Terug in de tijd

 Laatst kreeg ik van iemand het bericht dat als ze 

mijn blog openden er een waarschuwing stond,

dat je hem beter niet kon openen, daar schrok ik van.

Gelukkig weet P. veel van computers enzo en die 

heeft alles grondig bekeken en getest, het probleem 

zit niet in de blog, alle voorzorgsmaatregelen zijn 

genomen, maar het bleek dat er bij veel oudere 

berichten allerlei spamberichten stonden, een virus

scanner die heel strak staat afgesteld

zou dat als slechte links kunnen beoordelen.

Nu haalde ik die altijd weg maar er werden er ook bij 

oudere berichten geplaatst waar ik nooit naar kijk.

Dus nu ben ik handmatig al die berichten aan het weghalen,

dat is eindeloos geduld werk, ik moet alle reacties

bekijken en dan de spam wegklikken, uren en uren werk.

(vandaar dat ik de reacties nu ook eerst goed moet

keuren om te voorkomen dat ik dit moet blijven doen.

Het is een bijzonder werkje, ik ga terug in mijn 

eigen tijd, bij heel veel berichten denk ik ach ja,

dat was ook zo; boeken, verhuizingen, grappen en 

grollen, zelfmakers,  maar ook zorgelijke berichten, 

alles trekt in een lange parade aan mij voorbij.

Het past ook heel erg bij deze periode, het overdenken,

afronden en laten gaan van de dingen.

Ik lees ontelbare leuk reacties opnieuw, maar ik zie 

ook hele lelijke staan, het is maar goed dat ik die 

toen niet zag, ik denk dat ik meteen gestopt was.

Ze zijn waarschijnlijk later geplaatst want ik lees altijd

alle reacties maar dingen als; amateuristisch, niet 

origineel, commentaar op de vorm, taalfouten en ga zo

maar voort, ik heb er een aantal weggehaald, want wie

heeft er wat aan, aan dat gekat op anderen..

Nee, er zijn zoveel meer leuke, lieve en aardige

reacties, echt fantastisch, dat ga ik onthouden en 

ondertussen haal ik honderden spam berichten weg.

(ongelofelijk dat Blogger die allemaal toeliet)

Ik ben nu halverwege 2013, dus nog een paar uur

werk en als het goed is zijn ze dan allemaal weg.

Je kan met een gerust hart mijn blog bekijken,

maar klik niet op zo'n gek spambericht, maar dat 

wist iedereen al toch?

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Spelden en naalden

Toen ik een jaar of zeven was, dat was zo ongeveer

in de middeleeuwen, kreeg ik een speldenkussen, 

dat zat in een doos met allerlei dingetjes die wij altijd 

kregen met de feestdagen van een oom en tante.

Ik kan me de oom en tante zelf niet herinneren maar

 de cadeautjes die ze altijd stuurden, wel.

Het waren altijd wat vreemde cadeautjes, alsof ze ze 

gewoon uit de kast pakten, niet speciaal voor kinderen

gekocht; een handdoek, een oud treintjes, gebreide sokken

en handwerkspullen, zoals het speldenkussen..

Ik vond het overigens geweldig van die echte volwassen 

cadeautjes dus ik was bijzonder in mijn nopjes (haha, 

wordt deze uitdrukking eigenlijk nog gebruikt? ) met 

mijn kussentje met spelden en naalden, ik heb het nog 

steeds, het staat hierboven op de foto.

Omdat het op de één of andere manier nogal hard is 

geworden, het is natuurlijk al stokoud en niet meer 

geschikt voor dikke naalden maakte ik een nieuwe.

Het is supersimpel mocht je er ook eentje willen maken,

want het is gewoon een dubbelgevouwen lapje.

Ik gebruikte de gerstenkorrel steek; 1 recht, 1 averecht

en dan in de volgende rij andersom, dat geeft een leuk

effect en je kan de naalden er makkelijk insteken.

De maten zijn bij benadering als je een iets dikkere of 

dunnere naald gebruikt wordt het breder of smaller.

Als je goed kijkt zie je dat ik in het midden een draad door 

het werkje heb geregen, dat maakt het makkelijker om 

het dubbel te vouwen, dan weet je waar dat moet :-)

Het oude speldenkussentje zal ik natuurlijk altijd blijven

gebruiken, ik ben er aan gehecht, maar voor de dikkere 

naalden is deze echt heel handig, hoewel ik even zo vaak

mijn naalden in de zijkant van de bank steek, oh oh, 

omdat het zo makkelijk is als ik bezig ben, ik zal 

proberen mijn leven te beteren en ze in plaats daarvan

in mijn nieuwe mapje te stoppen..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Pronkkastje

Een jaar geleden of zoiets kocht ik een geweldig kastje, 

een heel oud kastje, ik denk dat het uit een apotheek komt,

met plankjes aan de bovenkant en laatjes van onder.

