Beach

Afgelopen vrijdag, wilde ik ineens naar het strand,

misschien omdat het een van de laatste warme zomerdagen was,

of gewoon omdat het al zo lang geleden was..

Dus wij zochten op de kaart een strand uit,

reden een paar keer verkeerd, de tomtom 

vond dat wij onze eigen weg maar moesten vinden 

(met andere woorden; hij doet het niet meer)

en uiteindelijk waren we er..

en oh dat eerste moment dat je je schoenen uitdoet

en het zand onder je voeten voelt..

Het was ook helemaal niet druk

ondanks het heerlijke weer..

De zee zag er zeer aanlokkelijk uit, maar omdat wij

 onvoorbereid en spontaan op pad gingen

hadden we geen handdoek of niets bij ons..

(ik bedacht me ook dat ik eigenlijk 

helemaal geen badpak meer heb)

Dus wij liepen met onze voeten in de zee,

zochten schelpjes en gingen met opgerolde pijpen 

nog wat verder de zee in..

Ineens besloot P om te gaan zwemmen,

ik riep nog even: nee..in je onderbroek :)

maar hij was er al in..en dat zag er zo fijn uit,

dat ik even links en rechts keek, een beetje aarzelde,

en ik hem volgde..en het was zo heerlijk.

Het was jaren geleden dat ik in zee zwom..

Later aten we fish and chips ergens op een boulevard,

het was een middag met een goudenrandje..

 Op weg naar huis besloot ik om maar eens 

een badpak te gaan kopen 

Hoewel als ik nu naar buiten kijk lijkt het gedaan 

met het mooie weer, het ziet er nogal herfstig uit,

maar ach, dan heb ik m vast voor volgend jaar :)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Triangle pillow (and why i don't like mosquitoes)

De laatste nachten sliep ik slecht 

of dat zeg ik eigenlijk verkeerd, ik sliep wel goed,

maar ik werd steeds wakker..

Niet omdat ik nu zoveel zorgen heb op het moment

(hoewel ik wel een klein beetje bezorgd ben

over het boekenfeestje, er zijn tot nu toe zo weinig mensen

die zeggen dat ze komen..ojee:)

maar ik werd steeds wakker van de muggen.

Dus voordat ik ga slapen sta ik al klaar

met zo'n mepper...geen mug te zien..

totdat ik het licht uitdoe, ik lig nog geen 2 minuten

en dan zzzzzzz, licht weer aan, geen muggen te zien

en dat herhaald zich dan een aantal keren per nacht..

Dus ik zit hier zo suf als wat achter mijn computer,

en eigenlijk ging ik iets zeggen over driehoeken haken..

want dat deed ik de afgelopen weken,

de een na de ander..

De driehoeken haken is helemaal niet moeilijk,

en ook de halve driehoeken vallen reuze mee..

het is gewoon een kwestie van stug doorhaken,

hieronder het patroontje..

(als je goed kijkt zie je mij staan in de spiegel,

een soort van halve selfie ;)

Als er fouten in staan dan hoor ik het wel,

van een oplettende lezeres :)

Ik zal dan nog ergens een NB invoegen..

Ik ben veel te slaperig om het nu te controleren..

Ik probeerde van alles om het op een mooie manier

in elkaar te zetten...eerst naaide ik de driehoeken aan elkaar,

maar dat werd zo onregelmatig, dat ik alles weer uithaalde..

Uiteindelijk haakte ik het in elkaar,

je moet dan wel op het punt waar de driehoeken

bij elkaar komen, alles netjes aan elkaar naaien..

Ik vond het nogal een puzzel,

en mocht je het kussen willen maken,

moet je zelf maar kijken wat je de beste manier vind.

Uiteindelijk is het wel een feestelijk kussen geworden,

voor de vulling gebruikte ik een kant en klaar

kussentje van de Hema, maar andere winkels 

hebben ze vast ook wel..

