How mindful are you, anyway?

Van te voren had ik, eerlijk is eerlijk, best opgezien

tegen het hele reisje naar Marrakech.

Ik ben helemaal geen avontuurlijk type en

 sinds ik uit Zeeland weg ben was ik zo onstabiel als wat..

Elke onverwacht gebeurtenis, hoe klein ook soms,

kon mij volledig uit mijn evenwicht brengen, met regelmatig

paniek tot gevolg...

Maar omdat dat sinds de mindfulness cursus allemaal een stuk

beter gaat, leek mij dit, na wat aarzelen, een uitstekende test.

Dus ik nam mij voor de dingen te nemen zoals ze kwamen

en me niet (zoals ik nogal de neiging had) me schrap te zetten..

En ik kan zeggen, het werkte...wij waren nog maar net

aangekomen op het vliegveld, en de afgesproken taxi was er niet,

we liepen naar buiten, de lucht was zo mooi blauw

en oh wat was het heerlijk warm en in plaats van

me enorm druk te maken over de taxi die kwijt was ;)

dacht ik: ach we staan hier vast geen dagen te wachten, 

het komt wel goed en ik vroeg me af wat er Nu was

dus ik ging zitten en genoot van de zon..

Ha, dat was een goed begin en op de een of andere manier

heb ik Dat de hele vakantie vast kunnen houden..

Ook tijdens alle wandelingen door de stad,

in de onvoorstelbare drukke straatjes..

Stel je de Kalverstraat voor op zaterdagmiddag,

dan 3 keer zo smal, met allerlei handel op straat en in de 

volgepropte winkels en dan al die mensen maar dan 

daar tussendoor mensen op fietsen, toeterende brommers, volgeladen karren

met ezels ervoor (dat vond ik wel een beetje zielig)

Eerst was ik wat schrikachtig, maar na een dag of wat

liep ik er door heen alsof ik nooit anders deed, 

ondertussen vriendelijk allerlei mensen afwimpelend

(echt iedereen wil iets van je, vooral iets verkopen natuurlijk)

Sterker nog, ik genoot er van, van de stad, de mensen,

de geuren van de kruiden en de prachtige kleuren..

Kortom, ik mag wel zeggen dat ik mijn zelfopgelegde test

uitstekend heb doorstaan (haha)

En behalve dat ik wonderschone dingen heb gezien,

heel veel leuke mensen heb ontmoet, is dat 

hetgene wat me nog het beste gevoel geeft, achteraf..

Dat het mogelijk is om boven jezelf uit te stijgen

en daadwerkelijk iets te veranderen..

(en dat op mijn leeftijd ;)

Ik wens je een stralende dag, ook al is het hier

nog steeds grijs en regenachtig

-X-

Home again and the eyes of a child..

Dus wij gingen naar Marrakech en we kwamen weer terug,

het was een fantastische reis, in alle opzichten,

in de komende tijd zal ik er wat meer over vertellen..

Toen ik gisteren nadacht over een blogpost van vandaag,

kwamen steeds de beelden uit Parijs voorbij.

Hoewel dit helemaal geen blog is waar ik 

allerlei (politieke) standpunten verkondig,

maar wel graag wil zeggen wat mij op het hart ligt,

gaat het ook mij aan en uiteindelijk een ieder..

In Marrakech was ik helemaal niet met het nieuws bezig,

wel postte ik af en toe een foto op Instagram,

toen ik plotseling mijn hele feed vol zag staan

met Je suis Charlie, vroeg ik aan P of hij wist wat het betekende..

en och och..wat verschrikkelijk, werkelijk..

Eigenlijk heb ik er geen woorden voor, wel dacht

ik er veel aan de laatste dagen, afgewisseld met beelden

van Marokko, dat mooie land en vooral aan hoe vriendelijk

we zijn ontvangen en dat wat me steeds op viel toen we 

daar waren hoe weinig verschil is tussen hen en mij (of ons)

hoewel de leefomstandigheden heel anders zijn.

Maar vooral dacht ik aan de kinderen en onschuld

was een woord wat het eerste naar boven kwam..

Een meisje wat nieuwsgierig over een muurtje kijkt,

het jongetje wat stond te zingen op een trapje..

Maar vooral, en dat is misschien wel wat mij het meest raakte,

vooral in het licht van alle gebeurtenissen in Parijs

het kleine meisje..

