Wolmand

Dit is mijn wolmand, die staat onder de bank, zodat ik

hem op de pak heb 's avonds want dan haak of brei ik

altijd terwijl ik een serie of zoiets kijk, dat kan ik

tegelijk want het handwerken gaat vanzelf...

Of althans dat ging het totdat ik het gedoe kreeg met

mijn vinger, nu kost het vele malen meer moeite en daar 

word ik nogal treurig van want, zeg nu zelf, wat is er

heerlijker dan zo'n mand met fijne wol en allerlei

half afgemaakte projectjes die op je wachten.

In zekere zin, zonder dat het de bedoeling is dramatisch 

te klinken, oh haha, is handwerken mijn lifeline, al van

jongs af aan is handwerken mijn grootste plezier..

Ik ben ooit begonnen met sokken verknippen, wat misschien

niet altijd de bedoeling was, zodat ik kleertjes kon maken

voor mijn beer en later leerde ik breien en haken op school.

Later breide ik mijn eigen truien, kleintjes voor de kinderen

en ga zo maar voort, de berg handwerk die ik in de loop

der jaren maakte zou enorm zijn als ik het bewaard had.

Dit zijn dingetjes die ik vrij recent maakte, tijdens en voor

het gedoe met de vinger, ondanks dat het zeer doet..

Dus vandaag ga ik naar een fysiotherapeut in de hoop dat 

zij recht kan breien wat nu krom is (mijn vinger),

haha, ik vond het het zelf wel een leuk grapje :-)

en ik hoop dat ik uiteindelijk zo'n breiende oma word, 

oh wacht even, dat ben ik al!

Ik wens je een fijne dag

-X-

Handwerken

Eigenlijk was ik van plan om gisterochtend een bericht 

te schrijven maar ik was helemaal in de ban van mijn vinger,

die nog steeds zeer doet en dik is na mijn val van 

inmiddels al weer 10 weken geleden, zo ongeveer.

Om een bericht te schrijven heb je een soort van blanco 

hoofd nodig of in ieder geval een beginzin en een idee 

waar je zo ongeveer na toe wil met je verhaal..

Nu had ik vorige week de huisarts gebeld over die vinger,

maar omdat het niet spoedeisend noch levensbedreigend is,

is het bijna onmogelijk om een afspraak te krijgen ,

wel mocht ik er een röntgen foto van laten maken.

De uitslag was wat raadselachtig misschien was het een

breukje, maar nu zag het er normaal uit, wat overblijft is

dat ik een zere vinger en hand heb en nauwelijks kan 

handwerken en dat vind ik echt heel erg vervelend.

Handwerken is mijn kalme moment op de dag, ik kom er 

altijd echt van bij, ik probeerde wel te haken en breien,

ik maakte deze schelpen op de foto's maar dat doet zo zeer

dat ik er niet meer kalm maar ongelukkig van word.

De nacht van zondag op maandag was ik daar zo naar van

dat ik in bed begon na te denken, wat als dit nu zo blijft, wat

 als ik niet meer kan handwerken, ojee, geen goede gedachte.

Als je eenmaal in de trein gaat zitten met alle dingen die 

verloren zijn gegaan, dan stond je op het verkeerde perron.

Ik dacht aan dingen die ik niet meer had, een groot huis,

een tuin, katten, mensen die ik kwijtraakte, wonen bij de zee

en dingen waar ik ooit op hoopte en die nooit zullen gebeuren.

Het was een vruchteloze reis in de trein vol verloren dingen

en er was ook geen bestemming, deze trein gaat nergens heen

behalve misschien naar de Zee van zelfmedelijden,

en daar wil je natuurlijk helemaal niet naar toe.

Kortom, gisterochtend was ik zo geradbraakt van die hele 

nacht, dat ik absoluut geen ruimte had om een verhaal

te vertellen (het zou ook een lelijk verhaal zijn geworden)

Vandaag hoop ik op een betere uitkomst en denk ik; maar je 

hebt toch wel wat kunnen handwerken, natuurlijk gaat dit

goed komen, je hebt wel voor hetere vuren gestaan.

(we babbelen wat af in ons hoofd en misschien moet ik ook

 niet alles geloven wat er zo doorheen gaat aan gedachten)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Heks

Met dit mooie weer zet ik vaak het raam van de voordeur

open, het is niet zo dat mensen dan zo naar binnen kunnen

stappen, haha, dat zou wat zijn, maar er zit een ijzeren 

sierhekwerk voor en gaas tegen de muggen enzo.

Je kan dan iedereen op straat horen praten, wat wel 

grappig is want dan hoor je flarden van gesprekken.

Heel veel mensen zeggen iets over mijn huisje omdat het

tussen de grote huizen opvalt, het huisje lijkt ook 

kleiner dan het is omdat de keuken onderdijks zit.

Wat ik zoal hoorde deze week; ooh kijk een minihuisje,

daar zou toch niemand wonen, dat kan helemaal niet..

Haha kijk dat huisje, dat zal wel bij het buurhuis horen,

oh nee, het heeft een eigen huisnummer, dat is gek..

En vele varianten hier op, de allerleukste vond ik wel

die van een klein kind, ooh een kabouterhuisje, ik denk

dat daar de heks woont, denk je niet mama?

