dinsdag 17 april 2018

De achterzijde van de mooie plaatjes..


Natuurlijk weet ik niet of het zo is, maar het lijkt mij dat 
achter alle mooie plaatjes op de social media, een
verhaal schuilt wat misschien veel minder fraai is dan 
doet vermoeden, maar misschien ook wel niet, misschien
bestaan er echt wel perfecte levens, zonder problemen
van welke aard dan ook, ik gun het werkelijk iedereen..
Sommige dingen zijn ook lastig om te delen en waarom 
zou je ook, je hebt natuurlijk geen idee wie het leest
of meekijkt en vooral wil je natuurlijk niet onder doen
 voor een ander of zielig gevonden worden (oh gruwel)


Gisteren plaatste ik een klein oproepje op mijn stories
van Instagram en op Twitter, niet dat ik enige reactie 
kreeg hoor, maar het was in het kader van; je probeert
nog eens wat en een balletje kan raar rollen.
Ik deed dat omdat P. eigenlijk op zoek is naar werk,
nee, niet eigenlijk, hij is hele dagen op zoek en dat 
al twee jaar, honderden solliciaties, de één na de ander.
Het levert niks op, niet dat hij geen goede opleiding
heeft, hij is econoom, of te weinig ervaring, maar zodra
zijn leeftijd (dik boven de 50) ter sprake komt is het klaar.
Dit hele gedoe levert achter de schermen flink wat 
spanning op, zo nu en dan, het huisje is nogal klein
om hele dagen samen in te zitten, daarnaast zou wat extra
inkomen heel fijn zijn, niet dat ik me arm voel hoor,
helemaal niet, ik tel mijn zegeningen.
We mogen van mijn broer in dit huisje wonen, 
op een plek die eigenlijk kilometers boven onze stand is,
normaal zouden we hier echt nooit kunnen wonen.


Laatst kochten we een andere auto, die hebben we nodig
om naar mijn moeder te gaan, hij kostte niet meer
dan de prijs van een aardige fiets, maar hij rijdt (voorlopig:-)
Verder heb ik geen spullen nodig, ik heb er geen verlangen
naar, noch de plek om het op te bergen.
We zijn al twee jaar niet op vakantie geweest, mijn reisjes
naar Wenen betaalde mijn zoon en zijn vriendin (lief!)
maar fietsen in en buiten de stad is ook fijn.
Kleding is overal tweedehands te vinden, dus wij redden 
het wel, ik heb voor hetere vuren gestaan.
P. geeft tegenwoordig wat bijles, wiskunde en economie
en doet voor wat mensen de administratie, dus ik dacht
ik vraag eens of er ZZPers of kleine zelfstandigen zijn voor
wie hij dat zou kunnen doen (hij is niet op de social media)
Ik voelde me een beetje bezwaard, want het lijkt wat af te
steken, tegen al die mooie plaatjes, maar soms kan het me
ineens zo overvallen deze hele situatie en ben ik in tranen..
Maar de volgende dag denk ik Hup en ga ik weer verder,
we hebben een prachtig dak boven ons hoofd, we hebben
te eten en vooral Goede Moed..

Ik wens je een fijne dag
-X-

18 opmerkingen:

  1. Je hebt gelijk dat je het deelt, je weet maar nooit hoe een balletje kan gaan rollen. Veel succes en liefs, Madeleine

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Herkenbaar, soms, en eigenlijk best vaak, is het te veel of te zwaar om op te noemen. Af en toe een uurtje huilen en gelukkig goede vriendinnen met wie je samen kunt lachen om jezelf en alle problemen. En dan weer kop op. Sterkte!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ieder huisje heeft zijn kruisje en dat geldt vast ook voor ieder blog! Ook ik deel alleen de leuke dingen. De minder aangename dingen vertel je niet zo snel. Maar tel je zegeningen! Je bent ontzettend getalenteerd en ik weet zeker dat veel mensen erg genieten van de blogjes die je post. Fijne dag, Marie-Louise

