn 
energie daar aan op gaat en ik niet veel over heb..

Enfin, hier een bloemetje voor jou en ik wens je 
een warme week (wat is het ineens koud hè?)

-X-

maandag 12 november 2018

Achter de geraniums


Eigenlijk zit ik de laatste tijd een beetje achter de
geraniums, ik heb absoluut niet zo'n interessant raam
als dit wat ik fotografeerde in Lucca..
Eigenlijk heb ik zelfs niet eens geraniums, maar gewoon,
luxaflex waardoor ik naar buiten kijk, naar de straat.
Maar zelfs daar gebeurt eigenlijk niet veel bijzonders,
het is een doodlopende straat, en er komt wel eens een
auto langs, of iemand op een fiets, soms laat iemand
een hondje uit in het parkje langs het kanaal,
af en toe is de lucht blauw, vandaag regent het..
Als ik geluk heb vaart er een boot langs, maar dat is 
het wel zo'n beetje, binnen gebeurt ook niet zoveel.
Ik doe wat dingen voor de webwinkel, veeg het huisje
aan, haak een beetje en kijk af en toe wat Netflix.
Eigenlijk vind ik het voor nu prima zo, maar ik vraag 
me soms wel af hoe dat nu verder moet mijn blog,
zijn er nog verhalen te vertellen?
Als er eentje langs komt drijven, zal ik hem zeker
uit de lucht plukken, maar als ik er een keertje niet 
ben hier, dan zag ik er geen, dan zit ik hier in de
ochtend, achter mijn onzichtbare geraniums 
naar buiten te staren, waar dan ook weer niet
zoveel gebeurd..

Ik wens je een fijne dag
-X-

donderdag 8 november 2018

Postduif


Vanuit Lucca stuurde ik verschillende mensen een kaartje,
naar bekenden maar ook naar wat mensen, die ik niet ken,
ik kreeg hun adres, na een oproepje van mij, via hier
en Instagram, ik hou van ansichtkaarten schrijven.
Het hoort bij vakantie vind, een paar, eigenlijk beetje 
lelijke, kaarten uitzoeken, een klein berichtje er op 
zetten en een buitenlandse postzegel plakken, heerlijk.
Dan het zoeken naar een brievenbus, in deze hebben we 
de kaarten maar niet gedaan, hij zat overvol en wie weet
hoe lang de kaarten er al in zaten, misschien wordt hij
wel helemaal niet meer geleegd..
Toch deden mijn kaarten er weken over om uiteindelijk
in Nederland en wat andere landen aan te komen,
ik denk dat sommige er nog niet eens zijn.
Ik vraag me dan af, waarom het zolang duurt, blijven
ze ergens liggen op een stoffig postkantoortje, maken
ze nog stiekem gebruik van de postkoets of nog 
sprookjesachtiger; de postduif?
Ik mag graag het laatste denken, zo'n duif met een petje
op, zodat hij herkenbaar is en een klein tasje met kaarten.
(dan snap ik overigens dat het zo lang duurt, zo'n
klein duifje en dan zo'n eind vliegen)

Ik zal het nooit weten maar mocht iemand een 
postkoets of een duif met een petje gezien hebben
zou je het mij dan willen laten weten ;-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 7 november 2018

Oh, de zee..


Heel af en toe rijden wij naar de zee, meestal ergens
in Noord Holland, gewoon omdat ik soms zo kan
verlangen naar de zee,  even de wind voelen, naar
de eindeloze leegte turen en de golven horen, soms 
zachtjes, soms bulderend, heerlijk..
Deze keer gingen we naar Egmond aan zee, het dorpje
zelf is niet zoveel aan vind ik, veel flats en volledig 
ingericht op toeristen (net als ik, haha) maar op het strand
staan, in het seizoen, van die prachtige ouderwetse,
strandbankjes, ik zou niet weten hoe je ze anders
zou moeten noemen, weet jij het ?


Je hebt niet veel fantasie om de badgasten, prachtig 
woord, voor je te zien van  lang geleden, in badpakken
met pijpjes en zonnehoeden op en rieten manden met 
lekker bij zich, zittend op zo'n mooi bankje.
Toen we aankwamen op het strand werd de lucht 
donkerder en donkerder, toch wandelden wij
in de straffe zuidwesten wind het strand op.
We dachten de bui wel voor te kunnen zijn, maar dat 
was niet het geval, het begon me daar toch te regenen,
aan de ene kant scheen de zon nog en terwijl wij ons
naar de auto haasten, maakte ik nog snel
even deze foto..

Kletsnat kwamen we bij de auto aan, mijn oren
suizend van de wind, maar oh wat heerlijk was 
het weer gewoon even op het strand..

Ik wens je een fijne dag
-X-