The Night rainbow

Deze quote vond ik in een boekje,

wat een beetje verloren lag in een doos 

in de kringloopwinkel, hoewel de tekst wat

raadselachtig is, ik zag nog nooit een Nachtregenboog, jij?

Hoewel..toen ik dit schouwspel een paar dagen

geleden zomaar door het raam zag, moest ik er 

ineens aan denken..

Iemand zei laatst op Instagram dat ik altijd op 

plekken woonde met zoveel mooie luchten,

dat is zo, maar dat geldt echt voor iedereen...

je hoeft alleen maar naar boven te kijken,

of zoals in dit geval, door het raam..:)

(probeer het eens, het is gratis en vaak

betoverend mooi)

Ik wens je een fijne dag

en dat je de nachtregenboog zal zien,

op het moment dat je hem nodig hebt..

-X-

A big thank you for all the knit & crochet women..

Oh ach, jongens (of beter gezegd meisjes) toch,

wat ontzettend leuk en Lief, alle reacties..

Ik dacht ik gooi eens een balletje (bolletje,

ah nee, nu wordt het wel een beetje flauw ;)

op en dan al die reacties, geweldig..

Er zijn meer dan 30 mensen die gereageerd hebben

op mijn vraag of er iemand  misschien wilde helpen

met haken en breien voor mijn nieuwe project.

(de tekening is overigens een kaartje wat ik 

tekende voor Eliane van Roest haakt )

Wat ik natuurlijk het allerliefste zou doen,

is jullie allemaal hier uitnodigen,

voor elk van jullie een versierde stoel neerzetten

bij wijze van een feestelijk onthaal.

Ik zou manden vol met wol en katoen neerzetten

zodat we fijn met z'n allen aan het werk

konden gaan, mijn hele project zou wat 

het handwerk betreft in een oogwenk klaar zijn

(ha, dat zou nog eens wat zijn :)

Natuurlijk zou taartjes halen bij de bakker,

om jullie te bedanken voor je medewerking..

Het doet me werkelijk goed te lezen

hoeveel mensen er bereid zijn iemand te helpen,

daar word ik toch wel warm van..

Natuurlijk is het niet echt mogelijk, zo'n 

brei en haakfeestje, ik heb maar zes stoelen

en een piepklein huisje, maar het Idee !

In het Echt moet ik eerst mijn plannen 

verder uit kristalliseren, ik sta nog steeds aan het begin

van de idee-pyramide..maar als ik zover ben zal ik 

bekijken in welke vorm ik hulp nodig heb.

(mocht je op de lijst willen, en je hebt via de reacties gereageerd

is het voor mij heel fijn als je mij een mailtje stuurt.

Ik heb dan meteen je mailadres, en ik kan je mailtje

in de map: Lieve haak/breivrouwen doen,

dan hoef ik niet nogmaals een oproep te doen via hier:)

Nogmaals en misschien ten overvloede

Hartelijk Bedankt, ik waardeer het bijzonder..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Wool and two questions..

Gisterochtend fietste ik eens naar de Noordermarkt,

dat was lang geleden, hoewel het niet ver weg is..

Onderweg zag ik allerlei bijzondere mensen,

ik zag een man met een hoge hoed die zijn 

fiets had versierd met kerstlampjes (ze waren niet aan :)

Ik zag een hele grote dikke man met een piepklein 

hondje, ongeveer zo groot als zijn voet.

Ik zag een vrouw in zwart wit gekleed

met zo'n witte hond met zwarte stippen

(ze pasten wonderwel bij elkaar)

Op de markt aangekomen slenterde  (leuk woord:)

ik een beetje rond, ik zag kramen met boeken,

stoffen, vintage kleren en schoenen

(hoewel die er meer gewoon gedragen uitzagen)

Rond de kraam met kleding van King Louis,

(je weet wel van die gebloemde tricot jurken)

was het een complete chaos van graaiende vrouwen.

