Behouden vaart

Nu heb ik niet zo veel met het thema boot noch heb ik

zeebenen, integendeel zou ik zelfs zeggen,

ik ben nogal snel uit mijn evenwicht..

Ooit was ik verliefd op een zeeman, maar die was er

nooit, wel kreeg ik af en toe een kaart met een plaatje

er op van een verre stad aan een onbekende zee.

Regelmatig tuurde ik over zee en dan dacht ik aan 

die stoere man op zijn schip ergens achter de horizon.

Maar dat telt allemaal niet echt, denk ik..

Ook heb ik weleens gezeild, maar eigenlijk was ik de 

hele tijd bang dat ik overboord zou kiepen als het 

bootje ineens overstag ging, ik durf niet met mijn 

hoofd onder water namelijk, dus ook dit kan ik

niet echt meerekenen..

Voorts peddelde ik wel eens met een kano op een meer,

maar meestal legde ik dan aan op een eilandje

om mijn broodje te eten en dan weer terug, ook al niet

echt dat je zegt, ja, je hebt iets met boten.

Verder kan ik me nog herinneren dat ik ooit met een 

veerboot naar een Grieks eiland ging, het eerste uur was

fantastisch maar daarna werd ik de resterende 8 uur zo 

zeeziek dat ik als een dweil op het dek heb gelegen.

Kortom, boten en ik is niet echt een goed thema, wel kan

ik zeggen dat ik graag naar de boten kijk die hier voor

mijn huisje in het kanaal voorbij varen en dat ik het leuk 

om ze te vouwen, ik hoop jij ook :-)

Ik wens je een Bon voyage, of misschien nog wel

mooier; een Behouden Vaart, deze dag en alle andere

-X-

Lekker bezig

Gisteren had ik een verkoopdagje, ik maakte gebreide 

schelpen en zeeëgeltjes en die verkocht ik dan als setje.

Oh ja, er zat ook nog een aquarel bij van de zee, eigenlijk

was het dus een 'verlangen naar de zee, pakketje'.

Als ik zeg verkoopdagje klinkt dat allemaal heel ontspannen

en gezellig, maar ik ben altijd een beetje gespannen en ik

zie er altijd een beetje tegenop, elke keer hetzelfde :-)

Om chaos te voorkomen bereid ik me altijd heel goed voor, 

dagen eerder begin al met kaartjes stempelen, (alleen

gekken en dwazen zetten hun naam op deuren en glazen,

dat spreekwoord schiet me nu te binnen met deze foto)

bootjes vouwen, bedankbriefjes schrijven en  gezellige

aardigheidjes verzamelen om erbij te doen.

Vervolgens zit ik dagen lang te dubben over de juiste prijs,

dan heb ik iets bedacht en dat leg ik dan aan P voor, die 

econoom is, die zegt dan altijd dat is veel te weinig,

reken nu eerst eens uit wat je aan materiaal kwijt bent..

Haha, ik en rekenen, maar goed dat doe ik dan en dan kom 

ik zo ongeveer op nul uit, dus dan kom ik met iets hogers.

P vind het dan nog altijd te weinig; hoeveel uur heb je daar

wel niet aan besteed? (veel, altijd veel) maar ik vind dat ik

mijn uren niet echt kan meetellen, dan zou alles wat ik 

maak volstrekt onbetaalbaar worden..

Uiteindelijk heb ik dan een prijs die ik goed vind, maar

dan ben ik een beetje zenuwachtig of mensen  dat wel

willen betalen, meestal is dat wel zo, maar toch..

Dan leg ik alle pakketjes klaar met nummers enzo en post

ik het, vervolgens moet ik dan alle berichtjes beantwoorden

en de juiste pakketjes in de juiste doosjes doen.

(en wat foutjes herstellen, ik raak altijd in de war van

die nummers enzo; huh dit was toch..oh nee toch niet :-)

Enfin, na vele vele uren is alles ingepakt en heb ik het 

gevoel dat ik een marathon heb gelopen, maar als ik

nu kijk naar het stapeltje keurige doosjes ben ik toch

blij dat het weer allemaal gelukt is!

