Little things I found..

Van de week ruimde ik mijn witte kast op,

dat is de enige plek in huis waar ik 

al mijn Dingetjes op kan bergen..

Ik stop van alles in mandjes en maak stapels,

net zo lang tot er spullen uit vallen als ik de deur open doe..

Dan haal ik hem helemaal leeg 

(dat is de enige manier die werkt voor mij)

en kijk ik eens met een kritisch oog naar de spullen..

Er kon natuurlijk weer een hoop weg,

op de een of andere manier heb ik steeds minder

spullen nodig...

Terwijl ik zo bezig was gingen mijn gedachten

onwillekeurig terug naar vier jaar geleden

en ik nog in mijn grote huis in Zeeland woonde..

En aan Al die spullen, ooh...al die spullen..

het was daar ook geen probleem ik kon alles kwijt.

Tot het moment dat ik daar wegging

(ja, dat is al bijna vier jaar geleden, ongelofelijk toch)

en ik al een groot deel van alles wat ik had weg deed..

Toch bleef er meer dan genoeg over,

ik nam alles mee waarvan wat ik dacht dat ik het 

nog wel eens kon verkopen..

Doe daar de spullen van P bij en samen hadden we

in Zutphen weer een huis vol.

Het meeste verkocht ik op de markt, maar ik 

bleef ook gewoon spullen kopen, met het idee

om die weer te verkopen, het was een soort

eindeloze cirkel, waar ik uiteindelijk niet blij van werd.

Toen we naar Ingen verhuisden liet ik een groot deel

ophalen door een kringloopwinkel, maar al die 

spullen begonnen met steeds meer te irriteren,

het voelde als ballast, en ik bereikte een punt

dat ik er zelfs een afkeer van had, al die Zooi..:)

Dus ik verkocht alles wat ik kon verkopen,

eerst per dingetje, later per doos en op een gegeven

moment per 10 dozen, wat niet verkocht werd

zette ik gewoon langs de kant van de weg..

(dat moet je ook eens doen, echt zo leuk,

hoe mensen reageren als er gratis dingen 

aan de straat staan, ze kunnen het niet geloven..)

Nu passen mijn bezittingen in de witte kast

(en nog een paar dozen met wat dingen

met een sentimentele waarde, spullen 

van de kinderen enzo, in de kelder..)

Ik ga nog steeds graag en regelmatig naar

de kringloopwinkel of een rommelmarkt.

Natuurlijk zie ik vaak de leukste dingen,

maar ik laat ze gewoon staan, ik voel geen verlangen

meer om het allemaal te bezitten en zeg nou eerlijk..

hoe veel vazen (of vul maar in ) heb je nu eigenlijk nodig..

Ik koop ook wel eens wat, maar enkel als ik 

het in mijn handtas mee kan nemen..

zoals de dingen die op de foto's staan.

(hoewel ik een beetje gesmokkeld heb met de 

gele kan, haha, die kon ik niet achterlaten ;)

Per slot van rekening moet het allemaal passen

in de witte kast, en hoewel ik, al zeg ik het zelf,

heel goed kan stapelen, op een gegeven moment

is hij vol...

Ik wens je een fijne dag

-X--

Listen.

Deze quote kwam ik laatst tegen op Pinterest

(om de een of andere reden zit ik enorm te pinnen

de laatste tijd, heb er ineens zin in)

en ik dacht Ooh ja, die moet naast de eed op de 

vuilniswagen op de muur.

Ik ben er een meester in om Rode vlaggen te negeren,

zo noem ik die kleine waarschuwingssignalen,

die je ergens voelt in je lijf...

Achteraf, als het misgaat dan denk je altijd,

ik wist het wel, ik wist het, ik wist het..

Als je een werkafspraak met iemand gemaakt hebt

en diegene komt daar ineens op botte wijze op terug..

(je had alle vage toezeggingen gelabeld

als afspraken omdat je het zo graag wilde)

Als je relatie ineens is afgelopen 

(en jij maar tegen jezelf blijven zeggen

dat hij zo kortaf was omdat hij de laatste tijd

zoveel moest overwerken (ha) en gewoon moe was)

-voorbeeld uit het verleden, geen problemen 

met P. hoor, integendeel-

En dat zijn nog maar een paar voorbeelden,

ik kan wel een meters lang bericht schrijven

over allerlei situaties waarbij ik niet luisterde

naar het stemmetje zonder woorden..