En dit is de dan de achterkant..

of de voorkant, het is maar hoe je het bekijkt :)

Ik wens je alvast een heel fijn weekend

-X-

Picnic and a jumping hare..(haas:)

Zo af en toe gaan P en ik picknicken,

hoewel dat misschien een groot woord is

voor een broodje en koffie (of een frietje) eten aan de waterkant..

Hoe dan ook, we zijn er dol op..

In Zutphen zaten we vaak ergens aan de IJssel,

in Ingen, gingen we, gek genoeg, nooit,

terwijl de rivier zo ongeveer in de tuin lag..

Enfin, toen we hier kwamen wonen,

reden we rond met ons mandje op zoek naar een fijne plek..

We reden Noord Holland in,  echt prachtig mooi daar,

weilanden met koeien, ydillische dorpjes..

Onderweg zagen we (als P er niet bij was geweest,

die heeft tenslotte heel wat minder fantasie dan ik..

dan had ik het zelf niet geloofd..)

een haas over een sloot springen, echt waar.

Hij nam ook helemaal geen aanloop ofzo,

hij sprong vanuit stand zo Hup naar de overkant :)

Uiteindelijk vonden we deze plek, precies hier,

net buiten Durgerdam, aan het IJsselmeer,

maar met een beetje fantasie waan ik me zo terug in Zeeland.

Sindsdien zijn we al vele malen teruggegaan,

om er te zitten, de wind te voelen,

te kijken naar de boten die langsvaren

en om te zien hoe het is met de meerkoeten familie

die daar woont,wij denken dat het elke keer dezelfde is..

We zitten dan op twee lelijke campingstoelen,

dat is natuurlijk veel minder romantisch dan op 

een rood/wit geruit kleedje, maar ach onze ruggen...

 Hoewel ik bij de mindfullness leerde

dat een beetje ongemak of wat pijn helemaal niet erg is,

als je het maar opmerkt, zonder oordeel..

Je kan er ook naar toe ademen om het te verlichten,

maar die techniek beheers ik nog niet helemaal..

Dus op deze stralende dag, zal ik de broodjes en de koffie

weer in het roze mandje doen, 

en de lelijke stoelen achter in de auto gooien..

En als je vanavond zo tegen de zonsondergang

twee mensen ziet zitten op de Ijsselmeerdijk,

tevreden pratend over meerkoeten en wat dies meer zij..

dan heb je goede kans dat wij het zijn :)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Vive la vie in Handmade heaven

Al een tijdje ben ik bezig met het organiseren van 

het boekenfeestje, dat was een hoop denkwerk (ha)

Omdat ik deze keer iedereen die maar wil

de gelegenheid wilde geven om langs te komen,

dacht ik na over hoe en wat, overlegde het met 

de publiciteits vrouw van de uitgever (Kosmos)

Ik wikte en woog, zocht en vond een leuke locatie,

Handmade Heaven in Amsterdam, fantastische winkel!,

en tekende uiteindelijk de uitnodigingen,

en de flyers voor de winkel.

Die bracht ik naar het meest rommelige printwinkeltje

hier in Noord, echt geweldig...

Al buiten stond er pallets met stapels papieren,

de deur (waar een briefje op hangt met:

als ik hier niet ben , ben ik het cafeetje op de hoek:)

ging nauwelijks open, het papier lag in bergen op de grond,

en daartussen stond een mannetje met een printer,

waar een kat op zat..

Het mannetje zei; schat, ik regel het voor je,

en inderdaad, het ziet er prima uit..:)

Er is dus eerst een paar uur waarin de winkel

gewoon open is voor iedereen, welkom!

Het boek verschijnt op 14 oktober, maar het is daar 

dan al te koop, en ik ga signeren (o jee..;)

Maar alleen al de winkel is de moeite waard

om langs te komen, zoveel leuke DIY spullen.

Daarna is er een klein feestje voor genodigden,

voor die uitnodigingen vouwde ik wat gezelligheidjes..