(voorlopig maar weer eens even niet)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Koniijntje

Natuurlijk nam ik allerlei cadeautjes mee voor Timo,

en eentje daarvan was zo'n klein konijntje, het is

een patroontje wat ik nog kende uit de tijd dat 

mijn zoon Daan nog op de Vrije school zat.

Ik moest wel even goed nadenken hoe het ook alweer

zat en ik probeerde verschillende dingen uit.

Uiteindelijk lukte het me om er eentje te maken,

eigenlijk is het super simpel, maar je moet wel

even weten hoe, mocht je er ook eentje willen 

maken, zo doe je het, of misschien beter gezegd,

zo deed ik het;

Je maakt een vierkant lapje, ik zette 30 steken op met

breinaalden 3,5 , als je dikkere wol en naalden gebruikt

wordt het gewoon wat groter (vanzelfsprekend :-)

Ik vulde het konijntje op met schapenwol maar je kan 

ook een synthetische vulling gebruiken.

Bij stap 3 vorm je het hoofdje en de oren, bij stap 5

het lijfje, je moet er niet teveel vulling indoen, het 

moet wel lekker zacht blijven natuurlijk, het is een

kwestie van proberen wat het beste resultaat geeft.

(dat is het eigenlijk altijd met handwerken, gewoon

blijven proberen totdat je het goed vind, dat vind ik

nu ook net het leuke er aan)

Dus, veel plezier met proberen (haha) en ik wens je 

een heel fijn weekend.

-X-

Knutselen of niet?

En jee, toen was het al ineens dinsdag, ik moet altijd

even nadenken over de dagen, als er zo'n maandag is

die eigenlijk voelt als een zondag..

Ik zag dat er niet veel mensen heel erg enthousiast 

waren over mijn paasknutsels, dat geeft natuurlijk 

helemaal niets, maar ik vraag me wel af of er nog publiek

is voor die geknutselde dingetjes, berichten die echt heel

veel tijd kosten en die ik altijd met plezier maakte.

Ik zou graag eens van je horen of je dit soort berichten,

van die 'knutsel dingen die je helemaal niet nodig hebt

maat wel gezellig zijn om te maken' nog leuk vindt.

Zeg gerust nee, dat begrijp ik hoor, toen mijn kinderen

klein waren knutselden we heel vaak, 

nu doe ik het speciaal en alleen voor mijn blog..

Zeg gerust ja, als je het wel leuk vindt (fijn :-)

of het gewoon bij mijn blog vindt horen..

Uiteindelijk zal ik dan een afweging maken en het precies

zo doen als ik het wil (haha) omdat ik na bijna 

8 jaar (8 jaar!) bloggen wel geleerd heb dat ik het

onmogelijk iedereen naar de zin kan maken.

Ik hoor dus graag van je en ik wens je een fijne dinsdag

die voelt als een maandag.

-X-

Knutselen

Met het paasweekend voor de deur, wat voor mij 

persoonlijk niet zoveel betekenis heeft, dacht ik dat

een paar zelfmakertjes misschien wel leuk zou zijn.

Ze zijn werkelijk te simpel hoor, ik vond ze beide in

oude knutselboekjes voor kinderen, maar dat maakt 

ze misschien juist wel fijn, het hele knutsel-gebeuren

is voor de lol, niet om eens flink gespannen van te 

worden omdat het allemaal te lastig is, denk je niet?

Dus ik maakte van wat restjes wol een pompom

en van papier een hangertje, eigenlijk waren die 

van een soort plat riet, maar omdat ik dat niet

voorhanden had, maakte ik er eentje van papier.

Mocht je er ook eentje willen maken,

zo doe je het:

Oh ja, je kan natuurlijk ook lijm gebruiken in plaats

van tape, dat is een iets preciezer werkje.