(ik liep er maar snel langs, niets voor mij )

Verderop stond wel een kraam waar mijn

hart van opsprong, allerlei oude fournituren

als knopen, ritsen en een hele bak met wol..

Ik zocht van alles uit en toen ik vroeg wat het kostte,

zei de ene man 2 euro per bol..welnee zei de man

die er naast stond, mevrouw heeft zoveel (haha)

daar maken we een mooi prijsje van.

Uiteindelijk betaalde ik nog geen 50 cent

per bolletje (of klos) en daarvoor deed hij het 

voor mevrouwtje (in dit geval kon ik het hebben,

het was gewoon vriendelijk bedoeld :-)

ook nog eens allemaal in een plastic zak.

Kortom, ik fietste tevreden naar huis,

mijn mand voor op de fiets gevuld met allerlei 

feestelijke bolletjes wol, die ik hard nodig heb

voor mijn nieuwe plan..

Wat ik ook zoek is iemand die, zo ongeveer

in de zomer mij af en toe eens kan helpen

met het breien en haken van Dingen, ik kan 

hier natuurlijk niet precies zeggen wat..

Ik denk zomaar dat ik dat het misschien een 

beetje veel word om het allemaal zelf te maken.

Het zou handig zijn als je in de buurt van Amsterdam 

woont, maar het is geen absolute voorwaarde.

Je mag mij mailen, dan maak ik een lijstje

en mocht ik er echt gebruik van willen maken,

zal ik contact met je opnemen

(ik weet nog niet precies hoe het gaat lopen,

en wat de voorwaarden zijn, maar ik 

kan beter nu al gaan zoeken, dan op het 

moment dat ik je misschien nodig heb:)

Ook ben ik op zoek naar mooie oude woletiketten,

of misschien beter gezegd wikkels.

Niet van hele nieuwe wol, maar juist oude en speciale,

uit het buitenland zou ook heel erg leuk zijn.

Mocht je er eentje (of meerdere) hebben,

dan kan je mij mailen voor mijn adres.

Ik zal je natuurlijk een kaartje terugsturen.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Spring feeling and a change of plans..

En ineens was het dan zomaar lente,

wat een heerlijk gevoel is dat zeg,

ik las ergens dat het zelfs goed is voor je bioritme..

Dat gevoel had ik ook een beetje,

alsof je een oppepper krijgt, het is lichter,

maar alles voelt ook lichter, alsof je een stoffige 

deken bent, die eens helemaal uitgeklopt wordt..

Ik had de neiging om een frisse bloemetjes jurk aan te doen,

niet dat ik deze ooit zou dragen, en in werkelijkheid

had ik gewoon nog een wollen trui aan,

maar je begrijpt wel wat ik bedoel, denk ik ;)

De weekenden zijn toch fijn, vind ik, op het moment,

P is dan thuis, en dat is een kadootje,

elke keer weer, door de week ben ik hier alleen.

Nu kan ik het prima redden hier, hoor..

maar samen vind ik het toch fijner, wij kunnen

heel goed samen door het weekend heen dobberen..

Eindeloos koffie drinken, terwijl we de dingen

van de afgelopen week bespreken.

Dit weekend was dat nogal wat, een akelig mailtje,

daarnaast een onverwachte forse streep door

door de plannen voor mijn nieuwe project..

Zelf heb ik nogal de neiging om in och en ah

te blijven steken, P niet, hij ziet in elke Nee

een nieuwe mogelijkheid,..

Hij zegt altijd niet bezig blijven met wat er niet

meer kan, maar denken in mogelijkheden en oplossingen.

Op de een of andere manier vind ik dat echt 

een mannelijk manier van denken, de emotie er af halen
en kijken naar Wat er is, onbedoeld ook heel mindfull..:)
 Maar het helpt me wel,

om uit de repeteerstand te komen,

ik blijf vaak rond draaien in het kringetje van 

verloren gegane mogelijkheden, zonder te zien

dat er daar buiten nog Genoeg is..

