Wat is er nu

En ah, ja , daar zijn ze dan toch de eerste tekenen van 

de lente, niet eentje maar ik zag een heel veld

hier ergens in een plantsoen, terwijl ik in de stromende 

regen met de boodschappen naar huis fietste.

Toch stopte ik even om er naar te kijken, het tot me 

te nemen en er een foto van te maken..

Even stil staan bij de kleine lichtpuntjes die er natuurlijk

elke dag zijn maar waar je zo aan voorbij zou kunnen 

gaan met grijzige gedachten en zorgen (voornamelijk

over dingen waar je helemaal geen invloed op hebt)

Gewoon stop tegen jezelf zeggen en terug naar de

basis en zien wat er op dit moment is zoals ik leerde

bij de mindfulness cursus, klinkt zo makkelijk maar 

oh oh wat moeilijk is dat soms...

Wat mij daarmee overigens heel erg kan helpen zijn de 

korte oefeningen van Edel Maex op You Tube.

Je hoeft echt niet een hele cursus te hebben gedaan 

om zo'n oefening te doen, gewoon gaan liggen en

luisteren (ooh die stem, heerlijk) en te de instructies

opvolgen, ik voel me altijd stukken beter daarna.

(maar een veldje sneeuwklokjes werken even goed :-)

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Oh ja, bloggen..

En ooh, is er zomaar weer een week voorbij, 

ik ben niet gestopt hoor met bloggen, elke ochtend

denk ik ; oh ja, ik moet iets op mijn blog zetten,

maar de gedachte vervliegt net zo snel als hij opkwam.

Komt bij dat ik niet zo fit ben dus ik denk dat mijn 

energie daar aan op gaat en ik niet veel over heb..

Enfin, hier een bloemetje voor jou en ik wens je 

een warme week (wat is het ineens koud hè?)

-X-

Achter de geraniums

Eigenlijk zit ik de laatste tijd een beetje achter de

geraniums, ik heb absoluut niet zo'n interessant raam

als dit wat ik fotografeerde in Lucca..

Eigenlijk heb ik zelfs niet eens geraniums, maar gewoon,

luxaflex waardoor ik naar buiten kijk, naar de straat.

Maar zelfs daar gebeurt eigenlijk niet veel bijzonders,

het is een doodlopende straat, en er komt wel eens een

auto langs, of iemand op een fiets, soms laat iemand

een hondje uit in het parkje langs het kanaal,

af en toe is de lucht blauw, vandaag regent het..

Als ik geluk heb vaart er een boot langs, maar dat is 

het wel zo'n beetje, binnen gebeurt ook niet zoveel.

Ik doe wat dingen voor de webwinkel, veeg het huisje

aan, haak een beetje en kijk af en toe wat Netflix.

Eigenlijk vind ik het voor nu prima zo, maar ik vraag 

me soms wel af hoe dat nu verder moet mijn blog,

zijn er nog verhalen te vertellen?

Als er eentje langs komt drijven, zal ik hem zeker

uit de lucht plukken, maar als ik er een keertje niet 

ben hier, dan zag ik er geen, dan zit ik hier in de

ochtend, achter mijn onzichtbare geraniums 

naar buiten te staren, waar dan ook weer niet

zoveel gebeurd..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Bloei

Nu met dat warme weer, wat overigens nog een hele

tijd gaat aanhouden las ik vanmorgen, is mijn verlangen

om naar 'huis' te gaan groter dan anders,

ik ervaar de stad als onaangenamer met die hitte.

En met huis denk ik dan aan Zeeland, ik ben er al zeven

jaar (zeven jaar!) weg maar ik geloof niet dat ik al die

plekken waar ik sindsdien gewoond heb als thuis 

kan beschouwen, ik voel mij een toerist op doorreis.

En ik weet natuurlijk echt wel dat vroeger niet alles

beter was, laat staan perfect, maar het gevoel dat ik 

enigszins op drift ben heb ik toen nooit ervaren.

Eerlijk gezegd kende ik het gevoel wat heimwee 

heet niet, het is ook lastig te omschrijven..