Het antwoord van de moeder hoorde ik niet omdat ze

verder wandelden, maar het meisje heeft vanzelfsprekend 

gelijk, natuurlijk woont hier een heks, maar dan wel

een aardige, zonder toverkracht, helaas ;-))

Ik wens je een goed weekend en fijne paasdagen

-X-

Storm

Nu heb ik in al die jaren dat ik blogberichten schrijf, 

al bijna 10 jaar, niet te geloven, toch, eigenlijk nooit

geschreven over grote thema's als politiek en wat er 

zoal gebeurt in de wereld, ik heb wel over veel dingen

een mening, natuurlijk, maar ik vind dit niet de

plaats om die hier de wereld in te gooien.

Het voegt niets toe, denk ik, een ieder kan zijn mening

zelf vormen zonder dat ik daar iets over zeg, in een

gesprek vind ik dat wat anders omdat je dan direct 

op elkaar kunt reageren, en woorden kunnen als ze 

getypt staan ook verkeerd gelezen worden. 

Zelf heb ik helaas de ervaring dat een jarenlange 

vriendschap met een paar app berichten die van beide

zijden niet verkeerd bedoeld waren, maar wel zo werden

gelezen, om zeep is geholpen en sindsdien ben ik nog 

voorzichtiger met mijn woorden, het is belangrijk om

 ze zorgvuldig te kiezen zonder iemand te kwetsen..

Voordat ik aan dit bericht begon dacht ik ik ga eens iets

zeggen over de situatie die ontstaan is door het virus,

maar gaandeweg het typen van dit bericht, wordt het

mij duidelijk dat ik er, in zijn algemeenheid, weinig

toe te voegen heb aan de storm van berichten..

Wel kan ik iets zeggen over mijn persoonlijke gedachten

en gevoel, wat heen en weer springt van een lichte paniek

naar ach nu ja we moeten het maar nemen zoals het komt,

en dat wappert dan zo de hele dag heen en weer..

Ook heb ik wat extra boodschappen gedaan, ik heb normaal

maar voorraad voor een dag of wat maar ik moet de neiging

bedwingen om niet alle tasjes vol te laden, ik probeer

uit alle macht een soort van kalmte te behouden.

Dat lukt soms wel en soms niet, ik vind het voornamelijk

akelig dat een deel van mijn familie zo ver uit elkaar woont,

mijn zoon, vriendin en mijn kleinzoon in Wenen en mijn zus

woont in Barcelona, liever zou ik nu iedereen bij elkaar hebben.

Enfin, het zijn bijzondere tijden en we kunnen alleen maar 

afwachten (en natuurlijk alle richtlijnen die worden 

aangegeven volgen) in de tussentijd ben ik voornamelijk

thuis, wandel ik mijn dagelijkse ommetje en handwerk ik.

Niets zo geruststellend en kalmerend als een eindeloos

handwerkproject, de ene steek na de andere, na een rij

de volgende, en nog eentje..

Ik wens je een goed weekend en ik hoop dat je een 

plek kunt vinden in de luwte van deze deze storm.

-X-

Poppetje

Toen ik zwanger was van mijn zoon Daan, tekende 

ik alle geboortekaartjes zelf, de ene na andere,

met het getekende poppetje wat op de foto staat.

Dat poppetje is een blijvertje gebleken, ik tekende 

er honderden in de jaren daarna voor mijn kinderen.

Omdat het eigenlijk alleen een driehoekje is met een

hoofdje kon ik ze in van alles laten doen.

Jaren later haakte ik de pop naar mijn eigen voorbeeld,

laatst vond ik de pop ergen in een koffer, ik was 

helemaal vergeten dat ik hem ooit gemaakt had..

Vlak daarna kwam mijn zoon naar Amsterdam, om te 

vertellen dat zijn vriendin Julia zwanger was,

het was allemaal nog heel pril, maar nu mag ik het 

dan toch eindelijk vertellen, aaah zo fijn..

Zo fijn dat Daan zijn plek heeft gevonden in Wenen,

dat ze dit avontuur samen aan durven gaan en wat

bijzonder dat ik nu oma wordt (haha, ik ben oud :-))

Het oma zijn op afstand wordt wel een uitdaging,

dat worden heel veel reisjes naar Wenen.

Ik zal de pop die ik maakte naar het poppetje op

het geboortekaartje van Daan eens een jurkje geven

zodat ik hem mee kan nemen voor het kindje :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Kol haken.

Nu het herfst is geworden, lijkt het alsof het weer

dacht; oh..is het herfst, dan moet ik me ook maar 

meteen aanpassen; lekker veel wind, flink wat regen

en ik gooi meteen de temperatuur ook maar naar beneden.

Gisteren deed ik voor het eerst de verwarming weer 

aan, dat vind ik altijd zo'n moment in het jaar,

eerlijk gezegd zie ik altijd een beetje op tegen

de herfst en alle donkere dagen die gaan komen..

Ik had overigens de verwarming nog niet aangezet

of we hadden een stroomstoring, allee hier op

de dijk, die wel 5 uur duurde, ik hoop niet dat 

het door mijn verwarming kwam, vast niet ;-)

Het is dus ook weer tijd voor warme truien, sokken,

dikke sjaals en kollen, ik haakte er vorige week

al eentje, mocht je dat ook willen:

Deze haak je niet in het rond, maar eigenlijk dwars,

dan krijg je die leuke geschulpte rand (heet dat zo?)