..het kleine meisje wat aan kwam lopen toen wij

hoog in het Atlas gebergte over een geitenpaadje naar beneden 

klommen (zie je het voor je ?:)

Op een gegeven moment moesten wij een riviertje oversteken,

er lagen wel her en der wat stenen, maar ik aarzelde..

Zij kwam als uit het niets aanlopen, zag mij staan,

pakte zonder iets te zeggen mijn hand en zei viens, viens 

en hielp mij over het riviertje heen.

Daarna liep ze verder alsof er niets gebeurd was,

af en toe keek ze even om en zwaaiden we naar elkaar..

Zo ontroerend zoals een kind naar de wereld kijkt,

en die onbevangen tegemoet treedt.

Vandaag is mijn dochter jarig, en hoewel zij allang 

geen meisje meer is denk ik wel op die manier aan haar..:)

En behalve dat ik haar alle goeds wens, zou mijn wens in deze tijd zijn,

dat iedereen zomaar eens voor een dag naar de wereld 

zou kijken met de ogen van een kind

(en oh, wat zou die er anders uit zien, denk je niet?)

Fijne dag

-X-

Gone for a little while..

Deze foto is natuurlijk al van vorige week,

al dagen is er geen zonnetje te zien, de wind giert om het huis,

en gisteren was het rond vieren eigenlijk al donker..

Je zou zeggen, de ideale dagen om eens lekker

met een kopje thee en boek op de bank te hangen..

Maar het kwam er niet van, er zijn steeds andere dingen

die mijn aandacht vragen..

Ik merk dat ik een beetje uitgepierd ben,

dat is natuurlijk ook helemaal geen echt woord,

maar wel eentje die we hier thuis gebruiken..

(het is zoiets als gewoon heel erg moe)

Dat was ik al een tijdje, maar wilskracht doet een hoop,

denk je niet...

Ik duwde mijzelf voort, en het ging allemaal net,

totdat wij afgelopen zondag werden aangereden,

niet hard hoor, iemand die achter het stuur zat te smsen

botste tegen ons aan..

Nu was er nauwelijks schade, maar ik ben zo geschrokken,

dat ik als een ballon leegliep

(ik kamp al jaren met de gevolgen met een incident

met mijn nek, wat mij alles gekost heeft,

en waar ik een aantal hele vervelende klachten aan 

over heb gehouden, zoals chronische hoofdpijn..)

Wel heb ik dat allemaal leren inpassen in mijn

dagelijkse leven, en ik kan er goed mee leven,

maar het heeft mij jaren gekost dat te leren)

Maar door de botsing kwam ineens alles terug,

met name de vrees dat ik weer van voor af aan moest beginnen.

Ik geloof uiteindelijk dat het allemaal wel meevalt,

ik heb alleen maar iets meer hoofdpijn dan anders,

maar ik ga even bijkomen, de komende tijd..

Zoals ik al wist van de mindfulness en nu las ik het weer

in dit fantastische boek (echt een aanrader!)

 dat je moet luisteren/ voelen naar wat er Is,

dat je voor jezelf moet zorgen...en dat ga ik doen..

Ik ga eens even wat tijd met P doorbrengen,

we zagen elkaar de afgelopen maanden nauwelijks

(hij is voor zijn werk 5 dagen per week elders)

Op oudejaarsdag vertrekken wij naar Marrakesh

naar dit fantastische hotel om lekker bij te komen

van het afgelopen jaar.

(wij waren zo bezig dat we niet aan vakantie toekwamen)

Ik zal mijn laptop meenemen en als ik zin heb,

zal ik berichten uit het verre zuiden.

Ik wens jullie hele fijne kerstdagen,

en natuurlijk de Allerbeste wensen voor het nieuwe jaar.

Ik 'zie' jullie weer in januari

liefs, Ingrid

About the market, storm and a portrait..

Zaterdagochtend vertrok ik naar de markt,

ik was, mag ik wel zeggen, uitermate

(zelfs voor mijn doen) goed voorbereid.

Ik plakte van te voren allerlei formaten zakjes

voor de Flow producten, zodat ik, eenmaal op de markt,

ze er enkel nog maar in hoefde te schuiven.