Laatst las ik ergens; bloom where you are planted,

(eigenlijk heb ik een beetje een hekel aan al die

wijsheden die je vertellen wat je moet doen/voelen,

alsof je tekort schiet als je er niet aan voldoet)

Dat klinkt natuurlijk prachtig maar ik ben geen 

korenbloemetje wat bloeit of je het nu langs de 

snelweg neerzet of op een Zeeuws dijkje, was het 

maar waar, al kan je natuurlijk niet aan een 

korenbloem zien of hij blij is of niet, misschien heeft

hij ook wel zo zijn voorkeuren..

Dus op deze dagen, fiets ik regelmatig de stad eens

uit en laat het verlangen naar thuis over me heen komen,

het komt en gaat, dat is wat ik inmiddels geleerd heb..

Ik wens je een heel fijn weekend en hou het hoofd koel.

-X-

Luister schat

Elke week ga ik naar de markt hier in de buurt, zo'n 

fijne markt waar je alle kunt vinden wat je nodig hebt.

Ik koop ook vaak wat bij de bloemenkraam, gerund

door moeder en dochter, beide met luide stem en

zo'n heerlijk plat Amsterdams accent.

Ik wilde een bosje van deze duizendschoon of 

boerenpronkers zoals wij ze noemden, de dochter zei;

luister schat, je kan één bosje kopen of je neemt de hele

emmer voor hetzelfde bedrag, ik nam ze allemaal..

Wat ik het allerleukste vond, was dat luister schat, wat 

een geweldige manier om een zin te beginnen, ze had 

meteen mijn aandacht, ik zelf gebruikte het nooit.

Maar nu wel, haha, ik ga het nu ook tegen jou zeggen.

Luister schat, in al die jaren dat ik deze blog heb, voelde

ik altijd een soort verplichting, die ik mijzelf oplegde

om hier zo ongeveer dagelijks te bloggen, wat ik ook deed.

Ik vind het zelf fijn om een ritme te hebben, maar ook 

dacht ik dat men, oh wie is men eigenlijk, op de een 

of andere manier op mijn berichten zat te wachten.

Dat is natuurlijk helemaal niet zo, het hele social media-

en blog gebeuren is zo vluchtig als wat, je bent in een 

paar dagen vergeten, zo kreeg ik in al deze weken

welgeteld van 2 mensen een berichtje dat ze het jammer

 vonden dat ik niet blogde, bedankt daar voor :-)

Dat is helemaal niet erg, ik ervaar het juist als bevrijdend,

je hoeft jezelf helemaal geen druk op te leggen om ergens

aan te voldoen, in wezen maakt het allemaal weinig uit.

Het enige wat het uitmaakt is dat je er zelf plezier aan 

hebt, en een zekere lichtheid voelt om te posten.

Omdat ik die weer wat hervonden heb, ga ik de komende

tijd weer wat berichten de virtuele wereld insturen, 

precies wat en wanneer ik daar zin in heb.

De boerenpronkers staan al anderhalve week hier op

tafel en elke keer als ik langsloop heb ik zin om 

luister schat, tegen iemand te zeggen, en dan nog het

liefst in plat Amsterdams, maar ik kan het lang niet zo 

goed als de bloemenverkoopster op de markt.

Dus ik zeg het zo af en toe, bij gelegenheid, op mijn 

manier want een ieder heeft, tenslotte, zijn eigen unieke

wijze om de dingen te zeggen en te doen, denk je niet?

Ik wens je een fijne dag

-X-

Tulpen uit Amsterdam

Omdat ik nogal bezig met allerlei aangename en

bijzonder onaangename dingen die mijn aandacht

vragen is het voorbereiden van blogberichten er een 

beetje bij ingeschoten, wel vond ik een moment om even

 deze prachtige tulpen te fotograferen in de avondzon,

Hierbij voor jou, tulpen uit Amsterdam, ik heb meteen

het liedje in mijn hoofd waarin ze zingen; als de lente 

komt dan stuur ik jou tulpen uit Amsterdam, haha,

bij deze.

Ik wens je een fijne dag, ik geloof dat het morgen gaat

regenen dus geniet nog even van het mooie weer.