Een half stokje is mijn favoriete haaksteek, je slaat

de draad om de naald, dan steek je in en dan haal je de 

draad in één keer door, gaat heel vlot.

Je kan de kol natuurlijk aanpassen door hem wat 

hoger te maken, of korter, het aantal centimeters 

is maar een richting en kan je makkelijk aanpassen.

Ook de dikte van de wol en je naald kan je precies

zo doen als je mooi vind, ik gebruikte wol van 

de Zeeman, deze heet Julia, een mix van acryl en wol,

één bol is voldoende, omdat ik dit een mooie kleur

vind, de wol is zacht en is bovendien is het niet duur.

(en nee, dit is geen gesponsored bericht)

Maar je kan natuurlijk welke wol dan ook gebruiken,

wat heerlijk hè, dat er niets vast staat bij dit patroon,

oh haha, was dat maar bij alles zo..

En oh ja, er staat vast wel ergens een foutje, dat is

bijna altijd zo als ik een patroon op mijn blog zet,

hoewel ik het zelf een paar keer nakeek, maar soms 

zie je gewoon je eigen fouten niet, het lijkt mij

dat je er vast wel over heen kunt lezen, mocht het

zo zijn, en toch mijn uitleg begrijpen..

Ik wens je vooral een warme week en ik hoop dat je

niet kletsnat zal regenen als je naar buiten moet..

-X-

Weer ijsjes weer..

Van de zomer haakte ik deze ijsjes slinger, niet dat 

ik ooit ijsjes eet, nu ja, ik at er twee in de afgelopen

maanden, ik ben er gewoon niet zo dol op, zo hou 

ik ook niet van toetjes zoals vla enzo, maar dat terzijde..

Ik gaf de slinger weg via Instagram, maar ik kreeg ook

wat verzoeken om het patroontje te plaatsen, misschien 

deed ik al een eerder zoiets, ik kan het niet meer bijhouden

wat ik wel en niet deed, haha, misschien word ik oud..

Gisteren bekeek ik het weerbericht en ook deze week

wordt het weer ijsjes weer, het blijft maar warm,

ik vind het niet erg maar vanuit het klimaat oogpunt

is het, denk ik,  geen goed teken, enfin..

Zo maak je ze, mocht je er zin in hebben;

Haak 25 lossen met de kleur van het ijs, roze, groen, 

wit of welke smaak je dan ook wil hebben.

Rij 1: haak 25 halve vasten, daarbij sla je de draad

om je haaknaald net als bij een stokje maar dan haal je 

de draad in één keer door, heel makkelijk.

Aan het begin van elke rij minder je 1 steek, haak dan

eerst 2 lossen en dan sla je de eerste steek over, 

daarna haak je de rij gewoon uit.

Na 8 rijen wissel je van kleur, dan neem je de kleur

van het hoorntje en je haakt net zo lang door totdat

je 2 steken over hebt, dan haak je 2 lossen, je steekt

je naald in de tweede steek en haalt de draad in 

één keer door, vervolgens kant je de losse draadjes af.

Haak net zoveel ijsjes als je leuk vindt en 

rijg tenslotte een lintje door de bovenkant

Veel plezier en succes met wat je zoal gaat doen

deze week.

-X-

Gedachteloos haken..

Soms heb je gewoon zin in een gedachteloos haakwerk,

wat zo gemakkelijk gaat dat je ondertussen gewoon 

naar Netflix of zoiets kan kijken (ik heb geen tv, dus

ik kijk gewoon op mijn Ipad naar een serie of film)

Terwijl ik deze baby deken haakte voor de webshop 

keek ik naar Wild wild country over de Bagwan en 

zijn volgelingen, een fascinerende serie waarbij de

volgelingen en de mensen die tegen de commune 

waren in Amerika aan het woord komen.

Ook bekeek ik de film The butler, over een man die

lange tijd in het Witte huis werkte, hij maakte 8

presidenten mee en geeft een prachtig beeld van de 

Afro-amerikaanse geschiedenis in Amerika.

Ik haakte alle restjes wol weg die ik nog had, om te 

beginnen haak je 90 steken met haaknaald nummer 4,5,

je kan heel makkelijk met een andere dikte naald haken,

dan pas je het aantal begin gewoon aan, als het 

maar een even aantal is, gaat dat prima.

De eerste rij haak je door steeds 2 dubbele stokjes in 

1 steek te haken, dan sla je een steek over en dit herhaal 

je tot je aan het einde van de rij bent.

De volgende rijen haak je steeds de twee dubbele stokjes

op de vorige, je kan je haaknaald tussen de twee halve

stokjes insteken, dan wordt het haakwerk wat steviger.

Of je steekt met je haaknaald in een lus bovenop de 

twee halve stokjes, probeer gewoon even wat je het

mooiste vind, het klinkt moeilijker dan het is..

Tenslotte werk je alle draden, als je streepjes haakt 

zoals ik, zijn dat er heel erg veel, netjes weg.