(en die uiteindelijk niet goed uitpakten,

voor mij niet dan tenminste ..)

Dus nu hang ik het briefje op mijn muurtje

met aanwijzingen -over hoe om te gaan

met de Dingen en vooral met jezelf-

Het laten passeren van de vuilniswagen lukt al aardig,

nu de rode vlaggen nog (h)erkennen...

Ik wens je een fijne dag

-X-

My work/living space

Precies op die stoel, voor dat scherm,

zit ik elke ochtend blogberichten te typen,

ik zit altijd op het puntje van mijn stoel

(die ik ooit kocht bij de kringloop in Zutphen)

dat is niet zo goed voor mijn rug,

maar op de een of andere manier schuif ik altijd

weer naar voor (uiterst ingespannen bloggend ;)

Ik draai de luxaflex altijd open en 

ik kijk regelmatig eens naar buiten.

Daar zie ik allerlei mensen langsfietsen,

hier op de dijk maar ook aan de overkant van het kanaal.

Ook zie ik elke ochtend dezelfde mensen

die dezelfde honden uitlaten..

Door de week, als ik hier alleen ben,

gebruik ik ook de tafel om aan te werken

(eigenlijk is de hele woonkamer dan mijn werkplek..)

Om Iets te maken verzamel ik altijd van alles

om mij heen, papier, pennen, scharen verzin het maar,

ik heb er een hekel aan om tussendoor steeds

van alles te moeten zoeken, en meestal

ligt  er een berg spullen op de tafel

ik moet gewoon een beetje kunnen rommelen..

Dit is mijn inspiratie-bank en richeltje (randje?)

de bank komt, tenminste dat is wat ze mij vertelden

toen ik hem kocht, een oude bank uit

een gymnastiekzaal in Serooskerke (Walcheren)

Misschien is het wel helemaal niet zo,

maar ik neem het voor waar aan omdat ik het

gewoon een leuk idee vind.

Daarop liggen de boeken die ik regelmatig eens

inkijk en mijn eigen boeken, omdat het zo

gezellig staat, je eigen boeken op een stapel..:))

Op het richeltje staan de plaatjes waar 

ik op dat moment blij van word,

het wisselt nog wel eens..

De theepot is een kadootje van Daan

van Maandagdaandag, mijn blognaam staat er op..

In de avond zit ik meestal op de bank te handwerken,

het is een mooie strakke bank,

maar hij zit niet bijzonder lekker, een beetje alsof 

je in de trein zit, ik heb toch een lichte voorkeur

van zo'n bank waarin je helemaal wegzakt..

(nu ik naar de foto kijk zie ik ook dat ik wel even

had mogen bezemen, onder de bank, ha)

Ook de bank neem ik altijd helemaal in beslag,

wol, scharen, half afgewerkte haak- en breidingetjes

ik lijk wel een zwerver op een bankje in het park,

met al haar bezittingen er om heen..;)

Kortom, ik ben gezegend met een fantastische

werk/woon/zit en eetkamer, en jij, heb jij

een eigen werkkamer, of zomaar een hoekje?

Alle foto's nam ik op zo'n heerlijke lentedag

met de zon laat in de middag in de kamer,

vandaag belooft het weer zo'n dag te worden

en hoe fijn het hier ook is, ik trek er

maar eens op uit.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Unexpected visit at the beach..

De allereerste keer dat ik de zee zag,

was ik ongeveer 6 jaar, wij verhuisden toen

van Ede naar Koudekerke op Walcheren.

Van te voren was er iets over gezegd, hoe bijzonder

de zee was, bij wijze van reclame daarvoor,

omdat wij, de kinderen, helemaal niet weg wilden..

Ik kon me er ook helemaal geen voorstelling van maken

en ik geloof dat ik helemaal niet onder de indruk was

van een verhaal over wat water..

(ik had heus wel eens eerder een meertje gezien ;)

Dus wij reden op een goede dag naar Domburg,

ik weet nog hoe ons autootje eruit zag,

blauw en met zo'n hele schuine achterruit,

geen idee meer wat het merk was..

Wij klommen wat trappen op van een heuvel

en ooh en aah dat was werkelijk heel iets anders

dan ik me ooit had kunnen voorstellen..

