A day out

Al een tijdje wilden wij eens naar de Verbeke foundation

mijn zoon Daan was er ooit en vertelde er over.

Ik dacht dat het leuk was om het te combineren

 met een rommelmarkt, dus ik plande zorgvuldig een route.

Toen we eenmaal bij de rommelmarkt in de buurt 

van Antwerpen aankwamen was er niets te zien,

ja, er was van alles te zien, maar geen kraampjes 

met de door mij zo verlangde rommel...

Ik had alles goed gepland, ik had alleen niet naar 

de datum gekeken, ohoh, vervolgens begon ik 

te mopperen, en ah wat stom te zeggen..

P. is altijd een stap verder want hij googelde even

en hij had zo een ander gevonden..

Soms wou ik dat ik ook zo was, niet denken en 

vooral blijven hangen in de teleurstelling, maar

gewoon ok zeggen en fluitend verder gaan..

Dus wij vonden de rommelmarkt en daarna reden 

wij door het Vlaamse land naar de Verbeke foundation.

Het is een groot terrein, enigszins wild en niet helemaal

aangeharkt (daar hou ik van, een beetje rafelachtig)

Er staan fantastische grote hoge kassen met een aantal

strandbeesten van Theo Jansen erin, die ik wel kende

van de foto maar nooit in het echt zag.

Eigenlijk moet je ze natuurlijk in beweging zien,

maar de constructie bekijken was ook al heel mooi..

We wandeleden wat door het grote park wat erbij ligt,

en overal staan kunstwerken, ook liggen 

er aan het meer wat bijzondere onderkomens,

waar je, zoals ik begreep kunt logeren, het ei, met

uitzicht op het meer vond ik de mooiste..

Kortom, het was een heerlijk uitje, en ik kan 

het je echt aanbevelen, ook voor kinderen

is het leuk, het park/terrein ligt niet zo ver van

Antwerpen af, maar ook via de Westerschelde tunnel

ben je er ook zo, mocht je uit die hoek komen.

Omdat je in een uurtje of 3 wel gezien hebt,

en je wil er een dagje van maken, zou ik zeker even

kijken of er niet ergens in de buurt een rommelmarkt is.

De Belgische rommelmarkten zijn een belevenis,

en ze hebben weer eens wat andere spullen dan hier.

Je moet dan natuurlijk wel even de datum checken ;-)

Ik wens je een stralende dag

-X-

A happy present and some art

Allereerst natuurlijk hartelijk bedankt voor 

alle reacties, ik weet natuurlijk ook wel

dat ik dit probleem niet ga oplossen en ook dat ik

 absoluut niet de enige ben die hier mee te maken heeft...helaas..

(maar het lucht wel op er af en toe iets van te zeggen)

Maar naast de keerzijde van het online leven

zijn er natuurlijk ook heel veel leuke

(het gaat om de balans, nietwaar ?:)

Zo volg ik al een tijd Kristina en Jason van

  Inaluxe via haar blog en ook via Instagram, 

ik heb grote bewondering voor hun werk.

Dus toen ik op een gegeven moment een reactie van hen

zag staan onder een van mijn foto's, dacht ik even ooh..

Er stond zoiets van wat een leuk vintage schriftje,

waarna ik zonder er bij na te denken terug typte 

dat ik het wel naar haar op wilde sturen, als ze dat leuk vond.

Dat vond ze, en we wisselden adressen uit.

Dus ik pakte het schriftje in of eigenlijk maakte ik er 

een heel pakket van, vintage plaatjes, kaartjes noem maar op.

(Ik denk dat ik een beetje overdreef, misschien, maar 

ik vond het zo leuk hen iets te geven)

Daarna hoorde ik weken langs niets,

het pakje moest dan wel helemaal naar Australie

(ik zit hier eindeloos te proberen met die trema op de e

maar het lukt me niet, ik zal het toch eens moeten oefenen)

Ik stel me zo voor dat het per postkoets en stoomboot gegaan is..

Maar uiteindelijk kreeg ik een berichtje dat ze het hadden ontvangen.

Ze waren er erg blij mee: of zoals Kristina zei:

Jason deed een radslag van plezier (haha)

Maar wat nog veel fijner was, dat ik een paar dagen later

een pakje van hen kreeg, met een lieve kaart en

twee originele Inaluxe prints, joehoe!

