Fladderen

Misschien zag je ze al op Instagram, de vlinders die ik

vouwde, dat leek mij mooi symbolisch in deze tijd.

Nu we allemaal min of meer in onze cocon zitten en 

wachten tot we weer uit mogen fladderen, die dag zal

komen, we weten natuurlijk alleen niet wanneer.

Dat vind ik ook één van de moeilijkste dingen hier aan,

het niet weten en dat eigenlijk niemand het goed weet.

Het enige wat we kunnen doen is teruggaan naar onze

vierkante centimeter en het per dag, per uur of misschien

zelfs wel per minuut moeten nemen zoals het is..

Mij helpt het enorm om met mijn handen bezig te zijn,

de focus te leggen op wat je op dat moment aan het

doen bent, misschien vind jij dat ook wel fijn,

wel, vouw dan mee, hier komt de rest van de uitleg;

Als het niet in één keer lukt, gewoon een paar keer

proberen, het lijkt bij mij wel of ik alle dingen die

ik maak zo uit mijn mouw schudt maar dat is natuurlijk

niet zo, ik denk dat ik minimaal de helft van de tijd

aan het proberen ben, is ook niet erg, het is het proces

van proberen en leren wat ik fijn vind..

Ik wens je een goed weekend

-X-

Knippen, plakken en vouwen.

Vandaag weer eens een ouderwetse zelfmaker, 

helemaal in de sfeer van deze dagen, zelf heb ik geen

kerstversiering dit jaar, ik ga begin volgende week naar

Wenen en P. geeft er niet zoveel om :-)

Je maakt deze het beste van stevig papier, niet te dun,

want dan blijven ze niet zo mooi in model.

Het papier knip je in een vierkant, dat kan elke afmeting

zijn, deze zijn bijvoorbeeld 15 bij 15 centimeter.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Knutselen

Met het paasweekend voor de deur, wat voor mij 

persoonlijk niet zoveel betekenis heeft, dacht ik dat

een paar zelfmakertjes misschien wel leuk zou zijn.

Ze zijn werkelijk te simpel hoor, ik vond ze beide in

oude knutselboekjes voor kinderen, maar dat maakt 

ze misschien juist wel fijn, het hele knutsel-gebeuren

is voor de lol, niet om eens flink gespannen van te 

worden omdat het allemaal te lastig is, denk je niet?

Dus ik maakte van wat restjes wol een pompom

en van papier een hangertje, eigenlijk waren die 

van een soort plat riet, maar omdat ik dat niet

voorhanden had, maakte ik er eentje van papier.

Mocht je er ook eentje willen maken,

zo doe je het:

Oh ja, je kan natuurlijk ook lijm gebruiken in plaats

van tape, dat is een iets preciezer werkje.

Hoe dan ook, ik wens je hele fijne dagen en zoals

zo mooi gezegd wordt; Vrolijk Pasen

-X-

Kalm aan, joh..

De laatste weken, toen de webwinkel even dicht was,

werkte ik er met veel plezier aan, ik maakte nieuwe dingen,

en fotografeerde wat ik vond met veel plezier.

Waarschijnlijk omdat ik het gevoel had dat ik de tijd had 

om dat te doen, er stond geen grote druk op.

Ik weet niet precies hoe het komt maar het lijkt wel alsof 

ik steeds minder druk, die ik volgens P. overal op zet, 

aankan, hij vraagt mij regelmatig waarom ik mijzelf

zo over de kling jaag, dat weet ik niet, het gebeurt gewoon.

Misschien omdat ik vind dat ik dingen moet kunnen,

dat ik gewoon niet zo flauw moet doen en door moet gaan.

Misschien omdat ik op de social media zie wat mensen 

lijken te doen, te kunnen en te hebben en dat ik daar bij 

benadering niet aan kan voldoen, ik weet het niet..

Wat ik wel weet is dat er ergens iets moet veranderen

omdat ik het gewoon niet vol kan houden zo, ook al

vind ik dat eigenlijk een zwaktebod, maar misschien

moet ik wel zeggen dat het juist sterk is om te zeggen,

dit is de grens, kalm aan jij, zeg..

