maandag 18 juni 2018

Klik


En nu heb ik voor het allereerst sinds ik deze blog
schrijf, dat zijn zo ongeveer 2500 berichten een bericht
weggeklikt, het was een bericht over de kaakchirurg,
wat gelukkig achter de rug is,  en over familieverhoudingen.

Aan de ene kant kreeg ik hier reacties van herkenning 
aan de andere kant is het duidelijk niet goed ontvangen.

Ik heb wel het gevoel dat alles wat ik hier nu zeg, 
een delicaat evenwicht is, en dat ik over dun ijs wandel
en ik zit enorm naar mijn woorden te zoeken, terwijl 
ik dit aan het typen ben.. Ik vroeg P. zelfs of ik dit zo 
wel kon zeggen, iets wat ik nog nooit eerder deed.
Ik zal op zoek moeten in mijzelf
naar de vrijheid en het lichte gevoel dat ik mijn
eigen koers weer kan bepalen en niet mijn hoofd laten 
hangen naar wat anderen zeggen of vinden, want 
iedereen vindt altijd wel wat..
Maar oh, hoe moeilijk is dat!

Ik wens je een fijne maandag
-X-

woensdag 13 juni 2018

Zakelaar


Gisteravond ging de webwinkel weer open, zomaar voor
een dag of 5, omdat daarna wat tijd moet besteden aan 
een beslissing nemen en een eventuele verhuizing, 
bovendien ga ik ook nog een paar weken naar Wenen.
Het is elke keer weer heel veel voorbereiden, als de foto
van een artikel in de winkel staat ziet het er zo..
makkelijk uit, daaraan vooraf zit heel veel werk.
Bijvoorbeeld de postzegels, alles moet gesorteerd, 
gefotografeerd en ik moet een soort van systeem bedenken
zodat ik ook alles nog terug kan vinden, haha.
Omdat ik bijna geen ruimte heb staat alles in bakjes 
boven op elkaar gestapeld en soms als ik een bestelling
krijg dan ik och hemel waar heb ik dat in vredesnaam
gelaten, zoals mijn zoon Daan dan zou roepen: Paniek!
Natuurlijk vind ik het altijd, kwijt kan het niet zijn,
maar een geordende plank met de dingen er op
zou echt vele malen makkelijker werken.


Het lastigste van het hele winkeltjes gedoe vind ik 
de prijzen, ik kan het niet in uren uitrekenen, een sjaal,
slingertje of kussen zou onbetaalbaar worden.
Maar er moet een prijskaartje aan, het liefst zou ik 
het gewoon weggeven, maar dat kan ik me niet veroorloven,
hoe leuk zou dat zijn; ah joh, neem maar mee, geniet ervan :-)
Dus ik probeer het redelijk te doen, 20% van het bedarg
is natuurlijk al BTW, dan heb je nog de materialen,
inkoop en een heel klein beetje tijd, aan die akelig 
hoge verzendkosten kan ik helemaal niets doen.
Maar een echte koopvrouw zal ik nooit worden, of 
zoals mijn zoon ooit zei toen hij klein was en met mij 
op een rommelmarkt stond en zelf iets verkocht;
ik ben een echte zakelaar, hij bedoelde natuurlijk
zakenman, maar het is zo'n leuk woord dat wij het
nog steeds gebruiken.

Ik wens je een fijne dag, ik ga een paar dagen
zakelaar spelen ;-)
-X-

dinsdag 12 juni 2018

Gaan of blijven


Als je mij op Instagram volgt zag je misschien al
een foto van dit huis en de tuin van mijn moeder.
Het is een heerlijke tuin en een ruim huis, maar het staat
leeg, al een tijdje omdat mijn moeder daar niet meer 
kan wonen, tot haar verdriet, overigens.
Ik dacht er wel eens over om daar te gaan wonen, maar
zette dat altijd meteen weer uit mijn hoofd en dan niet
vanwege de plek zelf maar het dorp waar in het ligt,
is nu niet bepaald het dorp van mijn verlangen.
Daarnaast jaagt het hele idee van weer te moeten 
verhuizen mij nogal schrik aan, sinds ik uit Zeeland
weg ging, verhuisde ik al 5 keer, wat mij het gevoel
geeft dat ik zomaar een passant ben en nergens thuis.


Toch haakte het hele idee zich ergens vast in mijn 
gedachten, mijn moeder vroeg het zelfs eens of ik 
daar niet wilde gaan wonen, natuurlijk ook omdat 
we dan veel dichter bij haar in de buurt zouden zijn.
P. had er aanvankelijk geen oren naar, toen ik het
het idee zomaar eens opgooide, maar omdat hij
dol is op gekke plannen stond hij er wel voor open.
Praktisch als hij is, besloot hij daar te gaan 'proefwonen'
en hij zette zijn tentje op in de (enorme) tuin, oh haha,
die hele grote man in dat piepkleine tentje onder de
dennenboom, in het huis slapen is namelijk niet echt
een optie, we zijn het leeg aan het ruimen en het moet
werkelijk grondig schoongemaakt en opgeknapt worden.
Het bevalt hem daar, tot mijn verassing, bijzonder,
hij sjouwt lekker rond in de tuin, is de moestuin
in ere aan het herstellen en de omgeving aan het 
ontdekken (Belgische grens, vlakbij Antwerpen)


Mijn bezwaren zijn meer van een gevoelsmatige aard,
wil ik bijvoorbeeld in het huis van mijn moeder wonen,
kan ik opnieuw ergens wennen, dat soort dingen.
De voordelen, die ik echt wel zie zijn legio, het fijnste is
al die ruimte, een atelier, 7 kamers sommige wel klein 
maar toch, tegen de twee kamertjes die we nu hebben
afgezet is dat wel heel prettig, het is wel eens wat
benauwd hier, zo samen in het huisje..
Ook zijn er nog wat 'technische' dingetjes, zo ben ik 
niet het enige kind, niet dat mijn broer en zus daar
willen wonen, maar het moet wel goed geregeld.
Enfin, genoeg stof tot nadenken en misschien daar 
ook weer eens mee stoppen en gewoon in het diepe,
of op het grasveld, haha, springen en gaan..