Hoe dan ook, ik wens je hele fijne dagen en zoals

zo mooi gezegd wordt; Vrolijk Pasen

-X-

Borduren onder een appelboom.

Dit zin tasjes die ik maakte voor mijn laatste boek,

ik gebruik de rechtse nog steeds voor van alles nog nog wat.

En oh, zie je hoe zonnig het was toen ik de foto maakte,

dat was in Frankrijk, samen met mijn dochter, ik zou 

zo wel in de foto willen springen, als ik nu naar buiten

kijk waar het somber en bewolkt is..

Ze zijn niet moeilijk om te maken, ik gebruikte gewoon

een theedoek, daar knipte ik een strook af van ongeveer

8 bij 50 centimeter voor het hengsel, vouw dat dubbel,

nog een keer en naai het dicht, ik deed het met de hand,

maar het is veel sneller met een naaimachine.

Knip de dubbelgestikte randen van de theedoek af, vouw de

stof dubbel, zo dat de open randen aan de zijkant zitten,

en naai deze dicht, ik deed dat weer met de hand; 

vouw de naden naar binnen en naai vast met een rijgsteekje.

Vervolgens kan je er er iets op borduren, door het blokjes

patroon is dat heel eenvoudig, borduur kruisjes op de

blokjes of volg het patroon met een simpele rijgsteek.

Doe terwijl je een het borduren bent alsof je ergens

in een Franse tuin onder een appelboom zit met

uitzicht op de heuvels in de verte, of welke plaats

dan ook waar je graag zou willen zijn, 

plezier gegarandeerd :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Pom pom pom..

Na alle berichtjes over de ingewikkelde dingen van het

leven dacht ik dat het misschien tijd was voor een

klein vrolijk luchtigheidje, zoals een pompon..

Of meerdere natuurlijk want je maakt ze zo deze van

restjes vilt, en mocht je geen restjes hebben, dan kan je 

altijd nog wat velletjes, heet dat zo? of stukjes kopen.

Als je geluk hebt is er misschien op de markt in de plaats

waar je woon wel zo'n ouderwets gezellige fournituren kraam.

Hier in Noord op de markt niet, heel jammer, maar ach..

Deze komt uit mijn boek Lov-ing Wool, maar omdat lang

niet iedereen dat heeft, dacht ik dat het misschien 

leuk was om het hier te plaatsen..

Ik wens je een fijne dag, wat een guur, donker en winderig

weer, perfect om wat te knutselen aan de keukentafel.

-X-

Ik knutsel voort..

Soms vraag ik me werkelijk af of ik nog wel aan kan

komen met die knutseldingetjes, als ik het hele

veranderde bloglandschap bekijk zie ik veelal proffesioneel

uitziende pagina's, vaak gesponsord en wel, en als ik dan 

mijn blog bekijk, ziet het eruit als een in elkaar geknutseld

rommelig geheel, wat het natuurlijk ook is..

Dan vraag ik me af of het authentiek is (haha) of dat ik 

gewoon ergens ben blijven hangen en de boot heb gemist.

Niet dat dat erg is, ik heb zoveel schepen de haven uit zien

varen waar ik misschien op had moeten zitten, dat je inmiddels

beter kan zeggen dat ik de hele vloot gemist heb..

Meestal ben ik blij dat ik op de kade ben blijven staan,

ik zou waarschijnlijk toch zeeziek worden op zo'n boot ;-)

Maar soms vraag ik me ineens af of ik niet mee had 

moeten gaan, wat er zou zijn achter de horizon..

En dan ga ik maar gewoon weer verder waar ik gebleven was

en knutsel ik weer een blogberichtje in elkaar, post het

hier, klik mijn blog weg en ga ik andere dingen doen.

Ik denk dat het menselijk is om jezelf te vergelijken met

anderen maar uiteindelijk heb je er niets aan, er zijn altijd 

dingen die beter lijken dan wat jij hebt/doet maar ook

weer vele situaties die vele malen minder zijn,

je hoeft enkel het journaal aan te zetten ter relativering..