Uiteindelijk ligt er een heel nieuw plan op tafel,

wat misschien nog wel veel beter is dan het eerste..

Daarnaast zijn we heerlijk naar buiten geweest,

we fietsten in de file, haha, door het Vondelpark,

dronken koffie op een terrasje, en ik probeerde

de parkieten hier in de achtertuin te fotograferen.

Hoewel er vele zitten, weer niet gelukt, omdat ik 

toch een vogel-foto wilde (het past zo bij deze tijd:)

zet ik deze er maar bij.

Alle foto's bij dit bericht zijn foto's die het niet haalden

voor mijn boek Vive la vie.

Dus ook hier zitten de blaadjes nog niet aan de bomen,

zoals je ziet bij de foto met de slingers,

nee, daar moeten we nog even op wachten

maar vooralsnog ben ik bijzonder blij met 

het begin van de lente en mijn nieuwe plannen (ha)

Ik wens je een mooie maandag

-X-

About new painting things..

Soms vergeet ik het wel eens hoe leuk 

ik het eigenlijk vind om te schilderen

hoewel dat klinkt alsof ik graag muren wit..

Misschien moet ik zeggen verven,

maar dat klinkt ook wat vreemd vind ik,

wel vooruit, om iets met verf en kwasten te doe, dan..:)

Mijn materiaal was ook nogal beperkt,

ik heb een verfdoosje van Daan wat hij gebruikte

op de middelbare school en 3 oude kwastjes,

op zich allemaal prima hoor en voldoende..

Maar omdat ik voor mijn nieuwe project

wat dingen wil gaan maken met verf,

wilde ik graag wat nieuwe dingen hebben.

Dus ik besloot om naar 'de stad' te gaan, gek genoeg

heb ik nog steeds dat gevoel als ik met de pont

naar de overkant ga, ik kom er ook niet zo vaak .

De enige winkel waar ik wel eens heen wil

is de Vlieger, een papier en materialen hemel :)

Het is een dure hobby, verf en kwasten,

dus ik zocht zo ongeveer het goedkoopste uit 

wat ze hadden, en ik ben er reuze blij mee.

Om te tekenen en in dit geval te verven,

moet ik altijd in een bepaalde stemming zijn,

ik kan het niet zo goed verklaren waarom.

Rust, is misschien wel het sleutelwoord,

dus ik ruim eerst op, maak de tafel schoon

(wat een beetje gek is, want 10 minuten later 

is het een zootje, maar toch wil ik het zo ;)

Vervolgens leg ik alles neer wat ik nodig

zou kunnen hebben, niets zo vervelend als

je net lekker bezig bent en je kan ineens

de kwast niet vinden die je nodig hebt..

Dan zet ik een kalm muziekje aan

en kan ik eindelijk bezig gaan..

Ik kocht ook nog wat goedkoop krijt,

gewoon om het eens te proberen,

maar ik weet er nog niet zo goed weg mee,

misschien moet ik me er eens op toeleggen (haha)

Hoewel ik denk dat dat er niet van komt,

want er zijn zoveel dingen die ik leuk vind om te doen..

Maar dat schilderen/verven/iets met verf en kwasten

dat hou ik er in..zo af en toe..

want het allerfijnste vind ik het toch

om met een pennetje te tekenen.

Gewoon simpele zwarte lijnen op wit papier.

Zo maakte ik gisteren deze tekening voor de Dots dames,

terwijl de hele tafel vol lag met alle nieuwe verf.

Ik voel het aan alles, ik sta in de babbelstand,

het is maar goed dat P gisteren thuiskwam.

(verfkwasten zeggen nog steeds niets terug ;)

Ik wens je een kleurrijk weekend,

en oh je voelt aan alles dat de lente er aan komt,

nog een dag of wat en mijn lelijke groene donsjas,

kan voor lange tijd de kast in!

-X-

House of dots party..