Veel plezier met haken, mocht je het dekentje gaan 

maken en ik wens je een fijne dag

-X-

Hortensia (zelfmakertje omdat het nog winter is)

Ondanks dat het vriest, wat ik heerlijk vind, even dat

echte wintergevoel, zag ik dat de hortensia's in de tuin

al uitlopen, kleine groene blaadjes piepen tevoorschijn.

Ik hou van hortensia's, het doet mij denken aan Frankrijk

waar ze met vele tegelijk tegen oude schuren aan staan,

mocht ik ooit nog eens een oude schuur hebben...haha.

Laatst haakte ik bloemetjes, met de bedoeling ze op die

van de hortensia te laten lijken, ik weet niet of het helemaal

gelukt is, maar met een beetje fantasie (dat maakt sowieso

alles fijner, als je er van alles bij bedenkt :-)

Mocht je ze ook willen haken, zo maakte ik ze.

Haakt 6 lossen, maak een ring, dat doe je door je haaknaald

in de eerste steek te steken en dan draad doorhalen.

Haak 3 lossen, steek je naald in de ring en haak een stokje,

haak 2 lossen, een stokje en weer drie lossen, steek je naald

dan weer in de ring en haal je draad in 1 keer door.

Herhaal dat 5 keer en je hebt een bloemetje.

Mocht je er een slinger van willen maken zoals ik deed,

begin dan met 20 lossen, steek je naald 5 steken terug en

maak een ring, zoals boven beschreven, haak het bloemetje en

als je dat hebt kant je niet af maar haak je weer 20 lossen

en steek je je naald weer 5 steken terug in voor de volgende

ring en natuurlijk het bloemetje, en zo voort.

Het klinkt altijd zo  ingewikkeld als je het opschrijft, 

daarom maak ik zelf nooit iets van een patroon, maar 

begin ik gewoon en probeer maar wat :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

De kleur paars

Eigenlijk hou ik niet zo van de kleur paars, ik weet niet

hoe dat komt, het is gewoon zo, ik heb ook niets maar

dan ook echt niets van de kleur paars in huis, een hemdje

geloof ik maar dat was in de aanbieding en dat draag

je ergens onder, dat zie je niet, haha.

In de jaren 70 was het een kleur die je vaak ziet maar 

bij ons thuis was alles bruin en oranje, vind ik ook niet

mooi, achteraf gezien dan, toen was het gewoon zo..

Toen ik de schaartjes bestelde dacht ik te zien dat ze 

een beetje lavendelachtig waren, dat is een soort 

paarsblauw wat ik wel goed kan hebben..

Eerlijk gezegd verkocht ik er maar 2 van die paarse

schaartjes, de andere kleuren gingen wel goed..

Op Instagram zag ik bij het account van Pantone, je 

weet wel van die kleurstalen enzo, ineens allemaal paarse

dingen en misschien kwam het door de mooie manier

waarop het gefotografeerd was maar ik keek er met plezier

naar, ik geloof zelfs dat zij een nieuwe trend voorspelden..

Ik kocht wat paarsachtige katoen, gewoon om eens te zien

of ik mij open kon stellen (haha) voor wat nieuwe kleuren

en het werd zelfs best wel mooi, hoewel ik dat pure paars

van het schaartje nog steeds iets teveel vind.

Misschien las je het al op Instagram maar ik wil het 

paarse schaartje en de haaknaald graag weggeven, ik typte 

erbij dat je misschien wel trendy kan zijn voor de trend.

(oh haha, ik zeg maar wat, natuurlijk, misschien wordt het

geen trend, maar kan ook zijn dat je gewoon dol bent op paars)

Omdat niet iedereen een Instagram account heeft, dacht ik

dat het misschien wel leuk zou zijn om het hier ook

even te laten zien, dus mocht je graag het schaartje en de

haaknaald willen winnen laat dan een reactie achter.

Ik zal het woensdag weggeven.

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Keuzes..

Laatst was Guusje (nichtje en buurmeisje) hier even, 

ze vertelde dat ze een werkstuk ging maken over keuzes

maken, en dat je gemiddeld wel 30.000 keuzes per dag maakt.

Dat leek mij nogal veel, maar als je het zo ongeveer uit rekent,

zeg; 15 uur per dag, dat zijn er 2000 per uur, dat zijn dan

ongeveer 33 keuzes per minuut kan het best eens kloppen.

Zo besloot ik in de korte tijd dat ik op was, dat ik een warme trui

aan zou doen, koffie zou drinken, dit bericht zou schrijven..

En dan heb je nog alle kleine dingen die je kiest zonder er

bij na te denken, zoals het licht aan doen, de trap aflopen etc.

Het hield mij nogal bezig de afgelopen dagen en ik dacht

na over de grote keuzes die ik gemaakt had, de keuzes die

levens bepalend zijn voor jezelf en voor anderen.

Zoals waar ga je wonen, wat voor werk ga je doen, er 

zijn dingen die ik achteraf betreur, maar als ik er weer voor

zou staan zou ik hoogstwaarschijnlijk hetzelfde kiezen, 

ik nam die beslissingen met wat ik toen wist

 en kon niet overzien wat de gevolgen waren.

Je weet pas achteraf of het goed of veel minder

 goed uitpakte en dan is het het makkelijk zeggen

 dat je het anders had moeten doen, of zelfs dat je 

er spijt van hebt, dat heeft helemaal geen zin.

