Beetje sneeuw

 Dus wachtte ik zaterdag op de sneeuw, voor het raam,

met een handwerkje en zo af en toe keek ik uit het raam,

en op de buienradar om te zien of het front al dichterbij 

kwam, dat kwam het langzaam maar zeker..

Ondertussen kreeg ik filmpjes uit Wenen van de sneeuw 

daar en van mijn kleinzoon Timo, vrolijk op een slee,

ooh daar was ik graag even bij geweest..

Maar je kunt niet op twee plaatsen tegelijk zijn dus ik 

keek verder uit het raam, die ochtend had ik wat Little

people geleend van mijn broer, hij had eens het geluk

een hele zak vol mini reizigers te vinden.

Die zette ik klaar in de tuin om er een foto van te 

maken als ze ingesneeuwd zouden zijn..

 Dus ik wachtte en ik wachtte terwijl ik ondertussen

zat te handwerken, daar ging ik zo in op dat ik helemaal

niet gemerkt had dat de eerste vlokjes naar beneden 

kwamen, sterker nog, mijn broer belde om dat te zeggen.

Oh haha, dit was dus wat mijn moeder bedoelde met haar

opmerking om rustig te gaan spelen, ze hoopte dat we

er zo in op zouden gaan dat we de sneeuw zouden vergeten.

Het waren misschien niet de dikke vlokken die ik gehoopt

had, het was een beetje miezerige sneeuw, maar fijn

genoeg, dat zeker, en het werd zelfs een beetje wit.

Vlak voordat het donker werd kon ik nog een foto nemen

van de mini mensjes en zat ik nog een uur of wat voor

het raam, gewoon een beetje te mijmeren.

De volgende dag was de sneeuw verdwenen maar zo 

gaan de dingen, zo is het er en dan is het een herinnering.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Berg

 Wat motiverende woorden om te starten in deze

nieuwe week, welke berg je dan ook op moet; 

begin er gewoon kalm aan en wie weet haal je de 

top wel, of vind je halverwege wel hoog genoeg

of misschien blijf je wel gewoon in het dal

zitten en geniet je van het uitzicht op al die bergen..

Hoe dan ook, ik wens je plezier, succes of strekte,

wat je dan ook nodig hebt, maar vooral wens ik je

gemoedsrust en een goede week.

-X-

Zomervakantie

Ik ben even grote vakantie aan het spelen, gewoon hier

in en rondom het huis, met een breiwerkje, een glaasje 

limonade en wat mijmeringen in de tuin.

De komende weken zal ik een beetje lala bloggen wat 

zoveel wil zeggen dat ik een bericht zal plaatsen als de

wind een verhaal mee brengt wat ik zou kunnen vertellen..

Ik wens je hele mooie dagen

-X-

Moeiteloos en mooi

Als je regelmatig op Instagram kijkt naar alle 

oogverblindende foto's zou je kunnen denken dat die

in één klik zijn genomen, dat mensen maar rond zich

heen hoeven te kijken en zo een prachtig plaatje maken.

Als een foto eenmaal klaar is en bewerkt ziet het er

allemaal zo moeiteloos en mooi uit.

Ik stel me zo voor dat er echt wel eens een berg spullen

aan de kant wordt geschoven om een mooie interieurfoto

te maken, dat hoop ik tenminste, haha, of dat er eindeloos

geschoven wordt met dingen voordat het goed is..

Bij mij in ieder geval wel, maar misschien ben ik wel 

de enige die dat doet, ooh dat zou grappig zijn..

Zo deed ik bijvoorbeeld heel veel moeite om deze

foto te maken, de foto's met de familie Little kosten

altijd veel moeite, ze zijn dwars, ze vallen om, soms

kan ik ze ineens niet meer vinden en zo voort..

Ik had het beeld in mijn hoofd van de gebreide bergjes 

met mevrouw Little er voor, eerst probeerde ik het op de 

tafel, maar daar vielen de bergen steeds om, bovendien

kreeg ik er geen diepte in en kon ik de benen van

mevrouw Little niet kwijt.

Daarna probeerde ik het op de bank waar nu het gele 

kratje op staat maar omdat er ruimte is tussen de bank 

en de muur bleven de bergen er achter vallen.

Dus de stapel werd steeds hoger en uiteindelijk legde ik

 boeken onder de bergen om het gewenste effect te krijgen.