Nog mooier was het uitzicht vanaf de Hoge Hil,

het hoogste duin van Domburg, vanwaar

je over het hele eiland kan kijken.

Sindsdien hou ik van de zee, en kwam ik er

vele malen, als kind zo ongeveer de hele zomer 

omdat we een kotje (huisje) op het strand hadden.

Later ging ik met mijn eigen kinderen,

als het lekker weer was, ik zie me nog sjouwen

met tassen vol handdoeken, emmertjes en broodjes..

Maar we gingen ook in de herfst en de winter,

als het stormde, zo vaak dat ze er wel eens

genoeg van hadden..

Ik weet nog goed dat (toen kleine) Daan eens zei:

gaan we nu al weer naar het strand, 

ik zit veel liever met een taartje bij de kachel :)

 Afgelopen vrijdag waren we weer eens in Domburg,

we hadden een afspraak met Judith in Breda,

en P. vroeg daarna heb je zin om naar

Domburg te gaan, ik sputter altijd wat bij een

plotselinge verandering van plan, maar

het was echt heerlijk..

Het licht was werkelijk op zijn allermooist,

welke foto dan ook, die ik zou hebben

genomen, had er mooi uitgezien.

Aan het einde van de middag, aten wij 

in een strandtent, buitendijks, bij Westkapelle,

waar wij getuigen waren van een werkelijk magische

zonsondergang, wat een kadootje..

Toen wij wegreden over de dijk scheen de vuurtoren

zijn felle lichtbundels over de weg...

Ik was er gewoon ontroerd door en even voelde 

ik een steek van heimwee, want hoewel ik

het uitstekend naar mijn zin heb in Amsterdam,

is Walcheren toch Thuis..

Oh ja, vorige week vertelde ik dat deze blog,

deze week 5 jaar bestaat, ha, dat is niet zo..

Ik kreeg een mailtje van Dries, de penningmeester

van de ietwat rommelige Hup club, dat hij nu 

in verwarring was over de juiste datum..

Het moet zijn 25 maart, hij had gelijk..

Om hem te bedanken voor deze nauwkeurigheid,

en de regelmatige lieve en vaak hilarische

commentaren op mijn blog (via de mail)

maakte ik speciaal voor hem deze foto van de kerk

van Domburg waar hij speciale herinneringen aan heeft..

(hij woonde daar als kind omdat zijn vader

de dominee van Domburg was..)

Ik wens je een fijne dag

-X--

Folding in the afternoon..

Zo af en toe heb ik ineens zin om iets te vouwen,

op de een of andere manier vaak aan het einde 

van de middag, dat is mijn favoriete deel van de dag,

altijd al geweest eigenlijk..

Het gevoel dat alles gedaan is wat ik moest doen,

het huisje vegen, de was en de boodschappen..

er hangt dan een soort van serene rust in huis

(waarom ik dat niet in de ochtend voor elkaar 

krijg, dat gevoel van rust, weet ik niet..:)

Nu ja, in de middag kan ik een vouwwerkje aan (haha)

Deze kostte niet al te veel proppen papier,

mocht je het willen proberen, zo doe je het:

Dit lijkt wat ingewikkeld, of ik heb het ingewikkeld 

gemaakt, dus nadat je een vouw maakte in het midden,

je vouwt het open, vouw het papier dan naar

de middellijn (1) en nogmaals, helpt dit ;-)?

Als je er 2 maakt, dan heb je een dekseltje voor het doosje,

hoewel het een beetje een wiebelig geheel wordt..

Maar ach, ik hou het meest van dingen

die niet prefect zijn, dus ik vind het wel wat, zo..

Je kan er een klein kadootje in doen, 

je postzegelverzameling, of gebruiken als mandje

voor je mini-cavia..(dan zou ik de deksel er

niet op doen, is misschien een beetje zielig ;)

Vandaag ga ik op weg naar Breda, waar ik 

onder andere mijn dochter Judith zal bezoeken.

Verder attendeerde de penningmeester van de Hupclup

(niet actief op het moment, maar dat ligt meer 

aan mijn nalatigheid dan aan hem)

en lezer van het eerste uur, Dries, mij er op dat 

deze blog volgende week zijn 5 jarig jubileum zal vieren.

Ik zal dit weekend eens nadenken hoe dat passend

en in welke vorm dat gevierd kan worden.