(ik had het idee dat het inpakken misschien niet 

zo goed zou gaan met koude vingers)

Ook kocht ik bij de kringloopwinkel een lange jas,

met dons er in, je weet wel zo'n jas waarin je,

zoals wij altijd voor de grap zeggen, als een tientonner uitziet.

Daaronder deed ik allerlei lagen kleren,

en uiteindelijk zag ik eruit als een opgestopte worst,

met een mand vol geknutselde zakjes in haar hand,

die gaat ijsvissen..

Wij vertrokken met enige vertraging, want ik werd gebracht

door mijn schoonzus en Guusje, die niet van de spiegel

vandaan was te trekken, zij besteedde aanzienlijk meer

aandacht aan haar uiterlijk dan ik..

De kraam stond op een winderig hoekje van de markt,

alle spullen wapperden en flapperden dat het een lieve lust was.

De mandjes met de door mij geknipte kerstbomen enzo,

moesten uiteindelijk allemaal in de mand blijven,

ze dwarrelden anders zo de markt over.

(wat wel een vrolijk gezicht was, maar natuurlijk niet 

helemaal de bedoeling..)

Het was ook niet echt heel erg druk, mensen snelden 

haastig over de, overigens hele leuke, markt heen

alsof ze werden voortgeblazen door de wind.

Los daarvan had ik een bijzonder leuke dag,

samen met Miek en Denise, van het Flow verkoopteam

en Marloes die speciaal gekomen was om portretjes te tekenen.

dat deed ze met verve..

(hoewel ze na een tijdje  naar binnen verhuisde omdat het

niet te doen was buiten)

Nu ben ik de trotse eigenaar van een echte Marloes de Vries,

gesigneerd en wel, vooral de rode wangen vind ik treffend ;)

Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor de leuke reacties

op de kleien give-away, het boekje wil ik sturen naar Gemma Roberts,

als je mij je adres wil mailen dan stuur ik het op.

En oh, nu de chaos ontstond hier na het bestellen van de tekeningen,

voorbij is en de printman per ongeluk

twee maal zoveel extra tekeningen printte dan nodig,

kan je nog een mapje tekeningen bestellen.

(Het is zo'n aardig mannetje, dat ik vervelend vond

om te zeggen dat het er veel te veel waren)

Ik heb nog een beperkt aantal, dus op is op.

Je mag mij mailen, als je er nog zin in hebt :)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Little give away on a stormy Friday

Een tijdje geleden kreeg ik van mijn uitgever,

haha, dat klinkt wel lekker interessant, dit boekje.

Het is echt een heel leuk boekje met 

allerlei lieve vrolijke haakprojecten van een Japanse maakster.

Het enige is dat ik er verder niets mee doe,

ik heb helemaal niet het geduld om haakpatronen te lezen,

hoewel ze in dit boekje mooi een duidelijk zijn uitgetekend.

Het boekje heeft hier een tijdje gezellig op de stapel

met boeken gelegen, maar toen die (de stapel) gisteren omviel,

kwam het opeens weer tevoorschijn :)

Ik dacht dat het misschien wel leuk zou zijn

om het door te geven aan iemand die het wel gebruikt.

Dus heb je zin in dit boekje, laat dan een reactie achter.

Dat kan tot en met zondag, dan maak ik maandag de winnaar

(het zal waarschijnlijker een winnares zijn;) bekend.

Met een beetje geluk heb je het dan nog voor de kerst in huis..

Ik wens je alvast een heel goed weekend

(wat een slecht weer, ohoh, die markt 

waar ik heen moet morgen..:)

-X-

A virus? and a mini Xmas tree.

Aaah, nu word ik wakker met keelpijn,

en een soort algeheel gevoel van malaise,

dat komt wel heel slecht uit, er moet nog een bergje

mappen ingepakt worden en Zaterdag ga ik buiten (!)

inpakken voor de Flow op de Sissy Boy markt in Laren..

(maar komt het ooit uit?)

Dit is wel een hele grote Ho, stop..

Het goede nieuws, daarentegen, is dat P. een kerstboompje mee nam,

terwijl ik helemaal geen kerstboom-plannen had.

Nu vind ik het toch wel heel gezellig, eigenlijk

bovendien vond ik nog een paar gebreide ballen,

die ik maakte voor mijn boek....

Ik wens je een fijne dag, pas op voor 

rondvliegende virussen en geniet van

de lichtjes in deze donkere dagen..