Gisteren ging de webwinkel open, ik was er gewoon

een beetje zenuwachtig van, maar ik begon monter

met inpakken, deze keer zou ik gewoon kalm stap

voor stap doen wat ik moest doen..

Op het moment dat ik een paar postzegels niet kon 

vinden, terwijl ik dacht dat ik alles tot in de puntjes 

geregeld had, was ik al in tranen, oh joh..

Aan het einde van de dag nam ik een ferm besluit,

waar ik vanochtend al weer over twijfelde, maar ik

ga het toch doen om wat ruimte te maken voor mijzelf.

Ik ga de webwinkel parttime doen, dat klinkt een

beetje gek voor een webwinkel, maar misschien is

pop-up een beter woord, ik ga hem elke maand 1 week

open doen, in de andere weken werk ik er dan op

mijn gemak aan, en zo heb ik nog tijd en ruimte voor

 andere dingen die op het moment mijn aandacht vragen.

Ergens zoemt op de achtergrond de gedachte mee;

maar dat doet niemand, maar ik kan mezelf niet

voortdurend aan andere meten, dat is zinloos

want wie neem je als ijkpunt, eigenlijk?

Mezelf in dit geval, wat maakt het uit wat anderen doen,

ik wil het zo en zo ga ik het doen, in ieder geval voorlopig.

Misschien werkt het wel helemaal niet, maar dan zie ik 

wel verder (voortschrijdend inzicht enzo).

Dus; de webwinkel is deze week tot en met zondag open,

ik zal alle bestellingen inpakken en verzenden 

met aandacht en liefde maar vooral in mijn eigen tempo.

Oh ja, ik vouwde een setje van drie vogels om weg te

geven samen met een envelopje fijne postzegels, als ik ze

nog kan vinden , haha en ohoh (vast wel).

Mocht je ze willen ontvangen laat dan een reactie achter,

ik geef ze weg op woensdag.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Knutselen #231

Eigenlijk had ik dit knutselbericht voor gisteren bedacht,

maar toen ik de computer aanzette, keek ik eerst even

naar mijn mail, dat kan je beter niet doen als je je nog

moet concentreren op iets anders..

Er zat een bericht in dat er een bericht was van de 

belastingdienst, niks geen blauwe enveloppen meer,

maar alles digitaal, ik kreeg er hartkloppingen van na

de laatste keer, maar het was zomaar een mededeling.

Wel was ik zo van slag even dat ik met geen mogelijkheid

meer kon verzinnen waar mijn blogbericht over zou gaan.

Ik heb heb geloof ik een belasting-fobie opgelopen,

het woord alleen al maakt dat ik mij paniekerig voel,

misschien moet ik in een praatgroep om er vanaf te komen,

met andere anonieme-belasting-schrikachtigen

Vanochtend liet ik mijn mail even voor wat het was

en wist ik weer waar ik over wilde babbelen, dat lijkt

mij een passend woord als het gaat over knutselen.

Ik maakte deze week uit de geweldige jaren 30,

Grabbelton (zo heten ze) boeken een ster, of is het 

misschien toch een bloem, het stond bij het hoofdstuk;

Gezellige werkjes om te maken voor de kerst..

Het is niet erg moeilijk deze, hoewel ik denk dat 

kleuters echt wel wat hulp nodig hebben, het zou natuurlijk

kunnen dat de kinderen in de jaren 30 veel handiger

waren dan tegenwoordig, dat weet ik niet, zou best kunnen.

Het papier moet wel echt 6 maal zo lang zijn als breed

ik knipte het eerst iets korter (altijd eigenwijs) maar 

dan kan je de ster, of de bloem, daar wil ik 

vanaf wezen, echt niet rondvouwen..

De uiteinden plakte ik elkaar met dubbelzijdige tape,

maar je kan het ook gewoon met lijm doen (gluton bijvoorbeeld:-)

Bij mij kwam het niet helemaal uit, dus ik heb het

nog een beetje bijgeknipt (ik ben een ongelofelijke

rommelige knutselaar, ietwat ongeduldig en slordig)

Enfin, ik wens je er heel veel plezier mee.

Ik wil ook nog even iedereen bedanken voor alle 

reacties op het bericht van het cadeautje.