Voordat het er zo uit zag als nu, schoven de bergen steeds

naar voren en kukelde mevrouw Little steeds van het

krukje af, ze riep dan ook steeds Auw, terwijl ze van 

plastic is, dus ik zei dat ze niet zo moest zeuren ;-)

Het is uiteindelijk gelukt om de foto te maken, maar

ik was er wel een half uurtje mee bezig, het scheelt

dat ik het leuk vind om te doen en ik hoop dat het

resultaat er moeiteloos en mooi uit ziet :-))

Ik wens je een fijne dag

-X-

Jarig

Eigenlijk denk ik nooit zover vooruit over mijn blog,

ik bewerk wel altijd een paar foto's van te voren, die ik

dan in mijn mapje 'Blog' zet, vervolgens maak ik een 

lijstje waar dan bijvoorbeeld wandelen, vulpen of voor

deze dag fietsje op staat, dan weet ik welke foto's ik heb.

Als ik dan begin met bloggen denk ik ooh, fietsje en dan 

drink ik koffie en dan hoop ik dat ik een eerste zin opkomt.

Als ik die heb dan begin ik gewoon met typen, bij deze foto

wilde ik iets vertellen over het treinenwinkeltje wat ik per

ongeluk vond op één van mijn wandelingen, later 

niet meer kon vinden en toen toch weer wel.

Dat ik de deur open wilde doen, maar dat het lunchpauze

was en de man een beetje bozig de deur opendeed en wass

zei en ik zei; ich warte (dat was mijn beste Duits) 

Dat ik rustig bleef wachten en toen ik eindelijk naar 

binnen mocht hij het vrouwtje op de rode fiets niet uit

de etalge wilde pakken, maar dat ik bleef staan en wachtte.

Ik wilde het gewoon hebben, omdat ze op mij leek, met 

de boodschappentas en de rode fiets, toen hij begreep

dat ik niet weg zou gaan hij het zuchtend ging pakken.

Dat ging ik vertellen op deze maandag, maar ik vergat

helemaal dat ik jarig was vandaag, ik doe er al jaren 

niets meer aan maar ik wilde het toch niet onvermeld laten.

Het blijft toch altijd een bijzondere dag, ik heb het maar 

mooi gehaald, deze dag, tot zover ben ik gekomen.

Het is toch zo'n dag dat je wat meer terugkijkt op de

lange weg die hier uit kwam, op de lange hobbelige rit 

in de draaimolen die het leven is..

Dus ik ga vandaag helemaal niet, maar onbedoeld toch 

weer wel jarig zitten zijn, het spijt mij dat ik geen 

feestelijke foto's heb, passend bij een verjaardag maar ik 

had een heel ander verhaal in mijn gedachten (haha)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Over het kastje tegen de muur

Jaren geleden kreeg ik dit kastje van mijn lieve vriendin

Fem, die ik ook al weer jaren ken, we kwamen elkaar

ooit tegen op een rommelmarkt in Middelburg.

Ze vond het echt een kastje voor mij en dat vind ik 

nu ook, ik vind het echt een geweldig kastje.

Het stond een hele tijd onder mijn bureau, het kon er niet

op staan omdat het niet tegen de muur kon staan

(van het kastje naar/tegen de muur, haha)

Nu heb ik mijn bureau, of eigenlijk is het gewoon een

tafel, gedraaid zodat ik naar buiten kan kijken en zo

kan het daar perfect staan en kan ik al mijn kleine 

rommeltjes er in leggen (ik ben dol op kleine rommeltjes)

Ook de familie Little is zeer verheugd over hun plekje

op de kast, ze lagen al een tijdje in een la omdat ik nergens 

een goed randje voor ze had om te zitten.

Ze zaten een tijdje in het keukenraam maar daar vielen

ze steeds af, zo de schaal met uien en tomaten in.

Het is gezellig hoor, die familie daar, maar ze kwetteren

de hele dag over van alles en nog wat en bemoeien

zich overal mee, ik hoef dan alleen het woord laatje

te zeggen en dan zijn ze weer een tijdje stil;-))

Kortom, ik ben blij dat het kastje weer tegen de muur

staat, het kastje wat ik kreeg van Fem.

Ik wens je een stralende dag, wat heerlijk toch 

dat lenteachtige weer, vind je niet?