Een tijdje geleden ontving ik deze ontzettend lieve

uitnodiging, van de House of Dots vrouwen,

Hester en Marielle, die zat in het piepkleine envelopje..

Ik heb ze ooit leren kennen omdat ik ze uitnodigde

voor mijn eerste boekenfeestje, gewoon omdat 

ik wat ze doen/maken (en hun site) zo leuk vind.

Ik herinner me hun binnenkomst nog goed,

ze zagen er verpletterend mooi uit,

werkelijk tot in het kleinste detail, daarnaast

zijn ze hartverwarmend aardig..

Dus ik mag wel zeggen dat ik blij was met de uitnodiging.

Ik breide voor hen beide een strikje naar een 

patroon uit mijn boek Vive la vie.

(ik moest het zelf nog weer even opzoeken :)

Toen ik er eentje op Instagram zette zonder erbij

te zetten dat het voor hen was, reageerde ze al

met oooh die is echt leuk (ha!)

Met het kadootje zat het dus wel goed, maar

op zondagochtend vroeg ik me toch even af wat ik

aan zou moeten doen, ik bedoel maar wat trek je aan

naar een feestje van twee vrouwen die altijd 

tot in de puntjes (dots;) gekleed zijn..

Uiteindelijk besloot ik de jurk van mijn tweede

boekenfeestjes aan te doen, met sneakers eronder,

dat dan weer wel...ik ben niet in het bezit

van bijpassende feestelijke schoenen :)

De ontvangst was bijzonder hartelijk en ohh,

de tafel was zo mooi gedekt met allerlei verschillende

taartjes, scones, bloemen en zelfs servetten 

met de naam van elke gast erop gestempeld..

Het was een bont gezelschap van allerlei leuke vrouwen,

waaronder Erika van Mikodesign, Yvonne van Yvestown,

Dianan van Webvedettes, Daan van Maandagdaandag,

Monique van de Happymakersblog en Jikke 

(eigenaresse van een kinderfeestwinkel) en Charlotte

(kookboekmaakster) en later schoof Eline Pelinkhof nog aan.

Sommige van hen had ik al eens

eerder ontmoet, anderen nog niet.

Aan een ieder was gevraagd iets van haar werk

mee te nemen, en daarover iets te vertellen..

(zo fijn om eens van andere vrouwen te horen,

die over het algemeen ook alleen werken,

heel herkenbaar en verhelderend)

Het was een inspirerende middag, die uitliep,

tot wel een uur of negen in de avond,

zoveel was er te bespreken, te eten en te lachen.

Kortom het was een bijzonder fijne dag

en dit was natuurlijk het bericht wat ik dinsdag 

had willen maken, ware het niet dat er iets anders

onaangenaams voor werd geschoven, of beter gezegd,

ik schoof er zelf iets anders voor..

Maar nu ik dit zo schrijf, gloei ik ineens nog na

van de hartelijke ontvangst, alle lieve woorden,

(ik ben echt dol op de Dots vrouwen, haha)

en dat is wat ik Vast ga houden, al die positieve energie

van die middag en al het andere laat ik aan me voorbijgaan.

Ik wens je een feestelijke dag

(in welk opzicht dan ook, de zon schijnt hier,

dat lijkt me alvast een goed begin)

-X-

Found my shoes..:)

En ja, ik heb mijn schoenen weer gevonden,

het was een lange klim, de trap naar boven,

maar ik heb het gehaald mede dankzij alle harverwarmende 

reacties die ik van jullie kreeg, ongelofelijk fijn, echt..

Het toeval wil dat ik al de hele week bezig ben met een 

 boek dat heet: De wet van de vuilniswagen 

van David Pollay.

In essentie gaat het over het feit dat je kunt kiezen 

of je alle negatieve uitlatingen en gedrag van anderen,

over je uit laat storten of dat je de vuilniswagens

met vuilnis, zoals hij dat noemt, aan je voorbij laat gaan....

