Groen huisje.

Om de hoek waar mijn zoon woont in Wenen staat mijn 

favoriete huisje, het is oud en een beetje afgeragd, zoals 

wij dat hier zouden zeggen, maar dat is nu precies 

juist waarom ik het zo leuk vind.

Het huisje staat op een heuvel en daarachter kijkt het

uit op de heuvels met druiven waar wijn van gemaakt wordt.

Het is een beetje onduidelijk of het huisje bewoond 

is, er stond wel wat kerstversiering in de tuin, maar

verder lijkt het verlaten noch lijkt het te worden 

onderhouden door iemand, maar je weet het natuurlijk niet.

Misschien verschuilt zich wel iemand achter de groene

luiken en zag iemand mij een foto maken van het huisje.

Aanvankelijk durfde ik dat niet zo goed en nam ik er snel

eentje, de eerste foto van dit bericht toen ik er lang liep.

Bij de tweede foto hield ik mijn telefoon over het hek.

Mijn zoon grapt wel eens dat hij het huisje wel voor

mij zou willen kopen en dat hij het huisje zelf nog 

wel zou kunnen betalen maar het is de grond die een

vermogen waard is, het ligt in een prachtige wijk

met vele grote villa's en het uitzicht is prachtig.

(waarschijnlijk wordt het afgebroken als het verkocht

wordt en zetten ze er een appartementen blok 

neer, zo ontzettend jammer, vind ik :-))

Een Weens huisje zit er voor mij niet in maar ik vond

laatst wel dit kleine plastic huisje bij de kringloop.

Ik nam het mee omdat het mij doet denken aan het 

groene huisje met de luiken in Wenen, zie je het?

En nu heb ik toch mijn huisje, hier op mijn bureau en

in gedachten, eind goed, al goed.

Ik wens je een mooi weekend

-X-

Sneeuw.

Het sneeuwde in Wenen niet, zoals ik gehoopt had,

(ik geloof dat ik in mijn 'laat ik eens vertellen hoe het

was in de kerstvakantie in Oostenrijk week' zit ;-)

toch heb ik wel wat sneeuw gezien.

Met mijn zoon reden we naar het Wienerwald, in de 

buurt van zijn huis op zoek naar sneeuw.

De wegen waren sneeuwvrij maar we vonden toch 

nog een veld waar wat lag, tot ons plezier.

De sneeuw lag er al dagen en was bevroren, het 

knerpte ook niet zoals verse sneeuw maar dat mocht

de pret niet drukken en zo op de foto ziet

het er wel heel echt uit..

Natuurlijk hoop ik hier ook nog op wat sneeuw, niet zoveel

als er nu in de Alpen is gevallen, och hemel heb je de

beelden gezien, meters en meters sneeuw, dat is niet

leuk meer te noemen, mijn huisje zou volledig onder 

de sneeuw zijn bedolven..

Elke dag kijk ik even op allerlei weer sites en er lijkt 

enige opwinding te zijn onder weer liefhebbers

over de Polaire vortex als je op de link klikt
kan je er meer over lezen als je wil.

Het komt er op neer dat het best wel eens heel koud

zou kunnen worden en dat er ook sneeuw zou kunnen

vallen, daar kijk ik naar uit, ik hou van bijzonder weer.

Tot die tijd doe ik het met deze twee foto's die mijn 

zoon en ik maakten terwijl we op 'sneeuwjacht' waren.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Vliegen

Eigenlijk kan je met goed fatsoen natuurlijk niet meer

zeggen dat je nog een vliegtuig neemt, tegenwoordig,

het is, zoals iedereen weet, nogal slecht voor het milieu.

Toch vlieg ik regelmatig naar Wenen, ik weet niet zo 

goed wat het alternatief zou zijn, met de auto is het net

zo slecht en met de trein is het eindeloos ver..
Ik zou kunnen gaan fietsen maar dan zou ik zo
ongeveer nu moeten vertrekken als ik daar van de
zomer wil zijn, ik fiets nogal langzaam..

