Just (don't) be perfect...

mijn lat ligt hoog, misschien zelfs te hoog,

dat doe ik zelf,

er is niemand, echt niemand,

die van mij vraagt om Perfect te zijn,

op welk gebied dan ook,

ikzelf ook niet, als ik er over nadenk,

maar ik word door Iets voortgedreven,

om het Beter te doen dan mijn best...

zo wil ik dat mijn huis er fijn uitziet,

opgeruimd en wel,

doe ik moeite om er zelf goed uit te zien

(als je Dat op mijn leeftijd laat lopen,

word het snel nogal slonzig,

en oh ik wil er niet Mottig uizien..)

zet ik alle zeilen bij,

om van mijn relatie iets Moois te maken

(dat maken gaat nog wel, maar het zo Houden..)

steek ik Veel tijd in mijn blog,

het lijkt misschien alsof ik het allemaal,

zo uit mijn mouw schudt..

maar dat is niet Helemaal zo..

er moet gewerkt worden aan 

het verwerven van een inkomen,

bovendien vind ik dat ik Alles maar moet kunnen hebben,

sterk moet zijn en mijn hoofd niet moet laten hangen..

en dat moet dan vervolgens allemaal voldoen, 

aan de Mijzelf opgelegde standaard,

die vaak zo hoog is,

dat ik regelmatig roep (en voel)

ik kan dat Nooit allemaal waarmaken, Echt Niet..

maar ga vervolgens gewoon voort..

dus 

het word hoog tijd,

dat ik een Nullijn ga hanteren,

en gewoon een beetje Onder de lat ga  bungelen...

gewoon doen wat ik kan, en zin in heb

eens een beetje lanterfanteren,

er als een dweil bijlopen,

erkennen dat het nu echt teveel is..

de wasmand laten verdwijnen onder een berg was..

naast mijn zorgvuldig bedachte Designmantra (ha)

er nog één hebben:

het is al Goed Zo

(en nu maar hopen dat ik Dat dan weer niet,

tot in perfectie door wil voeren...)

Folding boats, thunderstorm & a little swap

ineens stond ik in de bootjes-vouw-stand,

bij mij gaat dat altijd zo,

of ik zit ineens dagen bloemen te haken,

kraanvogels te vouwen,

(het constant herhalen van dezelfde beweging,

maakt me kalm...)

natuurlijk niet de hele dag,

ik doe altijd van alles Ondertussen..

ik huishoud wat,

met de nadruk op Wat

(die huishoud-stand heb ik geloof ik 

in Driewegen achtergelaten)

ik fotografeer Iets,

waar toevallig mijn oog op valt,

en misschien wel wat is voor mijn blog,

hoewel ik dan nog geen idee heb,

van een bericht..

haal wat boodschappen,

want we moeten ook iets eten

op enig punt van de dag,

terwijl ik dit typ, word het donker in de kamer,

en begint het enorm te onweren,

ik hou van onweer, maar dat terzijde...

en fotografeer ik Ondertussen,

hoe het achterplaatsje volstroomt...

nu ben ik helemaal uit mijn verhaal,

zo gaat dat dus,

deze dagen,

 helemaal geen Focus,

en om mijn hoofd leeg te maken,

haak ik, vouw ik...

en laat ik mijn gedachten gewoon

rond dwarrelen,

ik denk aan de zee, de liefde,

mijn designmatra ; )

wat ik aan zal doen op de wel Heel belangrijke

afspraak donderdag,

aan een mailtje in mijn inbox,

waaruit blijkt dat de Dingen niet altijd zijn,

wat ze lijken,

en dat het misschien wel leuk is

om wat Bon Voyage 

bootjes-slingertjes ter ruil aan te bieden..

dus

vind je het leuk om er een te ontvangen,

of heb je echt een Goede-Reis-Wens nodig,

ik bied er 5 ter ruil aan,

maakt niet uit wat je terugstuurt,

gewoon iets Gezelligs

(if you like to swap one of these Bon Voyage

paper-boats-garlands,

please let me know,

doesn, t matter what you send me back)

ik ben nu al een uur bezig met dit bericht,

want ik heb Ondertussen:

de buienradar bekeken,

koffie gezet,

bij de open achterdeur naar de bliksem gekeken,

de vraag beantwoord over wat mijn designmantra is..(ha)

een lief telefoontje van P. beantwoord,

foto's gemaakt,

de koffie opgedronken...

ik geloof dat,

hoe vroeg het ook is, het Hoog tijd is,

dat ik eens een uurtje bootjes ga vouwen..