Dan kan je niet tot een andere conclusie komen dan dat

het precies goed is waar je bent, of wat je doet

dus ik rommel nog fijn een beetje door op en aan

deze blog, hij past me, alles in overweging genomen,

uitstekend (tot het moment dat ik me weer afvraag..haha)

Ik wuif naar je met een witte zakdoek vanaf de kade

-X-

Knutselwerkjes

Laatst gingen wij even naar Delft, dat doen we af en toe

omdat P daar uit de buurt komt en hij vind het leuk om

daar naar de markt te gaan, net als vroeger.

Hij loopt dan rond als een reisleider, hij heeft nog net

niet zo'n vlaggetje zodat ik hem niet kwijt kan raken, haha

en vertelt van alles over de stad, over de geschiedenis

(dat begint dan met; wist je dat..en dan zeg ik nee :-)

maar ook over zijn eigen ervaringen, die hij al vaker

vertelde, toch zeg ik dan; oh echt, wat leuk..

Deze keer liepen we op weg naar de auto langs een

klein rommelwinkeltje, precies zo als ik ze graag heb,

alles op elkaar gestapeld en een beetje een chaos.

Ik rommelde wat in de dozen en tussen de boeken

en tot mijn grote plezier vond ik twee hele oude 

(eind jaren '30 ) knutselboeken, die ik niet kenden.

Ze lagen helemaal uit elkaar maar ik wilde ze toch hebben,

toen ik ze af ging rekenen, zei de man van wie de winkel was

(hij zat verstopt tussen stapels met spullen) je bent je

er van bewust dat ze niet meer 100% in orde zijn ?

Oh haha, ja dat had ik gezien en vervolgens vroeg hij

of ik 1 euro teveel vond voor beide boeken, nee hoor.

Het zijn echt heerlijke boeken, vol met knutselwerkjes,

ook al zo'n geweldig woord, de knusheid spat er van af.

Het is jammer dat ik geen keukentafel heb anders kon ik

knutselen in de keuken terwijl de stoofpeertjes pruttelen.

Ik dacht dat het misschien een leuk idee was om regelmatig

een werkje uit het boek te maken en hier dan uitleg te geven,

want bovenal heb ik behoefte aan gezellige warme dingen.

Ik maakte er al eentje, die zal ik morgen laten zien.

Ik wens je een hele fijne dag, en oh dat weer, terwijl ik

hier zit te typen slaat de hagel tegen de ramen, ik denk dat 

ik tussen de buien door toch maar stoofpeertjes ga halen

en als die opstaan gezellig wat ga knippen en plakken..

-X--

Eeh, welke kleur zal ik kiezen..

Soms komt een idee zomaar binnenvallen, dan zou 

je niet eens kunnen zeggen waar het vandaan kwam.

De beste krijg ik vaak als ik helemaal niet bezig ben

met iets te verzinnen, maar gewoon aan het fietsen ben

of aan het handwerken, van die bezigheden waarbij je

gedachten zomaar door je hoofd heen dwarrelen..

Zo zag ik ineens de kleurenkaarten voor me, ik tekende ze,

bewerkte ze in Photoshop, printte ze uit en sneed ze..

Daarna zette ik een plaatje op Instagram en kreeg 

zo veel enthousiaste reacties dat ik nog maar wat pagina's

printte en ze op maat sneed, maar oh oh wat een werk.

Omdat een A4 pagina niet precies 30 centimeter lang is,

waren de kaartjes niet precies gelijk en moest ik ze allemaal

met een klein snij-apparaatje op maat snijden.

Dat was zo'n rotwerk dat ik er na 5 setjes wel genoeg van

had en nog steeds waren het ongelijke stapeltjes..

Dus ik zette op Instagram dat het een 'very limited edition'

zou worden, waarop mensen vroegen of ze niet 

op een wachtlijst konden, oh haha, een wachtlijst..