-X-

Chaos and a lovely assistent who helped me out..

Oh oh, dat was me een dagje wel, gisteren,

nadat ik mijn mailbox opende deinsde ik gewoon even terug..

Een grote wirwar van mailtjes, met bestellingen

van mapjes met tekeningen, wanten

(als nummer dat er niet meer is doe dan maar die)

ontbrekende adressen, wel betaald, niet betaald..

Dus ik haalde eens diep adem, las nog eens de quote 

van Drs.P die hier boven mijn tafel hangt:

Al is de situatie zorgelijk, ik raak niet in paniek (haha)

Probeerde een systeem in mijn mailtjes aan te brengen,

zette rode sterretjes voor berichten, toen weer gele,

net zolang tot ik het zelf niet meer begreep..

Besloot lijstjes te maken, tot het er zoveel waren,

dat ik niets meer kon terug vinden..

(ik ben niet voor niets geen boekhouder geworden)

Deed mindfull oefeningen, fietste naar de printman,

maar toen ik terug kwam, was het nog net zo'n zootje..

Aan het einde van de middag gaf ik het op..

en at hier samen met Guusje een hapje..

Dus toen ze vroeg, kan ik je nog ergens mee helpen,

zei ik, oh ja, graag.

Dus zij begon lijsten te maken, een heel systeem 

met namen, rode en blauwe streepjes,

droeg mij op adressen op enveloppen te schrijven.

Las de inkomende mail en zei dan: we hebben bericht

van die en die, echt zo grappig.

Enfin aan het einde van de avond was alles geregeld

(ook haar salaris per uur:)

Dus dit is wat ik vandaag ga doen: ik ga op de bank zitten

haken in het tempo van dit liedje

en als Guusje vanmiddag thuiskomt gaan we weer verder..

(oh en voor degene die de indruk heeft dat hier sprake is 

van kinderarbeid, dat is niet zo, hoor, we hadden de grootste lol,

bovendien wil Guusje graag secretaresse worden,

en vind ze het heel leuk om vast te oefenen (haar woorden)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Crochet mittens..

Voordat ik mijn gehaakte handschoenen 

in de aanbieding gooi, wil ik iedereen bedanken,

hoewel ik er ook wel een beetje van schrok ;)

voor alle reacties op de tekeningen.

Ik doe mijn uiterste best alles deze week nog in orde

te maken, hoewel ik vandaag eerst nog even naar 

het printmannetje zal moeten gaan. 

Omdat het inmiddels duidelijk is dat hij zich niet

laat opjagen (en dat is misschien ook wel de juiste houding)

en omdat ik maar twee handen heb, vraag ik een beetje geduld.

Wel zal ik vandaag alle mailtjes beantwoorden.

Ik moet zeggen dat ik na die ontplofte mailbox,

een lichte aarzeling had om de handschoenen er op te zetten..

(op de foto hierboven zie je dat ik op de stoel

ben gaan staan om alle wanten er op te krijgen)

Ik heb wekenlang zitten haken, 

dat klinkt vermoeiender dan het is, hoor.

Ik haak terwijl ik tv kijk (eigenlijk heb ik helemaal geen tv,

maar kijk ik op mijn laptop via uitzending gemist,

en ondertussen haak ik, min of meer zonder te kijken,

het gaat gewoon vanzelf..

O.k, je kan ze dus bestellen, ze zijn allemaal verschillend,

het materiaal, dat staat erbij, maar ook de haaksteek.

(En oh, die mix wol met bamboe kende ik helemaal niet,

is echt heel fijne zachte wol)

Als je mij een mailtje stuurt, kan je het nummer

van degen die je graag wil, erbij zetten,

maar het zou dus kunnen dat ze er niet meer zijn.

Dit is dus een soort van op is op,

ik lijk wel een medewerker van een supermarkt ;)

En dan natuurlijk de prijs, niets zo lastig

als het bepalen van de prijs van handwerk..

De uren die je erin steekt (ook al zit je gezellig voor je laptop;)

kan je niet omrekenen, het zou onbetaalbaar worden.

Op de markt vroeg ik er iets meer voor, maar omdat ik het zonde

vind als ze hier in de kast verdwijnen, vraag ik er 12,50

per paar voor en nog 1 euro voor het verzenden.

