Boekenfiets

In de straat waar het appartement was waar ik logeerde

in Wenen, stond en staat waarschijnlijk nog steeds

een fiets met een kastje er op met boeken.

Als je naar links boven kijkt op de foto zie je het gebouw

waar ik logeerde, helemaal boven in (veel trappen dus :-)

Het gebouw ziet er wat grauw uit, het doet helemaal geen 

eer aan de fijne appartementen die er achter zitten.

Voor de tweede wereldoorlog had het een wonderschone 

gevel maar zoals zoveel gebouwen liep het flink wat 

schade op, daarna werd er een recht toe, recht aan gevel

tegenaal gezet (de mensen hadden denk ik wel wat anders

aan hun hoofd dan fraaie gevels bouwen)

Maar dat terzijde, elke dag liep ik daar door de straat

en dan keek ik even bij de boeken van de boekenfiets,

of zoals ze in het Duits zeggen de Bücherrad.

Het is een wonderlijk in elkaar gelaste fiets, met een enorm

rek voorop waar het kastje op staat, ik vroeg me elke keer

af wie het verzonnen had, en zo leuk, ook echt gaan maken is.

De fiets heeft nog wel wielen dus in theorie kan je er nog 

op fietsen, dan moet je wel de boeken eruit halen, anders 

zie je niets, haha en ik zie het zo voor me dat iemand fietsend

door de stad, op zoek ging naar een goede plek en 

uiteindelijk besloot dat hij hier moest staan :-)

Het hele idee van de boekenfiets is dat je een boek mag

pakken en er dan zelf weer eentje in zet, ik nam nooit een

boek mee, mijn Duits is verre van toereikend om één van 

die boeken te lezen, ik spreek het maar een klein beetje.

Wel zette ik er een Nederlands boek in, gewoon om te zien

of iemand het meenam, en ja hoor, na een paar dagen was

het weg, wat een plezier zo'n boekenfiets :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Het perfecte boek

Dit is mijn boekenkast, nu ja, boekenplank, boven de 

trap, ik kan ze nergens anders kwijt..

Nadeel van het stapelen, hoewel het er erg leuk uit ziet,

althans dat vind ik, is dat de stapels altijd gaan scheefzakken,

ik heb natuurlijk altijd een boek nodig wat toevallig 

ergens onder op ligt, dus ik stapel regelmatig opnieuw.

De meeste romans die ik gelezen heb, of boeken waar ik

nooit meer in kijk, zet ik in het kleine kastje hier op de 

dijk, dan hebben anderen er weer plezier van, ik neem

zelf ook regelmatig eens wat mee..

Deze week ben ik op zoek naar het perfecte boek om mee

te nemen op vakantie, dat vind ik één van de fijnste dingen

als ik een weekje weg ga, een goed boek bij je hebben.

Omdat ik het altijd leuk vind om iets over het land te

lezen waar ik dan ben zoek ik een boek over Italië,

omdat ik nog nog niet zo kan vinden, vroeg ik me af

of iemand een tip heeft, je weet maar nooit :-)

Ik hou van historische romans, detectives of gewoon

iets heerlijks om te lezen, haha, daar heb je niet veel aan.

Ik hoor het wel, of niet, dat kan natuurlijk ook,

hoe het ook zij, ik wens je een mooie dag.

-X-

Boeken

Al zo lang ik me kan herinneren lees ik altijd nog

een uurtje in bed voor ik ga slapen, dat is zo'n vast ritueel,

dat ik eigenlijk niet kan slapen als ik het niet doe.

Ik kan me ook de hele avond verheugen dat het moment

zeker als ik een heel fijn boek heb, de laatste weken had 

ik er twee achter elkaar (er zijn ook tijden dat ik het niet

zo kan vinden met de boeken, maar nu had ik geluk)

Eerst las ik het boek Schorshuiden van Annie Proulx

(ik vind al haar boeken prachtig) over twee mannen

die honderden jaren geleden in Amerika in de houtkap

begonnen te werken, beide gaan vervolgens hun eigen pad

en er ontvouwt zich een verhaal over hun nakomelingen

tot aan het heden die allen in de hout industrie blijven werken.

Prachtige (natuur) beschrijvingen en echt een episch verhaal

(haha, kan ik dat woord ook eens gebruiken) 

Het andere boek wat ik las was echt totaal iets anders;

Een klein leven van Hanya Yanagihara, zelden maakte

een boek zoveel indruk op me, het duurde wel een paar

hoofdstukken voordat ik in het verhaal was, maar daarna..

Een heel aangrijpend verhaal over vier jongens in New York,

met als rode draad het verleden van één van hen, waarin

hij misbruikt werd met alle gevolgen van dien.

Soms echt heel heftig, ik sloeg ook wel eens een dag

over met lezen omdat ik het wat veel vond, maar zo

intens menselijk en mooi beschreven, echt een aanrader.

Wat lees jij op het moment?

Fijne dag

-X-

Boekendingen..

Als je een boek maakt weet je natuurlijk nooit

of 'men' het leuk vindt, het is natuurlijk wel iets

wat in je achterhoofd meespeelt, maar je kan het niet 

iedereen naar de zin maken, net als bij bloggen.

Het enige wat je kan doen is zo hard mogelijk werken 

en meer dan je best doen, en dat deed ik.