Ik laat je wel weten wat het geworden is, 
als ik een besluit kan nemen, tenminste..
(niet besluiten is ook een besluit)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 8 juni 2018

Mantra.


Dit moet misschien wel mijn nieuwe mantra worden;
ik ben de lucht/hemel en de rest is gewoon het weer,
dat steeds maar weer veranderd, je hebt er geen invloed op.
De wind steekt op en gaat weer liggen, het giet pijpestelen,
en ineens piept de zon weer van achter de wolken,
de mist trekt weer op en je zicht zal weer helder zijn,
maar de hemel is onveranderd, standvastig,
wat een prachtig beeld.
Ja, dit wordt mijn nieuwe mantra.

Ik wens je een heel goed weekend, met een stralende
blauwe hemel, die wolken waaien wel weer over, joh!

-X-

donderdag 7 juni 2018

Test vouwen


Laatste las ik op Instagram dat de mensen van Snowpuppe
misschien ken je ze wel van de gevouwen lampen,
ik heb er ook twee, gele, heel leuk, of er iemand 
wilde testvouwen voor een DIY klok.
Dat leek me wel wat, dus ik reageerde op het bericht,
uiteindelijk kozen ze 3 mensen uit en een tijdje later
werd het pakketje met de klok, of nu ja, wat de klok
moest worden bezorgd.
Er zat geen gebruiksaanwijzing bij, het hele pakket 
is nog in de ontwikkelingsfase, en ik dacht ik vouw het
wel even in elkaar, ik kan bootjes vouwen en kraanvogels,
haha, hoe moeilijk kan het wezen..


Maar dit was een geval van schromelijke zelfoverschatting,
wat ook wel eens leuk is om te ervaren omdat ik 
meestal meteen denk bij iets nieuws denk;
dat kan ik natuurlijk helemaal niet.
Dus ik vroeg, na een tijdje heen en weer vouwen, of er
niet wat aanwijzingen waren, een beschrijving of zoiets,
waarop ik de link van een filmpje toegestuurd kreeg.
Dat ging al stukken beter, ik was aanvankelijk helemaal
verkeerd begonnen, en als je verkeerd begint, dan kom 
je bijna nooit goed uit, maar met deze aanwijzingen
(ik ben dol op een goede aanwijzing) lukte het 
uiteindelijk wel, hoewel ik het niet makkelijk vond.


Het is gelukt maar pas nadat ik nog eens vroeg hoe het
nu met de laatste vouwen die dat mooie reliëf maken
moest, die had ik de verkeerde kant op gevouwen..
Omdat ik de klok tegen een witte muur wilde fotograferen,
die ik enkel heb boven een lambrisering, moest ik een 
tafeltje op een stoel zetten, het was nogal een wankel
bouwwerk en de zwaluw met van die poster plakkers
op de muur plakken, hij vloog steeds weg..
(haha, lees; kletterde op de grond)
Ik ben er een hele middag zoet mee geweest, met de 
klok en met de foto ervan, maar ik heb me uitstekend
vermaakt en dat is ook wat waard, denk je niet?

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 5 juni 2018

Het 'even weg' plan


Nu mijn hele -ik ga een paar weken naar Wenen- plan
in duigen was gevallen door de aanwezigheid van 
vloerbedekking, notabene (zie een paar weken terug)
was ik nogal bezig met het hele idee van even weg.
Dat heet natuurlijk gewoon vakantie, haha, maar het
'even weg' van alles hier had zich vastgezet in mijn hoofd.
Dus ik bekeek huisjes in Frankrijk tot aan nog veel
verder, allemaal even prachtig maar als je dan echt gaat
rekenen wat het kost was het steeds te duur.
Op een gegeven moment zei mijn schoonzus/buurvrouw
 waarom ruil je het huisje niet met iemand, een 
huisje als dit lijkt mij bijzonder leuk om aan te bieden.
Dus ik zette het huisje op Instagram met de vraag of 
iemand wilde ruilen, onnodig te zeggen dat ik dacht 
dat ik de vakanties voor het kiezen zou hebben.
(oh altijd die verwachtingen en dan de realiteit..)
Dat was niet het geval, uiteindelijk kreeg ik één 
echt aanbod, in Denemarken, wat qua periode
niet echt goed uitkwam omdat mijn broer in die 
periode op vakantie is en iemand hier moet 
blijven in verband met de situatie van mijn 
moeder, die nogal zorgelijk is.


Uiteindelijk kreeg ik een telefoontje van mijn zoon,
die zoals je misschien wel weet in Wenen woont.
Of ik op het huis wilde passen van zijn schoonouders,
een overigens bijzonder geweldig huis, met kat :-)
Het enige dingetje was dat het ook in de periode was
dat mijn broer was was, oh jee en och hemel.
Ik overlegde even met P. en hij zei; ik blijf hier zodat
ik in geval van nood naar je moeder kan gaan en 
dan heb jij toch je 'even weg' in Wenen.
Oh dat was echt te aardig en ik sputterde nog wat
(voor de vorm :-) en ik belde naar mijn zoon, boekte
een vliegticket, voor ik mij bedacht en zo heb ik toch
nog, helemaal onverwacht, mijn 3 weken in Wenen.
Wonderlijk hoe de dingen kunnen lopen, denk je niet?

Ik wens je een fijne dag
(en oh, luister schatten; dank jullie wel voor alle 
reacties op mijn vorige bericht, ik waardeer het bijzonder)
-X-

maandag 4 juni 2018

Luister schat


Elke week ga ik naar de markt hier in de buurt, zo'n 
fijne markt waar je alle kunt vinden wat je nodig hebt.
Ik koop ook vaak wat bij de bloemenkraam, gerund
door moeder en dochter, beide met luide stem en
zo'n heerlijk plat Amsterdams accent.
Ik wilde een bosje van deze duizendschoon of 
boerenpronkers zoals wij ze noemden, de dochter zei;
luister schat, je kan één bosje kopen of je neemt de hele
emmer voor hetzelfde bedrag, ik nam ze allemaal..
Wat ik het allerleukste vond, was dat luister schat, wat 
een geweldige manier om een zin te beginnen, ze had 
meteen mijn aandacht, ik zelf gebruikte het nooit.
Maar nu wel, haha, ik ga het nu ook tegen jou zeggen.
Luister schat, in al die jaren dat ik deze blog heb, voelde
ik altijd een soort verplichting, die ik mijzelf oplegde
om hier zo ongeveer dagelijks te bloggen, wat ik ook deed.
Ik vind het zelf fijn om een ritme te hebben, maar ook 
dacht ik dat men, oh wie is men eigenlijk, op de een 
of andere manier op mijn berichten zat te wachten.


