Borduren onder een appelboom.

Dit zin tasjes die ik maakte voor mijn laatste boek,

ik gebruik de rechtse nog steeds voor van alles nog nog wat.

En oh, zie je hoe zonnig het was toen ik de foto maakte,

dat was in Frankrijk, samen met mijn dochter, ik zou 

zo wel in de foto willen springen, als ik nu naar buiten

kijk waar het somber en bewolkt is..

Ze zijn niet moeilijk om te maken, ik gebruikte gewoon

een theedoek, daar knipte ik een strook af van ongeveer

8 bij 50 centimeter voor het hengsel, vouw dat dubbel,

nog een keer en naai het dicht, ik deed het met de hand,

maar het is veel sneller met een naaimachine.

Knip de dubbelgestikte randen van de theedoek af, vouw de

stof dubbel, zo dat de open randen aan de zijkant zitten,

en naai deze dicht, ik deed dat weer met de hand; 

vouw de naden naar binnen en naai vast met een rijgsteekje.

Vervolgens kan je er er iets op borduren, door het blokjes

patroon is dat heel eenvoudig, borduur kruisjes op de

blokjes of volg het patroon met een simpele rijgsteek.

Doe terwijl je een het borduren bent alsof je ergens

in een Franse tuin onder een appelboom zit met

uitzicht op de heuvels in de verte, of welke plaats

dan ook waar je graag zou willen zijn, 

plezier gegarandeerd :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Hoek

En ik kan weer ademen, het duurde niet eens

 zo lang, eigenlijk, ik heb alles even laten

bezinken en ben weer op weg gegaan..

Gaandeweg de dag gisteren bedacht ik me dat ik toch

wel voor hetere vuren had gestaan, in situaties terecht

was gekomen die vele malen ingewikkelder waren dan dit,

en daar ben ik ook uit gekomen, ook al was de weg

daar naar toe soms slecht begaanbaar..

Het zware gevoel (soms kan je het echt letterlijk voelen

al iets op je drukt) verdween en maakte plaats voor

een soort lichtheid, ik moest zelf een beetje lachen

om mezelf, zo van ohoh Ingrid, laat je toch niet zo

in de hoek zetten, een vriend zei eens, niemand kan je 

in de hoek zetten, je bent geen kleuter, dat doe jezelf..

Dat is een waar woord en toen ik daar gisteren aan dacht,

draaide ik me om, wandelde ik de hoek uit, zo het

hobbelige pad weer op..

Dus ik ga weer verder waar ik gebleven was en ga 

op zoek naar andere mogelijkheden, die misschien,

wie weet wel veel beter uitpakken dan deze, en zo niet

dan heb ik het in ieder geval geprobeerd..

In de vaart der dingen ben ik helemaal vergeten om de 

bolletje-wol-ketting weg te geven, bij deze dan maar;

ik zou hem graag willen sturen naar miss-friszz,

als je mij je adres mailt, komt hij naar je toe.

(hoewel ik deze ketting toch meer een zij vind :-)

Ps, mocht je deze ketting zelf willen maken, 

in mijn boek Lov-ing wool staat hoe je dat doet.

Je kan er natuurlijk ook altijd eentje bij mij bestellen.

Ik wens je een heel fijn weekend

-X-

Feuilleton

Wat je ook zou kunnen lezen als;

Eigenlijk had ik gisteren geen zin meer om de foto's van 

mijn camera af te halen en ze te bewerken, dus ik bladerde

wat door de mappen met foto's die ik al had.

Ik koos deze foto die ik maakte voor Lov-ing Wool,

(waar je overigens ook het patroon in kan vinden)

op een snikhete dag in Turkije ergens op een bergtop.

Wij reden daar rond met een doos vol haakwerk,

voor het geval ik iets leuks zag om het aan/op te hangen,

of om neer te leggen..en dat was vaak zo.

Om helemaal precies te zijn, dit was de deur van een

verlaten schuurtje bij een grint-hoop.