Ik was trots toen het af was en omdat ik alles helemaal 

alleen deed, tekst, fotografie, patronen en tekeningen was

ik best gespannen om het aan de buitenwereld te tonen.

De opluchting was groot toen mensen enthousiast reageerden

en dat ik een snaar had weten te raken en dat de

patronen ook echt gemaakt werden..

Een paar weken nadat het op de markt was bleek

dat de verkoopcijfers tegenvielen, ik weet niet

hoe het komt, misschien is het ten onder gegaan in

de eindeloze zee van handwerkboeken op de markt..

Of en dat is een gedachte die mij niet meer losliet

was het gewoon niet goed genoeg, ik ben in gedachten

honderden keren door het boek heengegaan maar ik 

kom steeds uit op; ik had het niet beter kunnen doen,

dit is wat ik kan en meer nog wie ik ben en 

wat ik wil maken en laten zien..

Ik heb nooit meer naar de cijfers gevraagd, wat heb 

ik er aan, misschien loopt het inmiddels best lekker.

Het is een harde wereld, het boeken maken, 

alles hangt af van de verkoopcijfers ook of je 

nog eens een boek mag maken.

Het heeft mij allemaal nogal beziggehouden met 

name wat het over mijn werk zei en ik heb nooit meer

in het boek gekeken om te de gedachten te stoppen

wat er allemaal beter aan had gekund, je bent zelf je 

strengste rechter en zie je dingen die een ander

natuurlijk helemaal niet opvallen.

Vorige week werd ik aangenaam verrast, het boek werd 

vermeld in de Flow en wat nog fijner was het boek is te

koop in de Flow shop tussen allerlei prachtige boeken.

Een grote opluchting maakte zich van mij meester,

wat een compliment en erkenning.

Samen hiermee kwamen meteen de beelden tevoorschijn

van alle mensen die foto's van dingen die ze maakten

uit mijn boek op de social media plaatsten en

alle enthousiaste reacties over het boek.

(die werden steeds overschaduwd met de gedachte

aan de cijfers en wat ik misschien niet goed deed)

En eindelijk kwam ik tot het gevoel dat het goed was 

met het boek, na al die maanden kan ik het boek

achter me laten, echt achter me laten.

Ik voel ook niet meer de neiging om te kijken naar

wat er anders had gekund, het is wat het is en eigenlijk

ben ik er best wel trots op.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Wait and see..

Vorig jaar om deze tijd was ik nog maar net 

begonnen met het boek Lov-ing wool,

zo heette het toen nog niet, de werktitel was 

het-iets-met-wol-boek, ook leuk maar ik denk niet 

dat de uitgever dat een goed titel idee had gevonden..

Het leuk van dingen maken is natuurlijk het proces,

dat je ergens aan gaat beginnen en dat je zelf 

eigenlijk ook nog niet weet wat het gaat worden.

Dat je wel een idee hebt van een richting maar

dat je benieuwd bent wat je er zelf van gaat maken.

De meeste dingen ontstaan bij toeval, je ziet iets

en ineens denk je; ah ja dat zou ik kunnen doen,

dat zijn meteen ook de allerfijnste momenten 

in het proces, alsof de mist optrekt en je het

ineens heel helder ziet..

Op de een of andere manier kan ik dat proces 

niet versnellen, het idee komt als het komt.

Dat vind ik ook helemaal niet erg, het is juist de

charme ervan, het enige wat ik nodig heb is 

vertrouwen dat het wel zal komen..

Ik had geen enkele zelfmaker in mijn hoofd 

toen ik begon, ik dacht enkel iets met wol,

schreef dat op (letterlijk) en ik liet het met rust,

na een paar dagen kwam het eerste idee al 

langs drijven en ben ik begonnen..

Het is zoiets als eindelijk het begin van een 

bolletje wol vinden, als je de draad te pakken 

hebt kan je het afwikkelen..

Nu het boek klaar is, denk ik, aah dit is het geworden..

Ik heb geen idee hoe het bij anderen werkt,

maar ik kan je aanraden om het eens te proberen.

Een richting voor iets te verzinnen, het vervolgens 

laten gaan, er vertrouwen in hebben dat het goed komt

en gewoon zien hoe de dingen zich ontvouwen..

(misschien geldt dit wel voor het leven in het algemeen :-)

Ik wil natuurlijk iedereen hartelijk bedanken

voor alle leuke reacties op het boek, heel fijn.

Ik wil graag een boek sturen naar Liza Veenendaal en 

de kaarten naar Simone de Klerk, als jullie je adres

mailen dan stuur ik het op.

Alle foto's bij dit bericht zijn gemaakt voor het boek,

allemaal varianten van foto's die in het boek staan,

van sommige dingen maakte ik er wel 20 verschillende.

Ik wens je een heel mooi weekend

(ooh dat weer, eindelijk, zo fijn)

-X-

Bookparty #2 and a little give-away

En in gedachten nog even terug naar het feestje,

alsof ik het ooit zou vergeten, zoveel mensen

die speciaal voor mij kwamen, echt heel bijzonder..