(ik zal eens een foto nemen van het hele kastje voor het idee)

Dat kastje staat in een hoekje naast de tafel waar mijn pc

staat en zit helemaal vol met mijn knutsel spullen, oh haha

dat klinkt zo kneuterig en gezellig, alsof ik elke dag met een

pot Gluton en papier dingetjes in elkaar zit te plakken.

Dat is natuurlijk niet zo, maar mijn papier ligt er in, mijn 

haaknaalden in een gezellig klein laatje en op de plankjes

ligt mijn voorraadje wol op elkaar gestapeld.

Kijk dan, hoe gezellig, ze daar samen staan, de bolletjes 

kan je zo maken met een wolwinder, mocht je ook 

van die heerlijke stapeltjes wol willen hebben..

Bovenop het kastje staat en verzameling Maria's, soms 

staan ze in de kast, maar soms voel ik de behoefte

om ze er weer uit te halen, het is zo'n vredig gezicht..

De pot die er op staat erfde ik van mijn moeder, ik had als

kind een fascinatie voor die pot en de kinderen er op,

ik schreef er al eens een blogbericht over..

Verder een sneeuwbol uit Oostenrijk, het land van mijn 

verlangen en dan met name natuurlijk Wenen, ik hoorde

net dat de grenzen misschien weer open gaan over een tijdje

dus er gloort hoop in de verte, ooh wat knap ik altijd op

van lichtpuntjes in de verte..

Zoals je begrijpt ben ik dol op mijn kastje en ik herschik 

alles regelmatig, gewoon omdat ik dat fijn vind om te 

doen, het is mijn 'pronkkast' , zoals een oude bejaarde

 buurvrouw haar kast met mooie dingen noemde..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Spic en span

Eigenlijk wilde ik vandaag een lesje vlinders vouwen

posten, waar ik gisteren de foto's nog voor moest 

bewerken maar het kwam er niet van..

Nadat ik gisternacht helemaal niet in slaap kon komen,

mijn stemming zwiept heen en weer van paniek naar

weer soort van kalm, stond mijn hoofd niet naar vlinders.

In plaats daarvan ben ik de hele woonkamer gaan 

omgooien, ik wordt altijd kalm van dingen sorteren en 

schoonmaken, haha er is een opruimcoach aan mij

verloren gegaan denk ik zomaar :-)

Dus ik haalde alles uit de kasten, schoof het meubilair,

dat is overigens niet zoveel, aan de kant, sopte alle 

hoekjes waar stof van jaren lag, sorteerde mandjes etc.

Uiteindelijk stond alles naar mijn zin en ruimde ik de 

kasten weer in, ondertussen heb ik alles gesorteerd,

dingen weggedaan en zitten twijfelen met het 

onvermijdelijke bergje spullen waarvan je niet weet

wat je er mee moet, ken je dat?

Enfin, de hele kamer is nu om door een ringetje te

halen, zo'n leuke uitdrukking of spic en span, ook

al zo'n fijne, je ziet dat ik besloten heb om gewoon

door te babbelen met dank aan alle bemoedigende 

woorden van jullie, dank daar voor.

Ik heb nog geen foto's van mijn gereorganiseerde 

kamer, ik zal zien wat ik kan doen, dus koos ik

voor een plaatje van mijn gebreide huisjes, 

de bergen die we allemaal aan beklimmen zijn

en de blaadjes als symbool dat het weer lente zal 

zijn en we allemaal weer naar buiten 

kunnen huppelen ;-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Koniijntje

Natuurlijk nam ik allerlei cadeautjes mee voor Timo,

en eentje daarvan was zo'n klein konijntje, het is

een patroontje wat ik nog kende uit de tijd dat 

mijn zoon Daan nog op de Vrije school zat.

Ik moest wel even goed nadenken hoe het ook alweer

zat en ik probeerde verschillende dingen uit.

Uiteindelijk lukte het me om er eentje te maken,

eigenlijk is het super simpel, maar je moet wel

even weten hoe, mocht je er ook eentje willen 

maken, zo doe je het, of misschien beter gezegd,

zo deed ik het;

Je maakt een vierkant lapje, ik zette 30 steken op met

breinaalden 3,5 , als je dikkere wol en naalden gebruikt

wordt het gewoon wat groter (vanzelfsprekend :-)

Ik vulde het konijntje op met schapenwol maar je kan 

ook een synthetische vulling gebruiken.

Bij stap 3 vorm je het hoofdje en de oren, bij stap 5

het lijfje, je moet er niet teveel vulling indoen, het 

moet wel lekker zacht blijven natuurlijk, het is een

kwestie van proberen wat het beste resultaat geeft.