Ja, laat ik deze week afsluiten met Joehoe,

zo'n weekend wens ik je ook, waarvan je achteraf zeg

ja dat was echt een joehoe weekend ;)

Ik ga straks naar een expositie van mijn zoon Daan

die hij samen met anderen heeft in galerie Rianne Groen

in Rotterdam. (trotse moeder spreekt)

-X-

Hello Monday

Het was een fijn weekend,

precies zo als ik in gedachten had..

(behalve mijn ergernissen over de verwarming

die het weer niet goed doet )

 Wij gingen naar de Vintageloods,

waar ik een afspraak had met de bijzonder charmante Esther,

om te kijken of wij in de toekomst

iets voor elkaar kunnen betekenen..

Wij werden daar heel vriendelijk ontvangen,

met koffie, een lach en heerlijke perentaart

(P. was meteen helemaal om, dat begrijp je ;)

Zij zitten daar in een gedeelte van 

een prachtige oude fabriek

vol met vintage kasten, stoelen, krukjes

dat soort dingen, ik vond het fantastisch..

We bespraken de mogelijkheden

en maakten wat afspraken

(zodra ik precies weet Hoe en Wat,

zal ik het laten weten, wat mijn plan is)

Ik kreeg deze mooie kleine flesjes kado,

bedankt Esther..

(de bloemetjes maakte ik gisteren zelf,

gewoon voor de gezelligheid)

En wij vervolgden onze weg

naar de van Nelle fabriek waar een tentoonstelling

te zien was in het kader van Art Rotterdam..

De vrijkaartjes daar voor kregen we van mijn zoon Daan,

ze waren zo mooi

dat ik ze graag wilde bewaren

maar bij de ingang werden ze Zo door midden gescheurd (ach)

(de groenige kaart boven op de foto)

Ik keek mijn ogen uit

voornamelijk naar de mensen die er rond liepen,

de één nog hipper dan de ander,

het was fascinerend 

(volgens P heb ik ook nogal de genante neiging

mensen aan te staren..:)

Natuurlijk bekeek ik ook de kunst,

mooie dingen, ontroerende

zoals deze hele kamer vol met pastfotootjes

en versleten uurwerkjes,

de titel was zoiets als gevangen in de tijd, prachtig..

maar ook hele lelijke dingen (in mijn ogen)

en werken die ik gewoon niet begreep..

En zoals ik al zei in mijn vorige bericht

heb ik ook zitten breien, uren lang,

kijkend naar de schaatsende vrouwen..

Kortom het was fijn..

nu is het Maandag, en heb ik mijn welbekende

opstart-probleem, dus ik zet nog een keer koffie

en zeg ik Hup Ingrid

(en tegen alle Hup-club leden, die het nodig hebben;)

ik wens je een fijne dag

-X-

Was sagt die Glucke & Christo in Oberhausen

allereerst hartelijk bedankt,

voor alle lieve bemoedigende berichtjes gisteren,

op mijn zorgen-post,

ik ben blij om te horen dat ik niet de enige ben,

hoewel dat in dit geval

misschien een beetje gek is om te zeggen,

want ik gun natuurlijk iedereen,

een goede nachtrust en zo weinig mogelijk zorgen,

maar vooruit, je begrijpt wat ik bedoel..

na mijn zorgelijke post,

bedacht P dat het misschien wel fijn zou zijn,

om eens even iets heel anders te doen,

hij wilde graag naar een tentoonstelling

 van Christo in Oberhausen,

mijn eerste reactie was Duitsland, veel te ver,

waarbij ik even vergat dat je hier bij Arnhem Zo bij de grens bent

(ik rekende, gek genoeg, nog vanuit Zeeland..)

en dan had hij onderweg nog een floh-markt gevonden,

die overigens erg grappig bleek,

ergens op een winderig parkeerterreintje,

het enige wat ik kocht was dit boekje..

de tentoonstelling was in een oude gashouder,

op zich al een prachtig gebouw,

daarin had hij een soort van stoffen luchtballon geplaatst,

waar je ook in kon..

het was werkelijk een bijzondere ervaring,

zo prachtig..