Dat is natuurlijk helemaal niet zo, het hele social media-
en blog gebeuren is zo vluchtig als wat, je bent in een 
paar dagen vergeten, zo kreeg ik in al deze weken
welgeteld van 2 mensen een berichtje dat ze het jammer
 vonden dat ik niet blogde, bedankt daar voor :-)
Dat is helemaal niet erg, ik ervaar het juist als bevrijdend,
je hoeft jezelf helemaal geen druk op te leggen om ergens
aan te voldoen, in wezen maakt het allemaal weinig uit.
Het enige wat het uitmaakt is dat je er zelf plezier aan 
hebt, en een zekere lichtheid voelt om te posten.
Omdat ik die weer wat hervonden heb, ga ik de komende
tijd weer wat berichten de virtuele wereld insturen, 
precies wat en wanneer ik daar zin in heb.

De boerenpronkers staan al anderhalve week hier op
tafel en elke keer als ik langsloop heb ik zin om 
luister schat, tegen iemand te zeggen, en dan nog het
liefst in plat Amsterdams, maar ik kan het lang niet zo 
goed als de bloemenverkoopster op de markt.
Dus ik zeg het zo af en toe, bij gelegenheid, op mijn 
manier want een ieder heeft, tenslotte, zijn eigen unieke
wijze om de dingen te zeggen en te doen, denk je niet?

Ik wens je een fijne dag
-X-

donderdag 17 mei 2018

Gone


Als mensen het begin schermpje van mijn telefoon zien, 
moeten ze vaak een beetje lachen omdat het bijna 
helemaal leeg is en er maar een paar apps opstaan..
Los van het feit dat ik niet zou weten hoe ik er een app
op zou moeten zetten, heb ik ook geen enkel verlangen 
naar al die informatie, wat zou er zo dringend kunnen
zijn dat ik dat op zou moeten zoeken op mijn telefoon?
Zo lang ik kan communiceren met wat mensen, zo af en
toe een foto kan plaatsen of kijken wat het weer wordt 
vind ik het meer dan voldoende informatie..
Soms kan het hele social media gedoe mij enorm
 overvallen en komt het mij ineens absurd voor, 
dat ik een blog heb waar ik dingen deel en foto's op 
 Instagram plaats en vraag ik me af waarom eigenlijk..
Natuurlijk heeft het mij veel gebracht, absoluut waar,
en ik zal het zeker blijven doen maar
 of ik nu een karakter heb wat er geschikt voor is?


Zo heb ik helemaal niet de puf om na te denken over
een media strategie (och hemel) of mijn Instagram feed
er wel goed uitziet of de juiste branding.
Ik wist niet eens wat het was, maar het is zoiets als je
merk goed neerzetten,  ik voel me helemaal geen merk..
Misschien had ik het beter wel kunnen doen, misschien
had mijn laatste boek dan wel verkocht, of had ik meer
klanten in mijn winkeltje maar ik ga volledig op blanco,
aangaande dit soort dingen..
Ook ben ik nogal gevoelig voor kritiek, berichten over
spelfouten, dubbel geplaatste foto's, dat mijn Instagram 
account ervoor zorgt dat men mijn blog niet meer leest,
oh joh, soms wordt ik er zo ontzettend moe van en 
dan denk ik; waar gaat het eigenlijk over, echt waar..
Dan weet ik dat het tijd is om even pas op de plaats
te maken en mijn pc uit te zetten, deze gedachten te
laten bezinken en wat dingen te heroverwegen.
Natuurlijk weet ik best dat het wel weer
 overwaait en er vast en zeker een moment komt 
dat ik de lol er weer van in kan zien, 
dat alle gevoelens komen en gaan als golven.

Op dit moment zou ik het allerliefst een gele Volvo 
hebben, deze op de foto is natuurlijk niet van mij en 
mijn gebloemde koffertje op de achterbank gooien, 
mijn telefoon, met hoe weinig apps ook, thuis laten
en net als Lucky Luke de horizon tegemoet rijden,
terwijl ik dan zou fluiten: I am a poor lonesome
woman and a long way from home :-))

Dagdag!

woensdag 16 mei 2018

Vulpennen en twee tips..


Laatst vond ik op een rommelmarkt drie schriftjes, ik 
weet eigenlijk nooit waar ik op zoek ben op een 
rommelmarkt totdat ik iets zie wat naar mij glimlacht..
En deze lachten mij toe, ik was ze totaal vergeten maar
het zijn de boekjes waarmee ik leerde schrijven op
de lagere school, niet met een kroontjespen, zo oud
ben ik nog niet, maar met een vulpen.
Het was een roze vulpen, ik weet het nog goed en zo
ongeveer het mooiste cadeau wat ik in die tijd kreeg,
nou ja, op mijn enige nep-Barbie na dan, maar dat is
weer een heel ander verhaal..


Netjes schrijven vond ik het leukste vak, samen met
handwerken natuurlijk, netjes tussen de lijnen en dan die 
vulpen die zo heerlijk over het papier schaatste en oh
de geur van de inkt, ik hou er nog steeds van..
De vulpen op de laatste foto heb ik al tientallen jaren,
en ik schrijf er nog steeds mee, hoewel veel minder 
nu met al die mailtjes enzo, jammer eigenlijk..
Toen ik de schriftjes vond, maakte mijn hart een sprongetje,
en thuis gekomen heb ik meteen een paar bladzijden 
geoefend, gewoon om te kijken of ik het nog kon,
dat ging best, ik keek het ook zelf na, haha, het waren net
iets teveel fouten voor een plaatje ;-)

Naar aanleiding van dit bericht twee tips:
komend weekend is hier op het NDSM terrein weer een
grote rommelmarkt op zaterdag en zondag, dat is buiten
en echt een heel leuk uitstapje, heel Instagramwaardig ook,
haha, makkelijk te bereiken met het openbaar vervoer.
De andere is, dat, mocht je naar Frankrijk gaan deze zomer,
je daar in van die enorme supermarkten op de papier
afdeling vaak Waterman vulpennen, zoals de mijne en 
echt de fijnste, voor weinig geld kan vinden.