(dat is het eigenlijk altijd met handwerken, gewoon

blijven proberen totdat je het goed vind, dat vind ik

nu ook net het leuke er aan)

Dus, veel plezier met proberen (haha) en ik wens je 

een heel fijn weekend.

-X-

Dekentje

Natuurlijk ging ik vooral naar Wenen om mijn kleizoon

te ontmoeten, geboren eind mei, hij heet Timo.

De beide (kersverse) ouders wilden graag een naam

die je zowel in het Duits als in het Nederland goed

kon uitspreken, wel, dat is gelukt, zo'n lieve naam

en Timo zelf is natuurlijk nog veel liever!

Ik vertel er later natuurlijk nog wat meer over.

Natuurlijk begon ik zodra ik het wist van de zwangerschap

als een gek te breien en te haken, echt zo oma-achtig ;-)

Vorig jaar haakte ik al een deken van katoen, omdat het 

warm zou zijn als de baby geboren zou worden.

Hij werd vanaf de eerste dag gebruikt, zo fijn om 

foto's te krijgen van Timo met mijn dekentje, daar

gaat je hart wel van zingen, echt waar.

De Weense vroedvrouw (haha, het lijkt wel een titel

van een boek) gaf mij nog een groot compliment,

ze vond het het een perfecte babydeken.

Omdat hij vrij los is van structuur is hij ongevaarlijk,

in het geval dat het babyhoofdje er onder zou raken.

(daar moet je natuurlijk allemaal helemaal niet 

aan denken, daarnaast moet je natuurlijk altijd 

goed opletten, maar het was fijn om te horen

dat ik een goede deken had gemaakt)

Dus ik was zo enthousiast dat ik nog een winterdekentje

haakte van hele lichte zachte merino wol.

Hij is heel makkelijk om te maken; je haakte steeds 

halve stokjes in 1 steek. (halve stokjes haak je door 

de draad om je je naald te slaan
in te steken in een lus, de draad om je naald

te slaan en dan in één keer alle drie de lussen 

door halen, gaat heel makkelijk :-)
Aan het begin van elke rij begin je met 2 lossen
dan steek je je naald in de eerste steek en haak je
2 halve vasten, dan krijg je zo'n geschulpte rand.

Deze deken is 80 cm breed en een meter lang,

maar je kan het formaat makkelijk aanpassen.

Van de week kreeg ik een foto van Timo, breed lachend,

in zijn kinderwagen onder het dekentje, aah zo lief.

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Van lapje naar kussen

Laatst schreef ik al eens iets over de kussens die ik 

maakte, echt zo'n fijn werk, gewoon maar breien,

de ene streep na de andere, het lijkt ook zo snel 

te gaan, elke keer een andere kleur.

Nu vroeg iemand mij hoe ik de kussens zo netjes

(dank je voor het compliment :-) aan elkaar naaide.

Oh haha, daar heb je veel geduld en toewijding voor

nodig, dat in de eerste plaats eigenlijk.

Ik hou van breien maar het in elkaar zetten, daar 

moet ik me echt toe zetten, liever zet ik meteen een

ander breiwerk op, maar aan al die lapjes heb je niets

dus soms is het gewoon; Hup en doen..

Er zijn verschillende manieren om een breiwerk aan 

elkaar te zetten maar dit werkt voor mij het beste

hoewel het een heel precies werkje is.

Wat je doet is dat je een rij uitkiest, meestal neem ik

de tweede of de derde rij aan de zijkant van het werk,

je krijgt dan wel een naad aan de binnenkant.
(maar dar zie je natuurlijk niets van, haha)

Met je naald neem je steeds het steekje tussen de 

twee Vtjes van de rij op, eerst aan de ene kant,

dan aan de andere, doe dit ongeveer 3 keer en 

trek dan de draad voorzichtig aan.

Als je de draad meteen aantrekt dan heb je kans dat 

je de naald in een andere rij steekt en dan wordt

het toch nog scheef (en dat wil je niet :-)

Zo krijg je een min of meer onzichtbare naad aan

de buitenkant, oh ja, voor je begint te naaien is

het een goed idee om eerst het breiwerk aan elkaar

te spelden, zodat je goed uitkomt.

Ik heb al verschillende keren alles uit moeten halen

omdat het werk scheef trok omdat ik geen zin had 

om het eerst te spelden, zoals ik al zei, ik ben wat

ongeduldig als het om breiwerken in elkaar zetten gaat.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Pom pom pom

Omdat ik op het moment helemaal in de baby- dasjes

en mutsjes maken fase zit, maak ik ook regelmatig wat

pompons om daar aan te naaien.

Nu heb ik het altijd geleerd om het met twee ronde 

kartonnetjes te doen waar je dan de wol omheen wind.