Ik zou natuurlijk het liefst iedereen iets geven, maar ja,

dan moet ik eerst geen berichten meer ontvangen 

van de belastingdienst enzo, dus ik wil graag iets

sturen naar Ineke Jonker en Loes van Oosten

(er waren zoveel reacties dat ik er maar 2 heb gekozen)

Mooie dag voor jou, en oh weer zo grijs en somber,

maar ik las dat het misschien wel gaat sneeuwen

dit weekend, dat zou fijn zijn, een witte wereld 

in plaats van een grijze..

-X-

Makkers

Gisteravond zag ik hier achter door de bomen de maan

schijnen, het was een prachtige ronde maan, die er een 

beetje geheimzinnig uit zag, met een kring erom en wat 

van die donkere slierten wolken ervoor.

Eigenlijk was het echt zo'n Sinterklaas maan en in gedachten

zong ik even de zinnen; zie de maan schijnt door de bomen

en dan nog de wonderlijke zin; makkers staakt uw wild geraas,

ik heb me altijd afgevraagd wie die makkers zijn en waar

ze nu zo wild over raasden, maar dat terzijde..

Ik dacht onwillekeurig even terug aan de Sinterklaas viering

toen ik klein was die altijd heel klein gevierd werd.

Mijn moeder had niet veel te besteden en elk jaar kreeg

ik een nieuwe pyama en soms wat zelfgemaakte kleertjes

voor mijn enige Barbie, nu, acheraf,  kan ik dat wel waarderen,

maar ik wilde zo graag zo'n ingepakt setje met schoentjes

en al, maar nooit gekregen..:-)

Ik vier al jaren geen Sinterklaas meer, echt al jaren niet

en toch vind ik het een leuk feest, ik ga me overigens

verre houden van de hele discussie (of van welke discussie 

dan ook)  die vooral gevoerd wordt op de social media

(en jee wat er gezegd wordt tegen elkaar, oh echt :-(

Maar goed, omdat ik het niet helemaal zomaar voorbij

wilde laten gaan, dacht ik dat het leuk zou zijn als je 

hier je schoen kan zetten, voor zomaar een klein aardigheidje.

Niet al die pakjes die je hier ziet, die maakte ik voor de 

foto, haha, er zitten lege doosjes in, het papier maakte

ik wel zelf, ik vond het gewoon leuk om het te gebruiken.

Dus als je een klein cadeautje wel kan waarderen, zet hier

dan je virtuele schoen neer, gewoon voor de lol en mocht 

iemand mij meer kunnen vertellen over het wilde geraas

van de makkers dan hoor ik dat graag :-))

Morgen zal ik het dan weggeven.

Ik denk dat ik maar een nieuwe pyama voor mezelf ga

kopen, zo'n gezellige geruite flanellen en een oude traditie leven

in ga blazen; elk jaar een nieuwe pyama voor Sinterklaas.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Sterren knutselen

Voordat we gaan beginnen met knutselen of zoals bij 

de reacties stond; knusselen, die houdt ik er in, dat zegt het

 eigenlijk helemaal, wat een leuk nieuw woord, wil ik even 

melden dat de lucht vanochtend voor het eerst sinds lange

tijd blauw is, met wat prachtige roze wolken, zo heerlijk.

Nu ik het knusselwerkje ;-) terug zie denk ik dat het misschien

wel heel erg simpel is, maar ja het is uit een kinderboek.

Er stond ook nog een andere in, maar daar kwam wat rekenwerk 

bij kijken, en omdat ik vroeger nooit opgelet heb met

sommen maken, heb ik me daar maar niet aan gewaagd ;-)

Dus, zo maak je ze..

 Dat moet lukken toch, in het boek plakten ze de sterren 

aan elkaar met kinderlijm, ik moest meteen aan de 

kleuterschool denken, daar had je van die potten met

dikke witte lijm, wat dan altijd klonterde als je het op

het papier smeerde met een kwast, ik deed het altijd met

mijn vingers die ik dan afveegde aan mijn trui, maar 

dat mocht dan weer niet, haha, zo flauw..