Je kan ook nooit weten wat er gebeurd zou zijn als je

een andere keuze had gemaakt, misschien was 

dat ook helemaal niet zo goed afgelopen.

 Ik moet zeggen dat ik dit nogal een bevrijdende 

gedachte vond, dat de dingen gegaan zijn zoals ze gingen.

Nu kan ik er ook bij zeggen dat ik Zoveel keuzes moet

maken elke dag, elk uur of zelfs elke minuut dat het 

er gewoon teveel zijn en dat het daarom ook wel eens

een verkeerde geweest kan zijn, haha.

Gisteren probeerde ik eens een uurtje geen keuzes te 

maken maar dat gaat gewoon niet want ook op de bank 

zitten en naar buiten kijken is er eentje..

Bij dit blogbericht kon ik overigens niet kiezen welke 

foto ik het beste vond dus ik zette ze er allemaal maar bij.

(het is een half afgemaakte deken, overigens)

Ik ben nu ongeveer een uur op, dat betekent dat ik 

ongeveer 2000 bewusten en onbewuste keuzes maakte,

ik heb dus nog 28.000 te maken vandaag, ik word al 

moe bij het idee, de eerste ervan kies ik nu

door je een fijne dag (ik had ook mooie kunnen zeggen;-)

te wensen, bij deze!

-X-

Warme handjes.

De laatste weken zit ik helemaal in de wantjes, niet de 

hele dag hoor, maar zo in de avond haak ik het ene paar

na het andere, ondertussen kijk ik dan naar een film of zo.

Gisteren keek ik The kings garden op Netflix, echt heel

erg leuk, terwijl ik zat te haken wenste ik dat ik tuinier 

was geworden in plaats van een rommelaar, maar dat terzijde.

Op de één of andere manier handwerk in altijd in fases,

of in series, hoe je het ook wil noemen, zo heb ik brei-,

papier vouwen-, borduur, en haak-fases.

Ik zit nu duidelijk in de wantjes periode, heerlijk :-)

Het plezier zit hem voor mij in het doen van steeds

dezelfde handeling zodat ik soort van gedachtenloos

kan werken, ik hoef er niet bij na te denken, heel fijn

want soms word ik gewoon moe van mijn eigen gedachten.

Ook het werken met mooie materialen, zoals 

deze wantjes van Merino wol, zo zacht, 

en het combineren van de kleuren maken het zo prettig.

Volgens P. voel ik altijd aan de wol door deze even langs 

mijn wang te strijken, daar was ik me helemaal niet van

bewust, maar het schijnt zo te zijn :-)

Als ik overdag bezig ben met van alles, vooral dingen waar 

ik geen zin in heb, kijk ik soms naar mijn wolmand en weet

ik dat het moment komt dat ik lekker kan gaan zitten

en wat bolletjes uit kan kiezen en gaan beginnen,

heel geruststellend allemaal, zo klinkt alsof ik de 

oma-fase in ben gegaan, haha, dat is niet zo, hoor!

Enfin, als het meezit zal ik vandaag alle wantjes in 

de webwinkel zetten, er staan er al best veel in,

maar mochten ze daar allemaal blijven staan heb ik

in elk geval geen koude handen deze winter en

heel veel kalme, prettige uren beleefd.

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Ps, de eerste kaarten voor Corrie zijn al binnengekomen,

echt zo leuk, allemaal met liefde en aandacht uitgekozen,

dank jullie wel daarvoor.

Saai

Elke maandagochtend als ik nadenk over een blogbericht,

dat doe ik buiten terwijl ik koffie drink, nu met een dikke trui

aan, voel ik een soort van aarzeling..

Een aarzeling omdat ik eigenlijk niets mee maakte in het 

weekend waar ik nu eens een mooi verhaal van zou kunnen

maken, want ik deed opnieuw helemaal niets bijzonders.

Ik deed boodschappen, haakte wantjes, ik ging naar een 

rommelmarktje, ik haakte nog meer wantjes, ik ruimde wat op,

deed een was en haakte nog eens een paar wantjes..

Niet echt heel boeiend allemaal, gewoon saai zeker vergeleken

met wat ik zag, wat andere mensen allemaal deden 

 op de social media, oh joh..

Ook vroeg ik me af of ik zou willen ruilen met wie dan

ook en eigenlijk was het antwoord nee, ik kies er zelf voor

om zo'n kalm leven te leiden.

En terwijl ik dit bericht typ en kijk naar de tekening die ik

maakte met; perfect is boring en ik dacht ineens misschien

moet ik het gewoon omdraaien en omdraaien en zeggen;

Boring is perfect

Ah ja, haha, nu hoef ik niet te zeggen dat ik een saai

weekend had maar dat het gewoon perfect was ;-)

Oh ja bedankt voor de reacties op de schaartjes; ik wil het

schaartje graag opsturen naar Zusje1979, zij regareerde

via Instagram, als je je adres wil mailen, dank je.

Ik wens je een goede dag

-X-

Patroon

Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van iemand die werkt 

voor een blad waar ik wel vaker wat voor doe, maar

meestal is dat een papieren dingetje, deze keer was de vraag

of ik voor een special een zelfmaker wilde maken van de tasjes.