Vervolgens knip je dat dan open, je kent het waarschijnlijk

wel, misschien zelfs nog wel van de handwerklessen

op de lagere school (ik althans wel :-)

Eigenlijk deed ik het allang niet meer zo, ik wond de

wol gewoon om mijn vingers, maar dat is nogal een

slordige methode, en bovendien is het op die manier

lastig om verschillende formaten pompons te maken.

Dus ik maakte deze van karton, ik plakte er voor de

gezelligheid wat leuk papier op.

Wil je ze ook maken gebruik dan echt heel stevig karton,

anders klappen ze dubbel en breekt het karton.

 Maar het werkt echt heel goed, al zeg ik het zelf, haha.

Als je echt dikke pluizige pompons wil hebben moet 

je de draad er wel heel vaak om heen wikkelen, wel

een keer of 40, zeker als je wat dunnere wol gebruikt.

Dan neem je een lange draad wikkelt dat stevig om de 

wol heen en (zie de bovenste foto met de roze wol)

en trek je de draad heel strak aan en maak een knoop.

Daarna ga je de wol bijknippen, hoe netter je dat 

doet hoe mooier hij er uitziet.

Laat de lange draad eraan hangen, wel even oppassen,

ik knipte hem al een paar keer per ongeluk af, zo kan je

de pompon makkelijk ergens aan vast naaien.

Veel plezier ermee, ik wens je een fijn weekend

-X-

Streepjes breien

Met al die grijze dagen de afgelopen weken is het

echt een uitdaging om nog een beetje fatsoenlijke

foto's te maken in mijn huisje, eigenlijk heb ik er 

ook maar heel weinig ruimte voor en het is al snel 

veel te donker om er nog iets van te maken.

Het enige wat dan nog een beetje lukt is iets op mijn

werktafel leggen, die staat vlakbij het raam en dan 

een foto nemen als het een beetje opklaart.

Ik schuif dan alles aan de kant, zet de luxaflex 

helemaal open en dan is het snel werken voordat 

het weer te donker is :-)

Ook deze foto maakte ik daar, ik had de laatste tijd

niet zo'n idee wat ik moest maken, begon aan dingen,

haalde ze weer uit, vond het allemaal niets.

Dus ik dacht, ik ga gewoon strepen breien, dat is altijd

fijn, het lijkt ook altijd zo vlot te gaan, omdat je 

steeds van kleur wisselt.

Mocht je ook een gestreept kussen willen breien, meet

dan eerst het kussen op; stel het is 40 bij 40 cm.

Daarna maak je een proeflapje met de wol en de 

breinaalden waarmee je het wil maken, zo kan je 

makkelijk uitrekenen hoeveel steken je nodig hebt.

Bijvoorbeeld 15 steken is 10 cm dan heb je er dus

60 nodig om mee te beginnen, makkelijk toch?

Dan brei je 1 baan recht, 1 baan averecht, of welke steek
je dan ook wil gebruiken tot een hoogte van 80 cm.

Je kan regelmatig van kleur wisselen, precies zoals

je het mooi vind, dan kant je alle losse draadjes

af en naai je het kussen aan de zijkant dicht, je doet

het kussen er in en naait de bovenkant dicht.
Daarna leg je het op de bank of geeft het aan
iemand cadeau :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Dasje breien

Toen mijn kinderen klein waren, heb ik eindeloos veel

kinderkleertjes gebreid, gehaakt en genaaid.

Omdat het allemaal zo pietepeuterig is, is het heel

leuk om te maken en het neemt niet zoveel tijd.

Nu kan ik, tot mijn grote plezier, weer bezig, hoewel ik 

wel moet oppassen dat ik me helemaal mee laat slepen

en met koffers vol dingetjes naar Wenen vertrek

de volgende keer, ze zien me aankomen, haha.

Dan wordt het zoiets als; ojee Ingrid komt weer,

waar zijn al die gebreide dasjes enzo, want dan moet

het kindje die ineens allemaal aan, oh haha

Tot nu toe haakte ik een deken, ik zal het patroon 

volgende week laten zien en een dasje, de rest is

voor de webshop, ik maakte er teveel want het 

is zo'n fijn gedachteloos makkelijk werkje.

Mocht je er ook eentje willen maken, het is heel

makkelijk en ook geschikt voor de beginnende 

breister, zo doe je het:

Zet met breinaalden 4,5 15 steken op en brei ribbels

totdat je 60 cm hebt, dat is is voor een baby tot 

ongeveer 4 maanden, tot een maand of 8 is het 

65 cm en zo kan je het voor elke leeftijd wat 

aanpassen, ook de breedte natuurlijk.