(maar die krijg je ook al je langskomt, hoor)

Samenvattend: ik zou het erg leuk vinden je

daar te ontmoeten (na alle moeite die ik deed, haha)

Nu ga ik mij snel voorbereiden om naar 

de Mindfullness cursus te gaan,

vorige week was ik te laat en viel ik midden in een oefening,

dat was een bijzonder ongemakkelijke ervaring

en al helemaal niet mindfull, dus ik ga me

in alle Rust voorbereiden..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Wonderwool..

Regelmatig fiets ik eens even langs de kringloopwinkel,

er zijn er wel drie hier in Noord..

Eigenlijk koop ik bijna nooit wat, omdat ik het niet kwijt kan,

maar er is ook niet zoveel te vinden..

Vorige week viel mijn oog op deze 3 bolletjes wol,

voor maar 1 euro..

Het voelde heel zacht, maar 75 gram leek mij wat weinig,

dus ik legde het weer terug, rommelde nog wat rond

en besloot ze toch mee te nemen..

Ik plaatste een foto op Instagram, of iemand een idee had

wat ik met Zo weinig wol zou kunnen doen..

Daar kwamen een hoop reacties op,

ik kreeg er zelfs een mailtje over..

Het blijkt een soort Wonderwol te zijn,

waar je eindeloos mee door kan haken, het zou zelfs

genoeg zijn voor een sjaal..

Dus ik begon te haken, en verder, en nog verder

het lijkt maar niet op te raken..

Ik heb nu al een sjaal van 50 cm breed en anderhalve meter lang,

en ik heb nog steeds wol over...:)

(en het weegt echt helemaal niets)

Het is een heel simpel patroon

(dat dacht ik van het patroon van gisteren ook

maar het wemelde van de fouten,

mocht je dat willen maken, ik heb er een NB ondergezet,

waarin staat hoe het Wel moet..)

Voor deze sjaal haakte ik 75 lossen

en vervolgens haakte ik steeds 3 lossen, die ik om de steek

vastzette met een vaste.

De rijen erna zijn steeds 3 lossen die je vastzet in het boogje

met een vaste..

Ik haak nog maar eens wat verder..;)

Ik wens je een fijne dag,

wat heerlijk he, dat nazomeren..

-X-

Crocheting again..

Het was lang geleden dat ik zomaar

iets voor de lol haakte..

Ik had zoveel geknutseld, gebreid, getekend 

gevouwen en gehaakt voor het boek,

dat ik er even niet zoveel zin meer in had..

Maar een week of wat geleden pakte ik de draad weer op,

ik haakte een kussen (patroon volgt later) en een kol

Het ziet er wat ingewikkelder uit

dan het is, als je eenmaal de slag (steek) te pakken hebt,

haak je hem in een paar uurtjes..

Ik maakte er een patroontje van en omdat ik 

nog steeds geen bewerkingsprogrammaatje heb 

op mijn computer, tekende ik het gezellig ouderwets 

met de hand..

Je kan het patroon aanpassen als je wil,

korter of langer maken, wat je maar mooi vindt.

Terwijl ik zo aan het haken was,

herontdekte ik het plezier er in weer..

en ik realiseerde dat het eigenlijk een echte Mindfullness

oefening is..doordat ik in gedachten meetel,

ga ik er helemaal in op, en ligt mijn focus

helemaal bij het haakwerk op dat moment..

(ben ik los van de cursus, ongemerkt goed bezig ;)

nb. (later ingevoegd :) het klopt niet helemaal het patroon,
de kleine rondjes moeten lossen zijn..
en voor de rand: dat moeten 5 stokjes in 1 steek zijn..
die je dan vast zet met 1 vaste..in het volgende gaatje,
zie foto hier boven.
ojee..:)) ik zit al wel helemaal in de mindfullness,
maar nog niet in het patronen maken,
ik hoop dat het in mijn boek allemaal goed gegaan is!

Ik gaf de kol aan mijn nichtje Guusje,

wat nu ook mijn buurmeisje is (heel gezellig)

die wel even wilde poseren in de tuin

(hoewel het gelukkig nog helemaal geen kollen weer is..:)

Ik wens je een goed begin (en ook einde)

van deze week.