Eventuele felicitatie post kan gestuurd worden

naar het, inmiddels bij velen, bekende adres

(haha, nee hoor, natuurlijk niet, grapje:)

Ik wens je een heel mooi weekend

-X-

The Night rainbow

Deze quote vond ik in een boekje,

wat een beetje verloren lag in een doos 

in de kringloopwinkel, hoewel de tekst wat

raadselachtig is, ik zag nog nooit een Nachtregenboog, jij?

Hoewel..toen ik dit schouwspel een paar dagen

geleden zomaar door het raam zag, moest ik er 

ineens aan denken..

Iemand zei laatst op Instagram dat ik altijd op 

plekken woonde met zoveel mooie luchten,

dat is zo, maar dat geldt echt voor iedereen...

je hoeft alleen maar naar boven te kijken,

of zoals in dit geval, door het raam..:)

(probeer het eens, het is gratis en vaak

betoverend mooi)

Ik wens je een fijne dag

en dat je de nachtregenboog zal zien,

op het moment dat je hem nodig hebt..

-X-

A big thank you for all the knit & crochet women..

Oh ach, jongens (of beter gezegd meisjes) toch,

wat ontzettend leuk en Lief, alle reacties..

Ik dacht ik gooi eens een balletje (bolletje,

ah nee, nu wordt het wel een beetje flauw ;)

op en dan al die reacties, geweldig..

Er zijn meer dan 30 mensen die gereageerd hebben

op mijn vraag of er iemand  misschien wilde helpen

met haken en breien voor mijn nieuwe project.

(de tekening is overigens een kaartje wat ik 

tekende voor Eliane van Roest haakt )

Wat ik natuurlijk het allerliefste zou doen,

is jullie allemaal hier uitnodigen,

voor elk van jullie een versierde stoel neerzetten

bij wijze van een feestelijk onthaal.

Ik zou manden vol met wol en katoen neerzetten

zodat we fijn met z'n allen aan het werk

konden gaan, mijn hele project zou wat 

het handwerk betreft in een oogwenk klaar zijn

(ha, dat zou nog eens wat zijn :)

Natuurlijk zou taartjes halen bij de bakker,

om jullie te bedanken voor je medewerking..

Het doet me werkelijk goed te lezen

hoeveel mensen er bereid zijn iemand te helpen,

daar word ik toch wel warm van..

Natuurlijk is het niet echt mogelijk, zo'n 

brei en haakfeestje, ik heb maar zes stoelen

en een piepklein huisje, maar het Idee !

In het Echt moet ik eerst mijn plannen 

verder uit kristalliseren, ik sta nog steeds aan het begin

van de idee-pyramide..maar als ik zover ben zal ik 

bekijken in welke vorm ik hulp nodig heb.

(mocht je op de lijst willen, en je hebt via de reacties gereageerd

is het voor mij heel fijn als je mij een mailtje stuurt.

Ik heb dan meteen je mailadres, en ik kan je mailtje

in de map: Lieve haak/breivrouwen doen,

dan hoef ik niet nogmaals een oproep te doen via hier:)

Nogmaals en misschien ten overvloede

Hartelijk Bedankt, ik waardeer het bijzonder..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Wool and two questions..

Gisterochtend fietste ik eens naar de Noordermarkt,

dat was lang geleden, hoewel het niet ver weg is..

Onderweg zag ik allerlei bijzondere mensen,

ik zag een man met een hoge hoed die zijn 

fiets had versierd met kerstlampjes (ze waren niet aan :)

Ik zag een hele grote dikke man met een piepklein 

hondje, ongeveer zo groot als zijn voet.

Ik zag een vrouw in zwart wit gekleed

met zo'n witte hond met zwarte stippen

(ze pasten wonderwel bij elkaar)

Op de markt aangekomen slenterde  (leuk woord:)

ik een beetje rond, ik zag kramen met boeken,

stoffen, vintage kleren en schoenen

(hoewel die er meer gewoon gedragen uitzagen)

Rond de kraam met kleding van King Louis,

(je weet wel van die gebloemde tricot jurken)

was het een complete chaos van graaiende vrouwen.

(ik liep er maar snel langs, niets voor mij )

Verderop stond wel een kraam waar mijn

hart van opsprong, allerlei oude fournituren

als knopen, ritsen en een hele bak met wol..