Gebruik fijne zachte wol, ik test het altijd even 

door met de wol langs mijn wang te strijken,

om zo te voelen of het zacht genoeg is,

P moet daar altijd om lachen, maar het werkt wel:-)

Dit dasje is 8 cm breed, mocht je dunnere- of 

dikkere naalden gebruiken maak dan even een proeflapje

en reken even uit hoeveel steken je nodig hebt.

Maak vervolgens 2 pompoms, mocht je niet weten 

hoe, kan je dat zo op internet vinden, ik maakte ze

door verschillende kleuren wol te gebruiken en

en naai ze stevig aan het dasje.

Veel plezier ermee en een goed weekend

-X-

Knoopjes

Laatst keek ik eens even in mijn boek Lov-ing wool,

gewoon om eens te zien of ik het nog wel een leuk boek 

vind en misschien ook wel om te zien of ik het 

anders had gedaan mocht ik het overdoen..

Dat was behalve de cover en de naam niet zo, ik denk

dat ik het net zo gedaan had, beter dan dit kan ik het niet.

Ook bedacht ik me dat het misschien leuk zou zijn om

af en toe eens een patroon te delen uit het boek.

Ze staan anders maar ongebruikt in een mapje op 

mijn pc te verstoffen, haha

Dus bij deze de knoopje, het is heel simpel; je haakt

een klein rondje van vasten, dan laat je een draad 

van een centimeter of 50 aan het werkje hangen.

Hoe dikker de wol is die je gebruikt, hoe groter de

knoop, maar dat spreekt voor zich, toch?

Dat draadje steek je door een naald en dan steek je

de naald steeds in het midden, de draad niet te
strak aantrekken en verdeel je de de steken

zo dat je een gelijkmatige knoop krijgt.

Oh ja, hartelijk bedankt voor alle vriendelijke
woorden over mijn vermeende blog-block
en over het maken van berichten waar je verder
niet zo veel aan hebt, maar misschien wel
gezellig zijn, ik maakte er meteen maar eentje :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Kastje

Laatst was ik op een rommelmarkt hier in de IJhallen,

dat is altijd 2 dagen en ik ga meestal elke dag, op zaterdag

zag ik dit kastje al staan en ik was verleid om het te kopen.

De handelaar, er staan veel handelaren op die markt, vroeg

er een fors bedrag voor dus ik liet het voor wat het was,

ik had het niet echt nodig (maar wat wel, eigenlijk ?)

Op zondag ging ik nogmaals naar de markt, met mijn broer

en schoonzus, ik liet even het geweldige-maar-te-dure kastje

zien, oh zei mijn schoonzus, wil je het graag hebben?

En zij begon even te onderhandelen met de man op een

manier waar ik van moest giechelen (echt waar) en hij 

het kastje aan haar verkocht voor een bijzonder

schappelijke prijs, zo, zei ze, hier heb je je kastje..

En oh, vervolgde ze, het is meteen je verjaardagscadeau,

dan hoef ik daar niet meer over na te denken, haha.

Echt geweldig en dat terwijl ik nog helemaal niet jarig ben,

dat is pas eind februari (en dan ben ik in Wenen:-)

Ik ben bijzonder blij met mijn kastje, ik krijg zelden een

cadeau en dan nog zo'n mooie, ik heb er mijn katoen

in gelegd en nu hoef ik alleen maar in het laatje Groen

te kijken om iets uit te kiezen (in plaats van in een

rommelige mand te graven, ik geniet er elke keer van)

Oh ja, ik zou vandaag het schaartje weggeven, ik wil het

sturen aan de oude werkplaats, een reactie op Instagram.

Ik wens je een fijne zonnige dag, zo heerlijk buiten

met  die knisperende vrieslucht, geniet er van!

-X-

Ja, laten we gaan breien..

Laatst las ik een artikel in the New York Times over breien

en haken, fijn artikel over de voordelen van handwerken.

Zo stond er in dat breien een kalmerend effect op je heeft,

zoiets als een meditatie, dat herken ik wel, ik ga ook 

altijd handwerken als ik gespannen ben, zonder dat ik

dit wist overigens, ik voelde het aan, haha.

Andere voordelen; het helpt tegen artrose en stijfheid

van de vingers, daar heb ik nog geen last van, ook al 

ben ik al best oud:-) misschien wel door het vele handwerken..

Ook werd genoemd dat het volgen van patronen goed is

voor je wiskundig inzicht, aah dat heeft bij mij niet gewerkt,

ik vind patronen lezen nog steeds ingewikkeld en mijn 

wiskundig vermogen is nul, of misschien wel -10.

Je zou er ook een socialer mens van worden, wat mij 

lastig te meten lijkt, maar het zou best kunnen.

