Kotje

Weet je nog vroeger, op de lagere school, als de zomer

vakantie begon, wat een fantastisch gevoel was dat..

Ik heb het al jaren niet meer, het gevoel van de

zomervakantie, dat komt misschien omdat alles zijn 

gangetje gaat, haha, maar ik verlang er wel eens naar.

Als de laatste dag op school dan was aangebroken en er 

niet veel bijzonders werd gedaan, het was gewoon wachten

tot de bel ging en dat je dan naar buiten kon rennen,

met een zeker gevoel van euforie, in de overtuiging

dat je nooit meer terug hoefde te komen..

Want zes weken was zo lang, dat het net zo goed voor 

eeuwig zou kunnen zijn, een eindeloze zee van leegte,

waar je niets zou hoeven strekte zich voor je uit.

Wij gingen nooit op vakantie, daar was niet genoeg geld

voor, ik ging pas op mijn twaalfde voor het eerst een paar

dagen naar Parijs, maar dat gaf helemaal niet want wij 

hadden iets veel beters, namelijk een kotje op het strand.

(eigenlijk heet het denk ik een strandhuisje, maar in

Zeeland noemden we dat zo :-)

We mochten aan het begin van de vakantie een plastic

luchtbedje en een Donald Duck pocket kopen, met zijn 

drieën dan hè, ik deelde dat met mijn broer en zus.

Geweldig moment was dat, de vakantie was begonnen.

Elke dag fietsten wij door de weilanden naar het strand,

zetten onze fietsen neer, wandelden wij over de lange

overgang door de duinen, liepen nog een end over het

strand naar het kotje, klapten de ligstoelen uit, je weet wel

die van canvas met hout waarvan je in het begin nooit snapt

hoe het nu precies zit en dan huppelden we de zee in..

We mochten elke dag een raketje, zo'n waterijsje, kopen in

de strandtent, wat bijzonder was want normaal kregen we

alleen op zaterdagavond iets lekkers, ooh die raketjes..

En zo dobberden wij de zomer door, dag in dag uit, ook 

bij slecht weer, want het was zonde om het kotje niet te 

gebruiken, het was al duur genoeg zei mijn moeder.

Uiteindelijk gebeurde het ongelofelijk toch, het kotje 

moest worden aangeveegd, de sleutel ingeleverd,

het lekke luchtbedje in de prullenbak en het 

zand moest uit de Donald Duck pocket

worden geschud, de zomervakantie was voorbij..

Ik kon het me niet voorstellen maar het was echt zo,

we moesten weer naar school, een jaar lang, maar het

had net zo goed voor eeuwig kunnen zijn..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Lampje

Laatst kocht ik een lamp, deze die je hier ziet staan op

het bankje, het is van het merk Weltevree (niet gesposored,

maar voor het geval je het zou willen weten, dat zou kunnen)

Ik zag hem al een jaar ofzo geleden maar het duurde nogal 

een tijd voordat ik besloten had om hem te kopen..

Het begon ermee dat ik hem aan P liet zien; moet je zien hoe 

leuk, als je de bol naar boven draait heb je een zaklamp,

als je het naar beneden draait is het witte gedeelte verlicht,

misschien ga ik hem wel kopen..das best zei P, leuk.

Maar, zei, ik, ik vind hem nogal duur..

Twee maanden later; ik denk dat ik toch die lamp ga kopen,

welke lamp, zegt P, je weet wel die leuke met die bol, 

met licht die je kan draaien enzo, ok zei P.

Maar, zei ik, we hebben hem niet echt nodig..

Zes maanden later; ik denk dat ik nu toch die lamp ga 

bestellen, zo handig met die zaklamp, ga je gang, zei P.

Maar zei ik, wanneer heb je nu een zaklamp nodig?

Acht maanden later; ik dacht nog even aan die lamp,

het is wel een erg lang beslisproces, zegt P.

Maar, zeg ik, ik wil er goed over na denken, ik wil niet

zomaar nieuwe dingen kopen..

Een jaar later; zeg, nog even over die..jaa, koop hem nu 

maar zegt P, en dat deed ik uiteindelijk en na wat gedoe

met de levering staat hij nu hier, ik heb hem nog niet

gebruikt omdat het zo lang licht is, maar dat komt wel,

over een half jaar ofzo, haha.

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Bam

Ruim een maand geleden ging de kringloopwinkel

dicht, of misschien is het zelfs wel al veel langer geleden,

ik moet zeggen dat ik het gevoel voor de tijd en de dagen

een beetje kwijtgeraakt ben, de dagen vloeien in elkaar.

Ik kocht toen deze zachte wol, heel soms hebben ze wol

die ik mooi vind, niet zo vaak dus het is iets waar ik extra 

blij van word, ook kocht ik wat boeken.

Later, toen de bibliotheek ook dicht ging had ik er spijt 

van dat ik niet wat meer boeken had gekocht en ik ging 

steeds minder en langzamer lezen omdat ik geen idee 

had hoe lang dit allemaal zou gaan duren..

Tot mijn grote plezier las ik vorige week ergens dat er

weer een kringloop open zou gaan en ik hoopte dat ze

alles goed geregeld zouden hebben zodat ik er naar 

binnen kon gaan, gek eigenlijk, hoe snel je dan toch 

weer gewend raakt aan die anderhalve meter enzo.

Het was allemaal prima in orde en ik was zo blij als

wat om daar weer eens rond te mogen kijken, alsof ik

nog nooit van mijn leven in een kringloopwinkel was

geweest, wat ongelofelijk leuk daar allemaal, haha.

Dus ik kocht wat boeken, eindelijk, een vaasje en 

een geweldige vintage Fisher Price bus met passagiers.

Mijn kleinzoon Timo is sinds kort in de ban van de

bus die langs hun huis rijdt, ze gaan elke dag even 

kijken, zo lief, hij noemt de bus: Bam, wat ik een

natuurlijk een prachtig woord vind daarvoor.

De bus deed ik in het pakket wat ik opstuurde voor

de eerste verjaardag van Timo over een paar weken, 

waar ik natuurlijk niet bij kan zijn, helaas..

Maar ik wacht rustig af en probeer vertrouwen te 

hebben dat alles langzaam aan weer beter zal

gaan en ik vast nog wel eens naar Wenen kan.

In ieder geval is de kringloop weer open, dat is 

in ieder geval een stapje in de goede richting

(en ik koester elke centimeter voor uit)

Ik wens je een fijne dag

-X-