 Van te voren zie ik altijd een beetje op

tegen dingen waarbij veel mensen aanwezig zijn,

ik had bijvoorbeeld vroeger al een hekel 

aan schoolreisjes, hoewel ik erg uit zag naar 

de witte kadetjes met hagelslag en kaas

die ik dan meekreeg ;-) was het een fijne dag..

Ik signeerde boeken alsof ik nooit anders deed,

kreeg stapels kadootjes alsof het een verjaardag was

en zoveel bloemen dat ik ze niet ineens allemaal 

mee kon nemen, ik had er geen plek voor gehad,

aan het einde van de middag heb ik ze gedeeld

met de mensen die mij hielpen met opruimen.

Maar vooral heb ik veel gepraat, met iedereen

veel te kort natuurlijk, ik was het liefste even met

een ieder apart gaan zitten, maar daarvoor 

was het veel te druk..

Waar ik nog helemaal niet aan toe was gekomen,

ik had tenslotte een kleine blogvakantie is 

om een exemplaar van het boek weg te geven.

Mocht je zin hebben in een gesigneerd exemplaar,

het mag ok zonder handtekening als je dat liever wil.

Laat hieronder een reactie achter en dan zal ik het

vrijdag weggeven, ik zal het niet vergeten deze keer,

net als de kaarten die ik laatst weggaf, ik stuurde

via Instagram al een setje naar iemand maar 

ik doe dat gewoon even over om het goed te maken.

Laat in je reactie even weten of je een setje

kaarten wil of het boek, of misschien wel allebei..

Ik kijk met grote tevredenheid terug op het maken

van dit boek, het was een prettig en vloeiend proces,

ik heb het gevoel dat ik het nu kan, boeken maken.

Het feestje was een mooie afsluiting van deze periode.

Wat mij het meest zal bijblijven is het Goede gevoel,

de bijzonder prettige sfeer met al deze mensen samen.

Wat ik ervan op heb gestoken is dat ik het aandurfde 

om in de stressvolle dagen ernaar toe,

een aantal mensen te benaderen en te zeggen wat er

speelde en dat dat zo goed uitpakte, de reacties

waren hartverwarmend, het heeft mij gesteund

en door alles heen geloodst..

Daarnaast heb ik opnieuw ervaren dat, ook al

denk je van niet, je jezelf altijd weer kan oprapen

en boven jezelf uit kunt stijgen, en ha,

als ik het kan..kan jij het ook..want..

-X-

Ps. de foto's zijn gemaakt door Liesbeth van Sloppop

de foto's van het bericht van gisteren zijn gemaakt

door Sabien van Engelpunt.

Bookparty #1

Aah, hef boekenfeestje is al weer zo lang geleden,

lijkt het, ik zal mijn best doen het gevoel ervan weer

even boven te halen, of eigenlijk moet ik beginnen

met de aanloop er naar toe, natuurlijk..

In de dagen voor het feestje gebeurden er een aantal dingen,

waardoor ik zo van mijn sokken was geblazen,

of is het uit mijn sokken, dat ik de vrijdag ervoor op 

het punt stond het hele feestje te laten voor wat het was..

Na wat koortsachtig overleg met mijn achterban zoals 

Fem en mijn kinderen, oh de zege van volwassen kinderen,

bij wie je altijd terecht kan, besloot ik eens diep

adem te halen, de schouders naar achter en het hoofd

rechtop te zetten en een ticket voor een goede
dag te pakken om hem op zondag te gebruiken..

Ik had wel de hele tijd een liedje in mijn hoofd,

it's my party and I 'll cry if I want to..haha

(hoewel het in dit geval niet om een vriendje ging)

Op zondagochtend appte ik nog wat vriendinnen en 

een soort van liefdevol netwerk sloot zich om mij heen

en ik voelde mij gedragen en gesteund, trok mijn feestelijke

jurk aan, deed rode lippenstift op en ging..

Wij zetten het eten neer, maakten de signeertafel

in orde (zie je het kleine houten doosje, daar zaten mijn 

potloden en pen in, de brei-en haaknaalden waren 

een kadootje voor een ieder die meteen wilde beginnen..)

Een paar vriendinnen waren wat eerder gekomen,

voor de morele steun en om te helpen alles klaar

te zetten, ook werd het boek natuurlijk bekeken..

Zoals hier door Fem, die al vroeg uit Vlissingen vertrok

en Roos, die de teksten redigeerde, zo'n plezier om 

met haar samen te werken..

Streng doch rechtvaardig, er zijn weinig mensen van wie 

ik kan verdragen dat ze zeggen, nee, joh, dat kan je beter,

doe maar even opnieuw, ze heeft natuurlijk ook altijd gelijk:-)

En dan het moment dat de mensen binnekomen,

oude bekenden, anderen die ik enkel van naam ken,

maar zo fijn ze eens in het echt te ontmoeten..

Het raarste gevoel van zo'n middag is dat je iedereen

met jouw boek in de hand ziet, er naar kijkt, iets van vind

en het niet meer echt van jou is, ik weet niet precies 

hoe ik het uit moet leggen maar het is zoiets 

dat het zijn eigen weg gaat, ik moet het ook echt

laten gaan, van mij maar ook weer niet..

Gelukkig zijn de reacties echt ongelofelijk lovend,

ik heb zoveel aardige woorden gehoord, heel fijn

en ook een beetje een opluchting..