(maar ook van jezelf richting anderen en naar jezelf toe,

hoe vaak zeg je geen negatieve dingen over jezelf?)

Wat ik erg verhelderend vind is het idee uit het boek

dat als men zegt: je moet het loslaten, dat 

dat betekent dat je het eerst vast moet pakken,

in het boek staat dat je het (de vuilniswagens:)

aan je voorbij Kan laten gaan...

Wat een fantastische gedachte, het is natuurlijk

duidelijk dat ik nog in de oefenfase ben.

Ik ben in de afgelopen dagen per ongeluk (weer)

in een vuilnisbak aan de kant van de weg gaan staan

en ik heb me zo in de vuilniswagen van een ander

laten kieperen..maar oefening baart kunst..

denk je niet?

Het hele concept en de presentatie van het idee

vind ik wel heel erg Amerikaans 

(misschien een beetje over the top)

maar als je daar langs heen kijkt vind ik het 

een hele goede manier om naar dit onderwerp te kijken.

Het boek kan je zo lenen bij de bibliotheek,

mocht je je er in willen verdiepen.

(ik kan het je echt aanbevelen)

Zelf heb ik de eed op de wet van de vuilniswagen,

hier naast mijn werktafel gehangen..

(dit is dus een quote uit het boek)

Zodat ik de gedachte mij helemaal eigen kan maken,

en kan oefenen met glimlachen en zwaaien..:)

Als je het fijn vind om een print van een 

door mij geschreven exemplaar te ontvangen

 stuur mij dan een mailtje voor mijn adres.

Als je mij dan een envelop metje adres en postzegel stuurt,

stuur ik je er eentje op.

Want ik denk dat Hoe meer mensen volgens dit idee

omgaan met anderen (en zichzelf)

het er misschien een stukje aangenamer aan toe

zal gaan in de wereld.

 Oja, ik heb heb het agentje erbij gehangen,

met een stopbord voor alle onvriendelijk mensen

die hier naar binnen willen, want ik ben ik

ben nog een beetje wiebelig van het hele gebeuren..

En oja nummer 2, ik wil de bootjes graag opsturen naar

Kaat en Nienke, als jullie je adres willen mailen..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Trust..

Nu had ik voor vandaag een bijzonder gezellige post

in gedachten over een feestje waar ik 

van het weekend naar toe ging..

Maar het is inmiddels 10 uur en ik kan de woorden

gewoon niet vinden..

Ik lag de hele nacht wakker van een mailtje 

wat ik gisteravond laat nog ontving..

(ik moet natuurlijk ook helemaal niet

laat in de avond mijn mail checken..)

Zonder op de details in te gaan, werden ik

en mijn intenties in dat bericht

zo keihard onder uit gehaald dat ik compleet

uit mijn schoenen geblazen ben..

(ik bergreep er namelijk echt niets van)

Dus vandaag ga ik op zoek naar mijn schoenen,

en probeer ik de trap weer op te klimmen

op weg naar Vertrouwen..

(dat gaf ik mijzelf een week geleden immers kadoo)

Morgenochtend hoop ik zover te zijn

dat ik weer over Feestelijke zaken kan schrijven.

Bedankt voor je begrip en ik wens je natuurlijk

een hele fijne dag.

-X-

Bon Voyage

Het is natuurlijk al vele jaren duidelijk

dat ik hou van het werk van Jurianne Matter 

daarnaast vind ik haarzelf ook erg aardig en grappig..

Elke keer als ze met een nieuw ontwerp komt

denk ik oooh, jaaa..zo ook met de Rite de passage bootjes

waarvan ze me enkele setjes opstuurde.

Ook Mrs Little is er erg gecharmeerd van,

zodra ik een bootje in elkaar had gevouwen,

eigende ze zich het toe, ging erop zitten,

en wilde helemaal niet luisteren toen ik haar 

probeerde uit te leggen dat het geen veerpontje was..