Ik wens je een fijne dag en oh ja, mijn webwinkel
is nog tot en met maandag open, als ik geen reclame maak,
wie moet het dan doen :-)?

-X-

dinsdag 15 mei 2018

Instagramwaardig..


Laatst las ik op Instagram dat mensen tips vroegen 
voor Instagram waardige vakantiebestemmingen, ik
moest het wel twee keer lezen maar het stond er echt..
Oh haha, daar moest ik eens even over nadenken,
natuurlijk post ik ook wel eens een foto van iets moois
als ik er toevallig op stuit maar ik heb nog nooit een
Instagramwaardig (leuk voor Scrabble) uitje gepland..
Heel vaak lopen ze ook volledig mis, die uitjes, zoals
gisteren bijvoorbeeld stonden wij anderhalf uur in de
file, want er was een omleiding, om de bollenvelden te
gaan bekijken, we waren een week of wat te laat, geen tulp
meer te zien en we dronken hier op een parkeerplaats wat..
En zo kan ik vele niet helemaal gelukte uitstapjes opnoemen;
een picknick in de auto in plaats van op het idyllische plekje
aan het water waar heel veel muggen blijken te zitten.
Een brocante in Frankrijk waar we honderd kilometer 
voor omreden en die per ongeluk die dag dicht is, 
de tomtom die het ineens begeeft waardoor we 
nooit aankomen en ga zo maar voort.

Nadat ik nagedacht had over de Instagramwaardige 
uitjes kwam ik tot de conclusie dat het toch 
echt allereerst gaat om het plezier wat je in het echt hebt
 over waar je bent, of wat je doet en dat dan werkelijk 
elke foto, waar dan ook, volstaat, denk je niet?


Ik wens je een mooie dag
-X-

maandag 14 mei 2018

Onverzettelijk grijs


Maandagen voelen toch anders dan zondagen,
ook al is alles hier ook in het weekend gewoon 
open en ga ik niet naar de kerk, is er toch een verschil..
Zondagen voelen een beetje zacht en rozig, maar 
maandagen zijn onverzettelijk en grijsachtig.
Ik heb bij verschillende kleuren een ander gevoel, 
rood, wat ik nooit gebruik, draag of in huis heb geeft
mij een ander gevoel dan zachte natuurlijk tinten.
Zo had ik ooit een gele muur, daar werd ik blij van.

 Ik las laatst ergens dat als je pijn hebt, je die pijn 
een kleur kan geven, een harde kleur die je niet fijn vind
en dat je die pijn-kleur dan in gedachten in een kleur
kan laten veranderen die je aangenaam vind, bij mij 
helpt het, niet dat het weggaat, maar is beter te hebben.
Als je mij volgt op Instagram heb je vast wel eens 
gezien dat ik vaak een kleurenpalet maak, met de
kleuren die voor mij bij die dag passen, heel fijn
om te doen, zoals bijvoorbeeld deze met zee egels,
ik vond de grootste laatst bij de kringloop (wat een geluk)

Ik moet zo naar de tandarts, dat zijn alle onaangename
kleuren bij elkaar en ik ga zeker proberen, die allemaal
te veranderen in een zachte roze wolk, maar of het lukt?

Ik wens je een hele fijne dag
-X-

donderdag 10 mei 2018

Blog-dingen.


Nu ben ik eigenlijk veel te laat, deze ochtend, maar ik
dacht; ik maak er een bericht voor twee dagen van.
Morgenochtend vroeg zijn we weer naar het Zuiden
van het land, ik denk dat er ondertussen een pad is
uitgesleten die kant op, zo vaak gaan we, om mijn
moeder te bezoeken en het gras te maaien in de tuin.
(op de foto hieronder zie je een stukje van die heerlijkheid)
De afgelopen dagen was ik druk bezig met het vullen
van de webwinkel, ik onderschat elke keer hoeveel
werk dat is, en doe het steeds op het laatste moment.
Maar ik ben een heel eind en afhankelijk van hoe 
laat ik vandaag klaar ben doe ik hem vanavond
of zaterdagochtend open, ik denk dat ik weer 
leuke dingen er in heb staan, maar soms sla
ik de plank helemaal mis, haha, en ben ik de enige.


Voorts wil ik nog even iets zeggen over de AVG 
privacywet, die op 25 mei ingaat, dat ik zo'n privacy-
verklaring voor de webwinkel moest hebben wist ik wel,
maar niet dat het moet voor je blog, ik las het toevallig.
Op het moment dat je reacties toestaat op je blog en 
omdat Google bezoekers etc. telt, ben je al een verzamelaar
van gegevens ook al doe je er helemaal niets mee.
(ik zou werkelijk niet eens weten hoe)
Mocht je daar nog niet mee bezig zijn voor je blog,
kijk dan even na of het nodig is voor de jouwe en zo ja,
dan zul je door de zure appel heen moeten bijten.
Op de blog van Loggers en bloggers kan je er van 
alles over lezen, ik kan er geen vragen over 
beantwoorden, want ik snap er helemaal Niks van
en P. is dit voor mij in het orde aan het maken.
Ik wou het je gewoon even laten weten, ik stuitte
er ook maar, zoals gezegd, bij toeval op :-)

Ondertussen wens ik je vast een heel goed weekend
-X-

woensdag 9 mei 2018

Tulpen uit Amsterdam


Omdat ik nogal bezig met allerlei aangename en
bijzonder onaangename dingen die mijn aandacht
vragen is het voorbereiden van blogberichten er een 
beetje bij ingeschoten, wel vond ik een moment om even
 deze prachtige tulpen te fotograferen in de avondzon,

Hierbij voor jou, tulpen uit Amsterdam, ik heb meteen
het liedje in mijn hoofd waarin ze zingen; als de lente 
komt dan stuur ik jou tulpen uit Amsterdam, haha,
bij deze.