Ik kan niet beloven dat ik je vandaag nog terugmail,

maar ik zal zo snel mogelijk antwoord geven.

Ik ga hier nog even verder met winkeltje spelen,

ik zal mijn inpak medewerkers (haha, was het maar waar,

ik zou ze goed kunnen gebruiken nu) vragen alles 

in orde te maken.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Markets, drawings and some paper boats.

Dus we vertrokken vrijdagochtend naar Rotterdam,

in de razende storm, jee wat was het weer slecht

we waren de ring nog niet op of we stonden al vast..

maar uiteindelijk hebben we het (al wapperend ;) toch gehaald..

Het was een hele leuke dag, maar wat ik al een beetje

vreesde, kwamen er niet zoveel mensen met het slechte weer.

Dus ik dronk koffie, kletste wat met deze en gene,

at wat taart, en bedacht mij wat ik met mijn voorraad

dingen die ik maakte zou kunnen doen..

Ik zit hier nu met een enorme stapel geprinte tekeningen,

echt perfect mooi geprint op 250 grams papier,

bij de allerleukste of misschien wel gekste printshop

hier in Noord, waar ik ooit kwam

(misschien moet ik eens een bericht maken, over het printmannetje,

tussen alle stapels papier (en rommel:) in zijn winkeltje,

waarvan de deur nauwelijks opengaat (zoveel stapels!)

Maar het werk wat hij levert is echt prima..

Dus mocht je misschien zin hebben in een mapje,

met 10 verschillende zwart wit tekeningen, die je in kan kleuren,

maar door de stevigheid van het papier ook zo

als postertje kan gebruiken (bijna A4 formaat)

laat mij dat even per mail weten.

Ze worden geleverd in een door mij gevouwen mapje.

(ha, dat klinkt wel heel echt, vind je niet?)

Na overleg, met zo ongeveer iedereen, haha,

(ik had geen idee wat ik er voor moest vragen)

heb ik besloten dat het 10 euro kost, exclusief verzenden.

Ik denk dat ik morgen de gehaakte handschoenen

nog maar in de aanbieding gooi, ik heb nog zo'n

paar of 20 over..

Zelf gebruikte ik zaterdag 1 paar, toen ik zat in te pakken

voor de Flow, ze zijn heerlijk warm

(ik maak maar eens wat reclame :))

We zaten wel binnen, in een kerk,

echt een prachtige kerk overigens, maar wel net naast

de deuropening, en oh het tochtte als een gek,

dus ik was zo ongeveer bevroren aan het einde van de dag,

ondanks het feit dat ik me helemaal gehuld had in warme wolletjes.

Daarnaast was het een hele gezellig gebeuren,

ik heb de hele dag zitten inpakken.

Op een gegeven moment werd het zo druk,

dat ik de pakjes toch een beetje in elkaar

begon te flansen, maar ach, het was maar goed

dat ik van te voren al zoveel geknipt, geplakt

en gevouwen had..en dat zo op de pakjes kon plakken..

Wat misschien wel het allerleukst was,

was dat er regelmatig kleine kindjes aan onze tafel verschenen,

die met grote ogen stonden te kijken, naar alle

mandjes met papieren dingetjes, dan gaf ik ze een

piepklein bootje, en blij dat ze er dan mee waren..

(zo mooi, dat in dit tijdperk van overdaad,

kinderen nog zo blij zijn met een papieren bootje, fijn is dat)

Ik wens je een fijne dag,

ik heb nog steeds spierpijn van het inpakken, echt waar,

dus ik wapper de dag een beetje door, met niets doen..

-X-

Things I made and a little easy DIY

De laatste weken heb ik, zo ongeveer, niet anders gedaan,

dan knutselen, als eerste voor de Elle Aime Minimarkt in Rotterdam,

die morgen en zaterdag in de winkel van Lisa word gehouden 

Na een lichte aarzeling, wat zou ik kunnen verkopen..

ben ik als een malle bezig gegaan.

Dus ik vouwde vogeltjes, sterren, envelopjes.

Ik haakte vingerloze handschoenen (klinkt een beetje gek)

het ene paar na het andere net zo lang tot mijn vingers

er zeer van deden..