Echt heel leuk, ik haak de tasjes af en toe tussendoor als ik er

zin in heb, een fijn gedachteloos werkje.

Ik haak nooit iets van een patroon, zeker als niet als het 

uitgeschreven is en vol staat met afkortingen, na 2 regels

denk ik al, dat is prachtig hoor, maar niet voor mij.

Het hele idee van handwerken is voor mij dat het een 

ontspannen werkje is, niet dat ik steeds mijn hoofd moet 

breken over wat de volgende stap is (dat doe ik al genoeg)

Natuurlijk was de vraag ook of ik het stap voor stap

uit wilde leggen, dan denk ik al ohoh, ik zou het liefst

zeggen, zoals ik ook hier al eens deed, haak wat steken,

haak er een lapje aan en naai het dicht, haak er dan nog 2

hengsels aan en klaar, maar dat gaat natuurlijk niet zo :-)

Voor de patronen in mijn boeken heb ik eindeloos zitten

puzzelen, dat vond ik veruit het lastigste stuk..

Dus ik haalde eens diep adem, zette mijn mobiele fotostudio,

oh haha, het is maar een tafeltje voor het raam en terwijl 

ik wachtte op het juiste licht, haakte ik allerlei voorbeelden,

zodat ik in detail kon laten zien wat ik deed.

Dat zijn dan uiteindelijk eindeloos veel foto's, een enorm 

gepriegel met de haaknaald en steeds schreef ik even op

welke stap ik gedaan had, ik zou het anders vergeten.

Daarna bewerkte ik alle foto's, schreef het patroon uit,

stuurde alles op en dan is het afwachten wat je allemaal 

terugkrijgt, wat er wel en wat er niet klopt..

Gelukkig is er altijd een redacteur die alles helemaal uitpluist

en de fouten er uit haalt, gelukkig waren alle foto's goed,

maar in het patroon zaten toch nog veel fouten.

Wat voor mij logisch is, is het meestal niet voor een ander,

ik moet zeggen dat ik opgelucht was toen alles

aangepast en goedgekeurd was..

Ik ben nu eenmaal geen patronen-maker/lezer, ik haak 

zomaar wat en ik zie wel of het wat wordt, en vaak gaat

dat goed, en soms helemaal niet maar in beide gevallen

vind ik het gewoon fijn om te doen..

Ik weet eigenlijk niet wanneer het patroon van het 

tasje gepubliceerd wordt, ik laat het wel zien als

ik het in het in de DIY special staat.

Ik wens je een heel fijn weekend

-X-

De tijd er tussen

Regelmatig kom ik op de Social media de quote;

If life gives you lemons, make lemonade, tegen.

Dat klinkt natuurlijk geweldig, dat je alles wat niet leuk

is, zomaar in iets fijns zou kunnen veranderen, iets wat

zuur is, zoet zou kunnen maken..

Soms gebeuren er dingen, zeker de onverwachte (oh wat 

heb ik een hekel aan onverwachte dingen, maar je kan niet

constant gewapend zijn) waar je niet zomaar limonade

van kan maken, dat zijn en blijven gewoon citroenen.

Van de mindfull lessen heb ik geleerd om alle gedachten

en emoties die daarbij komen kijken uit te laten razen,

er juist even voor te gaan zitten en te kijken wat er gebeurd.

Ik moet zeggen dat mij dat erg helpt, het blijkt dat de 

storm uiteindelijk altijd weer gaat liggen, hoewel de

citroenen even zuur blijven als ze waren..

De laatste tijd heb ik zo vele citroenen weggewerkt,

soms hele grote soms een klein dagelijks citroentje,

toch zou ik zeggen als iemand zou vragen, 

hoe gaat het nu met je, goed.

Er zijn wat citroenen op mijn pad, die ik moet verwerken

maar in de tijd daar tussen ben ik een tevreden mens :-)

Oh ja, ondanks het feit dat de printer weggebracht is

ter reparatie (citroentje) is mijn webwinkel gewoon open,

niet alle prints zijn op voorraad maar er zijn er nog wel wat.

Er staan nog vele andere dingen in, zo haakte ik veel nieuwe

wantjes, die we binnenkort echt nodig hebben, zo te voelen

duiken we zo koudere tijden in (ik heb sokken gevonden!)

Oh ja 2, ik krijg bij mijn reacties steeds allerlei rare

berichten in een schrift wat ik niet kan lezen, er staan ook

links in, klik daar alsjeblieft niet, ik markeer ze steeds

als spam en verwijder ze, maar ik kan niet 

de hele dag op mijn blog kijken..

Als het zo doorgaat zal ik de reacties pas kunnen publiceren

na mijn toestemming, heel vervelend, maar het is 

niet anders, ik kijk het nog even aan..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Winkel

En eindelijk, nadat ik de oude webwinkel meer dan 

een half jaar geleden sloot, is er weer een nieuwe..

Het adres is; ingthings.nl  net een iets andere url

dan deze blog, iets met domeinnamen enzo..

Echt een nieuwe want hij is helemaal opnieuw opgebouwd,

en deze keer deed ik ook heel veel zelf, ik word nog eens

een technisch wonder, haha, ik heb mezelf echt overwonnen,

normaal krijg ik al de zenuwen als ik dingen

moet invoeren, aanpassen of wat dan ook..