-X-

Simple things and a thank you.

Dank jullie wel, zeg, voor alle lieve reacties,

op de cover van Vive la vie,

hier op Instagram en Twitter, echt heel erg fijn..

het is toch een bijzonder moment,

Natuurlijk hoopten wij dat het goed ontvangen zou worden,

maar helemaal zeker weten doe je het niet..

Dus ik ga met opgewekt gemoed

bezig aan de voorbereidingen van het boekenfeestje..:)

Ik wens jullie alvast een heel mooi weekend

en oja, de naaldenmapjes van dinsdag..

Die zou ik graag willen sturen naar

Susan en Jeannine, als jullie je adres willen mailen,

dank je wel.

-X-

Vive la vie

Wel, daar is ie dan, de cover van mijn nieuwe boek..

Vive la vie

(de foto is wat kleiner dan je gewend bent

maar dat heeft te maken met het sjabloon van mijn blog

het past er anders gewoon niet op,

maar als je er op klikt zie je hem groot 

als het goed is..)

Als ik de foto passend had bijgesneden

had  het er zo uitgezien..:)

Gisteren kreeg ik een berichtje van de uitgever

dat het boek op Bol stond..alleen nog met

de verkeerde titel er boven..

(dat was een soort van werktitel: Appeltaartdagen,

die niet gebruikt kon worden omdat iedereen 

dacht dat het een kookboek was :))

Je kan het boek al reserveren op Bol,

maar de verschijningsdatum is 14 oktober

in plaats van 7 oktober, wat er bij staat

(er moeten daar nog even wat dingetjes aangepast)

De foto van de cover maakte ik samen met Martine

op een mooie dag in Groningen, waarop we...

Eh, nee, dat word een veel te lang verhaal..

ik zal het binnenkort wel eens vertellen.

Ik vind dit best wel een spannend moment,

eigenlijk..

Ik wens je een fijne dag

&Vive la vie

-X-

My tiny office

Toen ik meer dan 3 jaar geleden, alweer,

uit Driewegen vertrok, dacht ik dat ik van het huis,

het meest mijn werkruimte, of kantoor 

zoals ik het noemde, zou missen..

Ik zie mezelf nog zitten jammeren tegen Fem.

zo'n mooie kamer krijg ik nooit meer, echt helemaal nooit..

Het komt wel goed, zei Fem, 

je krijgt een veel mooier kantoor dan dit, laat het gaan..

Hoewel ik dat toen absoluut niet geloofde

kreeg ze uiteindelijk wel gelijk...

Na een aantal omzwervingen, waarbij ik,

enkel een tafeltje tot mijn beschikking had,

had ik een leuke werkplek in Zutphen,

een hele kamer met prachtig uitzicht in Ingen

(hoewel als ik daar aan denk, voel ik meteen de kou:)

en nu heb ik een hoekje, aan de voorkant

van de woonkamer..helemaal niet groot,

een tafel en een oud burootje van Daan voor het raam..

Maar ik kijk uit op het kanaal,

zie de bomen van het park hiertegenover,

in de avond geeft de zon het een gouden gloed..

(en ik hoor af en toe in de verte de hoorn van 

een cruiseschip op het IJ :)

Het is een  piepklein kantoortje, maar het is wel van mij..

en ik zou me op dit moment geen

betere plek kunnen voorstellen..

Ik vind het een geruststellende gedachte,

dat ook al denk je dat er van alles verloren is,

je nooit weet wat er om de hoek ligt

(of in dit geval In het hoekje;)

Ik wens je een stralende dag..

-X-

Market and a mini give-away..

Op maandagochtend fiets ik regelmatig eens 

naar de Noordermarkt, zo leuk dat dat Zomaar kan,

(ik ging, zo lang ik me kan herinneren,

al regelmatig op zondag al naar Amsterdam,

om daar naar toe te gaan..)