Ik wens je een fijne dag, ik geloof dat het morgen gaat
regenen dus geniet nog even van het mooie weer.
-X-

dinsdag 8 mei 2018

Bietensalade


Nu met dit warme weer maak ik altijd wel een keertje
een bietensalade, ik ben absoluut geen keukenwonder,
(dat zal vast wel geen woord zijn) maar dit is heel makkelijk.
Het is zo'n recept wat ik van vroeger ken, hoewel ik het
iets heb aangepast naar mijn smaak.
Ook mijn kinderen maken het nog regelmatig, mocht
je het ook willen proberen, dit heb je nodig:
-pot met bieten, verse kan ook maar dat smaakt iets anders
-een paar augurken, in kleine stukjes
-een appel, ook fijngesneden
-een paar lente uitjes, maar een sjalotje kan ook
(dit is echt een vooral niet moeilijk doen recept)
-een blikje tonijn op water, mijn moeder maakte het
altijd met gesneden rolmops (haring) maar ik vind tonijn
lekkerder en mijn dochter heeft het liever met 
twee hardgekookte eieren in plaats van tonijn :-)
-een paar lepels zure room, maar mayonaise kan ook.

Doe alles in een schaal en meng het door elkaar,
je kan er nog wat bieslook door heen doen als je
dat lekker vindt.
Perfect voor een picknick met een stokbroodje erbij
of gewoon in je eigen achtertuin.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 7 mei 2018

Blad


Een tijdje geleden kreeg ik een mailtje van iemand
uit Australië, zij had wat foto's gezien van mijn huis
in Zeeland en of ze die mochten gebruiken voor
een blad wat Homespun magazine heet.
Ik mailde haar terug dat ik daar al jaren niet meer 
woonden en dat ik het gek zou vinden om die foto's
in een blad te plaatsen omdat dat al heel 
lang mijn huis niet meer was en het niet door kon gaan.
Ik dacht nog ah wat jammer, dat had ik best leuk
gevonden; iets over mij in een blad, zo ver weg.


Dus ik dacht, ik stuur haar gewoon een foto van mijn 
huisje om te laten zien waar ik nu woon.
Daar kwam meteen een hele enthousiaste reactie op,
dus ik verzamelde zo'n 50 foto's waarvan ik dacht dat ze
misschien leuk zouden zijn en beantwoorde een
eindeloze vragenlijst in het Engels, waar zij dan een
artikel van maakten, echt zo leuk


Als je het leest klinkt het allemaal te gezellig en 
interessant, zo is het natuurlijk niet helemaal en al 
zeker niet altijd, maar het is leuk om over jezelf 
te lezen in de allerbeste versie van hoe de dingen zijn.
Misschien kan ik het nog eens nalezen als ik niet zo
goed in mijn vel steek en dan denken; wel, Ingrid,
wat een ontzettend fijn leven en huisje heb je :-))
Dat gaat vast en zeker helpen, enfin, ik kreeg vorige
week het artikel opgestuurd via de mail en ik hoop 
dat ook de papieren versie mij zal bereiken.

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 4 mei 2018

Bloemetje


Wat vrijheid (het thema van deze dagen)
voor jou betekent kan ik niet voor je invullen,
 ook kan ik de zon niet voor je laten schijnen
maar bij mijn weten komt hij elke dag voor niets op ;-)
Wel kan ik je een klein bloemetje geven, als is het
maar virtueel en je een mooi weekend wensen

-X-

donderdag 3 mei 2018

De wind mee..


Gisteren moest ik in de stad zijn, ik woon
in de stad maar toch denk ik altijd aan de stad als
ik het centrum bedoel en het IJ over moet met de pont.
Ik ging daar naar Hannah die mijn rug enzo masseert,
heel fijn en daarna was ik zo ontspannen dat ik wel zin 
had om wat rond te fietsen en, het was prachtig weer.
Ik ging even op een bankje zitten en maakte deze foto's,
er ging een vrouw naast mij zitten en zei; what a lovely
city and where are you from (ze dacht dat ik een toerist 
was, dat ben ik natuurlijk ook een beetje, haha)
Dus ik vertelde haar dat ik hier woon, zij kwam uit
Israël, reisde alleen en was hier om musea te bezoeken
en historische plekken die van betekenis waren
voor haar familie te bekijken.


(op de eerste foto lijken de huizen links helemaal scheef
te staan, hier zie je dat het in het echt wel meevalt :-)
Er ontspon zich een aangenaam gesprek tussen de vrouw
en mij, over van alles en nog wat, over reizen, hoe het
is om in een land te wonen in zo'n onrustige regio als de hare,
over je ergens thuis voelen en of ze wel of niet met een
rondvaartboot door de grachten zou gaan, ik zei; doen :-)
Na een uurtje namen wij allerhartelijkst afscheid en zij
wenste mij de wind in de rug in mijn leven..
Dat vond ik hartverwarmend, mooi ook en meer dan 
tevreden fietste ik naar huis met de wind in mijn rug..