(mijn ervaring met marktjes is dat mensen helemaal geen 

gehaakte dingen kopen, maar ik kan ze altijd nog als 

nieuwjaarswens verkopen, zo van; ik wens je een 

heel mooi jaar en vooral hele warme handen ;)

Ik pakte alles gezellig in, zodat het er wat Echter uitziet.

  

Ook maakte ik visitekaartjes, daar wordt wel eens 

om gevraagd bij dit soort gelegenheden,

meestal vraag ik heb je een papiertje,

en dan krabbel ik ergens wat op, deze keer niet..

(dus ik hoop dat veel mensen er om zullen vragen)

Maar omdat dit allemaal nog niet genoeg leek,

een marktkraampje met 3 mandjes is, ondanks het feit

dat je een geweldig (haha) kaartje krijgt als je iets koopt,

kwam mij wat mager toe.., dus ik dook de kelder in,

met enige vrees voor de muizen, nu alle gaten 

hierboven dicht zijn en ik geen muis meer heb gezien,

stel ik me zo voor dat ze gezellig samen in de kelder wonen.

Daar ging ik op zoek naar wat spulletjes om te verkopen.

Ik heb nog wat mandjes vol met troepjes

kunnen verzamelen, er is gewoon niet zoveel meer over..

Maar alles is klaar en gepakt, zelfs de tekeningen die ik maakte

als kleurplaat. Als je mij op Instagram volgt,

heb je het hele proces kunnen zien, ohoh..

Tegelijkertijd was ik de hele tijd bezig met het inpakgebeuren

voor de Flow, op de Sissy Boy markt.

Aanstaande zaterdag op het Amstelveld, hier in Amsterdam.

Eerst zou het een workshop zijn, maar omdat ze heel 

veel mensen verwachten, ga ik nu helpen inpakken.

Dus ik oefende (meestal flans ik maar wat in elkaar)

op het netjes dichtplakken, het leggen van feestelijke strikken,

ik knipte kerstboompjes, labels, vouwde sterren

en maakte deze strikjes om op een pakje te plakken.

Op Instagram kwam een aantal keer de vraag

of ik wilde uitleggen hoe ik dat deed, bij deze..

Ach ja, een kind kan de was doen,

of misschien beter gezegd, een kind kan de strik plakken..

Vandaag ga ik zorgen dat alles klaar staat,

mijn gezellige Feestelijk kleren strijken

(en als het mogelijk was mijzelf ook :)

en een beetje rondlummelen, zodat ik enigszins uitgerust

aan de komende twee dagen kan beginnen

(ik denk Zomaar dat het een uitputtingsslag wordt, 

zeer waarschijnlijk een hele leuke, maar toch,

ik ben ook geen 20 meer, haha, al 100 jaar niet meer ;)

Je begrijpt dat ik de komende tijd geen tijd heb 

om te bloggen, dus ik spreek je volgende week weer.

Maak er wat moois van, zorg dat je niet uit je jas

wordt geblazen en kalm aan.

Misschien zie ik je nog ergens deze dagen..

-X-

Think.

Fijne dag

-X-

The birds and the trees..

Terwijl ik hier zit te typen, hoor ik buiten

de buurman zijn ruiten van de auto krabben,

dat is wel het betere wintergevoel..

Hoewel er volgens mij een heuse herfststorm is voorspeld..

De allerlaatste blaadjes zulle dan wel verdwijnen

van de bomen, oh die bomen hier achter in de tuin,

het is werkelijk prachtig...

Ik kijk er elke dag wel een paar keer naar,

en telkens ziet het er anders uit.

Ondanks het geraas van het verkeer richting de IJ tunnel

(en natuurlijk ook de andere kant op :)

hoor en zie je heel veel vogels in de tuin,

eksters, kauwtjes, mezen, duiven

(op zoek naar de Dam, ah nee, dat is wel heel flauw)

en het scherpe gekwetter van de parkieten...

De eerste keer dat ik er eentje zag 

dacht ik dat hij ontsnapt was, maar het blijkt

dat hier een hele parkieten kolonie zit in Amsterdam.

Hoe dat zo komt weet ik niet precies,

waarschijnlijk is er ooit eentje ontsnapt,

maar ja, dan heb je er nog eentje nodig om een nest te krijgen.