Ik deed een splitpennentje in het midden, waarom lijm

gebruiken (met klonten) als er zoiets hips en makkelijks

bestaat als een roze splitpennetje (grapje)

Het papier van de eerste foto kocht ik bij de Sostere Grene,

niet gesponsord, voor de duidelijkheid, soms weet ik

niet meer zo goed waar ik naar kijk op Instagram en blogs,

is het nu reclame of vind men het product echt zo geweldig,

maar dat geheel en al terzijde, natuurlijk..

Alle fouten zijn vanzelfsprekend voor mijn rekening,

elke zelfmaker die ik plaats heeft er wel eentje, of meerdere.

Maar fouten of niet, hier kom je vast wel uit, denk je niet?

Ik wens je een stralende dag

-X-

Eeh, welke kleur zal ik kiezen..

Soms komt een idee zomaar binnenvallen, dan zou 

je niet eens kunnen zeggen waar het vandaan kwam.

De beste krijg ik vaak als ik helemaal niet bezig ben

met iets te verzinnen, maar gewoon aan het fietsen ben

of aan het handwerken, van die bezigheden waarbij je

gedachten zomaar door je hoofd heen dwarrelen..

Zo zag ik ineens de kleurenkaarten voor me, ik tekende ze,

bewerkte ze in Photoshop, printte ze uit en sneed ze..

Daarna zette ik een plaatje op Instagram en kreeg 

zo veel enthousiaste reacties dat ik nog maar wat pagina's

printte en ze op maat sneed, maar oh oh wat een werk.

Omdat een A4 pagina niet precies 30 centimeter lang is,

waren de kaartjes niet precies gelijk en moest ik ze allemaal

met een klein snij-apparaatje op maat snijden.

Dat was zo'n rotwerk dat ik er na 5 setjes wel genoeg van

had en nog steeds waren het ongelijke stapeltjes..

Dus ik zette op Instagram dat het een 'very limited edition'

zou worden, waarop mensen vroegen of ze niet 

op een wachtlijst konden, oh haha, een wachtlijst..

De 5 setjes waren in no time verkocht, ik vertelde even

aan P over de kaartjes en dat het leuk was maar nu al 

afgelopen, waarop hij zei, welnee joh, we gaan

gewoon regelen dat al de gevraagde setjes er komen.

(hij is altijd veel optimistischer dan ik, hij ziet nooit

problemen, maar mogelijkheden :-)

Na een heleboel ja maren van mijn kant, bedacht hij een

goed systeem om de kaartjes te snijden, ik doe dat soort

dingen op gevoel, hij bekijkt het nuchter en technisch.

Dus samen maakten we heel, heel veel setjes, 

we zaten uren te printen, hij te snijden, terwijl ik ze inpakte.

Dat klinkt gezelliger en makkelijker dan het was, soms

haperde de printer (vaak) maakte ik heel veel misdrukken

omdat ik een knipperend lampje negeerde, lagen er stapels

verkeerd gesneden kaartjes in een schaal en werden kaartjes 

door elkaar gehaald en zaten we eindeloos te sorteren.

P bleef kalm, ik was nogal eens paniekerig, maar het is gelukt,

een ieder die een setje wilde heeft er eentje.

Ze staan nog wel steeds in de webshop, maar de grote

berg bestellingen is weggewerkt en daar ben ik stiekem

wel een beetje blij om, want het zomaar een ideetje,

wat binnen kwam vallen terwijl ik iets heel anders deed.

Ik wens je een fijne dag, hier is het echt herfstachtig..

(dat zijn kaartjes in de tinten grijs, bruinachtig en 

nog wat groen hier en daar :-)

-X-

Knutselen #123

Soms ben ik zo bezig met andere dingen dat ik mijn blog

helemaal vergeet, dat is een goed ding, denk je niet,

dat je meer bezig bent met het 'echte' leven in plaats

van in plaatjes te denken waarmee je op de social media

kan laten zien wat je allemaal aan het doen bent..

Niet dat ik dat afkeur hoor, helemaal niet, maar soms en

ik merk steeds vaker, heb ik er helemaal geen zin in..

Af en toe wordt ik er ook een beetje moe van om naar de 

fantastische spullen en gebeurtenissen van anderen

te kijken, maar ik neem aan dat iedereen dat wel eens heeft..