-foto credits Jurianne Matter-

Het zijn bootjes die je zou kunnen gebruiken om iets te vieren,

stel je een bruiloftsfeest voor, met in de schemering

 een vijver vol bootjes,waarop alle gasten

 hun goede wensen schreven..

Of een afscheid van een dierbare, waarbij je een 

een laatste berichtje op het bootje schrijft

en het dan met de stroming van de rivier laat gaan..

als een klein, misschien troostrijk, ritueel.

Op de werkelijk prachtige site 1001 lichtjes

vind je meer over de kunst van het afscheid nemen,

de bootjes zijn daar ook verkrijgbaar.

-foto credits Jurianne Matter

Los van de symbolische waarde vind ik het 

ontwerp en de prints gewoon heel mooi.

Ik gebruik natuurlijk eigenlijk nooit foto's van anderen

maar in dit geval..zo mooi en sfeervol..

dat had ik nooit voor elkaar gekregen :)

Op de blog van Jurianne vind je meer foto's

en een wat uitgebreidere beschrijving van de bootjes.

Van Jurianne ontving ik drie setjes, met elk drie bootjes,

om deze weg te geven.

-foto credits Jurianne Matter-

Dus mocht je een setje willen ontvangen

(en ik denk zomaar dat je dat graag wil :)

laat dan een berichtje achter, dat kan hier,

maar ik geef er ook eentje weg via Instagram.

Woensdag zal ik laten weten naar wie ze varen,

en oh..Mrs Little..ik zag haar niet meer 

en toen ik hier vanochtend dit bericht zat te typen,

meende ik haar naar de overkant te zien varen van het kanaal, 

waar ik op uit kijk, maar dat kan evengoed niet waar zijn..;)

(Maandagochtend ben ik even niet hier te vinden,

omdat ik in alle vroegte naar de tandarts moet,

ik denk niet dat ik daarna (noch ervoor) in de stemming

ben om blogberichten te maken.)

Ik wens je een fijne dag

-x-

Friday already..

En dan is het ineens al weer vrijdag,

en als je mij nu vraagt wanner ik wat gedaan heb

deze week, ik je dat moeilijk kunnen vertellen..

Terwijl ik elk uur heb meegemaakt zo ongeveer

elke minuut evenveel gedachten had als op dit moment.

Ik heb mijn huisje aangeveegd (meerdere keren,

want de woonkamer is tevens mijn werkplek,

en ik maak er altijd een rommel van als ik bezig ben..

Ik heb getekend, gefotografeerd, knopen doorgehakt

(hele spannende knopen, maar daarover later meer)

Mensen gemaild, naar buiten gekeken, gefietst,

het eerste madeliefje gezien, moccataart gegeten..

Nagedacht over van alles en nog wat,

gehaakt, dingetjes gevouwen, nee gezegd 

terwijl ik eigenlijk nog twijfelde, me zorgen gemaakt,

met enige afschuw naar het nieuws gekeken,

gewikt en gewogen en een hele planning gemaakt

voor mijn nieuwe project..

Kortom ik was zo bezig als wat, en elk moment 

leek even belangrijk, maar nu is het een herinnering

en al zou ik je niet meer precies kunnen zeggen

wanneer ik wat deed, zou ik je wel zeggen

dat het een goede week was..

De foto van het stoeltje nam ik overigens in Marrakech,

(ook al weer zo'n verre herinnering :)

Ik wens je een heel mooi weekend

-X-

Origami books and a little wrapping DIY

Laatst vond ik bij de kringloopwinkel drie origamiboeken,

ik was daar met Guusje en het ging ongeveer zo:

Oh kijk een Japans origamiboek, echt te gek,

oooh kijk eens ik heb er nog eentje gevonden,

ooooh, Nog een, kijk dan..

Ik ben ze nog nooit tegengekomen, hoewel ik altijd

even bij de knutselboeken kijk, dus dit is een gelukje..

Natuurlijk lees ik geen Japans, maar er staan stap voor stap

tekeningetjes in, hoewel ik dan nog steeds 

behoorlijk ingewikkeld vind.