De 5 setjes waren in no time verkocht, ik vertelde even

aan P over de kaartjes en dat het leuk was maar nu al 

afgelopen, waarop hij zei, welnee joh, we gaan

gewoon regelen dat al de gevraagde setjes er komen.

(hij is altijd veel optimistischer dan ik, hij ziet nooit

problemen, maar mogelijkheden :-)

Na een heleboel ja maren van mijn kant, bedacht hij een

goed systeem om de kaartjes te snijden, ik doe dat soort

dingen op gevoel, hij bekijkt het nuchter en technisch.

Dus samen maakten we heel, heel veel setjes, 

we zaten uren te printen, hij te snijden, terwijl ik ze inpakte.

Dat klinkt gezelliger en makkelijker dan het was, soms

haperde de printer (vaak) maakte ik heel veel misdrukken

omdat ik een knipperend lampje negeerde, lagen er stapels

verkeerd gesneden kaartjes in een schaal en werden kaartjes 

door elkaar gehaald en zaten we eindeloos te sorteren.

P bleef kalm, ik was nogal eens paniekerig, maar het is gelukt,

een ieder die een setje wilde heeft er eentje.

Ze staan nog wel steeds in de webshop, maar de grote

berg bestellingen is weggewerkt en daar ben ik stiekem

wel een beetje blij om, want het zomaar een ideetje,

wat binnen kwam vallen terwijl ik iets heel anders deed.

Ik wens je een fijne dag, hier is het echt herfstachtig..

(dat zijn kaartjes in de tinten grijs, bruinachtig en 

nog wat groen hier en daar :-)

-X-

Piet, de knutselkoning.

Vorige week ging ik mijn spullen die nog bij 

Twirre van Handmade Heaven  stonden van mijn 

shop voor een weekend, al weer een tijd geleden,

uit te zoeken, dat deed ik en ik verkocht ze allemaal

in een koop, ook weer opgeruimd :-)

Terwijl ik daar bezig was zag ik tussen haar spullen 

een boek liggen van Piet Marée liggen..

(even tussendoor maar ik ben blij dat het accent

op de e lukte, ik ben altijd in gevecht met welk 

leesteken dan ook op het mac toetstenbordje :-)

Van alle oude knutselboeken vind ik die van Piet

(ik laat zijn achternaam met accent maar even weg,

straks krijg ik het weer niet voor elkaar en dan

ben ik helemaal uit mijn verhaal) echt de allerleukste.

Er zijn vele boeken van hem en ik denk dat je 

hem echt wel de Knutselkoning mag noemen.

Als ik dan bedenk dat al die boeken zonder een computer

en photoshop gemaakt zijn, alles is dus met de hand

getekend enzo, heb ik echt bewondering voor hem.

Ook de titel van zijn boeken zijn geweldig,

wat denk je bijvoorbeeld van; 

Zelf gemaakt. Nuttige vrijetijdsbesteding voor de vrouw,

dat is er natuurlijk eentje om in te lijsten, haha.

Ik zoek altijd naar zijn boekjes, maar ze zijn lastig te vinden 

(wel op marktplaats maar dat vind ik niet leuk)

Ooit vond ik er eentje in een kringloopwinkel in de 

Achterhoek, samen met Fem, later stopten we bij een bakker

in een dorpje  (van kringlopen krijg je honger)

en ik was zo blij met het boekje dat ik het op

de parkeerplaats liet zien (terwijl we een appelflap aten) 

Later toen we thuiskwamen was het boekje nergens meer 

te vinden, ik had het op het dak van de auto laten liggen

(en daar is het verloren gegaan, oh oh ;-)

Enfin, ik kreeg het boek van Twirre, eind goed al goed.

Ik heb nog 2 knutselboeken weg- of door te geven,

die van vorige week, bedankt voor alle enthousiaste reacties.

Ik wil het haakboek graag sturen naar Puup en het feestboek

naar Guusje van Juniper, als jullie mij je adres willen mailen.