Six Impossible things (before breakfast) #1

-Alice started laughing,

'There's no use trying' she said

Óne can't believe impossible things'

'I daresay you haven't had much practice', said the queen,

'When I was your age, I always did it for half-an-hour-a day.

Why, sometimes I've believed as many as 

six impossible things before breakfast'

-quote from: Alice in Wonderland-

Where did you find..? (in a thriftstore)

gister kreeg ik per mail,

de vragen binnen voor het Mollie Makes interview binnen

(nadat ik de hele week al bezig was,

met ingewikkelde contacten in het Engels,

over de rechten van mijn foto's)

ik overdrijf werkelijk niet als ik zeg

dat het wel meer dan 100 vragen waren,

algemene, over mijn huis,

maar ook of wat en ik kook,

(ja, en ik hou van Italiaans en Turks)

mijn lievelings kleur

(turquoise)

maar (en dan word het ingewikkelder) ook

kleurnummers van de verf op de muren

(geen idee, werkelijk niet,

is er iemand die dat opschrijft?)

mijn designmantra (?)

(die vraag heb ik nog maar even niet ingevuld,

ik kom vooralsnog niet verder

dan: ik zet neer wat naar me glimlacht,

ik heb Geen plan

maar ik denk zomaar dat dat niet is wat ze wil horen..)

en dan de vragen,

over mijn spullen,bv,

links op de foto staat een...

waar heb je dat gekocht, wie is de ontwerper,

is het oud of niet?

het antwoord is bijna steeds hetzelfde,

dat komt van de rommelmarkt,

ik probeer nog wel wat variatie aan te brengen,

dan zeg ik kringloopwinkel,

of liefdadigheidsverkoop

maar het komt allemaal op hetzelfde neer,

mijn hele huishouden hangt aan elkaar,

van tweedehands dingen

stoelen, banken, tafels,

serviesgoed, dekens, vazen,

je kan het zo gek niet verzinnen,

zelfs de meeste van mijn jurken..

zoals dit lieve exemplaar,

wat ik afgelopen week vond,

de verleiding om rommel van een ander te kopen,

is gewoon te groot

behalve de jurken vond ik deze week

 de melk-kan met de appels..

waar ik nogal verrukt van was

en had je dit laten liggen,

een stokoude kaartjes houder?

ik heb natuurlijk geen idee,

of ik het Ooit zal gebruiken,

ik krijg nooit een business kaartje,

noch heb ik er zelf een,

maar toch

(en je weet maar nooit)

ook kocht ik een tweede exemplaar,

van een van mijn Favoriete boeken,

aller tijden,

ik vond het gewoon Zielig dat het daar stond,

zo'n prachtig boek,

maar nu ik ze zo zie liggen op de foto,

is het misschien toch een beetje gek..

ik zal het maar snel

aan deze of gene weggeven..

ik ben benieuwd,

wat ze gaat maken, van het interview,

goede kans dat het Lijkt alsof ik,

niets anders doe dan rommelmarkten aflopen,

 hakend, tekenend, knutselend en bloggend

omringd door tweedehands spullen,

die dan Blijkbaar lukraak zijn neergezet

(want: geen designmantra)

tussen mijn gekleurde muren Zonder nummer

altijd Italiaans etend, 

mijn leven doorbreng..

en nu ik dat zo neer typ,

moet ik zeggen

dat klinkt Helemaal niet zo gek..

wel?

Crochet 0n (flowers, this time)

eigenlijk weet ik niet precies meer,

wanneer ik heb leren haken,

dat moet ergens op het klein schooltje geweest zijn

in een dorp in Zeeland zijn geweest,

waar ik de handwerklessen,

zo ongeveer het Enige leuke vond,

het leek bijna Magisch, een draadje, een haaknaald,

en dat Werd dan iets,

in die tijd poppekleertjes...

daarna was het breien,

ik breide mijn eigen truien,

van zelfgesponnen en geverfde wol,

oeh, dat klinkt wel heel erg Hippie,

truitjes voor de kinderen,

met ingebreide patronen van olifanten enzo,

hoe ingewikkelder hoe beter..

totdat ik een oude gehaakte deken vond op een rommelmarkt,

en ik gewoon Zin had,

dat ook eens te proberen..

dus ik haakte dekens, dassen, slingers,

bloemen...