(Ter verdediging zou ik nog willen aanvoeren dat ik 

bijna nooit de auto gebruik, en ik eet zelden vlees,

allebei gunstig voor mijn ecologische voetafdruk en 

misschien compenseert dat mijn Wenen reisjes..:-))

Ik kan ook niet zeggen dat ik het speciaal erg leuk

vind, ook niet vervelend, iets er tussen in, het is 

gewoon een manier om van A naar B te komen..

Wat ik wel heel erg leuk vind is, is dat je op het

vliegveld van Wenen met de trap uit mag stappen.

Dat geeft zo'n 'wat ben ik ontzettend op reis' gevoel.

Toen ik aankwam in Wenen probeerde ik een foto te maken,

maar er staan altijd van die mensen die staan te gebaren

dat je door moet lopen, dus ik nam de foto lopend..

(dat is wel te zien, het is een haastige foto geworden ;-)

Toen ik terug vloog nam ik er nog eentje en die is

per ongeluk, oh haha, wel scherp geworden..

Ga jij nog met een vliegtuig of niet, ik ben benieuwd

wat jouw gedachten daar over zijn..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Koffietentje

Elke ochtend drink ik een kopje koffie, gewoon thuis,

soms samen met P. soms alleen, ik ben soms

nogal vroeg wakker, en dat is prima zo..

Maar soms verlang ik naar zo'n fijn koffietentje zoals

in Lucca, waar je als start van de dag even langs

kunt gaan om je dagelijkse koffie te drinken, met een

lekker broodje of een croissantje erbij, niet altijd

natuurlijk want ik zou helemaal dichtgroeien ;-)

Zo'n tentje met de perfecte cappuccino of macchiato

die je besteld aan de bar, of misschien hoef je helemaal

niet meer te zeggen wat je wil hebben omdat de barman

allang weet wat je gaat zeggen, zoals in dit tentje

waar ze na twee dagen al gewoon precies

het juiste neer kwamen zetten omdat ze hadden

onthouden wat je eerder bestelde, zo leuk.

Mijn dochter Judith en ik zijn hier elke ochtend

geweest, ik dronk koffie, zij thee, we maakten een 

praatje met de barman, hij leerde ons wat Italiaans,

wij probeerde het te spreken tot zijn grote plezier,

waarschijnlijk leek het nergens naar, haha.

We zagen ook vaak dezelfde mensen, die gewoon 

staande aan de bar hun koffie dronken, terwijl ze met

elkaar het grote en kleine nieuws doornamen.

Een heerlijk gebeuren en vaak als ik zo in de

ochtend alleen mijn koffie drink verlang ik even

naar zo'n gemoedelijk tentje met heerlijke koffie,

en een praatje over van alles en nog wat.

Ik heb het nog niet gevonden, dus ik babbel
maar wat tegen jullie, 's ochtends als ik mijn
koffie drink en zit te typen aan mijn tafeltje :-)

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Schone-was-zaken

Het ligt het natuurlijk teveel voor de hand dat ik

me foto's van wasgoed kom, het is geen geheim dat

ik dol ben op waslijnen met een fijn wasje er aan, 

licht wapperend in een zacht briesje.

En oh, de Italiaanse wasjes, echt geweldig, zo aan de

gevel van die prachtige huizen, aan een rekje bij het

raam of helemaal mooi, lijnen gespannen van

ene huis naar het andere, ik keek mijn ogen uit.

Als ik helemaal geluk had, hing iemand net de was 

op, hangend uit het raam op vier hoog, ondertussen

luid converserend met iemand die op straat stond..