Ik heb er echt maanden aan gewerkt, postzegels sorteren:-),

heel veel haakwerk gemaakt, foto's genomen, allemaal

bewerkt in Photoshop en allerlei dingen al ingepakt, zoals 

stoffen, kaarten geprint, dat doet een apparaat;-) maar 

ik heb ze wel allemaal met de hand gesneden, kortom;

ik heb mezelf lekker beziggehouden..

De afgelopen week hield ik me bezig met het invoeren

van de gewichten en de verzendkosten, och joh wat een

puzzel was dat zeg en toen dat eenmaal klaar was, 

vroeg ik me af of het allemaal wel zou werken en of 

het leuk genoeg was, een soort van koudwatervrees..

Het beste wat voor jezelf kan doen is als je twijfelt over

iets, bijvoorbeeld over je werk is het gewoon even te 

laten doen (dat zeggen we in het Zeeuws, lamadoen..

de eerste keer dat ik het tegen P zei dacht hij dat we het 

echt gingen doen, ik bedoelde juist we doe het niet..)

Het spreekwoordelijke 'er een nachtje over slapen'

helpt echt, je kijkt na een paar dagen weer heel anders 

tegen de dingen aan, probeer het maar eens..

Dus ik liet de hele winkel 'een paar dagen doen' en

zondag heb ik hem open gezet, pfff..

Na een paar uur keek ik even en oooh zoveel bestellingen,

ik durfde de rest van de dag niet meer te kijken.

Maar vanochtend ga ik dat wel doen en ga ik alles

inpakken, ik kan niet beloven dat alles vandaag op

de post kan, ik wil het in rust en met aandacht doen,

maar mocht je iets besteld hebben; het komt eraan, hoera!

Oh ja de slinger is voor Josien Hefting.

Ik wens je een hele fijne dag, het kan best zijn dat ik wat

minder blog deze week nu ik zo aan het inpakken ben..

-X-

Dank je en kleuren van de zomer.

Aaah dank jullie wel zeg, ik heb alle berichten gelezen

en dat is werkelijk meer dan aardig, ik waardeer het

bijzonder, vriendelijkheid is een groot goed.

Zeker online en via de mail (zoals de uitgever deed)

is het erg makkelijk om scherp te zijn en bovendien is

er dan geen sprake van een gesprek omdat 

je niet op elkaar kunt reageren en de woorden

snel verkeerd begrepen kunnen worden, of hard aankomen.

Het hele ding met de boekenwereld is dat het uiteindelijk

alleen maar om geld gaat, je bent zo populair als je laatste

verkoopcijfers en als die tegenvallen, lig je er uit (zoals ik)

Ik heb geen ambitie om zelf een uitgever te benaderen,

daar ben ik veel te...ja, wat eigenlijk..ik deed het één maal

en dat is mij niet erg goed bekomen, dus ik laat het hierbij.

(aangaande het boeken maken, hoe jammer ik het ook vind)

Zelf probeer ik (en dat lukt heus niet altijd, ik kan 

ook wel eens uithalen) om bij wat ik zeg

de volgende drie vragen in gedachten te houden; 

is het waar, is het nodig (dat is een belangrijke) en is het 

vriendelijk, gewoon als richtlijn..

Enfin, eigenlijk wilde ik het over dit kaartje en de slinger

hebben, mijn reactie op jullie vriendelijke woorden 

werd iets langer dan gedacht, om te voorkomen dat dit 

een onleesbaar lang bericht wordt, even in het kort..

Misschien zag je het al op Instagram, maar ik zou graag

deze slinger die ik haakte naar aanleiding van mijn 

zomer kaartje, wat je er bij krijgt, weg geven.

Laat een reactie achter als je het leuk vind om mee

te doen en het zou leuk zijn als je mij zou willen

vertellen wat jij echt een zomer kleur vindt.

Maandag zal ik de slinger verloten.

Ik wens je een kleurrijk weekend met heel veel 

vriendelijke mensen op je pad.

-X-

Free style tasjes

Meestal maak ik dingen in fases, zo heb ik slinger-fases,

dan zit ik weer een kussens-breien-fase, ook heb ik 

van die dagen dat helemaal niets lukt..

Dan begin ik steeds aan iets en dan haal ik het weer uit,

omdat het naar mijn idee helemaal nergens op lijkt.

Dat zijn misschien wel de meeste uren, de uren dat ik zo

maar een beetje zit te rommelen en ik uiteindelijk een

hele berg met halve handwerkjes heb.

Niet dat ik dat erg vind hoor, het hoort er bij, in ieder

geval bij mij, hoewel het me op een gegeven moment

wel gaat irriteren, dan wil ik resultaat zien :-)

De afgelopen tijd zat ik in de tasjes-fase, die heb ik 

regelmatig, in mijn boek Kringloopgeluk van inmiddels

al weer jaren geleden staan er ook een aantal.

Nadat ik de foto op Instagram zette, vroegen veel mensen

om een patroon, dat heb ik niet, het leuke aan de tasjes is

dat je lekker kunt free-stylen omdat het model

zo gemakkelijk te maken is.