en ik ben nooit meer opgehouden,

niks zo heerlijk als dat..

nu ik de foto van het patroon er op zet,

zie ik dat het wel heel erg Onduidelijk is,

daar komen vragen over,

die overigens altijd moeilijk te beantwoorden zijn.

via de mail, hoewel ik het wel altijd probeer,

dus dat ga ik even anders doen..

beter zo, denk je niet?

en nu vandaag de zomer alweer voorbij lijkt,

of nog niet begonnen is,

lijkt het mij een prima dag,

om op de bank te gaan zitten haken,

met een fijn muziekje aan,

en hoop ik iets van de verwondering te voelen,

die ik had als 7 jarige, over,

het draadje dat Iets word...

Keep your head up

terwijl de bouwvakkers hiernaast,

luid en verontwaardigd de wedstrijd 

van gisteravond bespreken,

word dit Ineens een hele andere post,

dan ik in gedachten had,

dat heb je nu eenmaal met een Ongeplande blog,

vanochtend luister ik naar een ander liedje

dan anders tijdens het tikken van dit bericht,

sinds een paar dagen ben ik helemaal in de ban

van Ben Howard,

en dan helemaal dit liedje

(ken je dat dat je een liedje hoort,

en dat dan Gewoon op repeat zet,

of ben ik de enige die dat doet?)

dus ik draaide het keer op keer,

gisteren twitterde ik zelfs naar Martine,

die net als ik, geloof ik niet Helemaal haar draai kon vinden,

dat ze hier eens naar moest luisteren,

het Toeval (of niet?) wil,

dat ze net, op dat moment een blogpost schreef,

over datzelfde liedje...

ik ben er nog niet helemaal uit,

of ik ervan moet lachen of huilen,

of ik de melancholie of de hoop,

de Overhand moet geven,

maar ik besluit hier ter plekke,

tot het laatste....

Easy does it (#winners)

kijk, het ging ongeveer Zo,

ik had mijn 1000ste blog bericht,

ik wilde iets Feestelijks doen,

en ik dacht mijzelf er makkelijk van af te maken,

met het idee,

een ander iets weg te laten geven,

na wat aarzelen,

vroeg ik op Twitter of iemand dat leuk vond,

daar kreeg ik Zoveel reacties op,

dat ik besloot er een 

hele kado-marathon van te maken..

dus ik mailde,

twitterde, zoals ik nog nooit twitterde,

maakte schema's

schoof met dagen,

moest mensen teleurstellen,

probeerde bij elk kadootje,

een persoonlijke noot te schrijven,

waar ik met name bij de sokken,

wel even over na moest denken..

las honderden reacties,

bedacht ingewikkelde systemen,

ter verloting,

waarbij ik de neiging om zelf mee te loten,

moest bedwingen,

ik had Alles wel willen hebben,

(ik kreeg van Sloppop Yeah,

wel de wolkensokken toegestuurd als dank!)

ik bekeek met Stijgende verbazing,

hoeveel mensen er reageerden

elke dag,weer

alle Lieve berichtjes,

met de complimenten voor de gevers,

waarvan ik weet
dat zij dat ook Bijzonder waarderen,

dus bedankt daarvoor!

en natuurlijk ook,

iedereen die zo Vriendelijk was,

om mee te werken,

het is bijzonder gewaardeerd!

ja, ik dacht mijzelf er makkelijk van af te maken,

maar ik had zelden zo'n Blog-Regel-week,

als de laatste,

maar het was werkelijk erg leuk,

ik heb er van genoten

(ik kan niet anders zeggen)

en ik denk dat ik het na de zomervakantie

gewoon Nog een keer doe!

en dan nu:

van het kinder-feest-pakketje:

Merula, Meidenmama, Margreet, Naadjes en Draadjes,

en Simonsen

Reintroduced: Lisa

Broesj: Readkapke

Rrauw-pakketje: Suzan den Boer

MaandagDaandag stempel: Dee Amanda Russel

Poodles&Noodles: Inge, Janina, Eline tekent

Haakpatroon by Mriek: Mariëlle

Enveloppemal Buiten de lijntjes: Karin (Middelburg)