-X-

Bloemetje

Wat vrijheid (het thema van deze dagen)

voor jou betekent kan ik niet voor je invullen,

 ook kan ik de zon niet voor je laten schijnen

maar bij mijn weten komt hij elke dag voor niets op ;-)

Wel kan ik je een klein bloemetje geven, als is het

maar virtueel en je een mooi weekend wensen

-X-

Vleugje

Vandaag is een warmterecord voorspeld, het kan wel

15 graden worden, buiten is het grijs en het regent

een beetje, maar het is wel al 11 graden (ik kijk

elke ochtend even op de buitenthermometer) 

Vorige week rook ik het ook al, een vleugje lente, ik kan 

het niet precies beschrijven maar het ruikt zacht (kan dat?)

een beetje kruidig en je voelt dat het er iets fijns aan komt.

Nu is de belofte van dingen die komen gaan, de verwachting

van hoe het zou kunnen zijn, vaak bijna fijner dan als het

echt zo is, want dan is het gewoon zo..

Zo zijn er vele dingen waarvan het idee, de belofte misschien

prettiger is, als je bijvoorbeeld een mooi ingepakt cadeautje

krijgt en dan precies het moment voordat je het uitpakt..

(daarna heb je gewoon een dingetje erbij)

Het idee van op vakantie zijn, ver weg van alles

(maar je neemt jezelf met alles er bij gewoon mee)

En de belofte van een patatje eten vind ik ook altijd

fijner dan het patatje zelf en al helemaal als je het op hebt..

(dat is misschien wat minder poëtisch, haha)

Ik zeg natuurlijk niet dat dat allemaal geen fijne

dingen zijn als het zover is, maar de belofte ervan..

Dus vandaag hoop ik, ondanks het regenachtige weer

even een vleugje van de lente te ruiken en mij te

verheugen op wat er zou kunnen zijn..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Dank je

Dank je wel voor alle reacties gisteren en eigenlijk

voor alle reacties, hier en in de mail, zo fijn dat er 

mensen zijn die meedenken en hun eigen ervaringen

delen, dat maakt dat ik niet zomaar (de virtuele) ruimte

in zit te kletsen maar dat ik het gevoel heb dat ik 

tegen echte mensen praat..

Voor mij is het hele internet en social media toch een 

soort van abstract gebeuren, een soort wereld naast 

de wereld, die weg is als ik alle apparaten uitzet..

Het maakt ook dat ik zin heb om te blijven bloggen,

dus het werkt van twee kanten, bedankt daarvoor

en daarom bloemen voor jou :-)

Als ik tussendoor het werken aan de webshop, wat

veel meer werk is dan ik had ingeschat, tijd heb

zal ik weer eens iets verzinnen, zoiets als een kaartje,

zodat we weer eens echte post kunnen uitwisselen..

Ik wens je een fijne dag, ik blijf nog een paar uurtjes

achter mijn beeldscherm zitten om producten in te

voeren in de webshop, vandaag zijn het de postzegels..

-X-

Achter de geraniums

En toen was het al weer maandag, de dagen lijken

zomaar uit mijn handen te glippen, ik neem mij steeds

voor en ik doe ook van alles en tegelijk ook weer niet..

Elke dag neem ik mij voor van alles af te maken of

iets nieuws te beginnen maar het lijkt niet zo te lukken.

Omdat de dingen meer tijd kosten dan ik dacht, 

omdat ik veel hoofdpijn heb op het moment,

omdat ik mij nogal zorgen maak over sommige dingen,

omdat ik heel veel dingen tussendoor doe, 

omdat ik mij er niet toe kan zetten,

omdat het niet lukt zoals ik dat wil en ik dan

vervolgens denk dat ik het helemaal niet kan..

Dat is eigenlijk de vervelendste gedachte van allemaal,

dat je aan jezelf en al je pogingen om er iets van

te maken begint te twijfelen, dat is de meest

verlammende van allemaal..

En ondanks het feit dat ik het liefste achter de 

geraniums zou gaan zitten, gewoon zitten en kijken

wat er buiten gebeurt ga ik dat toch niet doen.

Ten eerste heb ik helemaal geen geraniums voor mijn

ramen, deze staan voor de ramen van mijn moeder

Ten tweede denk ik niet dat ik er uiteindelijk 

van op zal knappen, dus, mijn voornemen van deze week 

is, en dat is dan ook de enige, is om gewoon te doen

wat ik kan en daar vervolgens geen oordeel over te 

geven, of er een kaartje van goed of niet goed aan 

te hangen, dat lijkt mij ingewikkeld genoeg..