Ik wens je een mooie dag, met misschien wel een
onverwachte ontmoeting met een aardige onbekende.
-X-

woensdag 2 mei 2018

Varens (update)


Weet je nog dat ik een week of wat geleden een 
berichtje schreef over de varens in de tuin?
Dat het een paar van die voorzichtige blaadjes waren
die zich langzaam uitrolden en moet je nu kijken..
Het is één groene zee geworden die het hele
stuk tuin onder de hazelaar bedekken.
(en oh, zie je de rode bezem, die kreeg ik van mijn broer,
ik had een hele oude waarvan de stok steeds van
de bezem afviel, ik vond het geen probleem, ik hou van
krakkemikkige dingen, maar hij dacht dat het beter kon,
en hij had gelijk; deze bezemt beter :-)


Nu is de bovenste foto wel zo genomen dat het lijkt
alsof het hele huisje er in verdwijnt maar de varens
zijn wel bijna een meter hoog en als het een beetje 
waait wiegen ze tevreden en trots in de wind.
Zo van, zie ons eens mooi, groot en groen zijn en 
gelijk hebben ze want het is een prachtig gezicht.
Links zie je een stukje van mijn stoel waar ik
graag koffie zit te drinken, naar de tuin kijk 
en een beetje zit te mijmeren.
Af en toe meen ik de varens te zien wuiven, alsof
ze willen zeggen; fijn he, hier en dan knik ik 
bijna onzichtbaar terug want ik wil natuurlijk niet
dat iemand denkt dat ik met varens praat ;-)

Ik wens je een fijne dag, er komt mooi weer aan,
dat is al iets om naar uit te zien.
-X-

dinsdag 1 mei 2018

Vriendelijk


Nu had ik eigenlijk gisteren een bericht willen schrijven
maar ik was zo laat uit mijn bed (voor mijn doen) dat
ik besloot er een vrije dag van te maken.
Als je thuis werkt kan en bovendien je kantoor (haha,
lees tafeltje) in de woonkamer is heb je eigenlijk nooit
vrij, of altijd het is maar hoe je het bekijkt, dus
tegenwoordig noem ik af en toe een dag een vrije dag.
De dagen ervoor waren nogal gevuld, eerst was het 
natuurlijk koningsdag en in het weekend ging ik een
dag naar mijn moeder wat ik altijd nogal vermoeiend 
vind (naast alle andere dingen die ik ervaar op zo'n dag)


De foto's bij dit bericht hebben toevallig met beide te 
maken, soms vallen de dingen mooi samen :-)
Het bord vond ik op koningsdag ergens in de Jordaan,
het was samen met een tas het enige wat ik mee naar 
huis nam, er waren zoveel spullen te koop dat
 ik er eigenlijk niets meer van wilde hebben..
Enfin, het bord..dat zag ik liggen en ik pakte het, de 
allervriendelijkste mevrouw vroeg of ik het mooi vond
en ik vertelde haar dat mijn moeder er een servies van heeft
en dat dat vroeger bij speciale gelegenheden gebruikt werd.
We kletsten nog even en op een gegeven moment zei de 
vrouw, dank je wel voor het leuke gesprek en ik 
geef je het bord cadeau, aah dat was echt heel lief.
Dat doet mij goed zoveel vriendelijkheid.

Ik wens je een fijne dag, hier regent het dat het giet.
Dus mocht je erop uitgaan; neem een paraplu mee :-)
-X-

vrijdag 27 april 2018

Hoera, hoera, hoera..


Op deze feestelijke koningsdag (eerlijk gezegd denk ik 
er nog steeds aan als koninginnedag ) wil ik graag wat
lintjes uitdelen, hoewel ik natuurlijk geen koningin ben,
vind ik dat ik er ook best wat mag uitdelen.

Ik wil aan een ieder een lintje geven die;
-elke dag onzichtbare bergen beklimt en best vaak de 
top bereikt, soms ook niet, maar wat geeft het,
in het dal kan het ook best goed toeven zijn,
en bovendien kan je het altijd weer proberen..
-altijd maar weer de leeuwen en beren op de weg
weet te omzeilen en weer veilig thuis komt..
-rechtop blijft staan in de storm, maar blij is
als de wind weer is gaan liggen..
-soms voorop loopt maar evenzo vaak kilometers
achterop aan het sjokken is, soms struikelt
maar toch altijd weer verder gaat..
-de eindjes aan elkaar moet knopen maar toch
tevreden kan zijn met wat er wel is
-die elke dag haar best doet en altijd maar weer
de moed en het plezier weet te vinden
om er samen iets moois van te maken..

Bij deze geef ik jou je virtuele lintje,
wat fijn dat je tot zover gekomen bent en 
je hebt het verdiend, echt waar.
Driewerf hoera voor jou!

Ik wens je een stralende dag
-X-

donderdag 26 april 2018

Thijm


Behalve wat gewone planten heb ik altijd wel wat kruiden
in huis staan, meestal in de keuken om wat van te knippen
voor in het eten maar ook een pot thijm in de kamer.
Daar haal ik dan even mijn hand doorheen en ruik er aan,
net als mooie woorden kunnen geuren je ook 
terugbrengen naar een fijn moment.
Als ik die thijm dan zo ruik denk ik altijd even terug, al is het
 maar in een flits naar een vakantie in het zuiden van Turkije.
Daar reden wij met een huurauto rond door de bergen, over
lege stoffige wegen, het was heel erg warm en we kwamen
niet veel meer tegen dan wat bijenvolken die in prachtige 
blauwe kisten woonden en af en toe iemand met een
ezel, waar ik dan altijd naar zwaaide.


Op een gegeven moment reden wij door een klein
dorpje met een paar huizen, het leek verlaten op een terras 
na, waar een grote familie in de schaduw van een paar
bomen zat te eten, het was een vrolijk luidruchtig gezelschap.
Het was ons niet helemaal duidelijk of het een uitspanning 
maar een oude vrouw wenkte ons en gebaarde dat we plaats 
moesten nemen aan een wiebelig tafeltje iets verder op.
Het was duidelijk dat de oude vrouw, prachtig gekleed in
een gebloemde jurk met dito schort en hoofddoek, de scepter
zwaaide over het hele gebeuren.
Er was geen kaart maar we kregen heerlijk te eten en elke 
keer dat de vrouw iets kwam brengen, streek ze even met
haar hand door de grote pot met thijm op ons tafeltje,
vervolgens rook ze dan tevreden lachend aan haar hand.
Dat was zo'n prachtig gezicht dat ik sindsdien altijd
wel ergens een pot met kruiden heb staan en hetzelfde doe,
en even, heel even ben ik dan weer daar, in dat kleine
dorp, ver weg van hier.