Het is een mix van kleding, garen en band,

wat eten en tweedehands dingen,

hoewel het daar dan wel onder de naam vintage valt,

en echt heel goedkoop is het ook niet...

Maar sfeervol is het wel..

bovendien zijn er twee cafeetjes in de buurt,

die fantastische appeltaart serveren

(met slagroom natuurlijk :))

Dus daar fiets ik dan heen, loop een beetje rond,

kijk naar de mensen die er rond lopen,

graai wat tussen de kleren, hier en daar,

maar wat ik vooral erg leuk vind,

zijn de garen- en bandkraampjes..

Met allerlei mooie ouderwetse handwerkspullen,

meestal heb ik er geen bestemming voor,

maar gisteren kocht ik deze dingetjes omdat 

ik er iets mee wil doen voor mijn boekenfeestje..

Omdat ik hier nooit meer wat vind bij de kringloop

en daarom ook geen 1 euro kadootjes meer vind,

kocht ik ook iets om weg te geven..

Deze twee lieve (vintage, haha) naaldenmapjes

met rozenprintje aan de buitenkant.

Mocht je zin hebben om er eentje te ontvangen,

laat dan een reactie achter.

Ik laat dan vrijdag weten aan wie ik ze opstuur.

En oja, als je mij van de zomer een kaart stuurde

en nog geen post terug kreeg, zou je mij dan even

willen mailen, het kan zijn dat ik iemand vergat (niet expres hoor:)

Ik weet niet wat er aan de hand is met blogger,

maar ik krijg steeds foutmeldingen

dus ik denk dat ik maar snel op verzenden

moet klikken...

Ik wens je een fijne dag

-X-

And it's monday again..

Dit weekend ging ik zo op in allerlei uitstapjes,

dat ik eigenlijk helemaal vergat om foto's te maken,

deze van bloemetjes uit het parkje hier tegenover

maakte ik vorige week al..

Vrijdagavond bezochten wij de expositie

van mijn zoon Daan, echt fantastisch leuk...

(ik ben natuurlijk een trotse moeder,

maar ik hoorde het ook van anderen..:)

Zaterdag fietsten wij (zo heerlijk,

overal op de fiets naar toe..)

naar een expositie van uitvergrote detailtekeningen

die lang geleden werden gemaakt van allerlei 

dingen uit de natuur..

Wij zijn lid geworden van We are Public,
waar je 15 euro per maand betaald,
en dan (grotendeels) gratis allerlei tentoonstellingen
en voorstellingen kan bezoeken..

Zondag bezochten wij een opera
(waar ik zelf niet zo heel veel aan vond, eerlijk gezegd..)

Wat ik eigenlijk veel mooier vond

(en dat is misschien een beetje kinderachtig..:)

is dat we, toen we koffie dronken aan het IJ

zo'n enorm cruise schip zagen vertrekken..

Ik hoor hier wel vaak de hoorn loeien als ze vertrekken

maar nog nooit zag ik er eentje wegvaren, prachtig :)

Dus wij hadden een fijn weekend,

ik hoop jij ook!

Deze week zal ik er aan denken, zo af en toe

ook eens een mooie foto te maken...;)

Heb je 12 oktober al in je agenda geschreven,

om langs te komen op mijn boeken feestje..?

(ik hoop je daar te zien, echt!)

Van de week zal ik alle details op mijn blog zetten

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Folding things & a book party..

De laatste dagen ben ik aan het vouwen,

ik ga nog niet precies zeggen wat,

het is een dingetje uit mijn boek,

wat ik weg wil gaan geven op mijn boekenfeestje..

Nu het boek naar de drukker is

(dat is wel een moment, ik kan er nu niks meer

aan veranderen, het is nu zoals het is..:)

ben ik bezig om een middag te organiseren

waarin het boek gepresenteerd wordt..

Wat ik al weet is dat het boek verkrijgbaar

zal zijn vanaf 12 oktober.