(het gekke is dat ik nooit zo hard over een ander

zou oordelen als over mijzelf, ken je dat?)

Het lijkt mij een mooie oefening in mildheid,

als ik mild kan zijn over anderen moet ik dat toch

ook over mezelf kunnen zijn/leren?

De eerste stap heb is dat ik blij ben dat ik weer

een blogbericht heb geschreven of het nu goed is

of niet, ik deed het toch maar weer, haha..

Ik zou graag de postzegels naar Nadine sturen,

als je mij je adres wil mailen (dat was ook best 

aardig dat ik die zegels weggaf, ah de tweede stap ;-)

Ik wens je een hele mooie maandag

-X-

Bloemen

Gewoon zomaar, bloemen voor jou, al een klein

(virtueel) gebaar als dank voor het steeds weer terug komen

hier, het meedenken en de aardige reacties.
Ik ben in de tussentijd bezig met familiezaken, op vrijdag
moet ik heel vroeg op pad en omdat ik niet zo goed ben
met ochtenden, vooral die hele vroege niet, alvast
op donderdagavond een berichtje.

Alvast een heel goed weekend gewenst!

-X-

Geluk

Als je het geluk hebt om iemand in je leven te hebben,

die je ooit aansprak op een rommelmarkt omdat ze 

het idee had dat jullie het wel goed zouden kunnen vinden

en zich niks aantrok van je wat afwerende houding,

die gewoon langskwam ook al was je wat aarzelend,

maar die een heel aardige, ontzettend grappige en

een heel bijzondere vrouw bleek te zijn.

Die altijd voor je klaar staat ongeacht het tijdstip of moment,

die je echt alles kan toevertrouwen zonder oordeel,

die je door hele nare periodes gesleept heeft, 

zonder wie je het werkelijk nooit gered had..

Iemand die je altijd kan bellen, om iets leuks te vertellen,

maar ook tegen wie je eindeloos kan zitten zeuren over

van alles nog wat zonder dat ze zegt, maar dat zei je al

en in plaats daarvan zegt; ik begrijp het..

Die net zo dol is op rommelmarkten als jij dat bent,

die gewoon zegt; ik kom er aan als ze je blog leest 

en denkt te proeven dat het allemaal niet zo wel is

Die bloemen voor je koopt en jouw chaotische gedachten

keurig op een rijtje kan zetten en duiden.

Die samen met jou kan genieten van een middag in 

de zon met een kopje koffie en een taartje,

en met wie je voluit kan lachen om de gekste dingen.

Als je het geluk hebt om zo iemand in je leven 

te hebben, zoals ik mijn vriendin Fem, dan ben je

een ongelofelijke mazzelaar en heb je vele redenen

tot grote dankbaarheid..

Ik wens je een fijne dag

-X

Bloemenmannetje

Afgelopen weekend gingen wij op bezoek bij mijn

dochter Judith in Breda, zij is onlangs verhuisd 

naar een heel fijn huisje en wij gingen het bewonderen

(wij kregen ook een heerlijke lunch en het was gewoon fijn)

Als ik dan al zo richting het Zuiden ben gereden, 

wil ik ook altijd graag even naar Zeeland, omdat ik dan

al dichter in de buurt ben dan anders.

Meestal gaan we dan naar het strand maar om de drukte

vanwege de pasen te mijden, namen we de afslag

richting de zak (zo heet dat echt) van Zuid Beveland,

het gebied waar ik mijn laatste jaren in Zeeland woonde..

We reden over de weggetjes die ik zo goed ken en 

waar ik eindeloos veel gefietst heb, op weg naar mijn

werk, naar de stad, de kaasboerderij en gewoon voor

mijn plezier, omdat het er zo prachtig is..

We reden langs mijn oude huis in Driewegen, waar

alles nog precies hetzelfde is, alsof er geen jaren zijn 

verstreken sinds mijn vertrek, hele gekke ervaring.

Ook wilde ik graag even kijken of het boerderijtje

of het spulletje zoals wij dat in Zeeland noemden van 

het bloemenmannetje er nog was, en ooh ja dat was zo.

Een prachtig plekje waar de tijd stil heeft gestaan, 

een betoverend mooi stukje land vol met uitbundig

bloeiende bloemen waar een oud mannetje woont.