Misschien is dat wel omdat je er over het algemeen een

blijer mens van wordt en dat het negatieve gedachten

verdringt, dat je daarom gewoon aardiger wordt

en minder snel loopt te mopperen over van alles en nog 

wat en je huisgenoten je beter te hebben vinden ;-)

Voorts verbeter je je concentratie in het algemeen

en je geheugen zou er beter van worden, wel, 

dat is me nogal een lijst aan positieve dingen, dus ik zou

zeggen; ga lekker breien, bijvoorbeeld dit patroon,

haken of wat dan ook met je handen..

Morgen ben ik er even niet want dan ben ik mijn 

moeder naar een nieuwe kamer verhuizen, ik ga dan 

eerst in alle vroegte mijn zus van Schiphol halen, ik hoop

dat door de storm vandaag niet alles in de war wordt 

gegooid, of misschien moet ik beter zeggen, gewaaid.

Ben je voorzichtig als je er op uit moet?

-X-

Oneffenheidje

En oh, nu vergat ik helemaal om een foto bij mijn

vorige post te zetten van het kussen toen het af was.

In volle glorie zullen we maar zeggen, haha.

Gisteren zette ik het in de webshop, ik heb daar altijd

weinig of misschien wel geen enkele verwachting van,

in de zin dat iemand het zou willen kopen..

Maar het was echt binnen 10 minuten verkocht, ik kijk dan

altijd een paar keer en dan denk ik, het staat er echt.

En elke keer als ik iets zelfgemaakts (ah rood streepje

eronder dan is het vast geen woord, maar ik gebruik het toch)

verkoop, ben ik bijzonder blij verheugd maar ik hoop ook

meteen dat ze het mooi zal vinden..

En dan check ik nogmaals of het wel netjes genoeg is,

(oh echt, waar zijn die brei-elfen) en verzin al allerlei

uitvluchten voor het geval ik een oneffenheidje ontdek..

Sorry, je kocht het kussen, maar er viel koffie over/

ik liet het vallen en toen brak het, oh nee dat kan niet/

de kat van de buren gebruikte het als krabkussen, dus ik

zal je geld terugstorten, het spijt me heel erg..

Maar meestal valt het mee want ik controleerde 

het natuurlijk al vele malen voordat ik het in 

het winkeltje zette en stuur ik het gewoon op..

Soms blijven er ook dingen over, in het winkeltje,

zoals de wanten, uk verkocht er heel erg veel, maar

ik werd daar iets te enthousiast van en ik haakte maar 

door en door, en nu heb ik een aantal paar over.

Het zou best kunnen dat ze alsnog verkocht worden,

er staat nog een gure wind, ondanks het feit dat ik de

eerst narcissen al zag in het park is de lente nog ver weg.

Daarom geef ik een paar weg, je kan kiezen tussen de grijze

of de roze maar natuurlijk mag je ook even in het 

winkeltje kijken of je een paar ziet wat je veel mooier vind.

Het zou kunnen dat je favoriete paar verkocht is, 

dat hoop ik natuurlijk ;-)

Enfin, laat een reactie achter als je graag een paar 

warme handjes zou willen winnen, ik geef ze weg op 

vrijdag, je mag ook op Instagram reageren.

Ik wens je een fijne dag, ik ga het kussen inpakken,

nadat ik nogmaals heb gekeken of.... nee, gewoon 

hup in een doos met dat kussen.

-X-

Brei-elfen

Een tijdje geleden breide ik een kussen, of eigenlijk

was het een lap dat een kussen moest worden.

Ik heb heel veel restjes wol, allemaal van die mini-

bolletjes die te klein zijn om iets van te maken maar

voor een streepjes kussen zijn ze perfect..

Dat breien vind ik echt heel fijn om te doen, het enige 

met dat steeds wisselen van kleur is dat de zijkanten zo 

los worden, pas toen ik het kussen af had las ik in

een oud breiboek hoe het eigenlijk moet..

Als je aan het einde van een rij bent, brei je de laatste 

steek samen met de nieuwe kleur, in de volgende rij,

brei je alleen de steek van die nieuwe kleur en trek je de

draad aan, zo voorkom je al die losse steken.

(ik doe altijd maar wat maar soms is er een hele

handige oplossing voorhanden, haha)

Dit is meteen de tip voor het breien van streepjes..

(zoals je begrepen hebt kwam ik er zelf niet op

maar ja, je kunt niet alles weten, toch?)

Ook hoor ik wel eens, bijvoorbeeld op Instagram,

dat de kleurkeuze zo mooi is en dat ze dat niet kunnen,

dat is natuurlijk niet waar, je neemt gewoon een mandje

met restjes en als het er bij elkaar mooi uit ziet,

komt het goed, doe het gewoon op gevoel..