Als je 8 maanden in je eigen universum aan het werk

bent is het soms lastig te beoordelen wat anderen

er van vinden..

Enfin, morgen nog maar wat foto's want het is 

onmogelijk deze middag in een blogpost te vatten,

misschien kan het ook wel niet in twee

(maar dat doe ik toch)

Ik wens je een stralende maandag, het weer (ohoh)

zit eindelijk in een stijgende lijn..

-X-

Monday

En toen was het toch ineens maandag en zit ik 

hier nog ietwat wazig, hoewel ik al een kopje koffie op heb.

Oh man oh man, wat een dagen heb ik achter de rug,

druk, met alle emoties uit het hele spectrum,

van hemelhoog tot brullend op de bank..

Ik vertel natuurlijk nooit alles wat zich achter de 

schermen afspeelt, sommige dingen gaan enkel

mij en degene die betrokken zijn aan, het kan niet 

zo zijn dat mensen in mijn omgeving vrezen dat

ik dingen die gebeuren op mijn blog zet..

Maar ik kan je zeggen dat de top van deze berg,

die ik gisteren bereikte echt geweldig was..

Zoveel fantastische lieve en leuke vrouwen

(en Dries natuurlijk :-) die voor mij kwamen,

het was echt ongelofelijk fijn en leuk.

Dank je wel Allemaal.

Omdat ik nog niet helemaal bij zinnen ben,

en mocht je toch wat meer willen lezen,

verwijs ik vandaag naar de blog van Wimke

die een heel mooi verslag doet van het feestje

en naar de blog van Happy in red die een 

interview (ha) met mij deed.

Ik verdwijn even van de radar, ik ben echt versleten

ik ga her-opladen, opruimen

bijkomen en eens na denken over de Dingen.

Ik meld mij weer wanneer ik weer boven water 

ben, dan hoop ik ook wat meer foto's te hebben

van het feest, hoewel als je Instagram hebt, heb je

er waarschijnlijk meer dan voldoende gezien.

Dagdag

-X-

Ps. deze foto is gemaakt door Fem, zonder wie 

ik de top van de berg echt niet gehaald had,

ik was echt halverwege omgedraaid, dank je lieverd!

Nest

Deze dagen staan in het teken van het boek,

ik geloof niet dat ik nog ruimte in mijn

hoofd heb om over iets anders te denken of te praten..

Gisteren was ik de hele dag bij Twirre in 

haar winkel Handmade Heaven, waar we de etalage

en de winkel in orde maakten voor zondag..

Daarnaast ben ik een beetje overweldigt door 

alle reacties op de social media, met allerlei

enthousiaste berichten en lofzangen op het boek,

echt heel erg fijn en ik probeer overal op te reageren,

maar ik mis ook wel eens een bericht..

Ik vind het heel erg fijn om te horen dat 

het gewaardeerd wordt, tijdens het proces van 

het maken zit ik in een soort bubbel en

kan ik op den duur nog moeilijk beoordelen

of het nog leuk is, ik zag elke centimeter

van het boek zo vaak..

Vandaag blijf ik even op het nest, ik ga 

booschappenlijstjes maken en me verder voorbereiden

op het feestje, het is een soort marathon 

dit hele gebeuren en ik zal blij zijn

als het zondag is en ik aan de finish zit, met 

stapels boeken, lekkere dingen en vooral

allerlei leuke mensen die langskomen.

Je bent natuurlijk van harte welkom, 

je kan er altijd een dagje Amsterdam van maken,

ik zeg, doe eens gek..

(dat doe ik ook al de hele week, haha)

Hoe dan ook, ik wens je een heel fijn weekend,

-X-

Book days..

Al dagen was ik bezig om de komst van de boeken

en vooral het inpakken ervan aan het voorbereiden.

We vouwden doosjes, bestelden leuke zakken,

de printer draaide overuren voor de kaartjes die er bij 

moesten, en gisteren was het dan zover..

Om een uur of 10 zouden ze bezorgd worden,

ware het niet dat we om half 11 gemaild werden

door iemand van de uitgever, dat de chauffeur 

vlak bij ons was geweest, aan het begin van de dijk,

maar weer rechtsomkeer had gemaakt.

Er staat namelijk een bordje dat er geen vracht-

wagens in mogen, niet dat iemand zich daar

ooit iets van aantrekt, maar hij wel..(brave man)

Daar zaten we dan, in gedachten zag

 ik de man met zijn wagentje steeds verder weg rijden,

dwalend door het land (met mijn boeken!)

Na een eindeloos heen en weer gebel, we moesten

de boeken echt hebben, anders zou het zorgvuldig

gemaakte tijdsplan als een kaartenhuis ineenstorten.

Uiteindelijk wilde de chauffeur wel omdraaien

en kwam lopend de dijk op met de boeken op een karretje..

Het is een wonderlijke ervaring Zoveel van je eigen

boeken tegelijk, ik signeerde ze allemaal,

ik heb het niet op naam gedaan, daar was werkelijk 

geen beginnen aan, ik deed een 'algemene signering'

zoals iemand zo mooi vroeg op het opmerkingen,

formulier, ook signeerde ik de boeken die niet

net gesigneerd moesten worden, ohoh, 

maar ik deed alles met potlood, dus je kan 

het gewoon uitgummen, als je wil :-)

Ik pakte in, P printte de adresstickers en stuurde 

mij de pakbonnen voor alle extra bestellingen

die mee moesten, het was een chaos, en mocht

er iets ontbreken aan je pakje, of de verkeerde kaart

zit er bij, laat het even weten, dan stuur ik het na..