-X-

Sneeuw

Het was natuurlijk de week van de sneeuw, je kon er

hoe dan ook niet omheen, ik moet zeggen dat de 

afdeling Oostenrijk (in de vorm van mijn zoon Daan:-)

wel een beetje moest lachen om al het gedoe.

Een paar centimeter sneeuw en het hele land is in rep

en roer maar los van alle ongemakken op de weg en zo,

vond ik het voornamelijk gewoon prachtig.

De stilte die lijkt neer te dalen tegelijk met de vlokken

en de wereld die langzaam lijkt te veranderen in een

zachter en vriendelijker oord, heerlijk..

Wij maakten een wandeling door het park om even dat 

prikkelende wintergevoel te ervaren, de knerpende

sneeuw onder onze voeten, het geluid van de stad

gedempt, kinderen op de slee en we kwamen een 

kabouter tegen die ook een ommetje deed ;-) 

De familie Little wilde ook meteen naar buiten hoewel

ze helemaal geen winterkleren hebben.

Toen ik ze vroeg of ze wel voor de gelegenheid gekleed

waren keken ze mij aan of ik gek was, ze waren van plastic

was hun antwoord, en de kou heeft geen vat op hen..

Dus ze zaten daar urenlang, als je goed luisterde hoorde

je hun zachte opgewonden, blije stemmetjes..

Enfin, het was fijn, de sneeuw en nu smelt het langzaam 

weg en neemt het leven weer zijn gewone loop.

Ik wens je een warm weekend

-X-

Storm

Vandaag is er storm voorspeld, heerlijk vind ik dat,

niet alle voorspellingen zijn hetzelfde, het varieert 

van een harde wind tot een heuse storm.

Het liefste kijk ik op Windytv daar kan je alles uitgebreid

bekijken en dat doe ik elke dag, echt waar :-)

Ik hou van de wind, dus toen ik het boek "Waar de wind

waait' van Nick Hunt zag, kocht ik het meteen.

Ik ben blij dat ik dat deed want wat een geweldig boek

is dat, het komt meteen in mijn top 10 van

mooiste/interessantste boeken die ik ooit heb gelezen.

(hierbij moet ik wel aantekenen dat er boeken in die

top 10 staan, die ik anderen aanraad en dat 

niemand er dan vervolgens wat aan vind, oh haha)

Het boek gaat over een man (het is non fictie dus echt

gebeurd) die een fascinatie heeft voor de wind en naar

plekken in Europa gaat waar bijzondere winden waaien.

Hij wandelt door die gebieden heen op zoek naar de wind

en vertelt wat hij meemaakt en ook wat over de 

geschiedenis van die gebieden, echt heel fijn beschreven.

Kortom, een aanrader, maar geen garantie dat je het 

ook leuk vind (smaak is een persoonlijk iets)

Mocht het overigens zo hard gaan waaien als voorspeld,

wees dan voorzichtig, bij de beschrijving van windkracht

las ik in een tabel; dat bij windkracht 4 je haar in de
war gaat, bij windkracht 6 je je paraplu met moeite
vast kunt houden, ah dat is allemaal niet zo erg.
Maar bij windkracht 9 staat; 'kinderen waaien

om' hoewel het beeld best grappig is moeten we
maar hopen dat dat niet gebeurd..

Fijne dag

-X-

Wachten

Hoeveel tijd brengen we niet door met wachten?

Voor het raam totdat de sneeuw komt..

Op inspiratie zodat je aan het werk kunt..

Op een tochtig perron, turend in de verte..

Op het verlossende woord..

Op dat ene telefoontje, dagenlang..

Op een onweersbui na een warme dag..
Totdat je eindelijk naar huis kan..
Op iemand naar wiens gezelschap je verlangt..

Op een huisje in Frankrijk wat je kunt betalen..

Op de bus die veel te laat is..

In de (altijd verkeerde) rij voor de kassa..

Op een verklaring..

In de wachtkamer van de tandarts..

Op betere tijden..
Tot het feest gaat beginnen..

Op de zon na een regenbui..

Op de deuren die open zullen gaan..

Totdat de boot eindelijk de haven uitvaart..

Op post die je vorige week al had verwacht..
Tot de pijn overgaat..
Op de zuidenwind die je mee zal voeren..