Er staat altijd een emmertje buiten met zorgvuldig 

samengestelde boeketjes bloemen uit zijn eigen tuin.

Het geld kan je gewoon in een plastic bakje leggen.

Ik ging daar altijd mijn bloemen halen en als je 

geluk had kwam het mannetje even uit zijn schuurtje.

(wist je dat het wit rond de deuren bedoeld is

om de deuren ook in het donker te kunnen vinden?)

Het mannetje droeg vaak een stofjas en klompen

en meestal maakten we even een praatje, over het weer,

zijn tuin, bijzonder planten en wat er zoal op kwam.

Het mannetje hield zich vandaag schuil, maar zijn landje

lag er fantastisch bij, en het maakte me zo gelukkig 

dat deze bijzondere plek onveranderd was gebleven, een 

klein eiland van vrede en vrolijkheid in de wereld..

Een groot verlangen maakte zich van mij meester

naar een dergelijke plek (ik voel mij altijd veel lichter

als ik in Zeeland ben, daar ben ik me pas weer van

bewust als ik daar ben)

Maar ik vind het ook fijn om te weten dat het nog bestaat,

deze onwaarschijnlijk mooie bloementuin..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Variabelen

Nadat ik vorige week hier zo ferm stelde dat ik mijn

eigen koers zou gaan varen en dat ik een aantal

besluiten had genomen, bleek dat dat natuurlijk

makkelijker gezegd dan gedaan is.

De werkelijkheid is toch weerbarstiger dan wat je 

bedenkt en er bestaat geen gewoon geen rechte weg naar

je beoogde doel (en wat zou je eigenlijk moeten doen

als je daar aankomt, haha, op een stoel gaan zitten 

en tevreden rond je heen gaan kijken en hopen dat

de zon altijd blijft schijnen?)

Dus ik ging monter op pad, maar op dinsdag was ik

al helemaal verdwaald, ondanks het feit 

dat ik een zelfbedachte kaart in mijn

hoofd had van de weg die ik wilde volgen.

Ik twijfelde aan mijn voornemens, afspraken

 werden door anderen afgezegd, waardoor

ik mijn plannen toch weer aan moest passen.

Dagelijkse zaken vroegen mijn aandacht, zoals een 

belastingaangifte, ik kreeg post die mij uit mijn evenwicht

bracht, er waren wat familiezaken die mij aan het 

denken zette en al heel snel was er nog maar weinig

over van mijn vastberadenheid om zelf te bepalen

welke richting ik uit zou gaan..

Aan het einde van de week had ik van alles gedaan

maar niet de dingen die ik van te voren bedacht had

en ik besloot om inderdaad maar gewoon lekker 

in de tuin te gaan zitten, beetje te wandelen en zomaar wat

rond te dobberen op de dingen zoals ze waren..

Vandaag voel ik me weer redelijk vastbesloten om 

mijn uitgestippelde weg weer te bewandelen en heb ik 

het voornemen om mij niet uit het veld te laten slaan

door allerlei variabelen en zijwegen die onvermijdelijk zijn,

te accepteren dat dat er gewoon bij hoort en

 maar zien wat er groeit uit de zaden die ik geplant heb..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Twee maal lente

Laatst las ik een stukje over het twee maal beginnen

van de lente, en natuurlijk ook de andere seizoenen.

 Je hebt een meteorologische en een astronomische,

de eerste is op basis van internationale afspraken,

gewoon om de drie maanden op de eerste dag

van de maand, de tweede wisselt van datum

omdat het begin daarvan afhangt van de stand van de zon.

Ik begreep dat dat moment nu gekomen is.

(eventuele fouten in de beschrijving hiervan zijn voor

mijn rekening, ik was nooit erg goed in exacte vakken :-)

Het maakt me verder ook niet zoveel uit, je voelt aan 

alles dat de lente in de lucht hangt, ondanks de 

wat grijze dagen op het moment..

De vogels in de tuin zijn druk met van alles,

er groeien kleine blaadjes aan de boom voor

mijn raam en er waren, alsof de lentefee ze zomaar

tevoorschijn toverde, ineens madeliefjes in het gras..

Ook ik heb zin om mijn blik weer naar buiten te richten,

zo heb ik ineens zin om te gaan kamperen, hoewel ik dat al 

in geen jaren deed en ik voel een kleine kriebel

om misschien weer een webwinkeltje te beginnen..