Maar goed, dat breien is heerlijk maar er komt een 

moment dat het af is, dat vind ik altijd jammer..

want dan moet je het in elkaar gaan zetten,

je kan het natuurlijk ook weer in je wolmand gooien.

Wat ik best vaak doe en dan begin ik een nieuw breiwerk

 en vervolgens hoop ik  dat de kabouters of 

zoals je wilt, de brei-elfen het in elkaar zetten

maar bij mij is dat nog gebeurt, hoe hard ik ook hoopte,

of hoe lang ik ook wachtte..

Als het breiwerk dan een tijdje in de mand heeft

liggen wachten en elke keer als ik het zie denk ik oh ja,

dat moet nog in elkaar, en uiteindelijk begin ik er aan..

Het is een heel precies werkje en omdat ik er weinig 

geduld voor kan opbrengen moet ik het vele malen uithalen.

Dan gooi ik het weer terug in de mand om het later weer

eens te proberen, maar nu is het eindelijk af..

ik zal het in de webwinkel zetten want ik heb maar

een klein bankje en ik heb al een kussen..:-)

Samengevat; als je een streepjeskussen wil breien:

Maak een proeflapje, van bijvoorbeeld 20 steken

 reken vervolgens uit hoeveel steken je nodig hebt voor

een kussen, maak een mand vol met kleine bolletjes wol

die mooi bij elkaar passen naar jouw smaak.

Brei 1 rij recht, 1 rij averecht, volg de tip op zoals 

beschreven in dit bericht en brei..

Als het klaar is leg je het klaar voor de brei-elfen 

en dan heel hard hopen dat ze het voor je in elkaar zetten,

misschien werkt het bij jou wel, wie weet.

Zo niet, verzamel moed en zet het in elkaar..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Bord

En natuurlijk ging het allemaal goed met de afspraak

die ik gisteren had, dat is meestal zo, als je ergens 

tegen op ziet blijkt dat vooral in je hoofd te zijn..

(Het lijkt wel een soort van feuilleton mijn blog,

misschien moet ik voortaan onder een post 

word vervolgd gaan zetten ;-)

Eerst fietste ik twee keer langs de wolwinkel en net op 

het moment dat ik dacht huh..het was toch hier..ergens..

(vleugje paniek, haha) zag ik hem toch, gelukkig..

De opdracht is dat ik een ontwerp maak voor het uithang

bord, ik had zo'n beeld van zo'n metalen bord, wat een 

beetje krakend in de wind heen en weer wappert, maar het 

wordt zo'n echt bord, met licht er in en zo..

Hoe leuk is dat, dat er straks ergens in de stad een tekening 

van mij aan een gevel hangt, dat wil zeggen als het mij 

allemaal lukt natuurlijk, ik moet het nog wel even doen.

Gisteren stuitte ik meteen al op mijn beperkingen, ik kan 

inmiddels best wat in Photoshop enzo maar zeker niet alles..

Gelukkig bood mijn nichtje Guusje een oplossing waar ik 

 helemaal niet aan dacht en van het weekend zal ik het afmaken.

Als ik het allemaal voor elkaar krijg zal ik een foto

 gaan maken, overdag, maar ook zeker in de avond,

als het oplicht aan de gevel van de wolwinkel,

stel je voor, ik heb er nu al zin in!

Ps. de foto is van een deken die ik maakte 

voor Lov-ing wool, patroon staat daar ook in.

Ik wens je een heel goed weekend

-X-

Cirkel

Laatst las ik ergens dat ongeveer 70% van je dagelijkse 

gedachten negatief is, dat leek me wel heel erg veel,

maar als je er op let zou het toch wel kunnen kloppen.

De hele dag babbelt je hoofd maar voort, en heel vaak,

in ieder geval bij mij hoor ik ; dat kan ik niet, dat vind ik

niet leuk, ik heb er geen zin in, en zo maar voort..

Ik probeer er niet teveel aandacht aan te besteden

en niet te blijven hangen in al dat geklets..

Zo kreeg ik vorige week een heel vriendelijk mailtje,

met een vraag van een wolwinkel hier in de stad,

 een heel leuk idee, waarvoor ik iets zou moeten maken.

Eerst denk ik dan; aah wat leuk zeg, vervolgens maar

waarom vraagt ze dat eigenlijk aan mij en dan voel

ik iets paniekerigs opkomen en denk ik maar 

dat kan ik natuurlijk helemaal niet..och hemel,

hoe ga ik dat nu beleefd afwimpelen.. en meteen 

bedenk ik allemaal onzin argumenten waarom ik niet kan;

de brug staat open, het waait te hard, ik heb griep,

mijn pc is kapot, ik sta net op het punt om met een knapzak

over de Noordpool te gaan wandelen, dat soort dingen..