Ik wens je een fijne dag,

ik denk dat ik maar eens een viltfantasie (oh haha)

ga maken uit het boek van Piet, kan het knusser dan dat?

-X-

Sterren #2

Laatst moest ik naar de tandarts, pas ergens in de 

middag, daar heb ik een hekel aan want dan zit je 

de hele dag te wachten, tenminste ik wel..

Dus ik dacht dat ik mezelf beter even bezig kon houden

met het een of het ander in plaats van ijsberen..

Ik rommelde wat in mijn papier la en vond wat papierstroken,

en ineens moest ik denken aan de Deense sterren,

jaren geleden zag ik ze eens op de blog van Jurianne Matter

Het lukte mij toen helemaal niet om ze te maken

en ik bleef proberen (ik kan dat niet uitstaan dat het papier 

niet doet wat ik wil, hoewel het zeer geduldig is..)

en uiteindelijk had ik een paar 'soort van' sterren.
Ik heb er vast wel eens eerder over geblogd,
maar dat weet ik niet meer precies.

Een hele tijd later kwam Jurianne eens bij mij thuis

en we maakten sterren, de een na de ander, als iemand

het voordoet en meevouwt is het veel makkelijker.

Maar ik vergat het weer en elk jaar rond deze tijd

probeerde ik het nog eens, het lukt me niet meer.

Totdat ik zat te wachten totdat ik naar de tandarts 

kon, ik zocht het lesje nogmaals op en vouwde...

Het is echt een zelfmaker die focus en aandacht 

nodig heeft (en ik ook, op dat moment om mijn 

gedachten af te leiden) en het lukte, met veel moeite.

Dus ik vouwde een uurtje of wat, ging er helemaal 

in op en ik denk dat ik het nu kan, hoewel als ik 

het volgend jaar weer probeer..denk ik zomaar dat
ik het weer niet kan, het is een soort ritueel geworden :-)

Laatst las ik een DIY boek, bij een van de zelfmakers

stond, kijk even op internet hoe je het moet maken,

oh ha, dat vond ik zo grappig en ik dacht dat kan 

natuurlijk ook, dus in plaats van zelf het hele vouwen

van de ster uit te leggen (zo goed kan ik het ook niet)

geef ik hierbij de website waar het uitgelegd staat.

(met dank aan Jurianne) 

Heel veel succes, want het is een uitdaging,

maar het plezier als het lukt des te groter.

Fijne dag

-X-

Bergen

Oh, ik hou echt van bergen, om naar te kijken,

niet om overheen te lopen of klauteren, ik ben

een echte "door het dal wandelaar"

Niet in de minste plaats omdat ik hoogtevrees heb,

dat staat mij eigenlijk nooit in de weg omdat we hier

 helemaal geen bergen hebben..

Ik heb wel in de bergen gewandeld, maar dan op brede 

paden en het liefst een hekje als het pad smaller wordt :-)

Lang geleden vond ik eens dat ik het maar eens 

moest proberen; wandelen over een smal pad,

een hoge berg op, dat ging een tijdje goed, ik keek gewoon

de hele tijd naar mijn voeten, maar op een gegeven 

moment keek ik naar beneden en aaah het benam

mij werkelijk de adem, het was prachtig maar ook

echt ontzettend eng, en ik ging zitten tegen de rotswand.

Tegen mijn gezelschap zei ik; ik ga niet meer voor

of achter uit, ik blijf hier, ik kan me niet meer bewegen.

En daar zaten we, ik denk wel 3 uur lang, soms 

deed ik een poging om op te staan maar mijn benen

leken wel van vla en dan ging ik weer zitten..

Tegen de tijd dat het begon te schemeren wist ik dat 

ik boven mezelf uit moest stijgen, op moest staan

en naar beneden wandelen, dat deden we, hand in hand.

Ik schuifelend tegen de rotswand, proberend niet naar

beneden te kijken, en we hebben het gehaald.