Ik weet natuurlijk niet of ik die kriebel kan omzetten

in het daadwerkelijk doen, maar je moet ergens

 mee beginnen, is het niet?

Enfin, dit verhaal gaat nergens heen, ik babbel maar 

wat en oh ja, ik heb nog wat dingen weg te geven.

Kaartjes voor de beurs bijvoorbeeld, die wil ik graag

mailen naar: Renske en Isa en Billa en de kleine

dingetjes zijn voor Ageeth, als jullie mij willen mailen,

dank je, dan maak ik het in orde.

Ik wens je een mooie start van de lente.

-X-

Dank je..

Dank jullie wel voor alle reacties op mijn bericht

van gisteren, echt heel erg fijn, ik vind het ook 

bijzonder dat sommige berichten echt iets betekenen

voor anderen, ik word er blij van en het motiveert me..

Dus, dank jullie wel, mooie vrouwen :-)

Ik wens je een fijne dag, en oh ja, 

Guusje is mijn nichtje, mijn dochter Judith is al

een tijdje geen zeventien meer..

-X-

Roze tulpen dag.

En ooh, was ik daar toch even jarig zeg, niet dat

ik het zo gepland had, maar onverwachte fijne 

dingen zijn toch wel het allerleukste..

Er waren moccataartjes, als verassing meegenomen,

door onverwacht bezoek, chocolade met de post,

lieve kleine cadeautjes en heel veel tulpen,

stapels tulpen, allemaal roze, ik denk dat het 

stiekem ook 'roze tulpen dag' was..

Ik had er niet eens genoeg vazen voor, ik heb de 

laatste tijd nogal opgeruimd en ik had een grote

en een kleine vaas, ik bedoel maar, hoeveel vazen

heb je normaalgesproken eigenlijk nodig:-)

Maar samen met Fem, bezochten we wat kringloopwinkels,

en vond ik er nog twee, de roze met geel, is eigenlijk

een waterkan, er zaten zelfs bekers in, hoe leuk is dat?

Ook werd ik meer dan 200 keer gefeliciteerd, 

virtueel weliswaar, maar evengoed heel erg leuk,

en het gaf de hele dag een feestelijk tintje.

In gedachten stelde ik me even voor dat ik al

die mensen in het echt even een hand zou geven..

Dat ik hier op het bankje voor mijn huisje zou zitten,

met een feestelijke jurk aan, en dat iedereen

hier door de straat zouden lopen en mij zou feliciteren

haha, dat zou wat zijn, maar evengoed bedankt allemaal!

Kortom, ik had een heerlijk dag en een bijzonder

fijn weekend met Fem samen (ik zou veel te veel woorden

nodig hebben om het te beschrijven en wat het voor mij

betekent om zo'n goede vriendin te hebben:-)

Dus ik vat het samen als een paar dagen met een 

gouden randje, of misschien moet ik wel zeggen een roze..;-)

Ik wens je een hele mooie maandag

-X-

Ach nu ja..

Regelmatig zeg ik tegen mezelf; ah ja, of soms ach nu ja,

als er iets is wat ik jammer vind, van die dingen die

je eigenlijk zo achter je zou kunnen laten, maar je toch even

bezighouden (hoe beschrijf je een jammer-gevoel?)

Dat had ik gisteren ook, ik plaatste mijn blogbericht 

met de bloemetjes, ik haakte er vele, en vervolgens was ik 

de hele dag weg om te gaan fotograferen.

Eigenlijk verwachte ik toen ik mijn mailbox opende,

dat er vele enthousiaste reacties zouden zijn

(daar schreef ik laatst nog over; aannames en de verwachting

hoe de dingen zullen gaan en dat dat dan niet zo is..)

maar dat was niet zo, slechts een handjevol reacties..

Hmmm, mij bekroop toch een jammer-gevoel

maar bedacht vervolgens meteen dat ik het blij was

met de paar leuke reacties maar dat ik had gedacht

dat het anders zou zijn en dat daar het jammer in zat..

Ik vroeg me af of het aanbod van het bloemetje

als vriendelijk gebaar te onbeduidend was..