(daar nam ik geen foto's van want ik vind dat je 

in alle rust je wasje op moet kunnen hangen en niet

dat je wordt gestoord door een toerist, ik in dit geval :-)

Eigenlijk zou ik wel minister van Schone-was-zaken

willen zijn, ik zou dan veel reizen moeten maken om te 

kijken hoe ze de was ophangen in Zuidelijke landen,

gesprekken hebben met vrouwen (het zijn toch vaak

vrouwen) die alles weten van de perfecte lijn en knijpers.

Dan zou ik in Nederland het hangen van de was aan de

gevel kunnen promoten en het misschien zelfs verplicht 

stellen, oh haha, ik ben er niet het type naar om iemand

iets op te leggen, maar ik zou het kunnen vragen ;-)

Bijkomende voordelen van al die gezelligheid aan de huizen

is dat mensen weer met elkaar gaan praten, hangend

uit hun raam lekker kletsen met de buren 

en toevallige passanten die in zijn voor een praatje.

Bovendien zou iedereen veel beter slapen onder die

fris ruikende lakens die buiten droogden en daarom

in een veel beter humeur zijn...

Kortom, het zou een nuttige functie zijn en ik stel

me beschikbaar, maar voorlopig zal ik me tevreden

moeten stellen met een wasrekje in de achtertuin,

waar niemand het ziet, jammer he :-))?

Ik wens je een fijne dag

-X-

Fietsjes

Tijdens onze eerste wandeling door het stadje was het

eerst wat me opviel, de geweldige fietsjes, echt zo leuk,

kleine fietsjes met een mandje voorop en in allerlei

kleuren, van geel tot roze, van blauw tot groen.

Ik maakte niet zoveel foto's maar ik heb er zeker

twintig genomen van verschillende fietsen, haha.

Bij het appartement wat wij huurden hoorden ook 

twee fietsen, maar niet zulke mooie, het waren twee

soort kinder mountainbikes, maar we hebben er de

hele week met veel plezier op gereden.

Lucca is bij uitstek geschikt om te fietsen, het is plat,

dat vond ik heel fijn, het heeft een rondom een

stadsmuur met een brede laan er op, omzoomd door 

bomen waardoor je nooit kwijt kunt fietsen, je gaat

in geval van een 'beetje verdwaald' gewoon de muur op..

En iedereen, echt iedereen rijdt op deze wonderschone 

fietsjes, zo zagen we; een heer op leeftijd met zwartgeverfd

haar, (oh dat haar :-) in een wit pak, wat uit de jaren 70

leek te komen met een zwart overhemd eronder op

een roze fiets, een oude man met een paars met roze

trainingspak op een blauw fietsje rijden.

Een oude dame met een flapperende blauwe regenjas,

met een rode muts op en een enorme witte zonnebril,

op zo'n fietsje, kwetterend aan de telefoon, misschien

had ze het over de boodschappen maar evengoed besprak

ze met iemand de schilderkunst in de 15de eeuw, geen 

idee, ze sprak Italiaans (luid en duidelijk)

We zagen, geblondeerde dames met jurken in tijgerprint

en naaldhakkken fietsen, mensen met bloemen, hondjes,

boodschappen in het mandje voor op..

Kinderen met schooltassen, mannen in pak met aktetassen,

kortom, iedereen rijdt (in mijn beleving ;-) op zo'n fietsje.

Natuurlijk overwoog ik even of ik op de één of andere

manier zo'n fietsje mee zou kunnen nemen, in onderdelen

in de koffer ofzo maar dat gaat natuurlijk niet.

Of zoals iemand op Instagram opperde toen ik een foto

van een fiets plaatste, koop er eentje en fiets er gewoon

op naar huis, wel haha, dat zou nog eens een mooie 

tocht worden met mijn koffer in het mandje over de

Alpen heen, het beeld is prachtig maar ik denk niet

dat ik het zou halen en dat ik met mijn prachtige roze 

fiets zou stranden op een bergtop.. 

Nee, ik rijdt nu weer gewoon op mijn grote oude 

boodschappenfiets, maar in gedachten is het zo'n

geweldig klein, vrolijk gekeurd Italiaans fietsje..