Ik heb er al een aantal dingen uit gevouwen, maar eentje

was er zo ingewikkeld dat ik er niet uitkwam.

(maar dan wil het Toch kunnen ;-)

Ik vroeg het Guusje, die zag het ook niet

en uiteindelijk bracht P uitkomst, hij benaderd

dit soort diagrammen vanuit logica, en niet 

van uit gevoel zoals ik: Maar het lukt niet, grrr (haha)

Er staan ook vele leuke manieren in om iets in te pakken,

mocht  eens iets willen proberen :

Het is niet zo moeilijk, het zijn nogal veel foto's

maar ik kon het niet korter uitleggen dan zo,

anders had ik hier aan de gang moeten gaan

net als in het boek, met pijlen, pijlen met een krul erin,

waarvan ik nog steeds niet snap wat ze betekenen :)

Oh ja, ik ben de laatste dagen eens bezig geweest

om mijn Pinterest borden wat op te fluffen,

misschien vind je het leuk om eens te kijken.

In navolging van mijn (hernieuwde) enthousiasme

is Judith nu ook gaan pinnen, je vindt haar hier

(ik heb er veel plezier om de dingen die ze doet

onder de aandacht te brengen, elke trotse moeder

zal dat wel begrijpen , denk ik zomaar )

Ik wens je een fijne dag

-X-

About the cakeman and a rabbitcloud.

Oh, ha, dank jullie wel voor alle felicitaties,

echt heel erg lief, al die virtuele post

(en van sommige van jullie zelfs een echte kaart:)

gaven mij een feestelijk gevoel..

Voor de rest was het een dag als alle andere,

ik zette de vuilnis buiten, veegde het huisje aan,

herschikte eens wat hier en daar, 

schreef in het grote oranje notebook wat ideetjes op..

Zo kabbelde de dag voort totdat ik ineens de 

poortdeur open hoorde gaan..en daar stond P..

met een zakje in zijn hand van de banketbakker..

Ik had hem nog helemaal niet verwacht 

door de week werkt en verblijft hij ergens

in het Oosten van het land.

Op mijn ietwat sullige vraag: maar wat doe jij hier,

zei hij, ik kom een mocca taartje brengen, 

(och jee, dat is nu pas echt lief)

Dus we dronken koffie en ik at mijn taartje

(ik zat de hele ochtend al te twijfelen of ik

een taartje zou halen bij de bakker, maar het kwam mij

zo sneu toe om zomaar een enkel taartje te vragen)

zo heerlijk, ik ben eigenlijk pas echt jarig geweest

als ik een moccataartje heb gegeten..

(de foto is misschien niet echt geweldig,

ik ben niet zo goed met eten-foto's

vandaar dat ze ook bijna nooit te zien zijn )

Daarna gingen we nog even naar buiten,

het was tenslotte een prachtige dag.

We reden naar Durgerdam om daar even langs de dijk

te wandelen, onderweg zag ik deze waslijn..

Ik weet niet of je een Droomwaslijn kunt hebben,

bij deze besluit ik van wel, en zo eentje is de mijne.

Met van die ijzeren palen, een lijntje wat een beetje

doorhangt, en dan de was die wappert in de wind..

Het beeld op zich al vind ik een cadeautje.

Wij wandelden in de straffe wind over de dijk,

(waardoor we zelf ook een beetje wapperden;)

in het zachte namiddag licht, het was prachtig.

Ik had het geluk om een konijnen-wolk te zien,

die zijn best zeldzaam, dus ik neem aan

dat die zomaar langsdreef (of huppelde)

voor mijn verjaardag..

Al met al was het een heerlijke middag

en vlak voordat ik de auto instapte om terug te gaan,

keek ik nog even om en zag ik, hoewel heel wazig,

een pijltje in de lucht

(mar het kan evengoed zijn dat ik het me verbeeld heb)

en meteen dacht ik aan de woorden

The only way is up..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Latebloomer

Tot zover zijn we gekomen, ik denk dat ik deze zin

van de schrijver Mankell al vele malen geciteerd heb..