Ik dacht dus niet aan mijn blog en nam al helemaal 

geen foto's, daarom een oude zelfmaker uit mijn boek

Vive la vie, tenminste ik denk dat het daar uit is.

Misschien leuk om te doen met dit regenachtige weer.

Je hebt wat velletje zijdevloei papier nodig, 

dat vouw je een aantal keren op, je knipt

er een cirkel uit, die vouw je dubbel en nog eens.

Dan knip je de hoeken rond, zoals de blaadjes 

van een bloem en draai je een stukje ijzerdraad stevig 

om de punt heen, je kan hier bijvoorbeeld van dat 

groene ijzerdraad wat je gebruikt om planten in de

tuin mee op kunt binden, gebruiken.

Dan vouw je het vloeipapier uit en Voila, een bloem.

Ik laat mijn blog weer even voor wat het is, ga bestellingen

inpakken, de rust is wat weergekeerd in de webwinkel,

precies zo dat het fijn is om er mee bezig te zijn :-)

Ik wens je een stralende dag

-X-

Schuitje varen

Zo af en toe komt mijn buurmeisje, en nichtje Guusje,

even langs als ze een 'creatieve' opdracht heeft 

voor school, soms heeft ze zelf een idee, of ze vraagt

of ik misschien iets weet..

Vaak krijg ik meteen een idee maar ik probeer haar 

zoveel mogelijk te stimuleren zelf iets te bedenken,

het is tenslotte niet mijn project en al helemaal vind ik het

fijn dat ik niet meer op de middelbare school zit..

Deze keer kwam ze zelf met het idee van een bootje vouwen,

ze moest iets van een reis verbeelden, ik vond het zo'n leuk

bootje dat ik er zelf ook een paar maakte,

mocht je er ook zin in hebben, zo maak je ze..

De bootjes blijven heel goed staan, zeker als je ze

van iets dikker papier maakt, leuk voor in een kijkdoos

(maakt er ooit nog iemand een kijkdoos, haha?)

Ook kun je er een naam opschrijven en dan bij de

borden neerzetten als naamkaartje, ik verzin maar wat..

Hoe dan ook, ik wens je een fijne woensdag

-X-

Postzegelkamer

Heel. heel lang geleden ging ik wel eens met mijn 

broer logeren, bij twee tantes, twee ongetrouwde zussen

die bij elkaar woonden, ik vond ze stokoud maar ook heel lief.

Ze woonden in een geheimzinnig huis, met zo'n gietijzeren hek

om de tuin en helemaal ingericht met antieke spullen.

  Je mocht er niet rennen noch hard praten, we dronken thee

uit gebloemde kopjes en je moest met twee woorden spreken,

zoals zij dat zo mooi zegden (wij vergaten het nogal eens)

Maar ik heb er bijzonder goede herinneringen aan, 

alsof ik een paar keer zo een sprookje ingestapt ben..

Het meest bijzondere van het huis was de postzegelkamer,

ik weet niet meer of hij echt zo genoemd werd of dat

ik dat verzonnen heb, het was een kamer waar het

altijd een beetje donker was, de fluwelen gordijnen 

waren halfdicht en het stond vol met oude boeken enzo..

Daar mochten wij af en toe zitten, nadat je het gevraagd 

had natuurlijk en daar bladerden wij in oude boeken en albums.

Er hing een bijzondere serene sfeer waar ik laatst aan moest

denken toen ik setjes postzegels zat te maken voor de webshop.

De tafel vol met de zegels, een kalm muziekje aan en 

maar tellen, ik begon bijna met twee worden te spreken, haha..

Ik heb vele setjes postzegels gemaakt, met allerlei verschillende 

thema's, echt een heerlijk kalm werkje, ik overwoog nog even 

om  postzegel handelaar te worden, maar dat idee heb ik laten varen.

Binnenkort zijn de setjes te koop via de -bijna affe- webwinkel,

maar ik wil nu graag een setje van 50 zegels, van alles wat,

weggeven aan iemand die het ook wel fijn vind om even

in de kalme imaginaire wereld van de postzegelkamer te vertoeven.