Ik deed mijn uiterste best of zoals wij zeggen,

we werkten ons de takke, geen idee waar dat vandaan

komt, en om half 5 konden alle boeken, ingepakt

en wel naar de sigarenboer, waarvan ik je de 

krachtterm zal besparen die hij uitriep toen hij zag 

wat er allemaal ingescand moest worden vlak 

voordat de postwagen ze op zou halen :-)

Volledig gesloopt stortte ik daarna op de bank,

maar wel tevreden dat het gelukt was of genageld

zoals ik zei, maar volgens P (die je als een soort

geest in de deuropening ziet, al sjouwend)

was dat dan weer geen echte uitdrukking..

Maakt allemaal niet uit, we namen deze berg,

en vandaag ga ik naar Handmade heaven om

de winkel te versieren voor het feestje zondag..

Oja, mocht je op het feestje komen, ik ben die 

vermoeide, vrouw met wallen en het grijze haar, 

met een ietwat verwilderde blik in haar ogen

die achter de tafel hangt met een potlood in haar hand,

haha, dan weet je dat maar!

Ik wens je een fijne dag

-X-

Lov-ing wool

Donderdagmiddag ging P. naar mijn uitgever,

hij neemt mijn zaken waar over mijn boeken,

ik kan prima een gesprek hebben over inhoud,

een nieuw idee, dat soort dingen maar zodra er iets 

is wat gaat over contracten enzo, ga ik op blanco..

Ik ben totaal niet zakelijk en wat meer is ik vat alles

persoonlijk op dus ik ben geen goede onderhandelaar..

In de auto belde hij even, hij had het nieuwe boek 

bij zich, oooh fijn, maar hij stond in de file, aaah..

Hij deed uren over het stukje Utrecht-Amsterdam,

maar eindelijk was hij er dan met het boek..

Dat is altijd een heel gek moment, ik heb er 8 

maanden aan gewerkt en mee geleefd.

Ik bekeek alle foto'd honderden keren, schreef teksten

opnieuw, dus ik ken elke centimeter, wat zeg ik,

elke millimeter ervan en toch is het anders,

ik moet er altijd even aan wennen, tot me nemen..

Het is bekend en toch ook weer niet, het is vooral

niet meer iets waar ik mee bezig ben, maar een feit.

Keuzes zijn gemaakt en ik kan er niets meer

aan veranderen, nu gaat het de wereld in,

en mensen vinden het leuk, of niet, ze kopen het

of laten het liggen, gaan er iets uit maken,

of denken het zal wel..

Wat men (wie is Men eigenlijk:-) er ook van vind,

dit is wat ik gemaakt heb, met alle liefde, aandacht

en tijd die ik had (en al het geploeter wat je niet ziet)

Ik laat het boek gaan, ik hoef er niet meer 

aan te denken, dat heb ik allemaal al gedaan, haha.

Nu heb ik ineens (nu ja, ineens) een stapel,

een eigen stapeltje boeken hoe leuk is dat!

Binnenkort volgt er nog wel een give-away 

maar ik heb er zelf ook nog maar eentje in huis,

ze worden morgen pas uitgeleverd.

Nu volgt er een drukke week, ik moet alle 

bestellingen inpakken en signeren, dat zijn er 

vele malen meer dan ik gedacht had, bedankt,

als je een boek bestelde, heel erg fijn.

Daarnaast moet het hele boekenfeestje nog georganiseerd,

ik ben natuurlijk geen beroemdheid, voor wie

alles geregeld wordt, ik regel

het zelf en dat is echt veel werk, ik weet dan

ook niet of ik eraan toe kom om elke dag 

een blogbericht te maken, ik zal zien hoe het loopt.

Ik wens je een fijne dag

-X-

2500 pictures..

Voor mijn nieuwe boek maakte ik ongeveer zo'n 

2500 foto's waarvan er uiteindelijk ongeveer

250 gebruikt zijn, ik heb ze niet geteld maar dat 

is een schatting, misschien is het iets minder.

Het is allemaal nieuw werk, niets ervan werd 

al eens ergens geplaatst (net als de zelfmakers)

Het klinkt veel die foto's maar toch heb ik niet in het

wilde weg plaatjes geschoten, sommige zijn gearrangeerd

zoals deze met de wol, genomen in Frankrijk.

Judith en ik hebben het keukenkastje leeggehaald

en we zijn er een uur of wat mee bezig geweest,

toch heeft deze het boek niet gehaald..

Net zo min als deze..elke keer nadat ik een aantal

foto's had gemaakt zette ik deze op mijn pc of laptop,

dan maakte ik al een eerste keuze, alles wat ik 

op het eerste oog niet mooi vond qua compositie

of belichting ging er meteen uit.

Ik maakte dan meteen mappen aan, zeker door en 

een twijfelmap, soms moet je een foto later nog 

eens bekijken, en zie je er toch wel iets in..