Op diezelfde dag, het is een zondag

zal ook het feestje zijn, hier in Amsterdam

Deze keer is het niet enkel voor genodigden,

maar zal ik ook een uur of twee,

boeken signeren voor een ieder die zin heeft.

(het boek kan je dan ter plaatse kopen, natuurlijk)

Volgende week zal ik een uitnodiging op 

mijn blog zetten, zodat je precies weet hoe en wat.

Ik hoop natuurlijk dat er iemand komt..

(dat is nu zo'n typische niet mindfull gedachte,

wat als er Niemand komt..:)

Nu ja, dan heb ik een mandvol met gevouwen dingetjes

en een hele rustige middag..

Dus ik vouw gewoon verder,

en ik vertrouw er op dat het een hele feestelijke dag wordt..

Ik wens je alvast een heel fijn weekend

-X-

Don't step on my grey suede shoes..;)

Zo ongeveer de hele zomer liep ik op deze,

niet speciaal charmante schoenen.

Ik kocht ze in Frankrijk omdat van, het enige paar sandalen

wat ik meenam, het bandje brak..

(dus toen moest ik Ineens schoenen hebben:)

Vervolgens gingen ik inpakken en ik dacht dat ik

alle schoenen keurig bij elkaar in een doos had gedaan..

Eenmaal in Amsterdam vond ik wel de doos met schoenen,

maar van alle schoenen zat er maar eentje in..

P, bleek later, had er nog wat overgeladen in een andere doos,

en die was nergens meer te vinden..

Dus ik liep op mijn slippers, de ene dag na de ander..

Op een gegeven moment bedacht ik mij

dat ik misschien wel een paar gympen kon gaan kopen.

Dus ik toog naar de Kalverstraat (och hemel)

en uiteindelijk vond ik deze...paste ze, ze zaten lekker

en ik stond ze voor de spiegel te bewonderen..

Op dat moment komt de verkoopster (jaar of 20)

en zeg: Nou, laat ik het zo zeggen,

mijn moeder zou die Nooit dragen...

(ze bedoelde natuurlijk dat ik er te oud voor was)

Oh..wel...dus ik geef ze terug en loop de winkel uit,

zonder schoenen...

Ik liet het even bezinken en ik baalde van mezelf,

laat ik me nu de les lezen door een zo'n meisje?

Uiteindelijk ben ik terug gegaan en ik heb ze gekocht

als ik zou kunnen fluiten, was ik fluitend 

naar buiten gelopen, tevreden over mijn aankoop,

maar misschien nog wel tevreden over deze 

kleine overwinning...op mezelf

(en oja, de doos met de andere helft van de schoenen

hebben we ook gevonden..)

Ik wens je een fijne dag

(ik denk dat het een slipper-dag wordt, denk je niet?)

-X-

What if, but & maybe..

Paniek (en de bijbehorende adrenaline)

 kan een heel nuttige toestand zijn,

als je een beer in het bos tegenkomt en moet rennen voor je leven,

maar niet, als je, ik noem maar iets stoms,

je wachtwoord van Twitter kwijt bent..

Toch was dat iets wat mij steeds vaker overkwam..

de laatste maanden..paniek..om de gekste dingen..

Dat paniekgevoel was nog niet alles..

vervolgens bedacht ik mij van alles 

wat er zou Kunnen gebeuren...waardoor het alleen 

maar erger werd natuurlijk..

Een aantal weken geleden had ik er zo genoeg van

dat ik een boek las over Mindfullnes.

Daar haalde ik van alles uit, maar het meeste had ik aan de tip,

om pas na een half uur te reageren, eerst 

kijken en voelen wat er nu werkelijk aan de hand is

en het ook terug te brengen naar Wat het is

dus: wachtwoord kwijt....verder niks...

en na een half uurtje kijken of je het kan oplossen..

Dat probeerde ik elke keer uit, als ik in de paniek schoot..

en het hielp, echt waar..

Dat bracht zoveel rust dat ik besloot om een 

Mindfullnes cursus te gaan volgen..