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 25 april 2018

Live is tough


Het gaat het toch niet helemaal worden met de natuur 
week, gisteren kwam ik er niet aan toe om de andere
foto's die ik in gedachten had te bewerken..
Ik sloot de webwinkel (voor een paar weken) ruimde 
alles op en het schoot in mijn schouder, wat dat het is
weet ik niet precies maar het doet onwaarschijnlijk
veel zeer en ik kan me nauwelijks bewegen..
Nu heb ik al jaren verschillende bijzonder vervelende
gezondheidsklachten, waar ik het eigenlijk nooit over
heb hier, ze zijn ook alleen vervelend voor mij..
Waarschijnlijk ligt de oorzaak in een ernstig auto
ongeluk wat ik ooit had, hoewel ik niet reed.
Sindsdien heb ik chronische hoofdpijn, zie ik dubbel
(alles geprobeerd, niets aan te doen) ben ik vaak duizelig
en ga zo maar voort, akelig verhaal.
Ik wil ook op geen enkele manier 'die vrouw die altijd 
wat heeft' zijn, en ik ben die klachten niet, ik heb ze
en ik weet nu dat ik meer ben dan dat.
Ook heb ik een manier gevonden, eindelijk, om er
mee te leven en mijn bezigheden er op aan te passen.
Maar soms overvalt het me ineens, en staat alles
weer even stil, zoals nu..

Ik zeg er nu één keertje iets over, ook om anderen
die misschien met iets kampen een hart onder de 
riem te steken er is vaak wel een manier te vinden
om, met vallen en weer opstaan, er mee om te gaan,
 hoewel het een lange, lange weg is..

Live is though and so am I and you!
Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 24 april 2018

Fluitenkruid


Elk jaar kijk ik er weer naar uit, naar het eerste fluitenkruid,
het bloeit hier langs het kanaal en in het kleine bosje,
wat door Guusje het Konijnenbosje wordt genoemd,
hier aan het einde van de dijk.
De eerste signalen dat het het eraan komt zijn de blaadjes,
die net als de varens ineens de grond uitschieten, vanaf
die dag fiets ik altijd even door het Konijnenbosje, waar
ik overigens nog nooit een konijn heb gezien.
En oh, dan de eerste keer dat ik wat bloemen zie, 
wat een heerlijk moment, die pluk ik dan nog niet want
misschien zijn er wel meer 'fluitenkruid speurders' en die
wil ik het plezier van de eerste bloemen niet afnemen.
Ik wacht dan tot zo ongeveer alles in de bloei staat
en dan pluk ik er een paar en zet ze in een vaas.
Sommige mensen noemen ze ook Zeeuws kant en 
misschien is dat het wel met het fluitenkruid, het doet
mij verlangen naar de dijkjes op Zuid Beveland, vol
met fluitenkruid, waar ik altijd zo graag fietste..

Ik wens je een fijne dag en natuurlijk
 wat fluitenkruid langs je pad.
-X-
(ps, het lijkt er op dat dit een natuurweek gaat 
worden hier op mijn blog :-)

maandag 23 april 2018

Varenveldje


Hier achter het huisje, in de tuin die niet de mijne is,
maar ik heb wel een stoel achter tegen de keukenmuur 
staan, en ik kan er natuurlijk naar kijken, staan onder
de boom een heel veldje met varens.
In de winter zijn ze helemaal verdwenen maar in het 
voorjaar piepen ze ineens boven de grond.
Ik vind dat de mooiste fasen van de groei, van die
frêle opgerolde blaadjes die in kleine kringetjes bij 
elkaar staan alsof ze met elkaar in vergadering zijn,
de hoofden naar elkaar toegebogen..


De viooltjes proberen zich er een beetje mee te bemoeien,
maar de varens lijken ze niet op te merken, ze hebben 
het veel te druk met zichzelf en elkaar.
Als je heel stil zou zijn zou je ze kunnen horen fluisteren
en als je lang genoeg zou blijven zitten zou je ze zien 
groeien, want dat gaat echt met centimeters per dag.
In nog geen anderhalve week tijd groeiden ze van een
paar centimeter naar wel een halve meter, ik vroeg aan
P. of het met kleine schokjes ging en of je het 
echt zou kunnen zien, waarop hij glimlachte
en zei; nee, het is een kwestie van celdeling.
Oh haha, niet goed opgelet bij de biologieklas..


Het varenveldje achter is inmiddels helemaal groen 
en ze staan nu in de ochtendzon een beetje te wuiven,
alsof ze tevreden zijn dat het dit jaar weer gelukt is,
het is echt sprookjesachtig mooi, dat veldje.
En er zijn twee viooltjes, die zich toch hebben kunnen
mengen in de conversatie van de varens, helaas heb ik
niet kunnen ontdekken waar ze het over hebben, 
maar dat is het wonder van de natuur :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

vrijdag 20 april 2018

Wolberg


Een paar weken geleden kwam P. thuis van de markt,
daar gaat hij elke zaterdag heen, en zei dat er een kraampje
op de markt stond met allerlei wol, hij had geen idee of
ik het wat zou vinden maar ik ging toch even kijken.
En ooh, zoveel mooie wol bij elkaar, het was echt 
fantastisch, prachtig materiaal als merino en zijde..
Mijn hart ging even sneller slaan en een ongelofelijke
hebberigheid maakte zich van mij meester, haha.
Ik werk al jaren met wol die ik vaak in de kringloop
vind, of in de aanbieding is, ik kan me het gewoon
niet veroorloven zomaar te kopen wat ik mooi vind..
Ik heb ook geen sponsor, zelfs voor mijn laatste boek over
wol, wilde niemand dat (ze hadden een vooruitziende
blik, het boek verkocht ook helemaal niet goed)


Dat geeft verder helemaal niets, ik doe het gewoon met
wat ik heb, maar dit was een kans om eens met hele
fijne materialen te werken, dus ik kocht een hele berg,
er stond nog een tegoed in de webwinkel, gelukkig.
Ze waren bijzonder goedkoop, geen fractie van de waarde,
ik zag er bolletjes tussen zitten met een prijsje van 15 euro :-)
Het allerleukste bolletje, een lichtblauwe, kreeg ik van 
het zoontje van de verkoopster, hij zei dat ik er eentje
cadeau kreeg en ik vroeg hem of hij het wilde uitzoeken,
oh, dat glunderende gezicht van het jongetje..
Omdat ik maar twee kratjes wol kwijt kan hier in huis,
verkocht ik mijn oude voorraad voor een paar cent
en elke keer als ik nu langs de kratjes loop, denk ik oh
en ah en jee dat dit geluk mij ten deel mag vallen,
echt waar!