Een goede foto (althans wat ik een goede,

of passende foto vind) hoeft niet altijd helemaal

gestyled en bedacht te zijn, ik maakte er vele,

zeker in Turkije, van dingen die ik onderweg

tegen kwam, het was gewoon toevallig dat

mijn oog er op viel..

Zoals deze, van een stapel sjaaltjes op de markt,

met een rand Oya, zoals het fijne haak- en naald werk.

(ook niet geplaatst in het boek)

Na een aantal maanden had ik een eindeloze

hoeveelheid foto's, zowel in de Zeker-als de twijfelmap.

Dan begint het grote tellen, eerst reken ik uit,

naar aanleiding van de hoofdstukken en de zelfmakers,

hoeveel foto's ik ongeveer nodig heb, zoveel per 

zelfmaker, zoveel vrij werk, het is een eindeloze puzzel.

Als ik daar uit ben, selecteer ik foto's uit

en nog eens en nog eens, dan ga ik weer tellen.

Dan is er natuurlijk een paniek-moment dat ik denk

dat ik veel te weinig Goede foto's heb..

Het grootste gedeelte kon ik niet overmaken,

want die zijn genomen in Turkije en Frankrijk..

Anderen wel an dat deed ik dan, voor 1 zelfmaker,

maakte ik wel 200 foto's maar het was steeds niet goed,

en aah het moment dat ik ze dan bekijk en De foto

zit erbij, zo'n opluchting..

Vervolgens stuur ik alle foto's naar mijn zoon Daan,

die ze bekijkt op techniek, belichting en compositie,

dan vallen er weer een heleboel af.

Daarna maak ik alle mappen per hoofdstuk en zelfmaker

aan die dan naar Casper de vormgever gaan.

Die maakt weereen keuze en dan komt de eerste opzet van

het boek, altijd een spannend moment als ik dat krijg..

Ik geef dan de eerste veranderingen aan, die foto niet,

de foto van pagina 34 naar 78 dat soort dingen.

Na de tweede versie ga ik er dan nog eens met 

een redacteur door heen en worden de laatste 

wijzigingen aangebracht..

En dan zijn de keuzes gemaakt en hoop ik werkelijk

dat het de goede zijn en dat iedereen het mooi vind..

De mensen die het gezien hebben en ook de uitgever

is/zijn heel enthousiast; echt je beste werk ooit,

maar ik vind het toch nogal spannend allemaal..

Over ruim 2 weken komt het boek van de drukker,

ik hoop dat het goed wordt ontvangen,

ik heb werkelijk mijn Uiterste best gedaan,

op de toppen van mijn kunnen gepresteerd,

en ik ben er best een beetje trots op :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

About the cover and lots of emails..

De afgelopen week heb ik uren en uren achter

mijn pc gezeten, ik maakte een opdracht voor 

het Flow zomerboek, ik verfijnde mijn Photoshop 

vaardigheden en bestudeerde de laatste proef van

Lov-ing wool, mijn nieuwste boek.

Dat gaat dan over dingen als, op pagina 63 staat

nog een randje wat er af moet, bij dat patroon

staat 72 steken, moet dat geen 74 staan, ohoh :-)

Bovendien mailde ik eindeloos heen en weer

met Casper over de cover van het boek.

Of eigenlijk beter gezegd de achtercover en de flappen

van het boek, je weet wel die er zo aan vast zitten

en die je om kunt vouwen..

We kwamen er gewoon niet uit, dit is de foto die ik

maakte voor de achterkant, maar de tekst paste 

er gewoon niet op (ik dacht boven de tekst 

en dan daar onder het ISBN nummer en het logo

van de uitgever, maar dat lukte niet..)

Het kwam ook wel een beetje door mij want ik had 

bedacht dat het leuk zou zijn als er wat recenties

van lezers achterop zouden staan (hele lovende 

natuurlijk, dat begrijp je, haha)

Maar het werd zo proppen dat het niet meer te

lezen was, dus we stuurden elkaar mailtjes waarin 

dan dingen in stonden als; als je nu de foto van 

de voorflap op de achterkant zet en dan de halve

foto van de achterkant op de voorflap dan kan de 

voorflap naar...het werd steeds ingewikkelder,

en uiteindelijk begrepen we het zelf niet meer

en na 7 versies zijn we pas 's avonds gestopt..

Om 3 uur in de nacht wist ik het ineens, er moet

gewoon een hele andere foto op de achterkant..

(voortschrijdend inzicht noemen ze dat, het was

jammer dat ik het niet om half twee

in de middag al op dat punt was gekomen)

Anyhow, of zoals mijn zoon Daan altijd zegt,

anyhoe, we zijn er uit, met de nieuwe foto

lukte het in een keer, daarnaast heeft de uitgever

het goedgekeurd, ook altijd even spannend..

De andere foto's van dit blogbericht, zijn foto's 

die het boek niet haalden, kan je nagaan hoe mooi het

boek is geworden, haha, grapje, maar ik vind wel

dat dit mijn mooiste boek ik geworden, als ik er naar

kijk denk ik Jee heb ik dat gemaakt op mijn eentje,

echt waar, hoewel het natuurlijk een beetje gek is

om te zeggen.

Ik heb op de toppen van mijn kunnen gewerkt

aan dit boek, 8 maanden lang, ik had het 

niet beter gekund, echt waar niet..