Tot de storm weer gaat liggen..

De eerste blaadjes aan de bomen verschijnen..

Het eten eindelijk klaar is..

Tot in de pruimentijd..

Tevergeefs op een antwoord..

Een beloning..

Voor de brug die eindeloos lang open staat..

Totdat je een ons weegt..;-)

Op de sneeuw die weer zal smelten,

zodat je weer op pad kunt..

En we wachten en we wachten, soms geduldig

soms kunnen we niet wachten tot het zover is..

Daarbij is het makkelijk om te vergeten

dat alles hier en nu is..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Nutteloze dingen

In mijn witte kast staan een heleboel doosjes en mandjes

met allerlei kleine nutteloze dingetjes, ik hou van

kleine nutteloze dingetjes..ook al zijn ze van geen enkele

waarde, ik vind het fijn om ze te hebben.

Er zit niet echt een systeem in, de dingetjes in kwestie 

belanden er op een gegeven moment gewoon in 

het ene mandje of het andere doosje..

Laats zag ik ergens op internet een filmpje van een 

meisje wat een mooi ingepakt doosje kreeg, toen ze

het openmaakte zat er een paperclip in, ze was er

echt verrukt van en zichtbaar heel blij..

Zo'n kind was ik ook, wij kregen bijna nooit cadeautjes,

en als we iets kregen, bijvoorbeeld bij Sinterklaas

(het is de tijd van het jaar :-) dan was het iets praktisch,

zoals een pyama of sokken, dat soort dingen.

Dat vond ik best leuk maar wat ik veel leuker vond,

waren de papiertjes, een stukje lint of een sticker,

die op of om het pakje zat, dat bewaarde ik.

In een mandje of een doosje, net als ik nog steeds doe..

Nu leek het mij een leuk idee om een klein pakje

weg te geven met wat nutteloze dingen, bij wijze 

van virtueel je schoen zetten, dat kan je doen hier

onder dit bericht of op Instagram (ik heb het idee

dat er veel mensen geen blogs meer lezen maar

overgestapt zijn naar Instagram, waarschijnlijk

omdat dat veel minder tijd kost, het lijkt er op

dat tijd een schaars goed is geworden)

Verwacht geen groot mooi cadeau, natuurlijk wel iets

meer dan een paperclip, maar ik hoop dat het een brede 

glimlach op je gezicht tovert, net als bij het blije meisje.

Nu kan ik natuurlijk niet bij iedereen iets in haar

schoen doen, ik wou dat ik het kon,

maar wij weten natuurlijk allemaal dat Sinterklaas

volgende week niet naar Spanje vertrekt, maar gewoon

zijn mantel voor een jaar aan de wilgen hangt..

Dus als je zin hebt in een nutteloos maar met liefde

en aandacht samengesteld pakje reageer dan even 

(dat kost echt niet zoveel tijd ;-)

Nb. er zit natuurlijk geen lid van de Little familie in,

stel je voor, die willen niet zomaar ingepakt worden.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Mrs. Little zegt..

Mevrouw Little zegt: ik neem het maar even over

deze ochtend, Ingrid heeft straks een interview

en zegt dat ze zich niet op twee dingen tegelijk

kan focussen, ik geloof niet dat ze echt kan multitasken.

Ik zei nog, dat kan je best, het is maar telefonisch,

dus je kan gezellig in je pyama (die ze niet heeft)

blijven zitten en wat babbelen..

Maar nee, ze wilde even in de tuin zitten, met een

kopje koffie en nadenken, dat doe jij toch ook wel eens

zei ze nog tegen me en kwam met deze foto aan..

Ah ja, dat is ook zo, dus nu ze denkt na en ik wens 

je een hele mooie herfstdag

Dagdag, zeg ik en de hartelijke groeten van Ingrid.

Hiding..

Dit zijn van die dagen waarop ik mij het liefst

een beetje verstop voor de wereld, alweer begint de 

dag met vreselijk nieuws, ik ben er sprakeloos van.

Ik kan er daarom ook niks zinnigs over zeggen, 

het is niet te bevatten waar het heen gaat..al die haat..

Daarnaast ben ik zelf al de hele week helemaal niet

lekker, ik weet niet of het een virus is of gewoon

algehele malaise, maar ik kom tot weinig.