Je haakt, als je met katoen en haaknaald no.3,5 haakt,

50 lossen, maak een ring en daarna kun je welke steek

of kleur dan ook gebruiken, verzin het maar.

Wel moet je steeds als je rond bent, de rij sluiten en weer 

een nieuwe ronde beginnen voor het mooiste resultaat.

Dan haak je tot een centimeter of 20, naai of haak je de

onderkant dicht en haak je wat rijen op de bovenkant,

en natuurlijk 2 hengsels (ongeveer 30 lossen lang)

Mocht je dit toch te algemeen vinden en zeggen; ja zeg,

Ingrid, daar heb ik natuurlijk helemaal niets aan (oh haha)

dan wil ik best een keer een patroontje uitschrijven..

Voor nu wens ik je een hele mooie dag

-X-

Spullen

En ooh wat was het warm gisteren, in de ochtend

ging het nog wel maar 's middags..

Ondanks dat feit vertrokken mijn broer en ik vroeg

in de ochtend naar het huisje van mijn moeder.

De laatste jaren is er weinig meer aan onderhoud

gedaan, ze vonden het goed zoals het was, maar nu

mijn moeder alleen over gebleven is zijn we toch aan

het opruimen en schoonmaken, want ohoh..

Wat kan een mens veel spullen verzamelen in de loop

van zijn leven als je zo ongeveer alles bewaart, tenminste.

Stapels en stapels dingen, de meeste versleten en

volstrekt overbodig, veel dingen plakkerig en stoffig.

Wij werkten ons de hele dag 'de takke' geen idee waar 

dat vandaan komt maar wij zeggen het graag, haha

We trokken oude vloerbedekking van vloeren (oh,

ik heb zo'n hekel aan stoffige viezige vloerbedekking)

haalden kasten leeg (waar we nog handdoeken vonden 

uit onze jeugd, tot op de draad versleten) maakten schoon

en ruimden alles weer netjes in (en gooiden veel weg)

Toen ik laat thuiskwam had ik de neiging om hier meteen

door te gaan, hoewel ik heel erg opruimerig ben) maar

ik voelde me als een geroosterde tosti en was bekaf,

dus ik kon me inhouden..

Wel doet het me denken over de spullen die je verzamelt

en wat eigenlijk de waarde ervan is; weinig eigenlijk..

Volgende week gaan we verder, maar vandaag laat ik

ook hier de boel, de boel en probeer ik zo 'zweetloos'

de dag door te komen, ik ga in de tuin zitten en een beetje

haken, het is jammer dat ik geen schommel heb...;-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Web-shop-dingen

En ooh, dank jullie wel zeg voor alle reacties,

dat waren er echt veel meer dan ik gedacht had,

zo leuk om te lezen, ik las ze allemaal, dat doe ik altijd.

Het is nog vroeg, en ik slaap echt waardeloos met dat

warme weer, het zoldertje waar ik slaap is Zo warm,

dus ik ben nog niet scherp genoeg voor een goed bruggetje,

maar ik ben al weer maanden bezig met een nieuwe webshop.

Althans met de voorbereidingen daarvoor, ik haakte vele 

uren, breide kussens, maakte nieuwe tekeningen, zette alles 

opnieuw in overzichtelijke mappen op mijn p.c.

Ik organiseerde mijn kast helemaal opnieuw, het is

een behoorlijke uitdaging om te werken en te wonen

in één kamertje, met weinig ruimte en daar ook nog

je voorraad te bewaren en bovenal het leefbaar te houden.

Dus ik haalde de kast leeg, ruimde hem opnieuw in,

alles netjes bij elkaar, labelde alles en probeerde steeds

of hij nog dicht kon, dat lukte niet meteen, dus nog

meer spullen weg, net zolang tot het lukte.. (gelukt!)

Gisteren zijn we begonnen met het maken van de winkel,

dat was tenminste de afspraak, ik wilde graag mee helpen

en ik nam me zeer ferm voor, daar kalm bij te blijven.

(ik wordt altijd nogal nerveus van al die web dingen,

als html-codes en dat soort dingen, het is een wonder 

dat het mij ooit gelukt is deze blog te maken.

Hij is al jaren hetzelfde, want ik durf er niet in 

te rommelen, zo stoor ik mij al jaren aan de schuine

letters, maar ik weet niet hoe ik het moet veranderen,

als iemand dat weet, hoor ik het graag)

Enfin, we begonnen met het sjabloon van de winkel,

en zodra dat scherm verscheen ging ik al op blanco

en voelde ik een lichte paniek opkomen, ik wil het ook 

wel alleen doen zei P. en ik zei Nee, ik moet dit kunnen..

Na 5 minuten zei hij; laten we stoppen, ik ga het doen,

dit gaat het niet worden, geen reden jou zou over de

kling te jagen..en ja hij had gelijk, ook al vond ik 

het vervelend dat ik het aan hem over moest laten..

Aan de andere kant, je hoeft niet alles te kunnen, zo kan 

hij bijvoorbeeld niet breien en vind dat geen enkel 

probleem, dus waarom zou ik me druk maken..

Ik hoop dat de winkel over een week of wat weer in

de lucht is, niet echt een goed moment zo net voor de

grote vakantie, ach nu ja, dan kan ik langzaam opstarten..

Ik wens je een fijne dag

-X-