En oh, wat misschien wel leuk is (hoop ik)

vanaf volgende week kan je via mijn webwinkeltje

(het komt eraan!) intekenen op een gesigneerd

exemplaar, het boek komt 12 april uit en 

dan gaan we het verzenden...

Ik wens je een fijne dag

-X-

About books

In het kader van het grote onthaasten,

heb ik 3 dingen toegevoegd aan mijn schema,

dat klinkt alsof ik nog meer druk op mezelf heb gezet,

maar dat is niet het geval, ze zijn gericht op ontspanning..

Ik fiets elke dag een uur (de wind door het hoofd),

ik doe een uur mindfulness (voor de focus en kalmte)

en ik mag van mezelf een uur per dag lezen.

Ik las altijd wel voordat ik naar bed ging even, 

maar nu ga ik schaamteloos op de bank liggen 

midden op de dag of wanneer ik daar zin in heb :-)

Dus ik lees in eens zoveel dat ik wel een boeken-

rubriekje kan beginnen..

Met heel veel plezier las ik in Wenen, Zuiverheid van

Jonathan Franzen, echt geweldig vond ik het over 

een meisje op zoek naar familie en afkomst.

Hoewel Dries, lezer van het eerste uur van mijn blog

het eerdere boek van Frentzen, Vrijheid veel beter vond,

vond ik ook prachtig, maar beide een aanrader.

Nu ik zo aan het typen ben zie ik dat het maken

van een boekenrubriek nogal veel tekst kost,

dus ik zal er nog eentje noemen en dan ga ik

volgende week wel weer ergens verder..

Van de week las ik Een circus van schimmen

van R.J Elroy, ondanks de wat ongezellige titel

en ook de kaft vond ik niet erg aantrekkelijk

werkelijk een intelligent en mooi boek,

over een FBI agent in de jaren 50, die een 

moord onderzoekt, daardoorheen loopt zijn

persoonlijke verhaal..

Ben je er nog? dan wens ik je een hele fijne dag

en boekentips zijn natuurlijk altijd welkom.

-X-

Leaving my little wool planet..

En ik kan het bijna zelf niet geloven, maar het is af,

het soort van wolboek!

Het voelt een beetje gek dat iets waar je 7 maanden,

zo ongeveer dag en nacht mee bezig bent geweest,

daadwerkelijk, maar ook in gedachten, het zoemde

altijd mee ergens op de achtergrond, nu klaar is.

Waar ik vooral erg blij mee ben is dat alle patronen,

min of meer foutloos waren, bij het vorige boek was ik 

vier dagen alles te herstellen, er waren zoveel fouten,

dat ik het zelf eigenlijk niet meer begreep..:-)

Daarom had ik het deze keer van meet af aan 

anders aan gepakt en het heeft gewerkt, pfff

(ik word nog eens een ervaren boekenmaker, haha)

Ook alle sfeerstukjes om het zo maar te noemen

zijn prima en zo ook alle foto's en tekeningen.

Als je zo lang alleen aan iets werkt is het moeilijk

om te beoordelen of dat wat je doet goed is,

ik zat maandenlang op mijn eigen (wol)planeetje

en ik had echt plezier daar, maar ik kan dan 

op den duur niet meer zo goed beoordelen of 

anderen het leuk vinden wat ik aan het doen was..

Maar eind goed al goed, en ik ben blij,

ook al is het bijna jammer dat ik mijn gezellige

warme-wol-planeetje moet verlaten..

Dus ik ga eens even bijkomen van de wervelstorm

aan gebeurtenissen van de afgelopen weken.

Ik denk dat ik maar eens een een breiwerkje op pak,

gewoon voor de lol, zonder te tellen, notities te maken 

en al, ja, daar heb ik zin in...

Ik wens je een goed weekend

-X-

Special day & a bad picture

Dit is een bijzondere dag, ik heb er maandenlang

naar toe gewerkt, om precies te zijn een maand of 7.

Het begon met een idee wat ik vertelde aan mijn 

uitgever en na hun enthousiaste reactie, begon ik wat 

dingen op te schrijven, uit te proberen..

En zo langzamerhand kreeg het hele idee voor een boek

over wol vorm, hoewel het hele concept wel is 

aangepast na een tijdje omdat wat ik mijn hoofd had

toch praktisch onuitvoerbaar leek 

(daar heb ik wel eens vaker last van, haha)

Dus ik haakte, breide, borduurde zo'n 6 uur per dag

een maand of 5 aan een stuk, ik tekende, rekende..

ooh die patronen kloppend maken, jee wat een werk.

Ik maakte honderden foto's in Turkije, Frankrijk en 

hier thuis op een klein tafeltje en een losse witte deur,

die ik in de woonkamer had gezet, omdat ik nergens

een stukje witte wand heb. (ik heb hier een paar

vierkante meter om te werken, bovendien maar 1 raam,

dus ik wachtte uren en uren op het juiste licht)

Tenslotte schreef ik het hele boek aan elkaar,

de teksten zijn al door 4 mensen gelezen en 

ze zijn heel erg enthousiast (pfff)

Vandaag komt een redacteur om alles te bekijken,

en als het goed is, dat hoop ik wel, er is geen tijd

noch energie meer om het opnieuw te doen,

gaat al het werk het volgende week naar Casper Boot

van ontwerpbureau Zilverblauw om er een boek 

van te maken, hij gaf Vive la vie ook al vorm

en ik ben ervan overtuigd dat het mooi wordt.