Vanochtend ga ik beginnen en hoewel ik er

best een beetje tegenop zie, ben ik vastbesloten

van mijn paniektoestanden af te komen..

Aan de muur hangt de quote van Drs. P,

het is mijn nieuwe motto...

hoewel ik nog lang niet kan zeggen,

dat het me elke keer lukt..

(maar elke stap is er eentje, denk je niet?)

Ik wens je een fijne dag

-X-

The little house of the witch..

Wel, dank jullie wel zeg,voor alle lieve reacties,

en dan ook nog zo veel,

ik had stiekem toch een beetje het idee 

dat de virtuele wereld een vluchtige wereld is,

zo van, uit het oog uit het hart,

maar nu zal ik mijn mening bijstellen..

Laatst zat ik hier aan tafel, 

buiten liep een moeder langs met een klein kindje,

kijk, zei de moeder, dat is een lief klein huisje,

Ja, zei het kind, het huisje van de heks...

Het is een heerlijk huisje, klein maar fijn,

zoals ze dan zo mooi zeggen.

Toen wij met het idee speelden, om hier te gaan wonen,

dachten we dat het te klein zou zijn,

bovendien hadden we veel te veel spullen..

Maar ik wilde het zo graag dat we driekwart 

van alles wat we bezaten weg deed..

Ik verkocht het meeste, de rest, zoals het meubilair,

gaf ik weg... (een bijzonder louterende ervaring:)

We kochten een slaapbank, zodat er nog eens 

iemand kan komen logeren.

Een nieuwe tafel en stoelen en voor de rest

nam ik wat dingen mee waar ik aan gehecht ben

en wat we zoal nodig hebben..

(dat bleek echt veel minder dan van te voren gedacht)

Alles past er makkelijk in en wat nog veel 

belangrijker is dan spullen is het feit

dat ik me hier thuis voel, iets wat ik jaren gemist heb..

Bijkomend voordeel is, dat er bijna niets te huishouden is,

ik herschik eens wat hier en daar

en af en toe bezem ik het een beetje aan..

Wat dat betreft had het kind misschien wel een punt..:)

maar de moeder had zeker gelijk:

het is een lief klein huisje...en wat meer is,

het is in de korte tijd dat we er wonen,

echt Ons lieve kleine huisje geworden.

Ik wens je een fijne dag

(zo heerlijk, de zon, na alle regen)

-X-

Goodmorning, at this almost sunny day..

En zo was het zomaar ineens 

 een een bijna zonnige ochtend September geworden,

natuurlijk dacht ik al eens eerder,

misschien moet ik eens iets op mijn blog zetten

maar dan dacht ik ach, het kan ook volgende week..

Niet dat ik het erg druk gehad heb,

integendeel zou ik willen beweren.

(Wel maakte ik het boek af, het was al naar de vormgever

maar toch moet er dan nog van alles..)

Na het gedoe met de dreigementen op Instagram,

waar ik echt helemaal naar van was

(en eerlijk gezegd ook wel in paniek)

besloot ik om helemaal off line te gaan.

Sterker nog ik had sterk de neiging om 

mijn hele virtuele leven aan de wilgen te hangen,

zo genoeg had ik er ineens van...

(inclusief blog en alle social media)

Hoewel ik wel ergens in mijn achterhoofd dacht

dat het misschien geen goed moment 

was om dat te beslissen.

Dus ik liet alles voor wat het was

en het was heerlijk, echt..

Ik voelde mij een beetje Doornroosje,

in haar toren, waar zij slaapt en van niets weet

en enkel alleen haar dromen heeft..

Zo rustig, zonder al die ruis van wat er online gebeurt...

Bij mij kwam er geen prins langs,

dat is ook niet nodig want die heb ik al, haha,

maar op een gegeven moment besloot ik toch weer

iets op Instagram te zetten..

(de haatdragende accounts zijn verwijderd)

Hoewel ik het wel een beetje eng vond,

het zou Zo (de bedreigingen) weer kunnen beginnen

maar ik wilde me niet meer door angst laten leiden..