Kwamen ze elkaar toevallig tegen, zo van : ha, zeg, jee, wat leuk

of ontsnapten ze misschien samen, hoe dan ook,

er zijn er velen en blijkbaar hebben ze zich zo

aangepast dat ze ook de winter kunnen overleven.

Ik probeer al weken een foto te maken,

van zo'n wild parkietje, maar het lukt me niet.

steeds als ik ze hoorde of door het raam zag zitten,

pakte ik mijn camera, rende (soort van) naar beneden

en weg..wel zag ik heel veel andere (rare) vogels)

Totdat ik er gisteren eindelijk eentje zag,

op de kerstkrans die aan de deur van het schuurtje hangt..:)

Dat is natuurlijk niet helemaal waar,

maar de rest van het verhaal wel..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Little paper Xmass tree

Sinterklaas is het land nog niet uit,

ik zag hem hier door het kanaal wegvaren, echt waar,

met zijn lange witte haar wapperend in de wind,

ik denk dat hij zijn mijter opborg om hem netjes te houden ; )

en ineens is het overal kerst wat de klok slaat.

Als ik zo op Instagram kijk lijkt iedereen al een boom 

te hebben en liggen de kerstkaarten al klaar..

Op de een of andere manier ben ik de laatste jaren

niet meer in een kerststemming te krijgen,

hoewel ik deze donkere koude dagen best gezellig vind.

Voor het inpak gebeuren op de komende twee zaterdagen

voor de Flow, knipte ik wel al kerstbomen

en dat soort dingen om de pakjes op te fleuren.

Ik bladerde allerlei oude boekjes door op zoek naar 

kerst-maak-dingetjes ..ik krijg het zelf niet zo goed

verzonnen, ik ben geloof ik niet echt een kerst vrouw..

Daar vond ik onder andere deze papieren kerstboompjes 

in een knutselboekje uit de jaren 60,

mocht je er ook zin in hebben om ze te maken, zo doe je het:

Dat is niet al te moeilijk toch, ik zou niet te dun papier

gebruiken, want dan kiept het boompje om

en het formaat van het papier kan je 

natuurlijk naar believen aanpassen.

Voorts wil ik nog even iedereen bedanken 

voor de leuke reacties op de kleien surprise,

ik wil het boekje graag sturen naar: Gabrielle Hagendoorn,

als je mij je adres wil mailen 

(mijn mailadres staat rechtsboven hier op mijn blog)

Ik wens je een fijne maandag

-X-

About books & a little present

Zo heel af en toe sla ik een boek wel eens halverwege dicht,

dat komt niet vaak voor..

Na alle moeite die de schrijver deed om het te schrijven,

vind ik eigenlijk dat ik het voor de beleefdheid

uit moet lezen, ook al is er geen doorkomen aan.

Nu weet ik wel dat de schrijver er niets van merkt,

als ik het niet uit lees, maar toch..

Maar de laatste tijd kwam het niet voor, 

ik las een paar bijzonder fijne boeken.

Even op een rijtje:

 -Het Rosie project van Greame Simsion

over een ietwat autistische man op zoek naar een vrouw,

echt heel erg grappig.

-Zusjesland van Curtis Sittenfeld

over de band tussen twee zussen, die gebeurtenissen

aan kunnen voelen komen, en de gevolgen daarvan.

-De cirkel van Dave Eggers (of noemde ik die al eens?)

over de macht van internetbedrijven als bijvoorbeeld

 en hoe ver dat zou kunnen gaan in de toekomst

(alles van Dave Eggers vind ik trouwens fantastisch)

-Het blikken paardje van Janice Steinberg

over een oude vrouw die terugkijkt naar 

(de Joodse) geschiedenis van haar familie, prachtig!

Omdat het vandaag 5 december is,

dacht ik dat het misschien een leuk idee zou zijn

om een boekje weg te geven, ik heb het al voor je ingepakt

(ik zit helemaal in het in Het inpakken omdat ik 

dat twee dagen ga doen voor en samen met de Flow

op twee verschillende kerstmarkten op 13 en 20 december)

Dus je weet niet wat je krijgt en zo is het een soort surprise..:)

Laat even een reactie achter, ik zal maandag 

de winnaar bekend maken (en het niet vergeten!)