Dus ik kijk snel nog even alles na, niet dat ik nog wat

kan veranderen, en ik hoop dat alles goed

zal worden ontvangen..

Ik wens je een fijne dag

(ik zie nu dat de foto helemaal niet scherp is, 

nu ja, de boog kan niet altijd gespannen staan ;-)

-X-

Cover-things and how we chose one..

Afgelopen vrijdag was de uitgever hier, samen met 

de brandmanager (ha) en een redacteur,
hoewel ik ze al vele malen heb ontmoet,

 word ik er toch altijd een beetje zenuwachtig van..

Het voelt ook altijd een beetje onwerkelijk om 

dat zo te zeggen, alsof het niet echt over mij gaat..

Maar goed, ze waren hier om te bespreken welke cover

het moet gaan worden voor het nieuwe boek.

Die heb ik natuurlijk allang gezien, sterker nog,

ik bedacht hemzelf, maar er waren wat varianten en 

bovendien was hij in eerste instantie helemaal afgekeurd.

Om te voorkomen dat het net zou gaan als de 

vorige keer; eerst werd deze coverfoto (hierboven)

gekozen en zo ongeveer een week voordat het 

boek naar de drukker ging, vond ineens niemand

hem meer leuk, oh, dat was een gedoe..

besloten we nu er samen Goed over te praten..

Het lastige is met foto's (dit is een bijvoorbeeld een foto

die mijn vorige boek niet haalde)

en dus zeker ook met covers,

dat iedereen een andere mening/smaak heeft.

Dus aan hoe meer mensen je het vraagt, hoe moeilijker 

het wordt, de een vind roze letters mooi, de ander zwart,

de volgende wil die uitsnede van de foto, de ander

vind het leuk maar dan met een andere jurk..

Ik stuurde de verschillende covers op, naar een aantal

mensen die ik hoog heb zitten op ontwerpgebied,

en ook zij vonden allemaal iets anders.

Ook bij de uitgever werden ze goed bekeken,

met name door de verkoopafdeling, zij moeten het

goedkeuren, zij waren unaniem..(gelukkig)

Dus het is uiteindelijk de cover geworden 

die ik als eerste maakte, de letters zijn een compromis.

Wel, dat is een hele opluchting, en een rede 

voor wat slingers (pff) want nadat de cover aanvankelijk

werd afgekeurd en ik al een soort van schrikbeeld had

dat het helemaal opnieuw moest..

(het was echt heel veel werk en het viel niet mee om 

de foto's hier in mijn kleine huisje te maken en dan 

wil ik het nog niet eens hebben over het wachten op 

het Juiste licht..)

Nu deze hobbel is genomen kan ik het boek gaan afmaken,

ik moet nog een projectje of 4 maken, schrijven en 

behoorlijk wat foto's maken, mocht je een tip hebben

voor een goed locatie dan hou ik me aanbevolen.

Ik wens je een hele mooie maandag

-X-

ps.ik kan de cover natuurlijk nog niet laten zien,

wel kan ik zeggen dat mijn dochter Judith er op staat..

Colouring book..

Lang geleden zat ik een blauwe maandag op de 

lerarenopleiding tekenen, dat deed ik in 

combinatie met het vak textiele werkvormen.

Dat vond laatste ik heel erg leuk maar het tekenen,

ohoh, wat ingewikkeld vond ik dat..

Ik hield wel van tekenen zomaar voor jezelf en wat 

er zoal in mij opkwam, niet om te leren hoe je een 

ander bijvoorbeeld een paard kan leren tekenen.

Uiteindelijk ben ik gestrand op het vak Artis,

wat zoveel inhield als het 4 uur per weken tekenen 

in de dierentuin, aah gek werd ik ervan, die dieren 

liggen ook nooit stil (kan je ze niet kwalijk nemen, hoor)

Aan het einde van de les werden de tekeningen verscheurd

die niet goed waren (echt waar) je had er zo'n 50 nodig,

ik geloof dat ik er niet meer dan drie had..

Ik verliet de opleiding en heb jaren niet meer getekend

(ik had toch wel een teken-deukje opgelopen)

Wel begon ik op een gegeven moment weer

poppetjes te tekenen voor mijn kinderen en nog 

veel later voor mijn blog (dat was spannend ..)

Ik heb het plezier weer helemaal teruggevonden,

en met enig trots laat ik de dummy zien van mijn kleurboek.

(of eigenlijk is het een soort enveloppe met tekeningen)

Het moet nog naar de drukker en pas in september

zal het in de winkel liggen maar ik heb het gevoel

dat er weer een cirkel rond is op deze blauwe maandag ;-)

En oja, er zit ook een kleurplaat in van een dierentuin

met mijn eigen onbeholpen dieren, haha,

gewoon omdat ik er zin in had...

Ik wens je een fijne dag, en als je iets prettig vind om te 

doen, laat je dan nooit door een ander zeggen 

dat het niet goed is, doe gewoon wat je fijn vind!

-X-