Noord33: Anja

Mikodesign: Fete des gamins

All the luch in the world:Nienke

Sloppop Yeah sokken: Matty

Hip gemaakt wolkenstempel: tante Jo

Happy in red tas: Gerda

Tante Brocante: Kris

als een ieder die zijn naam ziet staan mij

haar adres wil mailen,

dan zorg ik dat dat terecht komt bij degene,

die het pakketje verstuurd

(ik ben dus nog lang niet klaar -ha-)

enne

-xxx-

My favorite bag (#last give-away, for Now)

mijn lievelingstas kreeg ik van mijn dochter Judith,

ik kreeg me al weer een tijd geleden,

zo lief,

ik vond m zelf veel te duur

(dat krijg je als je Bijna alles

tweedehands koopt)

en ik ben er bijzonder dol op

(op mijn dochter en de tas)

het enige nadeel is dat de tas,

maar 1 vak heeft,

zodat ik altijd moet graven om iets te vinden..

bovendien blijk ik,

een nogal Rommelige-Tas-type te zijn

(dat zou me toch niet moeten verbazen)

alles wat ik Zoal tegenkom,

verdwijnt in die tas,

(ik heb de berg aan losse papiertjes,

bonnetjes en kleverige snoepjes,

niet eens op de foto gezet)

bovendien staat mijn mobiele telefoon er niet op,

die vergeet ik altijd mee te nemen..

natuurlijk zou ik heel graag,

met zo'n fijn klein vintage modelletje op pad gaan,

(dat ben ik niet hoor op de foto,

zulke lange slanke benen heb ik niet,

dat is Judith..)

maar mijn spullen zouden er Gewoon niet inpassen..

-foto Esther-

wat mij brengt op de Allerlaatste Give-away

van deze marathon..

speciaal hiervoor maakte Esther,

van de Happy in Red blog,

deze tas (36 cm hoog, 30cm diep,7cm breed)

is gemaakt van een stof van Anna Maria Horner,

en heeft aan de binnenkant,

een extra vak,

voor al je losse rommeltjes..

(mocht je er Zoveel als ik hebben)

-foto Esther-

meer moois van Esther,

kan je zien in haar

pas geopende Etsy-winkeltje (dapper!)

dus

als je zin hebt in deze leuke tas

(en heb je er Ooit genoeg?)

reageer dan,

je kan ook nog reageren op alle

kadootjes van de afgelopen week,

morgen zal ik de winnaars bekend maken,

want hoe

deze week ook was,

(en vooral jullie respons)

ergens moet het Stoppen...

fijne Dinsdag!

Gone fishing

vandaag ben ik vissen..

(even bijkomen)

morgen de allerlaatste give-away,

van de marathon

en wel een Hele leuke!

Mocht je ook zin hebben om 

een beetje te hengelen...

 (naar kadootjes)

je kan nog meedoen met alle give-aways tot nu toe,

woensdag word alles verloot,

fijne maandag

-x-

The sky is blue (#day6 give-away-marathon)

gisteren was een dag met een gouden randje,

z'on onverwachte Stralende dag,

die begon Zonder een enkel plan

(zijn dat niet de beste?)

het begon met wat bijzonder fijne 

toekomstplannetjes van P. en mij

waar ik natuurlijk nog niks over kan zeggen,

vervolgens besloten we Veel te laat

naar een rommelmarkt in Apeldoorn te gaan,

waar ze alles, omdat de markt ten einde liep,

voor een paar cent wegdeden,

en ik uiteindelijk met een tas vol,

onder andere deze prachtige stempelset,

volkomen Tevreden vertrok..

hierna reden we naar Brabant,

(maar 1 keer verkeerd,

omdat we geen zin hadden om de tomtom te pakken)

waar ik een bezoek aflegde,

wat ik Veel te lang had uitgesteld,

en daarmee de puzzel van het verleden compleet maakte,

en nu gelegd en wel in de doos kan..

vervolgens stelde P. om 7 uur in de avond

voor nog even(!) door te rijden naar het strand,

in Zeeland (ach Zeeland)

waar het leeg was, 

de grote golven, 

waar we volledig uit onze jas waaiden

maar zo prachtig...

en omdat we nu zo dicht bij Fem waren,

gingen we onverwacht even langs,

haar gezicht toen we ineens in huis stonden..

terug in de auto naar het Oosten

voelde ik werkelijk even 

The Luckiest Girl in the world!

