Soms vraag ik me werkelijk af of ik nog wel aan kan
komen met die knutseldingetjes, als ik het hele
veranderde bloglandschap bekijk zie ik veelal proffesioneel
uitziende pagina's, vaak gesponsord en wel, en als ik dan
mijn blog bekijk, ziet het eruit als een in elkaar geknutseld
rommelig geheel, wat het natuurlijk ook is..
Dan vraag ik me af of het authentiek is (haha) of dat ik
gewoon ergens ben blijven hangen en de boot heb gemist.
Niet dat dat erg is, ik heb zoveel schepen de haven uit zien
varen waar ik misschien op had moeten zitten, dat je inmiddels
beter kan zeggen dat ik de hele vloot gemist heb..
Meestal ben ik blij dat ik op de kade ben blijven staan,
ik zou waarschijnlijk toch zeeziek worden op zo'n boot ;-)
Maar soms vraag ik me ineens af of ik niet mee had
moeten gaan, wat er zou zijn achter de horizon..
En dan ga ik maar gewoon weer verder waar ik gebleven was
en knutsel ik weer een blogberichtje in elkaar, post het
hier, klik mijn blog weg en ga ik andere dingen doen.
Ik denk dat het menselijk is om jezelf te vergelijken met
anderen maar uiteindelijk heb je er niets aan, er zijn altijd
dingen die beter lijken dan wat jij hebt/doet maar ook
weer vele situaties die vele malen minder zijn,
je hoeft enkel het journaal aan te zetten ter relativering..
Dan kan je niet tot een andere conclusie komen dan dat
het precies goed is waar je bent, of wat je doet
dus ik rommel nog fijn een beetje door op en aan
deze blog, hij past me, alles in overweging genomen,
uitstekend (tot het moment dat ik me weer afvraag..haha)
Ik wuif naar je met een witte zakdoek vanaf de kade
-X-



