Ik zocht van alles uit en toen ik vroeg wat het kostte,

zei de ene man 2 euro per bol..welnee zei de man

die er naast stond, mevrouw heeft zoveel (haha)

daar maken we een mooi prijsje van.

Uiteindelijk betaalde ik nog geen 50 cent

per bolletje (of klos) en daarvoor deed hij het 

voor mevrouwtje (in dit geval kon ik het hebben,

het was gewoon vriendelijk bedoeld :-)

ook nog eens allemaal in een plastic zak.

Kortom, ik fietste tevreden naar huis,

mijn mand voor op de fiets gevuld met allerlei 

feestelijke bolletjes wol, die ik hard nodig heb

voor mijn nieuwe plan..

Wat ik ook zoek is iemand die, zo ongeveer

in de zomer mij af en toe eens kan helpen

met het breien en haken van Dingen, ik kan 

hier natuurlijk niet precies zeggen wat..

Ik denk zomaar dat ik dat het misschien een 

beetje veel word om het allemaal zelf te maken.

Het zou handig zijn als je in de buurt van Amsterdam 

woont, maar het is geen absolute voorwaarde.

Je mag mij mailen, dan maak ik een lijstje

en mocht ik er echt gebruik van willen maken,

zal ik contact met je opnemen

(ik weet nog niet precies hoe het gaat lopen,

en wat de voorwaarden zijn, maar ik 

kan beter nu al gaan zoeken, dan op het 

moment dat ik je misschien nodig heb:)

Ook ben ik op zoek naar mooie oude woletiketten,

of misschien beter gezegd wikkels.

Niet van hele nieuwe wol, maar juist oude en speciale,

uit het buitenland zou ook heel erg leuk zijn.

Mocht je er eentje (of meerdere) hebben,

dan kan je mij mailen voor mijn adres.

Ik zal je natuurlijk een kaartje terugsturen.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Spring feeling and a change of plans..

En ineens was het dan zomaar lente,

wat een heerlijk gevoel is dat zeg,

ik las ergens dat het zelfs goed is voor je bioritme..

Dat gevoel had ik ook een beetje,

alsof je een oppepper krijgt, het is lichter,

maar alles voelt ook lichter, alsof je een stoffige 

deken bent, die eens helemaal uitgeklopt wordt..

Ik had de neiging om een frisse bloemetjes jurk aan te doen,

niet dat ik deze ooit zou dragen, en in werkelijkheid

had ik gewoon nog een wollen trui aan,

maar je begrijpt wel wat ik bedoel, denk ik ;)

De weekenden zijn toch fijn, vind ik, op het moment,

P is dan thuis, en dat is een kadootje,

elke keer weer, door de week ben ik hier alleen.

Nu kan ik het prima redden hier, hoor..

maar samen vind ik het toch fijner, wij kunnen

heel goed samen door het weekend heen dobberen..

Eindeloos koffie drinken, terwijl we de dingen

van de afgelopen week bespreken.

Dit weekend was dat nogal wat, een akelig mailtje,

daarnaast een onverwachte forse streep door

door de plannen voor mijn nieuwe project..

Zelf heb ik nogal de neiging om in och en ah

te blijven steken, P niet, hij ziet in elke Nee

een nieuwe mogelijkheid,..

Hij zegt altijd niet bezig blijven met wat er niet

meer kan, maar denken in mogelijkheden en oplossingen.

Op de een of andere manier vind ik dat echt 

een mannelijk manier van denken, de emotie er af halen
en kijken naar Wat er is, onbedoeld ook heel mindfull..:)
 Maar het helpt me wel,

om uit de repeteerstand te komen,

ik blijf vaak rond draaien in het kringetje van 

verloren gegane mogelijkheden, zonder te zien

dat er daar buiten nog Genoeg is..

Uiteindelijk ligt er een heel nieuw plan op tafel,

wat misschien nog wel veel beter is dan het eerste..

Daarnaast zijn we heerlijk naar buiten geweest,

we fietsten in de file, haha, door het Vondelpark,

dronken koffie op een terrasje, en ik probeerde

de parkieten hier in de achtertuin te fotograferen.

Hoewel er vele zitten, weer niet gelukt, omdat ik 

toch een vogel-foto wilde (het past zo bij deze tijd:)

zet ik deze er maar bij.

Alle foto's bij dit bericht zijn foto's die het niet haalden

voor mijn boek Vive la vie.