Ik wens je een fijne dag

-X-

De wind mee..

Gisteren moest ik in de stad zijn, ik woon

in de stad maar toch denk ik altijd aan de stad als

ik het centrum bedoel en het IJ over moet met de pont.

Ik ging daar naar Hannah die mijn rug enzo masseert,

heel fijn en daarna was ik zo ontspannen dat ik wel zin 

had om wat rond te fietsen en, het was prachtig weer.

Ik ging even op een bankje zitten en maakte deze foto's,

er ging een vrouw naast mij zitten en zei; what a lovely

city and where are you from (ze dacht dat ik een toerist 

was, dat ben ik natuurlijk ook een beetje, haha)

Dus ik vertelde haar dat ik hier woon, zij kwam uit

Israël, reisde alleen en was hier om musea te bezoeken

en historische plekken die van betekenis waren

voor haar familie te bekijken.

(op de eerste foto lijken de huizen links helemaal scheef

te staan, hier zie je dat het in het echt wel meevalt :-)

Er ontspon zich een aangenaam gesprek tussen de vrouw

en mij, over van alles en nog wat, over reizen, hoe het

is om in een land te wonen in zo'n onrustige regio als de hare,

over je ergens thuis voelen en of ze wel of niet met een

rondvaartboot door de grachten zou gaan, ik zei; doen :-)

Na een uurtje namen wij allerhartelijkst afscheid en zij

wenste mij de wind in de rug in mijn leven..

Dat vond ik hartverwarmend, mooi ook en meer dan 

tevreden fietste ik naar huis met de wind in mijn rug..

Ik wens je een mooie dag, met misschien wel een

onverwachte ontmoeting met een aardige onbekende.

-X-

Het woud in..

Vandaag ben ik even op zoek naar mijn innerlijke

Roodkapje, je weet wel, zo iemand die zo moedig is

om alleen het woud in te gaan en helemaal niet bang is

voor wolven (en beren ;-) op haar pad en gewoon op weg

gaat ondanks alles wat ze tegen zou kunnen komen..

Zo iemand die nog vol verwondering naar de wereld kan

kijken en wolven voor grootmoeders aan ziet,

misschien omdat ze graag het mooie wil blijven zien..

Zo iemand die ook al wordt ze door de wolf opgegeten

het toch gewoon weer goed komt en niet eens

haar blijheid is verloren, en nog lang en gelukkig leeft..

Ja, ik ga vandaag op pad, al is het maar in het kleine

bosje aan het einde van mijn straat en ik hoop

dat ik haar kan vinden..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Een rood fietsje

Toen ik in Wenen was, zag ik dit fietsje staan, ik hou van 

dit soort kleine, een beetje onbeholpen fietsjes en

toen dacht ik, ik wou dat dat mijn fietsje was..

Dan zou ik in zo'n mooi pastel huis wonen, die er zoveel

staan in de stad, dan zou ik elke dag op dat fietsje de stad

verkennen en een Wiener melange drinken in mijn

favoriete koffiehuis en er zo af en toe een taartje erbij nemen.

Dan zou ik door de tuinen fietsen van het paleis waar

Sissi lang geleden haar middag wandeling maakte..

terwijl ik dit liedje zou fluiten (ik zou dan

ook ineens kunnen fluiten, dat kan ik helemaal niet :-)

Dan zou ik door de wijnheuvels aan de rand van de stad

fietsen, puffend en wel, want soms moest ik dan ook

heuvel op en genieten van het prachtige uitzicht op de stad.

Dan zou ik naar de Donau fietsen om daar in het gras

te gaan zitten en kijken naar traag stromende rivier..

Dat dacht ik, toen ik dat geweldige fietsje zag en 

thuisgekomen liet het idee mij niet los, dus ik ben

op het moment aan het onderzoeken of ik niet eens een

 maand iets kan huren in de stad van mijn verlangen..