De foto heeft het boek nooit gehaald, omdat er

zoveel anderen waren, toch bewaarde ik hem.

Ik tekende er wat op in Photoshop en omdat ik geen 

idee had wat ik over de foto zou moeten zeggen,

dacht ik dat het leuk zou zijn om te verwijzen 

naar het bericht van gisteren, zo lijkt mijn blog een beetje

op een feuilleton (vervolgverhaal)

wat je vroeger wel zag en kon lezen in damesbladen..

(leest er nog wel eens iemand een feuilleton?)

Enfin, wie weet wat het weekend brengt..

Geniet ervan.

-X-

Stijl

Een tijdje geleden werd ik benaderd voor iemand die 

een artikel aan het schrijven was over wol, voor een

magazine wat Style 020 heet en 2 keer per jaar

in Amsterdam en omstreken als bijlage bij de Telegraaf zit.

Echt heel grappig want ik en een style guide

lijkt mij een contradictie, maar leuk is het wel.

Dus ik babbelde wat over wol, mijn boek en al,

en vervolgens vergat ik het hele interview weer..

Tot zaterdagavond, ik lag al in bed en ineens dacht ik,

eraan dat het blad misschien wel dit weekend uitkwam.

Dus zondagochtend vroeg stapte ik op de fiets

en ging naar het benzinestation, krant uitverkocht,

nog wat supermarkten, nergens meer te krijgen.

Uiteindelijk vroeg ik het bij de laatste winkel

die ik kon bedenken en ze had er nog eentje.

Ah wat fijn, zei ik en de verkoopster vroeg waarom

(het was maar een krant) omdat ik er in sta..

Waarop ze zei; ooh sta je in de Telegraaf, dan ben je 

beroemd, haar stem steeg minstens 2 octaven..

Ik zei, nee hoor en het is in de stijlgids, waarna ze me van

top tot teen bekeek en ik snel zei, niet ik maar over mijn boek

en wol..geeft niet hoor, schat was haar antwoord (oh haha)

Dat alles in plat Amsterdams, heerlijk, vervolgens 

rukte ze het plastic van het blad want ze wilde het zien.

Het was een en al ooh en aah en maakte jij die foto's (ja:-)

En ze begon mij te feliciteren en riep er een collega bij..

Ik rekende de krant af en een klein beetje beduusd

verliet ik de winkel, met mijn stijlgids..

(zonder make up, met een oude jas en een grijs dasje om)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Wool leftovers.

Een week of wat geleden liet ik een breiwerkje zien,

dat maakte ik van allerlei restjes wol

die ik overhad van het werk aan mijn wolboek.

Omdat ik niet gesponsord werd door een wolmerk

(dat heb ik wel geprobeerd maar het is niet gelukt)

heb ik mijn wol overal vandaan gehaald..

Ik heb alles door elkaar heen gebruikt, voor sommige 

projecten gebruikte ik duurdere wol, omdat het 

gewoon mooier was, vooral de kleuren.

Maar ik heb ook evenveel wol gebruikt die ik

bij de kringloop vond, ook kleine bolletjes.

Ik heb als een ekster die een nest gemaakt 

wolletjes verzameld..

Nu had ik bedacht dat het leuk zou zijn als ik

van al die restjes een stuk zou breien wat dan

op de flappen van het boek gebruikt kon worden.

Aan de ene kant recht en de andere averecht..

Maar dat pakte helemaal niet goed uit,

omdat er nog tekst overheen moest werd het

veel te druk en bovendien onleesbaar.

(niet dat het zo interessant was, haha, maar

misschien dat iemand het wilde lezen..)

Dus ik breide door, op hele dunne pennetjes,

want ik vond het nogal lekker gaan..

Uiteindelijk heb ik er een kussen van gemaakt

het hele werk was veel te stijf voor iets anders.

Mocht je ook heel veel restjes hebben en er 

ook een kussenhoes van willen maken, meet dan 

het binnenkussen op, over het dikke gedeelte

helemaal rond, anders past het later niet.