Dus ik verschuil mij een beetje in mijn kleine huisje

wat inmiddels overwoekerd is met groen, 

drink thee en ik handwerk wat, dat klinkt allemaal

heel truttig en dat is het waarschijnlijk ook, 

maar het is mijn manier om mij tussen (en met)

het kleine en buitensporig grote leed om te gaan..

Ik wens je een heel goed en een plek waar je

je veilig en geliefd voelt..

-X-

Flow, 30 days of summer book.

Zo af en toe krijg ik een opdracht van de Flow,

dat zijn altijd hele fijne opdrachten, hoewel mijn eerste

reactie (in gedachten) altijd is ooh, kan ik dat wel.

Natuurlijk zeg ik altijd ja, want ik ken mijzelf ondertussen

wel een beetje, soms moet je gewoon langs 

het gebabbel in je hoofd heengaan, als ik dat

niet zou doen, zou ik nergens meer toe komen.

Zij geven een richting wat het moet wezen, in dit geval;

doe iets met papiertjes die je meenam van vakantie,

en ik krijg wat voorstellen, zoals; een variant op de 

papieren vissen, van mijn blog en boek Kringloopgeluk.

Dan begin ik wat te rommelen in mijn lade met

papiertjes die ik bewaarde zonder er een bestemming

voor te hebben maar waarvan ik dacht 

dat ik ze ooit wel eens "ergens" voor kan gebruiken.

Dan vouw ik wat, probeer ik wat, het meeste vind ik dan

niks maar ik heb die aanlooptijd en het "spelen" nodig

om tot iets te komen en ineens weet ik het dan.

Dan ga ik fotograferen, alles bekijken, nog eens

en misschien nog wel een keertje, net zo lang totdat 

ik het goed vind, dan bewerk ik de foto's en teken

of schrijf er in, en weer net zolang tot het goed is..

Vervolgens stuur ik het op naar de redacteur van de 

Flow, een beetje spannend moment, ik ben altijd blij

als ze het leuk vinden, daarna volgen er de onvermijdelijk

correcties, vooral stijlfoutjes in taal (daar ben ik bekend om ;-)

En dan ineens ligt het boek in de winkel, toen ik zag

wie er aan meegewerkt hadden, vervulde het mij van trots,

dat ik er zomaar tussen stond, echt!

Van de week stond ik even bij de tijdschriften te kijken,

toen ik een vrouw in het Flow boek zag bladeren,

ik wou bijna zeggen; kijk ik sta er in :-)

Er staan twee zelfmakers in het boek en eentje online,

die kun je hier vinden, mocht je even in het Flow

vakantieboek willen kijken, dat kan hier..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Whenever

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Mrs Little says..

Mrs Little zegt; het is natuurlijk veel te lang 

geleden dat ik eens in beeld en laat staan aan het

 woord was, dus ik heb even het woord gevraagd..

(of beter gezegd gewoon genomen)

Ik zie het allemaal aan vanaf het buro van Ingrid,

waar ik heel comfortabel zit tussen de pennen

en papiertjes en soms denk ik ohoh wat een drukte.

Of misschien wel beter gezegd wat maakt ze zich druk,

met boeken, photoshop, bloggen, altijd weer wat

nieuws, nu weer dat winkeltje..

Dus ik aangeboden dat ik best wel haar assistent

wil zijn, zodat ze wat meer tijd heeft om naar 

het land te gaan kijken en dat soort dingen..

Als Ingrid zou zien dat ik deze foto erop had gezet,

krijg ik de wind van voren want ze zou vinden

dat hij niet goed uitgesneden was en dat soort dingen.

Maar ik doe het toch want er is hard gewerkt 

aan een serie kaarten die passen bij het nieuwe boek.

Ik kan meteen wel zeggen dat ik ze ingekleurd heb.

(als assistent moet je nogal veelzijdig zijn, 

kunnen breien, haken, knutselen en kleuren en 

geruststellende woorden kunnen spreken, haha)

De kaarten zijn later op de dag te koop in het winkeltje,

als je op het Lov-ing Wool plaatje klikt ben je er.

Oh ja, ik hoorde gisteren ook nog een gesprek

(oh, als je eens wist wat ik allemaal hoorde hier,

maar ik kan niet alles vertellen, ik zou 

meteen ontslagen worden en verbannen van het buro)

tussen Ingrid en Twirre van Handmade Heaven

 er werden plannen gemaakt voor een boekenfeestje

op 10 april, dus zet maar vast met potlood in je agenda.