Mocht je daar zin in hebben laat dan een reactie achter,

dank je wel (denk in gedachten je naam erachter, 

de twee woorden, weet je nog ;-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Vouwen

Soms heb ik zin om iets te vouwen uit het Japanse 

origami boek, wat ik ooit op een rommelmarkt vond.

De tekst kan ik niet lezen en ook de tekeningetjes met

uitleg zijn ietwat onbergrijpelijk..

Overal staan pijltjes en soms een rondje met een pijltje

eraan, het duurde even voordat ik begreep dat dat 

betekende dat je het werkje moest omdraaien..

Maar soms ben ik in de juiste geduldige

stemming om iets uit het boek te proberen

(dat moet je echt wel zijn anders vliegen de 

proppen papier door de kamer)

en vouw ik net zolang totdat het ergens op lijkt :-)

Als je zin hebt om dit bakje te maken, ik zette er

een plantje in, maar je kan het natuurlijk gebruiken

voor wat dan ook, vouw dan mee..

Duidelijker dan dit kan ik het niet maken,

1 of 2 proppen papier die door de kamer vliegen,

is niet zo erg, haha, ik wens je veel plezier met vouwen

of met wat je dan ook gaat doen.

-X-

Being creative

Al zo lang ik me kan herinneren ben ik altijd aan het

tekenen, breien, haken enzo geweest, hoewel ik nooit

gezegd heb of gevoeld, dat het een hobby is.

Bij het woord hobby denk ik aan postzegels verzamelen

(haha, ik vind het ook leuk om naar mooie 

postzegels  zoeken op rommelmarkten)

of mannetjes met treinen op de zolderverdieping..

Voor mij is het altijd een manier geweest om te ontspannen,

ik word kalm van handwerken, ik denk omdat de focus

ligt op handwerk en je je gedachten de vrije loop

kan laten zonder dat je ze vast kan houden..

(dat gaat gewoon niet, zoveel gedachten ruimte heb ik niet;-)

Het gaat mij ook niet zozeer om het resultaat, ik hou

van het proces van het maken, hoewel het natuurlijk

best heel fijn is als het dan uiteindelijk ook mooi wordt..

Soms hoor ik mensen zeggen, ja maar ik ben helemaal

niet creatief, dat geloof ik eigenlijk niet, misschien vind

je het eindresultaat van je werk niet mooi.

Dat komt waarschijnlijk

omdat je het af meet aan anderen, er is altijd wel 

iemand die het mooier of beter kan, dus daar hoef 

je niet eens naar te kijken, het gaat er toch om

dat jij je fijn voelt bij wat je doet, toch?)

Bovendien kan je ook creatief zijn in bijvoorbeeld

het vinden van oplossingen, de dingen anders doen

dan een ander of het inrichten van je huis.

Enfin, toen Manon van de Creative life beurs  mij 

vroeg of ik entree kaartjes weg wilde geven, 

vond ik dat meteen een goed idee.

Het lijkt me de gelegenheid om inspiratie op te doen,

heel veel leuke mensen te ontmoeten die je misschien 

kent via de social media en om workshops te doen.

(waarbij je je eigen creatieve zelf helemaal kan hervinden)

Ik sta er zelf niet als deelnemer, dat had wel gekund maar

ik ben niet zo'n workshop gever, het wordt altijd een chaos:-)

Wel maakte ik ter versiering van de plek van Monique

van de Happymakers blog  een stapeltje of misschien

beter gezegd een zwerm kraanvogels.

Ook denk ik na over het voorstel van Twirre van 

Handmade Heaven om mijn gebreide kussens te verkopen.

Dus (om een lang verhaal kort te maken) als je zin hebt

om naar de beurs in Utrecht toe te gaan, alle informatie

staat op de Creative life site, in het weekend van

24/25/26 maart laat dan een reactie achter.

Ik heb 2 kaartjes, die elk geldig zijn voor 2 personen.

Het enige wat je nodig hebt is een printer, mocht je ze winnen

stuur ik je een PDFje op wat je kunt printen.

Ik verloot de kaartjes op maandag, heb je nog 

ruim de tijd om ze te printen en je dag te plannen.

Ik wens je een fijne dag

-X-