Dus ook hier zitten de blaadjes nog niet aan de bomen,

zoals je ziet bij de foto met de slingers,

nee, daar moeten we nog even op wachten

maar vooralsnog ben ik bijzonder blij met 

het begin van de lente en mijn nieuwe plannen (ha)

Ik wens je een mooie maandag

-X-

About new painting things..

Soms vergeet ik het wel eens hoe leuk 

ik het eigenlijk vind om te schilderen

hoewel dat klinkt alsof ik graag muren wit..

Misschien moet ik zeggen verven,

maar dat klinkt ook wat vreemd vind ik,

wel vooruit, om iets met verf en kwasten te doe, dan..:)

Mijn materiaal was ook nogal beperkt,

ik heb een verfdoosje van Daan wat hij gebruikte

op de middelbare school en 3 oude kwastjes,

op zich allemaal prima hoor en voldoende..

Maar omdat ik voor mijn nieuwe project

wat dingen wil gaan maken met verf,

wilde ik graag wat nieuwe dingen hebben.

Dus ik besloot om naar 'de stad' te gaan, gek genoeg

heb ik nog steeds dat gevoel als ik met de pont

naar de overkant ga, ik kom er ook niet zo vaak .

De enige winkel waar ik wel eens heen wil

is de Vlieger, een papier en materialen hemel :)

Het is een dure hobby, verf en kwasten,

dus ik zocht zo ongeveer het goedkoopste uit 

wat ze hadden, en ik ben er reuze blij mee.

Om te tekenen en in dit geval te verven,

moet ik altijd in een bepaalde stemming zijn,

ik kan het niet zo goed verklaren waarom.

Rust, is misschien wel het sleutelwoord,

dus ik ruim eerst op, maak de tafel schoon

(wat een beetje gek is, want 10 minuten later 

is het een zootje, maar toch wil ik het zo ;)

Vervolgens leg ik alles neer wat ik nodig

zou kunnen hebben, niets zo vervelend als

je net lekker bezig bent en je kan ineens

de kwast niet vinden die je nodig hebt..

Dan zet ik een kalm muziekje aan

en kan ik eindelijk bezig gaan..

Ik kocht ook nog wat goedkoop krijt,

gewoon om het eens te proberen,

maar ik weet er nog niet zo goed weg mee,

misschien moet ik me er eens op toeleggen (haha)

Hoewel ik denk dat dat er niet van komt,

want er zijn zoveel dingen die ik leuk vind om te doen..

Maar dat schilderen/verven/iets met verf en kwasten

dat hou ik er in..zo af en toe..

want het allerfijnste vind ik het toch

om met een pennetje te tekenen.

Gewoon simpele zwarte lijnen op wit papier.

Zo maakte ik gisteren deze tekening voor de Dots dames,

terwijl de hele tafel vol lag met alle nieuwe verf.

Ik voel het aan alles, ik sta in de babbelstand,

het is maar goed dat P gisteren thuiskwam.

(verfkwasten zeggen nog steeds niets terug ;)

Ik wens je een kleurrijk weekend,

en oh je voelt aan alles dat de lente er aan komt,

nog een dag of wat en mijn lelijke groene donsjas,

kan voor lange tijd de kast in!

-X-

House of dots party..

Een tijdje geleden ontving ik deze ontzettend lieve

uitnodiging, van de House of Dots vrouwen,

Hester en Marielle, die zat in het piepkleine envelopje..

Ik heb ze ooit leren kennen omdat ik ze uitnodigde

voor mijn eerste boekenfeestje, gewoon omdat 

ik wat ze doen/maken (en hun site) zo leuk vind.

Ik herinner me hun binnenkomst nog goed,

ze zagen er verpletterend mooi uit,

werkelijk tot in het kleinste detail, daarnaast

zijn ze hartverwarmend aardig..

Dus ik mag wel zeggen dat ik blij was met de uitnodiging.

Ik breide voor hen beide een strikje naar een 

patroon uit mijn boek Vive la vie.

(ik moest het zelf nog weer even opzoeken :)

Toen ik er eentje op Instagram zette zonder erbij

te zetten dat het voor hen was, reageerde ze al

met oooh die is echt leuk (ha!)

Met het kadootje zat het dus wel goed, maar

op zondagochtend vroeg ik me toch even af wat ik

aan zou moeten doen, ik bedoel maar wat trek je aan

naar een feestje van twee vrouwen die altijd 

tot in de puntjes (dots;) gekleed zijn..