Bedankt dat je even naar me wilde luisteren

en ik wens je namens Ingrid ook een heel

fijn weekend, dagdag!

Tree..

Oh, ha meteen flinke aanwijzing zo op 

de maandagmorgen en meteen ook een van de 

moeilijkste dingen die er is; veranderen..

Met kleine stapjes dan maar, de ene voet 

voor de ander dan kom je (ik:-) er ook wel..

Maar nu moet ik rennen want ik heb een

afspraak bij de tandarts (dat doe ik altijd

zo vroeg mogelijk, dan heb ik geen tijd om

er tegen op te zien..)

Ik wens je een hele fijne maandag

-X-

Mrs. Little is gone..

Mrs Little zit altijd op het kastje op mijn bureau,

meestal heeft ze een verrekijker in haar hand,

ze wil gewoon goed kunnen zien wat hier gebeurt.

De laatste tijd zat ze een beetje te mopperen;

er gebeurt hier nooit iets, je zit maar te typen of

te tekenen en ik zit hier maar alleen..

Dus ik probeerde haar een beetje op te beuren,

ik draaide een gezellig muziekje voor haar,

kocht een kerstboompje, maar, zei ze, het is

nog veel te vroeg voor de kerst..

Ik leerde haar vogels vouwen, nam een mooi boekje

voor haar mee, maar ze bleef ietwat humeurig,

en zat maar te turen door haar verrekijker,

alsof ze op Iets zat te wachten..

Op een gegeven moment (mooie uitdrukking,

een moment wat je gegeven is, maar dat terzijde)

liep ik in een kringloopwinklel, daar zag ik dit 

stoere ventje staan, ik nam hem mee naar huis

en zette hem op het zelfde kastje, waar Mrs. Little zit..

Ze draaide haar verrekijker zijn kant op...

en de volgende ochtend waren ze beide verdwenen,

ik zie ze nergens meer, ook niet toen ik door 

mijn verrekijker keek, waarschijnlijk zijn 

ze samen op avontuur gegaan..

Jammer voor mij, want ik babbelde graag tegen 

Mrs. Little, maar ik ben blij voor haar en ik hoop

dat ze het naar haar zin heeft, maar ook dat ze

weer een keer opduikt, want ik mis haar wel een beetje ;-)

Ik wens je een fijn weekend

-X-

About books..

Laatst vond ik Pinkeltje en de flonkersteen bij een 

kringloopwinkel, dat boek heeft een onuitwisbare 

indruk op mij gemaakt als kind..

Nog steeds als ik in een bos loop denk ik aan de rovers,

die in het boek voorkomen, er staat een plaatje in

van de rovers ogen die Pinkeltje vanuit het struikgewas,

volgen..(dat vond ik nogal eng..:-)

Verder kan ik het niet zo vinden met de boek de 

afgelopen tijd, er ligt een stapel half uitgelezen boeken 

naast mijn bed, hoewel ik het dan weer heel onbeleefd

vind om een boek niet uit te lezen..

Er zijn twee boeken die ik uit las, Wij van David Nichols,

over een familie die samen naar Europa gaat ondanks 

het feit dat ze helemaal uit elkaar zijn gegroeid

(voor in het boek staat een kaart van hun reis,

ik ben meteen verkocht als er een kaart in een boek staat)

Van Fem kreeg ik het vijfde deel (zij stuurde mij alle 

delen zodra ze uitkwamen, heel lief) van de serie

over Frieda van Nicci French ; Denken aan vrijdag.

Echt een aanrader, mocht je ze nog niet kennen,

wel beginnen bij Maandag, het is een doorlopend verhaal.

Van Yvonne van Yvestown kreeg ik, tijdens een 

feestje, de twee Weekendboeken, gesigneerd en wel..

Ze zijn echt heel erg leuk, mooie uitgaves ook..

Nu wij over een week of twee naar Turkije gaan,

een soort mix van vakantie en werk (dienstreis,

zoals Dries zo mooi zei in de mail) en ik niet zoveel

bagage mee kan nemen vraag ik mij af of ik een

e-reader zal kopen, zoveel boeken als je maar wilt

en het weegt natuurlijk bijna niets..