Daar kreeg ik natuurlijk geen antwoord op en zette

de gedachten uit mijn hoofd, dit is wat ik doe,

wie ik ben, respons of niet...

(Ik denk overigens dat de enige manier om zoveel

jaar te kunnen bloggen en je online staande te houden

er in zit, dat je volstrekt je eigen ding doet

en je niet gek laat maken door mooier, beter en groter)

Dus nu denk ik ah ja en zelfs ach nu ja,

wijze (maar toch lastige) les, en laat dit ook weer

achter me, ik ga maar eens wat bomen knuffelen,

wortelsoep maken, een opdracht doen voor de 

Duitse Flow (zo leuk) en mij herbezinnen over mijn blog,

en de waarde van kleine dingen.

Hierbij wat (virtuele) bloemetjes voor jou

en ik wens je fijne dagen, 

dagdag.

Flower power

Van de week moest ik echt even kijken, hoe lang mijn 

blog nu bestond, 5, 6, neeee, al bijna 7 jaar..

Kan je je dat voorstellen, eindeloos veel foto's, 

gedachten, en hoeveel werk zit daar wel niet in?

Ik lees zelf nooit, maar dan ook echt nooit iets terug,

maar dat zou ik kunnen doen, en dan zou ik weten

wat ik 4 jaar geleden op een donderdag dacht of

6 jaar geleden deed, eigenlijk is het een soort dagboek,

hoewel er natuurlijk vele dingen zijn, die ik daar

misschien wel in zou schrijven en niet hier..

Ik ben mij er natuurlijk zeer van bewust dat vele

mensen meelezen, die ik helemaal niet ken..

Hoewel ik van sommige wel een beetje dat gevoel

heb omdat ze al zolang meelezen en reageren.

Daar dacht ik zo over na terwijl ik bloemetjes haakte,

het ene bloemetje na het andere, met het idee om ze uit 

te delen, via hier, bij wijze van aardig gebaar.

Ik deed het natuurlijk al een aantal malen, ik vraag jou

mij een kaartje te sturen en ik stuur iets terug,

als je een er een envelop bij doet aan jezelf 

geadresseerd, met een postzegel en al..

(ik vind het overigens wel heel gezellig als er ook

een persoonlijk woord bij zit en niet 

alleen een enveloppe)

In dit geval ter viering van 7 jarig bestaan van 

deze blog en misschien ook wel een beetje 

mijn verjaardag, hoewel ik daar al jaren nies meer aan doe.

Ik stuur je dan een klein teken van waardering 

terug, een gehaakt bloemetje..

Een klein beetje Flower Power, als symbool voor 

Love and Peace, want dat kunnen we wel gebruiken,

in deze soort van duistere tijden..

Nu klink ik wel erg als een threehugging hippie, en 

misschien is dat nog niet eens zo'n slechte gedachte,

om bloemen in ons haar te doen en bomen 

te gaan knuffelen met z'n allen ;-)

Dus als je graag een bloemetje van mij wil ontvangen,

en mij misschien wil feliciteren, met al mijn jaren,

en dat ik de 7 jaar heb gehaald met deze blog,

mail mij dan met de vraag om mijn adres,

het staat rechtsboven op mijn blog, in het geval

je het niet zou kunnen vinden, ik dank je vast hartelijk

en ik wens je een fijne dag..

(doe een das om want het gaat weer winteren)

-X-

Roses are red

Ken je dat, dat je ineens een zin of een liedje

in je hoofd hebt en dat je geen idee hebt waarom.

Dat had ik deze week met dit oude versje, 

het plopte zomaar oneens op en sindsdien zit ik ermee.

Nu las ik eens ergens dat als je een liedje in je hoofd hebt

je het helemaal uit moet zingen en dan is het over..

Maar ook dat hielp niet, hoewel ik het niet zong :-)

misschien ben ik er nu vanaf, nu het opgeschreven

en wel hier op mijn blog staat.

Daarnaast is er niets mis met wat zoetheid, 

zo nu en dan, denk je niet?

Oh ja, heb gisteren nog gezocht naar de zomer, maar

hij laat zich niet vinden, ik blijf zoeken.

Oh ja 2, er staan weer wat nieuwe dingetjes in mijn webshop

Oh ja 3, pioenrozen zijn mijn lievelings..

Ik wens je een heel zoet weekend

-X-