Maak een proeflapje, je kan het met elke brei pen dikte 

doen, de restjes wol moeten wel ongeveer even dik zijn.

Maak dan een proeflapje van 20 steken, brei een centimeter

of 5, haal het dan van de pennen af (dan is het

namelijk breder dan op je pennen) meet het op

en reken uit hoeveel steken je nodig hebt.

Als je vaak wisselt van kleur, krijg je wel

heel veel draadjes aan de zijkant, maar je hoeft ze

niet af te kanten (dat is goed nieuws toch?) 

omdat je ze weg kunt stoppen aan de binnenkant

van de hoes (het mag natuurlijk wel :-)

Als je lap lang genoeg is, naai je de zijkant dicht,

stopt het kussen er in en als laatste naai je

de bovenkant dicht, makkelijk zat..

Ik wens je een kleurrijke dag

-X-

About the cover and lots of emails..

De afgelopen week heb ik uren en uren achter

mijn pc gezeten, ik maakte een opdracht voor 

het Flow zomerboek, ik verfijnde mijn Photoshop 

vaardigheden en bestudeerde de laatste proef van

Lov-ing wool, mijn nieuwste boek.

Dat gaat dan over dingen als, op pagina 63 staat

nog een randje wat er af moet, bij dat patroon

staat 72 steken, moet dat geen 74 staan, ohoh :-)

Bovendien mailde ik eindeloos heen en weer

met Casper over de cover van het boek.

Of eigenlijk beter gezegd de achtercover en de flappen

van het boek, je weet wel die er zo aan vast zitten

en die je om kunt vouwen..

We kwamen er gewoon niet uit, dit is de foto die ik

maakte voor de achterkant, maar de tekst paste 

er gewoon niet op (ik dacht boven de tekst 

en dan daar onder het ISBN nummer en het logo

van de uitgever, maar dat lukte niet..)

Het kwam ook wel een beetje door mij want ik had 

bedacht dat het leuk zou zijn als er wat recenties

van lezers achterop zouden staan (hele lovende 

natuurlijk, dat begrijp je, haha)

Maar het werd zo proppen dat het niet meer te

lezen was, dus we stuurden elkaar mailtjes waarin 

dan dingen in stonden als; als je nu de foto van 

de voorflap op de achterkant zet en dan de halve

foto van de achterkant op de voorflap dan kan de 

voorflap naar...het werd steeds ingewikkelder,

en uiteindelijk begrepen we het zelf niet meer

en na 7 versies zijn we pas 's avonds gestopt..

Om 3 uur in de nacht wist ik het ineens, er moet

gewoon een hele andere foto op de achterkant..

(voortschrijdend inzicht noemen ze dat, het was

jammer dat ik het niet om half twee

in de middag al op dat punt was gekomen)

Anyhow, of zoals mijn zoon Daan altijd zegt,

anyhoe, we zijn er uit, met de nieuwe foto

lukte het in een keer, daarnaast heeft de uitgever

het goedgekeurd, ook altijd even spannend..

De andere foto's van dit blogbericht, zijn foto's 

die het boek niet haalden, kan je nagaan hoe mooi het

boek is geworden, haha, grapje, maar ik vind wel

dat dit mijn mooiste boek ik geworden, als ik er naar

kijk denk ik Jee heb ik dat gemaakt op mijn eentje,

echt waar, hoewel het natuurlijk een beetje gek is

om te zeggen.

Ik heb op de toppen van mijn kunnen gewerkt

aan dit boek, 8 maanden lang, ik had het 

niet beter gekund, echt waar niet..

En oh, wat misschien wel leuk is (hoop ik)

vanaf volgende week kan je via mijn webwinkeltje

(het komt eraan!) intekenen op een gesigneerd

exemplaar, het boek komt 12 april uit en 

dan gaan we het verzenden...

Ik wens je een fijne dag

-X-