Ik wens je een heerlijk weekend, ik las net dat het
zondag gaat onweren, dus geniet van het mooie weer,
hoewel ik een goede onweersbui ook kan waarderen.

-X-
Ps, ik snap best dat het veel te mooi weer is om 
achter je pc te zitten maar mijn webwinkel is nog
tot en met dinsdag open, daarna weer grote vakantie, haha

donderdag 19 april 2018

It's wonderful


Oh wat een heerlijkheid, deze dagen met het zonnetje,
vooral zo in alle vroegte in de tuin, met een kopje koffie,
terwijl ik daar zo zat en zat te mijmeren over een goede
openingszin, hoorde ik in gedachte zomaar dit liedje 
en dat zegt eigenlijk genoeg voor vandaag, denk ik..

Geniet ervan, fijne dag
-X-

woensdag 18 april 2018

Poetsen


In deze dagen, of misschien is het wel op deze dagen
waarbij de webwinkel open is, ben ik daar zo mee bezig
dat ik eigenlijk niet zo toe kom aan andere dingen.
Er ligt een berg was en als je met je vinger over de randjes
zou gaan, niet dat ik dat ooit doe, zou je zien dat er overal
stof ligt, ook mijn kledingkast is een zootje, ik was op
zoek naar wat zomerkleren en propte de hele stapel
wintertruien er zo terug in, die valt nu zo uit de kast
als ik de deur open doe (ik prop 'm dan weer terug)
Ik zie het als een goed ding, het betekent dat  er lekker
veel besteld is en dat het mij lukt om op één ding 
te focussen zonder helemaal uit te wapperen in mijn hoofd.
(ken je dat, dat je helemaal geen grip hebt op wat je
moet doen, en van de hak op de tak springt?)

Vandaag lijken de bestellingen stil gevallen, wie gaat
er ook dingen kopen terwijl je heerlijk naar buiten kan,
P is naar mijn moeder, heel fijn dat ik soms niet mee hoef
en een lange lege zonnige dag strekt zich voor mij uit.
Ik denk dat ik maar eens wat ga huishouden, of zoals
wij dat noemen 'de grove kuis' dat grove laat wat ruimte 
om het een beetje af te raffelen en wat stof te laten 
liggen hier en daar, het ligt er morgen ook nog wel.
Het schortje, wat maar een paar centimeter groot is
vond ik op een rommelmarkt, ik denk dat iemand het
ooit maakte voor haar pop, echt onroerend lief..
(dat piepkleine poetsdoekje er in..)

Ah dit is weer een ouderwetse babbelpost, zonder
kop of staart ;-) ik wens je een heerlijke dag.
-X-

dinsdag 17 april 2018

De achterzijde van de mooie plaatjes..


Natuurlijk weet ik niet of het zo is, maar het lijkt mij dat 
achter alle mooie plaatjes op de social media, een
verhaal schuilt wat misschien veel minder fraai is dan 
doet vermoeden, maar misschien ook wel niet, misschien
bestaan er echt wel perfecte levens, zonder problemen
van welke aard dan ook, ik gun het werkelijk iedereen..
Sommige dingen zijn ook lastig om te delen en waarom 
zou je ook, je hebt natuurlijk geen idee wie het leest
of meekijkt en vooral wil je natuurlijk niet onder doen
 voor een ander of zielig gevonden worden (oh gruwel)


Gisteren plaatste ik een klein oproepje op mijn stories
van Instagram en op Twitter, niet dat ik enige reactie 
kreeg hoor, maar het was in het kader van; je probeert
nog eens wat en een balletje kan raar rollen.
Ik deed dat omdat P. eigenlijk op zoek is naar werk,
nee, niet eigenlijk, hij is hele dagen op zoek en dat 
al twee jaar, honderden solliciaties, de één na de ander.
Het levert niks op, niet dat hij geen goede opleiding
heeft, hij is econoom, of te weinig ervaring, maar zodra
zijn leeftijd (dik boven de 50) ter sprake komt is het klaar.
Dit hele gedoe levert achter de schermen flink wat 
spanning op, zo nu en dan, het huisje is nogal klein
om hele dagen samen in te zitten, daarnaast zou wat extra
inkomen heel fijn zijn, niet dat ik me arm voel hoor,
helemaal niet, ik tel mijn zegeningen.
We mogen van mijn broer in dit huisje wonen, 
op een plek die eigenlijk kilometers boven onze stand is,
normaal zouden we hier echt nooit kunnen wonen.


Laatst kochten we een andere auto, die hebben we nodig
om naar mijn moeder te gaan, hij kostte niet meer
dan de prijs van een aardige fiets, maar hij rijdt (voorlopig:-)
Verder heb ik geen spullen nodig, ik heb er geen verlangen
naar, noch de plek om het op te bergen.
We zijn al twee jaar niet op vakantie geweest, mijn reisjes
naar Wenen betaalde mijn zoon en zijn vriendin (lief!)
maar fietsen in en buiten de stad is ook fijn.
Kleding is overal tweedehands te vinden, dus wij redden 
het wel, ik heb voor hetere vuren gestaan.
P. geeft tegenwoordig wat bijles, wiskunde en economie
en doet voor wat mensen de administratie, dus ik dacht
ik vraag eens of er ZZPers of kleine zelfstandigen zijn voor
wie hij dat zou kunnen doen (hij is niet op de social media)
Ik voelde me een beetje bezwaard, want het lijkt wat af te
steken, tegen al die mooie plaatjes, maar soms kan het me
ineens zo overvallen deze hele situatie en ben ik in tranen..
Maar de volgende dag denk ik Hup en ga ik weer verder,
we hebben een prachtig dak boven ons hoofd, we hebben
te eten en vooral Goede Moed..

Ik wens je een fijne dag
-X-