Uiteindelijk besloot ik de jurk van mijn tweede

boekenfeestjes aan te doen, met sneakers eronder,

dat dan weer wel...ik ben niet in het bezit

van bijpassende feestelijke schoenen :)

De ontvangst was bijzonder hartelijk en ohh,

de tafel was zo mooi gedekt met allerlei verschillende

taartjes, scones, bloemen en zelfs servetten 

met de naam van elke gast erop gestempeld..

Het was een bont gezelschap van allerlei leuke vrouwen,

waaronder Erika van Mikodesign, Yvonne van Yvestown,

Dianan van Webvedettes, Daan van Maandagdaandag,

Monique van de Happymakersblog en Jikke 

(eigenaresse van een kinderfeestwinkel) en Charlotte

(kookboekmaakster) en later schoof Eline Pelinkhof nog aan.

Sommige van hen had ik al eens

eerder ontmoet, anderen nog niet.

Aan een ieder was gevraagd iets van haar werk

mee te nemen, en daarover iets te vertellen..

(zo fijn om eens van andere vrouwen te horen,

die over het algemeen ook alleen werken,

heel herkenbaar en verhelderend)

Het was een inspirerende middag, die uitliep,

tot wel een uur of negen in de avond,

zoveel was er te bespreken, te eten en te lachen.

Kortom het was een bijzonder fijne dag

en dit was natuurlijk het bericht wat ik dinsdag 

had willen maken, ware het niet dat er iets anders

onaangenaams voor werd geschoven, of beter gezegd,

ik schoof er zelf iets anders voor..

Maar nu ik dit zo schrijf, gloei ik ineens nog na

van de hartelijke ontvangst, alle lieve woorden,

(ik ben echt dol op de Dots vrouwen, haha)

en dat is wat ik Vast ga houden, al die positieve energie

van die middag en al het andere laat ik aan me voorbijgaan.

Ik wens je een feestelijke dag

(in welk opzicht dan ook, de zon schijnt hier,

dat lijkt me alvast een goed begin)

-X-

Found my shoes..:)

En ja, ik heb mijn schoenen weer gevonden,

het was een lange klim, de trap naar boven,

maar ik heb het gehaald mede dankzij alle harverwarmende 

reacties die ik van jullie kreeg, ongelofelijk fijn, echt..

Het toeval wil dat ik al de hele week bezig ben met een 

 boek dat heet: De wet van de vuilniswagen 

van David Pollay.

In essentie gaat het over het feit dat je kunt kiezen 

of je alle negatieve uitlatingen en gedrag van anderen,

over je uit laat storten of dat je de vuilniswagens

met vuilnis, zoals hij dat noemt, aan je voorbij laat gaan....

(maar ook van jezelf richting anderen en naar jezelf toe,

hoe vaak zeg je geen negatieve dingen over jezelf?)

Wat ik erg verhelderend vind is het idee uit het boek

dat als men zegt: je moet het loslaten, dat 

dat betekent dat je het eerst vast moet pakken,

in het boek staat dat je het (de vuilniswagens:)

aan je voorbij Kan laten gaan...

Wat een fantastische gedachte, het is natuurlijk

duidelijk dat ik nog in de oefenfase ben.

Ik ben in de afgelopen dagen per ongeluk (weer)

in een vuilnisbak aan de kant van de weg gaan staan

en ik heb me zo in de vuilniswagen van een ander

laten kieperen..maar oefening baart kunst..

denk je niet?

Het hele concept en de presentatie van het idee

vind ik wel heel erg Amerikaans 

(misschien een beetje over the top)

maar als je daar langs heen kijkt vind ik het 

een hele goede manier om naar dit onderwerp te kijken.

Het boek kan je zo lenen bij de bibliotheek,

mocht je je er in willen verdiepen.

(ik kan het je echt aanbevelen)

Zelf heb ik de eed op de wet van de vuilniswagen,

hier naast mijn werktafel gehangen..

(dit is dus een quote uit het boek)

Zodat ik de gedachte mij helemaal eigen kan maken,

en kan oefenen met glimlachen en zwaaien..:)

Als je het fijn vind om een print van een 

door mij geschreven exemplaar te ontvangen

 stuur mij dan een mailtje voor mijn adres.