-foto Jane-

waarmee ik kom op de een na laatste give-away

(morgen de laatste)

van deze marathon,

de eerste is van Jane,

van de prachtige All The Luck in the World blog

een van de eerste blogs,

die ik begon te volgen,

vanwege de prachtige vormgeving en sfeer...

ik hou gewoon van haar werk

en nu ik Jane een aantal malen ontmoet heb,

kan ik je zeggen dat de bedenker van al dit moois,

echt een bijzonder leuk iemand is,

net zo vriendelijk  en sprankelend als 

de dingen die ze maakt

meer van haar werk kan je zien,

in haar Etsy winkeltje

-foto tante Brocante-

de tweede give away van vandaag, 

is van Tante Brocante

met wie ik laatst een kleine ruil deed,

ik kreeg van haar een bijzonder pakketje,

met allerlei  verloren en weer gevonden schatten,

en zij wil graag iemand blij maken met

met o.a in dit lieve pakketje:

een 1persoons pudding vormpje.

een klei maat-glaasje,

en een Zweedse linnen doek,

met de initialen CF (jij misschien)

uit haar winkeltje tante Brocante

-foto Sandra-

op deze zondag,

zonder een wolkje aan de blauwe hemel,

de laatste give-away van vandaag;

een wolkenstempeltje van Memi the rainbow

die in de webwinkel van Sandra:

Hipgemaakt 

worden verkocht,

ze zijn in Nederland alleen bij haar verkrijgbaar!

zij zal er een papieren slinger bij doen,

waarvan geen foto,

dus een kleine verrassing...

met al deze feestelijkheden,

wens ik jullie,

een stralende Wolkenloze zondag,

je weet wel,

z'on Onverwachte dag, met een Gouden randje!

I wish I was in Paris (#day 6 give-away-marathon)

ik wou dat ik in Parijs woonde,

dan zou ik een zolderkamertje hebben,

in een van de smalle straatjes vlakbij de Sacre Coeur,

met zo'n piepklein Frans balkonnetje,

elke ochtend zou ik gewekt worden,

door de koerende duiven op het dak,

dan zou ik mijn baguette halen bij 

Marie van de Boulanger Pain d'Amour,

op de hoek van het straatje

en elke keer moeten glimlachen,

om de wonderlijke naam van haar winkeltje

(en me moeten inhouden om 

niet elke dag een taartje mee te nemen..)

ik wou dat ik in Parijs woonde,

dan zou ik elke dag café au lait, gaan drinken,

met een vriendin,

altijd in het zelfde cafeetje,

en tegen de avond zouden we daar een wijntje gaan halen,

om de Dingen van de dag door te spreken,

overdag zou ik dan groente halen op de markt,

een praatje maken met Jean-Pierre,

van de kaaskraam,

en veel te veel lekkere dingen meenemen,

ik zou rondstruinen op de
marché au puces,

of ik toevallig een Chanel jurkje tegenkwam

(wat natuurlijk nooit zou gebeuren)

ik wou dat ik Parijs woonde,

dan zou ik tot diep in de nacht,

dansen met een knappe man,

in een bijna onvindbaar tentje,

op deze muziek

ik wou dat ik in Parijs woonde,

dan zou ik in polka-dot-jurk,

op rode hoge hakken,

langs de Seine flaneren,

met diezelfde knappe man,

en dan zou hij mij uiteindelijk ten huwelijk vragen,

onder de Eiffeltoren,..

(en dat ik dan Oui zou zeggen)

ja, ik wou dat ik in Parijs woonde,

dan zou ik nog lang en gelukkig leven...

(tuurlijk, Ingrid)

de give-away van vandaag,

waardoor ik helemaal over Parijs begon te dromen,

(en niet meer te stoppen was)

is van Erika,

misschien beter bekend van de Mikodesign blog,

waarop ze haar fantastisch leuke ideeën laat zien

(en dat je Dan denkt,

waarom ben ik daar nou niet opgekomen?)

ook heeft ze een blog over Parijs,

zo Verleidelijk,

dat je meteen af wil reizen

(of er gaan Wonen, zoals ik)

dus

heb je ook zin in het Parijse gevoel,

en hou je van konijnen

misschien is deze

Make your own Rabbit kit

dan iets voor jou

(jaaa!)

vertel me (en Erika) over jouw liefde voor Parijs,

(misschien was je er nog nooit)

of over konijnen, ook leuk!

en misschien komt deze naar je toe!

ik zeg het nogmaals en misschien,

ten overvloede, maar WOW

al die reacties, Zo leuk voor de mensen die de 

kadootjes weggeven

en ook een beetje voor mij natuurlijk

-xxx-