En nu begin ik weer met bloggen,

het is tijd om uit de toren

(lees het: kleine huisje) te komen..

Dus ik zeg: Goedemorgen op deze bijna zonnige

Septemberochtend; hoe is het met je,

had je een fijne zomer?

-X-

The future is now or gone for the summer..

Waarschijnlijk heb je allang begrepen 

dat de Hup er bij mij volledig uit is..

Nu is het echt niets voor mij om te zeggen dat ik iets niet kan,

ik vind normaal dat ik dan maar gewoon iets harder

moet proberen...maar nu ga ik toegeven..

Het is zo op, dat ik een paar weken off line ga,

ik had sterk het voornemen deze week weer te beginnen,

maar na een akelig gedoe op Instagram waarbij iemand

mijn identiteit en nog brutaler, mijn foto's gebruikte

en misschien nog wel erger mij op een nare manier

bedreigde..knapte mijn zorgvuldig gesponnen draadje..

Het is gemeld bij Instagram en voor nu opgelost

maar het was de spreekwoordelijke druppel

(terwijl ik dit typ komt de regen met bakken uit de lucht:)

Sins ik blog en me op de social media begeef

heb ik nog nooit een vakantie genomen,

maar nu doe ik het wel, ik moet echt wel even

een berg over om dit bericht te typen,

maar ik heb echt rust nodig, om een nieuw draadje te spinnen..

Rust, om het plezier te hervinden in het maken van dingen

(die is helemaal weg na maanden van verplicht

knutselen aan mijn boek)

Rust, om eens na te denken over de afgelopen jaren

en dingen een plaats geven..

Rust, om weer een voor mijn lol te gaan fotograferen..

om het huisje in te richten en hier te gaan landen..

Ik ben al drie jaar op drift en al die tijd heb ik gezegd

ik zou eens een tijdje bij moeten komen van alles..

Maar dat schoof ik voor me uit, tot later,

er was steeds weer iets wat moest..

Maar later is gewoon nu..

Dus ik meld mij weer ergens in Augustus,

met hernieuwde zin en energie..

Mocht je het leuk vinden om van mij een kaartje

te ontvangen, met groeten uit Amsterdam

mail me dan even,dan geef ik je mijn nieuwe adres.

Als je een postzegel bij je kaartje doet,

dan stuur ik je er eentje terug.

Ik wens je een heerlijke zomer

en ik zie je over een paar weken

(en dank je wel voor je begrip:)

-X-

Hello Amsterdam

En hallo Amsterdam...

we hebben een aantal, tja wat voor 'n woord moet je 

daar nu voor gebruiken..krankzinnige? dagen achter de rug.

Zaterdag stonden wij heel vroeg op

ruimden kamer voor kamer leeg, die ik daarna schoonmaakte..

Pas om 4 uur kwam Daan met de gehuurde bus

(er was per ongeluk een dubbel boeking)

en uiteindelijk ondanks het feit dat we driekwart

van onze spullen weg deden, paste het toch niet.

P huurde nog een boedelbak voor de fietsen enzo

(ik wilde echt niet meer op zondag nog een keer rijden)

Om 9 uur 's avonds waren we in de hoofdstad, 

waarna we alles nog moesten uitladen..

Er staat hier nog een hele inboedel tot volgende week

en die van ons moest er nog bij, het was nogal een puzzel..

Dus nu heb ik een pad naar mijn computer,

(ik lift mee op de wifi van de buren:)

naar het bed en de keuken..

Dit is zo ongeveer de enige foto die ik kon maken

als je geen stapels dozen wil zien..:)

Maar we zijn er, van de week kampeer ik hier

een beetje, kan ik eindelijk nog wat aan mijn boek doen

en kijk ik uit naar het inrichten van het huisje

(dat vooral, ik heb echt behoefte aan orde, zo ondertussen:)

Ik wens je een fijne dag

-X-