Als je mij dan een envelop metje adres en postzegel stuurt,

stuur ik je er eentje op.

Want ik denk dat Hoe meer mensen volgens dit idee

omgaan met anderen (en zichzelf)

het er misschien een stukje aangenamer aan toe

zal gaan in de wereld.

 Oja, ik heb heb het agentje erbij gehangen,

met een stopbord voor alle onvriendelijk mensen

die hier naar binnen willen, want ik ben ik

ben nog een beetje wiebelig van het hele gebeuren..

En oja nummer 2, ik wil de bootjes graag opsturen naar

Kaat en Nienke, als jullie je adres willen mailen..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Trust..

Nu had ik voor vandaag een bijzonder gezellige post

in gedachten over een feestje waar ik 

van het weekend naar toe ging..

Maar het is inmiddels 10 uur en ik kan de woorden

gewoon niet vinden..

Ik lag de hele nacht wakker van een mailtje 

wat ik gisteravond laat nog ontving..

(ik moet natuurlijk ook helemaal niet

laat in de avond mijn mail checken..)

Zonder op de details in te gaan, werden ik

en mijn intenties in dat bericht

zo keihard onder uit gehaald dat ik compleet

uit mijn schoenen geblazen ben..

(ik bergreep er namelijk echt niets van)

Dus vandaag ga ik op zoek naar mijn schoenen,

en probeer ik de trap weer op te klimmen

op weg naar Vertrouwen..

(dat gaf ik mijzelf een week geleden immers kadoo)

Morgenochtend hoop ik zover te zijn

dat ik weer over Feestelijke zaken kan schrijven.

Bedankt voor je begrip en ik wens je natuurlijk

een hele fijne dag.

-X-

Bon Voyage

Het is natuurlijk al vele jaren duidelijk

dat ik hou van het werk van Jurianne Matter 

daarnaast vind ik haarzelf ook erg aardig en grappig..

Elke keer als ze met een nieuw ontwerp komt

denk ik oooh, jaaa..zo ook met de Rite de passage bootjes

waarvan ze me enkele setjes opstuurde.

Ook Mrs Little is er erg gecharmeerd van,

zodra ik een bootje in elkaar had gevouwen,

eigende ze zich het toe, ging erop zitten,

en wilde helemaal niet luisteren toen ik haar 

probeerde uit te leggen dat het geen veerpontje was..

-foto credits Jurianne Matter-

Het zijn bootjes die je zou kunnen gebruiken om iets te vieren,

stel je een bruiloftsfeest voor, met in de schemering

 een vijver vol bootjes,waarop alle gasten

 hun goede wensen schreven..

Of een afscheid van een dierbare, waarbij je een 

een laatste berichtje op het bootje schrijft

en het dan met de stroming van de rivier laat gaan..

als een klein, misschien troostrijk, ritueel.

Op de werkelijk prachtige site 1001 lichtjes

vind je meer over de kunst van het afscheid nemen,

de bootjes zijn daar ook verkrijgbaar.

-foto credits Jurianne Matter

Los van de symbolische waarde vind ik het 

ontwerp en de prints gewoon heel mooi.

Ik gebruik natuurlijk eigenlijk nooit foto's van anderen

maar in dit geval..zo mooi en sfeervol..

dat had ik nooit voor elkaar gekregen :)

Op de blog van Jurianne vind je meer foto's

en een wat uitgebreidere beschrijving van de bootjes.

Van Jurianne ontving ik drie setjes, met elk drie bootjes,

om deze weg te geven.

-foto credits Jurianne Matter-

Dus mocht je een setje willen ontvangen

(en ik denk zomaar dat je dat graag wil :)

laat dan een berichtje achter, dat kan hier,

maar ik geef er ook eentje weg via Instagram.

Woensdag zal ik laten weten naar wie ze varen,

en oh..Mrs Little..ik zag haar niet meer 

en toen ik hier vanochtend dit bericht zat te typen,

meende ik haar naar de overkant te zien varen van het kanaal, 

waar ik op uit kijk, maar dat kan evengoed niet waar zijn..;)

(Maandagochtend ben ik even niet hier te vinden,

omdat ik in alle vroegte naar de tandarts moet,

ik denk niet dat ik daarna (noch ervoor) in de stemming

ben om blogberichten te maken.)

Ik wens je een fijne dag

-x-