Ik vind het een prachtige zin, het vat alles zo 

mooi, kort en krachtig samen..

Vandaag ben ik jarig en dat is zo'n dag waarop ik nog eens

overdenk wat was en wat komen gaat..

Ik denk aan het blije zoemende gevoel

op deze dag toen ik nog klein was,

oh ja je verjaardag, even in het middelpunt, taart,

(altijd moccataart zonder dat was het niet echt :)

kadootjes, een feestje en vrolijke kaarten bij de post..

Dat is al jaren niet meer zo, het is een dag

als alle anderen, ik ben alleen thuis,

heb geen visite gepland, er zijn geen kadootjes

en al helemaal geen slingers om de kamer op te fleuren..

Dat klinkt veel zieliger dan het is hoor, haha..

Terwijl ik dit zo schrijf (ik weet zelf nooit van te voren

waar het precies heen gaat met een blogbericht)

denk ik ineens aan een moment dat ik op de markt stond,

een jaar of twee geleden..

Er kwam een vrouw aan de kraam die zei, ben jij Ingthings

(ha, nee dat ben ik niet, ik heet Ingrid)

en vervolgens riep ze uit: maar ik wist helemaal niet

dat je al Zo oud was.. eh ja..wat moet je daar

nu op zeggen, dus ik lachte maar wat..(ongemakkelijk)

Waarop ze zei: ik dacht dat alle bloggers 

30 waren ofziets, nu dat is niet zo

En natuurlijk denk ik weleens hetzelfde 

als ik in de spiegel kijk, ben je al Zo oud..

Maar ik ben blij en dankbaar dat ik 

tot zover ben gekomen, met alles wat erbij hoort,

al die jaren zijn van mij, sommige met plezier geleefd,

andere jaren zwaar bevochten..

(en onwillekeurig denk aan de vrouwen die ik kende

en echt veel te vroeg zijn overleden, hadden zij er 

niet een lief ding voor overgehad om zichzelf

in de spiegel te bekijken met lijntjes en grijze haren?)

En wat dat bloggen en al betreft, ik mag wel zeggen

dat ik gewoon een Laatbloeier ben,

ik heb al die jaren nodig gehad om tot dit punt te komen..

En ik denk dat het een zegen is dat de dingen

nu uiteindelijk samenvallen en ik doe wat bij mij past

en wat ik het liefste doe..

En wie bepaald er eigenlijk dat je enkel mooie 

dingen mag maken als je jong bent,

ik ken vele vrouwen van mijn leeftijd die fantastische

dingen doen en maken, juist omdat ze op een plek

in hun leven zijn waarin ze de ruimte hebben

en voelen om dat te doen.

Enfin, bij een verjaardag hoort toch een kleine traktatie,

het allerleukste zou natuurlijk zijn als ik

met een mandje bij een ieder van jullie langskwam

met iets lekkers of een ingepakte mandarijn :)

maar dat gaat natuurlijk niet, dus ik heb hier

een klein gezellig papier pakketje (vooral het oude Franse

tijdschrift ie erg leuk, al zeg ik het zelf..)

Mocht je zin hebben om het te ontvangen 

van de jarige Jet, laat dan een reactie achter.

En oh Judith (mijn dochter) geeft ook nog

een klein kadootje weg, het zit in de familie denk ik ;)

Dus ik ga vandaag mijn gezicht maar eens strijken (haha)

een taartje eten en op zoek naar het bordje

waarop staat: Pad van vertrouwen

en  hoop ik dat als ik daar zo wandel

dit liedje mij zal begeleiden, want

ik wens (hierbij blaas ik in gedachten de kaarsjes uit)

dat de weg die mij verder brengt

zonnig zal zijn (met af en toe een wolkje ;)

Ik wens je een fijne dag

-X-