Ik heb alleen geen idee of het prettig leest,

en ik hou juist zo van papier, het omslaan van de pagina's..

Hebben jullie er ervaring mee, dat zou ik graag 

horen want ik twijfel nog steeds..

Ook mooie boeken tips zijn welkom,

misschien dat ik dan weer eens verder kom dan

het eerste hoofdstuk, dank je wel!

Ik wens je een fijn weekend

-X-

A mouse, a dog and a horse...

Heb je dat ook wel eens, dat je iets denkt te zien,

maar later denkt, huh, was dat nou echt zo..

Zo zag ik van de week op een avond,

in mijn ooghoeken ineens een muis de kamer inrennen

en heel hard weer weg achter de plint bij de verwarming..

Ik riep P, we keken een beetje rond, zagen hem nergens,

pakten een zaklamp en keken onder elke kast,

overal achter en onder..geen muis te zien..

(je had ons moeten zien, kruipend over de vloer :)

En wat nog gekker was, we konden ook helemaal niet

vinden waar hij naar binnen was gekomen.

De muis zou dan via de open trap vanuit de keuken

naar boven moeten zijn gekomen..

(dat zag ik dan wel meteen weer voor me,

een muis die een koffertje mee naar boven sleept,

om hier onder de verwarming te gaan wonen..)

Weet je het zeker? vroeg P,

ja eerst wel, maar later toch niet meer helemaal..

Maar ik denk wel vaker iets te zien..

zo zag ik van de week mevrouw Little op mijn tafel

op een lucifersdoosje zitten, omdat ze bang was

voor een blaffend hondje.

Ik joeg het hondje weg en vroeg of ze ook bang 

was van paarden, nee, dat niet..

Dus ik haalde een paardje van stal,

ze ging er op zitten en het paardje wandelde 

met mevrouw Little en al mijn bureau af..

(het laatste verhaal is natuurlijk niet helemaal waar,

maar het eerste wel..ik weet zeker dat ik een muis zag..

hoewel hij de rest van de week zijn neus niet

meer heeft laten zien..:)

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Heb ik nog 1 kleine dingetje, toch weer over Vive la vie..

(het is nu eenmaal de week van het boek)

Het eerste: mocht je ergens iets zeggen over het boek,

bijvoorbeeld op een blog, is dat heel fijn,

ik zou je wel willen vragen geen hele pagina's te scannen

en te publiceren , daar zit namelijk een copyright op

en dat mag dus niet (om het maar eens bot te zeggen:)
Tenzij je daar toestemming voor hebt
van de uitgever (die bezit de rechten op de foto's)

Looking at things (and not judge them:)

Een van de dingen die ik leer bij de Mindfulness-cursus,

is opmerken wat er Is, zonder daar een oordeel

over te hebben...dat klinkt makkelijk,

maar ik vind het ontzettend moeilijk,

kijken naar de dingen zoals ze zijn..

Eigenlijk vind ik overal iets van, 

verbind ik overal conclusies aan..

die vaak niet in mij eigen voordeel uitvallen.

Dan vind ik dat ik het niet goed deed,

dat ik wel iets harder mijn best had mogen doen,

of ik vind het zelfs gewoon stom dat ik iets voel of vind..

Daarna volgt dan steevast de hele dialoog in mijn gedachten,

waarin ik het probeer goed te praten

(wat dan natuurlijk helemaal niet lukt)

of ga bedenken wat er allemaal zou Kunnen gebeuren..

(uiteindelijk ben ik dan nog veel verder van huis)

Dus ik doe oefeningen en probeer het te integreren

in mijn dagelijkse leven, niet dat ik het voor elkaar krijg,

maar ik merk wel opdat het niet helemaal lukt,

en dat is al een hele stap denk ik.

Ik ben me ook bewust van de hele gesprekken in mijn hoofd

en ik probeer ze met een zekere mildheid te zien als

wolken aan de immer blauwe hemel,

ze komen en ze gaan..

En ik kijk naar wat er is,

soms is het mooi, soms gewoon helemaal niet fijn

en zo heel af en toe zelfs Wonderlijk,

zoals deze figuren die ik zag toen ik een mindful 

wandelingetje deed door de tuin..

Ik merkte ze wel op, maar ik had er geen oordeel over..;)

Ik wens je een hele fijne maandag

-X-