Gelukkig heb ik bij de mindfulness cursus geleerd dat 

je niet meteen overal op hoeft te reageren dat je al je

negatieve gedachten even de vrije loop kunt laten en 

die ook kan herkennen en benoemen wat er gebeurt.

Zo van; babbel maar lekker even negatieve stem en als 

je dan een tijdje wacht is er vanzelf weer ruimte voor 

meer rede en kan je het ook van de andere kant bezien.

Dus ik reageerde pas na een dag of wat op het mailtje

en inmiddels zag ik ook zeker de leuke kant.

Dus ik ga vanmorgen naar de wolwinkel en ga ik

het hele idee bespreken en wie weet komt er wel iets 

heel fijns uit, mocht dat zo zijn dan laat ik het weten..

Natuurlijk vind ik het best een beetje spannend, maar

ik weet nu al dat ik me stukken beter voel als ik ga

in plaats van te blijven hangen in de Oh nee, dat 

kan/wil ik niet cirkel..

Ps, op de foto een das die ik breide voor mijn dochter

Judith, eigenlijk is het garen voor breipennen nummer 3

maar ik gebruikte pennen nummer 7, dat geeft een

bijzonder luchtig effect :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Dasje

Het voelt alsof ik een griepje onder de leden heb, het zou ook

geen wonder zijn met al dat gebrek aan zonlicht

en alle virussen die rondwaren, haha dat klinkt als een

soort van griezelverhaal, dat is het natuurlijk niet.

Ik denk dat het veel breien op de bank wordt de komende

dagen, misschien kan ik dan eindelijk eens de das 

afmaken die half afgemaakt in de wolmand ligt..

(ik heb verschillende half afgemaakte projecten op

het moment, ik bedenk steeds weer iets anders)

Meestal maakte ik dassen door gewoon 1 recht, 1 averecht

te breien, maar laatst kwam ik deze steek tegen

die een veel voller en wolliger effect geeft.

En eigenlijk is het nog steeds 1 recht 1 averecht maar

omdat het verspringt...ooh dit gaat een heel wazig bericht

worden, dat heb je soms, de boog kan niet altijd

gespannen staan, en die van mij is op het moment..

Ik wens je veel plezier met breien of met 

wat je dan ook gaat doen.

-X-

Warme handjes.

De laatste weken zit ik helemaal in de wantjes, niet de 

hele dag hoor, maar zo in de avond haak ik het ene paar

na het andere, ondertussen kijk ik dan naar een film of zo.

Gisteren keek ik The kings garden op Netflix, echt heel

erg leuk, terwijl ik zat te haken wenste ik dat ik tuinier 

was geworden in plaats van een rommelaar, maar dat terzijde.

Op de één of andere manier handwerk in altijd in fases,

of in series, hoe je het ook wil noemen, zo heb ik brei-,

papier vouwen-, borduur, en haak-fases.

Ik zit nu duidelijk in de wantjes periode, heerlijk :-)

Het plezier zit hem voor mij in het doen van steeds

dezelfde handeling zodat ik soort van gedachtenloos

kan werken, ik hoef er niet bij na te denken, heel fijn

want soms word ik gewoon moe van mijn eigen gedachten.

Ook het werken met mooie materialen, zoals 

deze wantjes van Merino wol, zo zacht, 

en het combineren van de kleuren maken het zo prettig.

Volgens P. voel ik altijd aan de wol door deze even langs 

mijn wang te strijken, daar was ik me helemaal niet van

bewust, maar het schijnt zo te zijn :-)

Als ik overdag bezig ben met van alles, vooral dingen waar 

ik geen zin in heb, kijk ik soms naar mijn wolmand en weet

ik dat het moment komt dat ik lekker kan gaan zitten

en wat bolletjes uit kan kiezen en gaan beginnen,

heel geruststellend allemaal, zo klinkt alsof ik de 

oma-fase in ben gegaan, haha, dat is niet zo, hoor!

Enfin, als het meezit zal ik vandaag alle wantjes in 

de webwinkel zetten, er staan er al best veel in,

maar mochten ze daar allemaal blijven staan heb ik

in elk geval geen koude handen deze winter en

heel veel kalme, prettige uren beleefd.

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Ps, de eerste kaarten voor Corrie zijn al binnengekomen,

echt zo leuk, allemaal met liefde en aandacht uitgekozen,

dank jullie wel daarvoor.

Wolmand

Ben vandaag te vinden in de lappenmand, of 

misschien beter gezegd in de wolmand want ik werd wakker 

met een enorme hoofdpijn en er is geen ruimte in mijn

hoofd voor allerlei luchtigheden of scherpzinnige gedachten..

Ik wens je een hele fijne dinsdag, hier schijnt een waterig

zonnetje, dat is dan het goede nieuws na al die grijze dagem

-X-