ik heb geen idee hoever Oberhausen ligt

voor jouw gevoel, of in werkelijkheid,

maar mocht je in de gelegenheid zijn,

kan ik je het absoluut aanraden

(de tentoonstelling is nog tot December)

en oja, speciaal voor de foto,

ben ik op een akelig krakend loopdingetje gaan staan,

ongeveer een meter of 6 hoog,

ik had meteen knikkende knieën

(hoogtes en ik dat combineert niet zo goed)

en de 2de oja,

misschien wil je nog wel weten wat moeder-kip

van het boekje tegen haar kuikens zei?

ze zegt; ren toch niet zo wild in het rond,

doe het rustig aan,

anders word je moe en zal je niet groeien

(vrij vertaald dan, mijn Duits is niet zo goed)

&

met deze wijsheid stuur ik mijzelf en jullie

de nieuwe week in..

fijne dag

-X-

Mail, art & a very Special give-away...

laatst vroeg ik een keer of

er misschien mensen waren die mij een kaartje wilde sturen

voor mijn verjaardag,

wel die zijn er,

de allerliefste wensen, de leukste kaartjes,

gezellige kleine kadootjes...

ik heb me in geen jaren zo jarig gevoeld,

al een hele week lang,

en ik ben pas volgende week jarig,

(kan je nagaan...)

bedankt daarvoor!

afgelopen weekend waren wij in Rotterdam,

om wat tentoonstellingen te bezoeken 

wij gingen onder andere naar de Raw Art fair,

waar het om 3 uur 's middags Zo druk was

dat we er meer niet in konden

maar 's avonds om een uur of 6 kon dat wel,

het was fantastisch,

prachtige locatie, een oud pakhuis aan het water,

bijzondere dingen gezien

heerlijk, zo'n dagje kunst kijken,

(en mensen, oh ja, de meest bijzondere mensen)

daar doe je mij een groot plezier mee,

dus daarom vond ik het extra bijzonder

dat ik een mailtje kreeg van

het Boijmans van Beuningen museum in Rotterdam,

of ik het als blogger leuk vond 

om naar de opening van de

Handmade, leve het ambacht tentoonstelling te komen,

en Of ik dat leuk vind,

sterker nog ik vind het een eer, dat ze me vroegen...

maar Minstens zo aardig,

was de vraag of ik 2 vrijkaarten (twv 25 euro)

wilde weggeven via mijn blog,

aan mijn lezers..

dat kan zijn voor de Handmade tentoonstelling

die erg leuk is, denk ik,

of een andere als je dat liever wil

de kaarten zijn een heel jaar geldig,.

dus,

als je net zo van kunst houdt als ik

en zin hebt om een keer gratis naar het museum te gaan,

laat dat dan even weten...

ik verloot de kaarten vrijdag..

en oja,

zo reden we Zaterdagavond terug,

het was prachtig, maar ik moet je zeggen

dat ik Blij was, toen we thuis waren...

fijne Maandag

-X-

Portret of the artist as a young man*

toen Daan

(deze foto's van hem

drukte ik ooit nog zelf af in de doka,

en hij heeft niks aan zijn oor, is gewoon een vlekje,
op de tweede foto waar hij in de zee loopt
kukelde hij nog geen minuut later
zo het water in...)

 nog een klein jongetje was

was er geen enkel teken

dat hij ooit naar de kunstacademie zou gaan

het was meer een jongetje van Lego
 autootjes en buiten spelen

 later toen hij op het VWO zat

had ik ook geen idee wat het ging worden..

hij zelf wilde altijd tornadojager worden..

(wolkenliefde zit gewoon in de familie)

pas in het jaar waarin hij

een-jaar-moest-bijkomen-van-die *****-school

zei hij ineens, ik ga naar de kunstacademie

(oh...ok!)

filmpje in elkaar geknutseld

goed praatje erbij

en daar ging hij...

het was even zoeken

en pas bij de derde studierichting

(ik denk dat je dit wel echt moet afmaken, Daan..)

had hij echt zijn plek gevonden

uiteindelijk afgestudeerd

en nu genomineerd 

voor de Art Olive Jong Talent Award

je kan je voorstellen

dat ik trots op hem ben
(hoewel ik dat hoe dan ook al ben
vanaf de dag dat hij geboren is)
gewoon omdat hij is wie hij is

maar ook omdat hij altijd zo volstrekt

zijn eigen weg gaat

zoals hij zelf zegt op zijn blog

 'Man is what he willst himself to be'
-Jean Paul Sartre-

nb. de foto van Daan achter zijn werk
komt van de HKU site

* boek van James Joyce