Zelf vier ik al jaren geen Sinterklaas meer,

heel erg jammer, ik vond het altijd een van de leukste feesten,

maar sommige dingen gaan gewoon voorbij..

en stiekem hoop ik natuurlijk dat ik vanavond 

toch ineens iets op het dak hoor rommelen

en dat er toch Ineens ergens een pakje ligt (haha)

Ik wens je een hele fijne pakjesavond,

mocht je het vieren en zo niet maak er 

hoe dan ook, iets gezelligs van.

-X-

Go on then...

Ik wens je een fijne dag,

en oh mocht je een verdwaalde sneeuwvlok zien,

kan je hem dan mijn kant opsturen,

gewoon even voor het echte wintergevoel

-X-

Le petit museé de madame Dubois #2

Zo af en toe open ik eens het blik met de papieren

die ik een tijd geleden vond, een heel leven in een blik,

bewaard in een keukenkastje van, zo stel ik me voor,

het huis waar madame Dubois (zo heet ze niet echt hoor)

haar hele leven gewoond heeft.

Een oud huisje met wat schuren en land ergens op

het platteland van Nord-pas-de Calais in Noord Frankrijk..

Zij woonde daar met haar ouders, haar vader was boer

(hoewel het nauwelijks naam mocht hebben)

en verkocht zijn groente en eieren op de plaatselijke markt.

Dat was tevens ook het enige uitstapje van de week,

met vader mee op de kar, getrokken door een oude koppige ezel..

Haar moeder deed alle dingen in en rondom het huis

(moet je voorstellen hoeveel werk dat was,

zonder wasmachine, het hout hakken voor de haard,

groente inmaken voor de winter dat soort dingen..)

Mevrouw Dubois, laten we haar Marie noemen,

is wel naar de lagere school geweest ,

zie je haar lopen op weg naar school,

met haar lange vlechten en verstelde jurk door de velden?

Zij vond het heerlijk daar, maar haar ouders zagen er 

niets in haar naar een vervolg opleiding te sturen,

nee, ze moest thuis helpen en later voor haar ouders zorgen.

Hoewel zij altijd een oogje had op de vrolijke zoon 

van de bakker, die zo heerlijk naar zoete broodjes rook,

en wie haar altijd deed blozen als hij aan haar vlechten trok,

heeft zij haar liefde nooit kenbaar gemaakt..

(hij trouwde later met de dochter van de schoolmeester)

Zij zorgde voor haar ouders tot ze overleden.

Marie bleef in het huisje wonen en trouwde met

een wat oudere, beetje zurige zuinige man,

die bij de kolenfabriek werkte.

Hij deed haar een aanzoek toen ze al in de 40 was

en het leek een praktische oplossing voor beiden.

Zij deed het huishouden, hij nam elke week

keurig zijn loonzakje mee naar huis..

Zo leefden ze samen een ietwat vreugdeloos leven,

in het huisje van de ouders van Marie.

Geld was er nauwelijks en alle uitgaven werden 

tot op de cent toe bijgehouden..

Zo aan de rekeningen te zien werd het geld uitgegeven 

aan praktische zaken, hoewel Marie droomde van mooie dingen..

Eenmaal werd er wat nieuw meubilair gekocht,

Marie stond erop om wat oude meubels van haar ouders

te vervangen, haar man vond het onzin,

een tafel is een tafel, maar zij spaarde het geld

van het strijkwerk wat ze deed voor anderen op,

net zolang tot ze de glimmende houten tafel kon kopen,

die naar haar glimlachte in de etalage van de meubelwinkel.

(ze heeft hem nooit gebruikt, stel je voor

dat er iets mee zou gebeuren..)

Ondanks dit ietwat sombere beeld wat ik krijg van Marie

denk ik dat Marie een tevreden vrouw was..

Zij was een dromer, in het blik kom ik steeds kleine

dingen tegen die getuigen van een grote fantasie.

Plaatjes van vrouwen in mooie jurken, kaartjes van

verre onbereikbare oorden, die anderen haar zonden.

(eenmaal bezocht zij zelf Lourdes, maar dat is weer

een ander verhaal)

Zij leefde in gedachten een prachtig leven,

en met deze geruststellende gedachte kan ik het blik 

weer sluiten, totdat ik het weer eens tegen kom in de kast..

Ik wens je een fijne dag

-X-

nb. dit heb ik natuurlijk allemaal zelf verzonnen,

en is zeer waarschijnlijk ook absoluut niet waar :)