Zoiets deed ik nog nooit eerder, maar ik heb mij 

voorgenomen om de dingen te gaan doen die ik altijd

al eens wilde maar gewoon nooit durfde.

Ik hou je op de hoogte mocht het er van komen, als ik 

er nooit meer iets over zeg, dan heb ik het toch niet

gedurfd en zal ik elke keer als ik een rood fietsje zie

denken; had het nu maar gewoon gedaan!

Ik wens je een heel fijn zonnig weekend, ik geloof 

dat je je jas wel thuis kan laten, zo lekker wordt het.

-X-

Soms wou ik dat..

Soms wou ik dat ik een interieur blogger was, dan had ik 

altijd een onderwerp om over te schrijven, over mijn nieuwe

stoelen, tafel, bank, vazen met bloemen of allerlei design

cadeautjes die ik kreeg van een sponsor..

Dan had ik altijd iets om over te schrijven, het ding is

dat ik feitelijk maar één kamertje heb waar ik zou kunnen

fotograferen, in de keuken is het veel te donker en de slaap

kamer is zo klein, er past alleen een bed en een kastje,

daarnaast is er geen enkele sponsor die iets 

aan mij kwijt zou willen (geen probleem hoor!)

Ook heb ik geen enkel verlangen naar nieuwe spullen, ik vind

het goed zoals het is en als er ergens 'musthave' bij staat 

wil ik het al helemaal niet meer hebben..

Ik schrijf al bijna 7 jaar (denk ik) berichten hier en ze

gaan van de hak op de tak, zoals de wind waait waait

mijn blog er is geen lijn in te ontdekken.

Dan weer over breiwerk, dingen die ik vond, zag, 

zorgen, wat zelfmakers, de kleine genoegens..

Dat zijn bijna 2500 berichten, dat mag wel een 

wonder heten, dat ik ze allemaal kon bedenken, haha.

Maar soms komt het mij allemaal ineens te onbeduidend

voor en weet ik ineens geen onderwerp meer,

zoals vandaag en op dat soort dagen wou ik dat ik

een interieur blogger was, echt waar :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Onstabiel weertje

Het weer is op het moment net zo onstabiel als ik

(maar dat is weer een ander verhaal) het wisselt net zo

makkelijk van ijzige kou naar lente en tot mijn verbazing

las ik dat het in het weekend weer koud wordt.

Er zou zelfs weer sneeuw gaan vallen, nu ben ik dol op

sneeuw maar nu ik even van de lente heb mogen proeven

heb ik er eigenlijk niet zo veel zin meer in.

Maar misschien vind ik best wel weer leuk als het zo

ver is, zoals ik al zei ik ben nogal wiebelig op het moment.

De schaatsten op de foto vond ik laatst in de kringloopwinkel,

ik had precies zulke als kind, ze zien er geweldig uit,

maar het waren rotdingen, het was onmogelijk om de 

oranje banden stevig vast te knopen met je koude vingertjes

en daarom liep ik altijd over het ijs terwijl de schaatsen

aan de zijkant van mijn rubberlaarzen hingen, oh haha

(deze mogen in mijn dat-denk-je-maar-dat-alles-

vroeger-leuker-was-museum ;-)

Terwijl buiten de vogels nu buiten zingen dat het een

lieve lust is, de crocussen al bloeien en het van dat weer

is waarbij je met je jas open kunt fietsten was het vorige

week nog ijzig koud en maakte ik deze foto.

Het was vlakbij Marken en het meer was bevroren, de 

soort van bulten ijs die je ziet, zou spatwater zijn wat

rond de begroeiing aan de rand was vastgevroren.

Het was werkelijk een bijzonder gezicht, hoewel ik er

maar even kort naar keek, eigenlijk rende ik de auto uit

fotografeerde wat in de snijdende oostenwind en rende

snel weer terug de auto in..