Anders zat ik niet hier, maar nog steeds op

die berg, misschien hadden ze dan wel een tentje gebracht

en zo af en toe wat te eten en was ik bekend geworden

als het vrouwtje dat de berg opging en er nooit 

meer afkwam, ook wel grappig (hoewel..)

Dus ja, daarna ben ik nooit meer een berg 

opgelopen, ik kijk wel vanuit het dal, ook prachtig.

Ik wens je veel plezier met het vouwen van jouw 

berg, mocht je ze gaan maken en natuurlijk

een hele fijne dag (veilig in het dal:-)

-X-

Paper bags

Om zomaar met de deur in huis te vallen: 

dit zijn de zakjes/tasjes die ik (voor) vouwde 

tijdens de papier-workshop-dag.

Ik deed ook nog zwanen, maar die staan al in 

Vive la vie en envelopjes maar die staan

al hier op mijn blog..

Ik ga er maar verder geen tekst tussen zetten,

dit lijkt mij informatie genoeg voor een dinsdag.

Wel wil ik iedereen nog even bedanken voor de 

meer dan aardige bemoedigende woorden, 

bij het bericht van gisteren, heel lief!

En we vouwen verder:

Veel plezier ermee,

Toedeloe (ik vind het een dag om toedeloe

te zeggen, dat heb ik soms gewoon ;-)

-X-

Workshop etc..

Een tijdje geleden kreeg ik een telefoontje van

Katrien, zij doet de publiciteit voor mijn boeken 

bij mijn uitgever (mijn brandmanager, als ik echt hip wil doen)

Of ik wat papier workshops wilde doen op de boekpresentatie van

Arne en Carlos, je weet wel die breiende mannen,

maar nu hebben ze een boek over boekbinden,

en het verzamelen van plaatjes..enzo..

De hele dag draait natuurlijk om hen, maar 

Geertje Aalders  en ik (haha) zijn ook gevraagd

Het zijn 3 workshops met steeds ongeveer 30 mensen,

dat lijkt mij al een soort van onmogelijke opgave,

ik mag wel een papier van 1 meter bij 1 meter hebben,

om iets voor te vouwen, anders ziet niemand het..

Ik heb maar ja gezegd zonder er al te veel 

bij na te denken, anders had ik het nooit gedaan..

De bezwaren zouden gewoon de overhand hebben genomen,

zo word ik zenuwachtig van grote groepen mensen, 

ik heb geen idee hoe ik een workshop moet geven,

en ik kan nog wel wat dingen bedenken..

(feel the fear, do it anyway, zie je hoe vaak die aanwijzing

van pas komt, ik zou het op de muur moeten schilderen)

Mocht je er naar toe willen, kijk dan even op de 

blog van de Flow, zij organiseren dit evenement samen met Kosmos.

En ik, ga een paar leuke dingen verzinnen,

die ik kan doen tijdens de workshops, 

een heleboel papier verzamelen, en op die dag

ga ik gewoon 3 swingende workshops geven,

alsof ik nooit anders deed (natuurlijk niet met zo'n jurkje..:-)

Dat lijkt me een beter beeld om naar uit te kijken

dan alle andere Dat-gaat-niet-lukken-gedachten

Ik wens je een fijne dag

-X-

reasons to be cheerful #4

Gisteren fietste ik even naar de bibliotheek

en ik weet niet of de redenen om opgewekt te zijn

ineens in de lucht hangen, maar onderweg waren er

verschillende mensen die zomaar naar mij lachten..

Een hele dikke mevrouw met een piepklein hondje,

het liep naast haar maar het had ook in haar hand gepast.

Een man met een hele grote groene zonnebril op

en een oude dame die keihard liep te praten

in haar mobiele telefoon..

Daarnaast kwam ik wel 8 katten tegen,

waarvan ik zeker weet dat ze glimlachten..

(hoewel ik mij bewust ben van het feit dat 

katten niet de mogelijkheid hebben om te lachen..)