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Goed idee er wel over te schrijven. Ik ken dat soort zorgen..... Ik denk dat er best wat mensen zijn die hulp bij financiën kunnen gebruiken. Al die zzp-ers die jou volgen!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Oh ...ik volg die stories eigenlijk nooit zo. Plaats wel zelf, maar kijk ze niet veel (hihi anders ben ik de hele dag bezig op IG). He wat vervelend allemaal hoop dat jullie je weg erin vinden. Ik zou het niet zo weten...jammer had je graag geholpen. Liefs Lin

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Ik vind t juist goed om ook de minder mooie kant te lezen. En wie weet levert t jouw vriend werk op. Ik duim, vanuit Maastricht. ���� Groet, Mariëtte

    BeantwoordenVerwijderen
  8. Ik heb je vraag in elk geval geretweet, wie weet wat het oplevert. Misschien nog eens doen met wat hashtags zoals #belastingaangifte en #btw erin, dan lezen ook mensen het die jou niet volgen maar die op die hashtag zoeken? Het is maar een tip ;)
    Succes hoe dan ook!! Alsmaar werk zoeken en niet vinden is niet leuk. Hou de moed erin, en HUP! (Is de HUP-club nog actief eigenlijk?! :))
    Xx Tink

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Achter elke voordeur zit een ander verhaal, natuurlijk is dat niet altij rozengeur en maneschijn. Maar ik heb niets te klage. Ik waardeer je openheid en hoop dat het je geluk brengt. Mijn motto is altijd: Delen is helen. Daarmee bedoel ik dat je je verhaal moet delen, pas dan kunnen mensen je helpen. Ik wens je oprecht geluk, groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
  10. Ook de 'andere kant laten zien maakt je blog alleen maar nog mooier. Oprechter en ook herkenbaarder denk ik. En het zou mooi zijn als het ook nog wat op levert. Mooi en niet meer dan terecht. Je hebt nu eenmaal veel mensen die met veel plezier je beslommeringen lezen, waarom daar dan niet ook gebruik van maken. Helemaal als het een win-win situatie op kan leveren waarbij 2 partijen geholpen kunnen worden. Daar duim ik dus voor.

    BeantwoordenVerwijderen
  11. Econoom gezocht bij vno ncw in den haag

    BeantwoordenVerwijderen
  12. Dat van die honderden sollicitatiebrieven is herkenbaar, als 50-plusser heb ik door de dames en heren van de HR-afdelingen duidelijk afgeschreven. Over schrijven gesproken, een afwijzing schrijven is vaak te veel moeite en niets laten horen lijkt de norm.

    BeantwoordenVerwijderen
  13. Helaas heb ik geen tips, maar ik kan me wel voorstellen dat het erg vervelend is, vooral ook omdat het zo onzeker is. Goed van P. dat hij toch ook de 'kleinere klusjes' aanneemt, dat toont wel wilskracht. En goed van jullie dat je toch geniet van de kleine dingen.

    BeantwoordenVerwijderen
  14. Wat vervelend dat voor niets zo je best doen een baan te vinden. Ik herken dat van mijn significant other. Ook al jaren aan het solliciteren, net werken, maar het levert niet veel op. Heel frustrerend als je ondertussen al bijna 60 bent geworden en je toch nog een aantal jaren verder moet. Houdt de moed er in, misschien keert het tij nog een keer. Zet je vraag en een cv overal wat je maar verzinnen kunt, wie weet wat er dan nog gebeurd.

    BeantwoordenVerwijderen
  15. Leeftijddiscriminatie mag niet maar komt helaas voor. Mijn man maakte hetzelfde mee. Hij is weer aan het werk. Een vriend van ons is ook twee jaar thuisgeweest en sinds een paar weken ook weer aan het werk. Blijf hoop houden!

    BeantwoordenVerwijderen
  16. Zo herkenbaar je verhaal, hier dezelfde problemen en nog meer....alsof we tweederangs burgers zijn!

    BeantwoordenVerwijderen

Met dank voor je reactie (thank you for your thoughts)