Kortom, er is geen peil op te trekken (wat een gekke 

uitdrukking eigenlijk) op het weer, net zoals op mijn

stemming en ik wilde dat net zoals het weer voorspeld

wordt door een weerman er ook een humeurvoorspeller

was, zodat ik mij, net zoals op het weer, kan instellen

op wat er komen gaat en ik er rekening mee kan houden.

Maar waarschijnlijk is het het beste om gewoon mee

te wapperen met de wind of hij nu uit het westen

of het oosten komt..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Het borstelmannetje

In Wenen liepen we langs dit winkeltje, ik ben dol op van

die ouderwetse kleine winkeltjes, het was helaas dicht,

ik denk dat de eigenaar was gaan schoonmaken, met een

schort aan natuurlijk, of een stofjas, dat kan ook.

Het deed me meteen denken aan Koudekerke, een saai dorp

in Zeeland waar ik opgroeide, in de straat waar ik woonde 

gebeurde helemaal nooit iets, het was er doodstil..

Wel werden er nog dingen aan de deur verkocht, zo was er

een melkman, die de melk flessen gewoon bij de deur zette.

Een groenteman met een kar groente en fruit, de scharensliep,

zoals wij dat noemden die de scharen en messen weer 

scherp maakte, het Toto mannetje, een hoogbejaard boertje

nog in klederdracht die langskwam met het Toto formulier

waar je bijvoorbeeld op moest invullen; Ajax-Sparta; 3-2.

De bakker, met de geur van vers brood om zich heen,

die gewoon nog op de fiets kwam met zo'n kar ervoor.

Maar het hoogtepunt was toch wel het borstelmannetje,

die kwam eens per maand toeterend de straat in met een 

wagentje wat helemaal gevuld was met schoonmaak spullen.

Op het dak stonden stapels gekeurde emmers, en aan de 

zijkanten hingen borstels, bezems, dweilen en ragebollen.

Het was een feest om te zien en wij renden altijd naar 

buiten in de hoop dat het mannetje stopte omdat iemand

iets wilde kopen, zelfs als mijn moeder een schuurspons 

kocht vond ik dat al geweldig, echt waar..

Vandaar misschien mijn liefde voor ouderwetste 

schoonmaak winkeltjes met al die prachtige spullen,

een liefde die vele malen groter is dan voor

het schoonmaken zelf..(oh haha)

Ik wens je een fijne dag!

-X-

Huisje op de heuvel

Om de hoek waar mijn zoon Daan woont met zijn vriendin

Julia, staat een geweldig huisje, je kan wel zeggen dat het

mijn droomhuisje is, dat zal het ook altijd blijven want

ik kan natuurlijk niet zomaar in Wenen gaan wonen.

Los van het feit dat het een hele sjieke wijk is, met brede

straten en grote villa's op een heuvel en niet zozeer is 

het huisje veel geld waard maar de grond waarop het staat wel.

Het heeft een grote voortuin en aan de achterkant kijk je zo

de heuvels met de wijngaarden over, aan de straat waar aan

het ligt vertrekt de bus en elke keer als ik daar stond te

wachten keek verlangend naar het huisje..

In gedachten richtte ik het dan in, plantte een blauwe regen 

en roze klimrozen tegen het huisje en zette ik een bankje neer

waarop ik dan zou kunnen zitten om naar de bus te kijken.

Ik ben dol op langsrijdende bussen, gek genoeg, al die mensen

die zo keurig achter elkaar zitten en zich onbespied wanen..

Ook nu ik naar de foto kijk zou ik er zo wel in willen duiken

en de deur van het huisje openen, alsof het daar al jaren

op mij staat te wachten, maar dat kan natuurlijk helemaal 

niet, dus het enige wat overblijft is dat ik in gedachten

in het huisje woon en zelfs dat vind ik al fijn!

Ik wens je een fijne dag

-X-