Daarnaast haalde ik gisteravond mijn zelf opgelegde 

deadline voor mijn -iets met wol boek-

namelijk de helft van de patronen bedenken en 

er een voorbeeld van gemaakt hebben..

nog voor de vakantie...ik zou dolgraag al wat willen 

laten zien, maar dat kan natuurlijk niet,

dan is de verrassing er af..

Ook maakte ik nog wat kleine notitie- en tekenboekjes,

om mee te nemen, ik heb altijd een boekje

en een pen in mijn tas zitten, de beste gedachten komen

altijd op onverwachte momenten naar boven en zijn soms

zo vluchtig dat je ze beter kan opschrijven.

(anders zit je later van: ik had echt iets Heel leuks

bedacht maar wat was het ook alweer, en hoe je 

ook je best je doet, niet meer te vinden in je hoofd..:-)

Kortom, ik ben klaar voor de vakantie

hoewel we pas dinsdagochtend, in alle vroegte,

zullen vertrekken, zo rond een een of 4

(wat is dat toch met die vliegtijden, altijd op onmogelijke uren)

Terwijl ik dit zat te typen dacht ik nog even na

over die glimlachende mensen, misschien was 

het zo dat ik wel eerst lachte, het zou zomaar kunnen..

Maar die katten, ik weet het zeker, die lachten eerst..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Paper ring

Regelmatig, zo aan het einde van de middag,

komt Guusje even buurten, ik zie dan ineens

haar hoofd hier in het trapgat..

(omdat dit een dijkhuisje is, zit de woonkamer 

aan de voorkant op straathoogte en de keuken 

ligt een verdieping lager, Guusje komt via achter :)

Meestal vraagt ze dan; vind je het gezellig als ik even kom

(ja, natuurlijk liefje, vind ik dat)

vervolgens; heb je nog iets leuks gemaakt?

(ja, ik heb getekend, gehaakt, geknipt..vul maar in)

En dan; heb je zin om nog iets te maken ?

Vervolgens begint zij dan te bladeren

in een van de origami- of knutselboeken en haal

ik een glaasje limonade (dat klinkt ook zo gezellig)

Deze keer viel haar oog op de origami ring,

we beginnen dan allebei te vouwen en meestal

snappen we het helemaal niet, hoe het zit..

Dat gaat altijd ongeveer zo: snap jij stap 4,

mij mij ziet het er heel anders uit..eeeh nee..

ik zie het ook niet..nog eens proberen en jaaa,

nu klopt het, zie je zo moet het.

In dit geval heeft Guusje de foto's gemaakt van de

te maken stappen, dat moest ik er wel even bij zetten,

het was de eerste keer dat ze met mijn camera

mocht fotograferen (ze spaart er nu ook voor eentje )

Terwijl we zo met die ringen bezig waren,

dacht ik toch even onwillekeurig terug aan het moment

dat ik Ja zei tegen P, sindsdien komt het nog 

wel eens ter sprake, meestal als Guusje vraagt

of het nog doorgaat en of ze bruidsmeisje mag zijn :-)

Maar op de een of andere manier komt het hele idee,

hoe mooi ook, niet van de grond.

Als je beide een heel leven achter de rug hebt,

is de onbevangenheid er wel een beetje af

en zijn er toch een aantal gevoeligheden (blijkt)

Ook hebben wij te maken met wat ingewikkelde

familie verhoudingen, die een spontane bruiloft,

waar iedereen stralend en blij zal verschijnen,

tot een onwaarschijnlijk scenario maken..

Ik heb dus geen idee of het er ooit van zal komen,

maar de vraag en het hele idee is fijn, dat wel..

En misschien moeten wij gewoon, hier,

tussen de varens in de tuin elkaar een papieren ring

om de vinger schuiven.

Ik weet zeker dat Guusje ze graag voor ons

zal willen vouwen..

Ik wens je een fijne dag

-X-