vrijdag 19 december 2014

Little give away on a stormy Friday


Een tijdje geleden kreeg ik van mijn uitgever,
haha, dat klinkt wel lekker interessant, dit boekje.
Het is echt een heel leuk boekje met 
allerlei lieve vrolijke haakprojecten van een Japanse maakster.
Het enige is dat ik er verder niets mee doe,
ik heb helemaal niet het geduld om haakpatronen te lezen,
hoewel ze in dit boekje mooi een duidelijk zijn uitgetekend.
Het boekje heeft hier een tijdje gezellig op de stapel
met boeken gelegen, maar toen die (de stapel) gisteren omviel,
kwam het opeens weer tevoorschijn :)


Ik dacht dat het misschien wel leuk zou zijn
om het door te geven aan iemand die het wel gebruikt.
Dus heb je zin in dit boekje, laat dan een reactie achter.
Dat kan tot en met zondag, dan maak ik maandag de winnaar
(het zal waarschijnlijker een winnares zijn;) bekend.
Met een beetje geluk heb je het dan nog voor de kerst in huis..

Ik wens je alvast een heel goed weekend
(wat een slecht weer, ohoh, die markt 
waar ik heen moet morgen..:)
-X-

donderdag 18 december 2014

A virus? and a mini Xmas tree.


Aaah, nu word ik wakker met keelpijn,
en een soort algeheel gevoel van malaise,
dat komt wel heel slecht uit, er moet nog een bergje
mappen ingepakt worden en Zaterdag ga ik buiten (!)
inpakken voor de Flow op de Sissy Boy markt in Laren..
(maar komt het ooit uit?)
Dit is wel een hele grote Ho, stop..


Het goede nieuws, daarentegen, is dat P. een kerstboompje mee nam,
terwijl ik helemaal geen kerstboom-plannen had.
Nu vind ik het toch wel heel gezellig, eigenlijk
bovendien vond ik nog een paar gebreide ballen,
die ik maakte voor mijn boek....

Ik wens je een fijne dag, pas op voor 
rondvliegende virussen en geniet van
de lichtjes in deze donkere dagen..
-X-

woensdag 17 december 2014

Chaos and a lovely assistent who helped me out..


Oh oh, dat was me een dagje wel, gisteren,
nadat ik mijn mailbox opende deinsde ik gewoon even terug..
Een grote wirwar van mailtjes, met bestellingen
van mapjes met tekeningen, wanten
(als nummer dat er niet meer is doe dan maar die)
ontbrekende adressen, wel betaald, niet betaald..
Dus ik haalde eens diep adem, las nog eens de quote 
van Drs.P die hier boven mijn tafel hangt:
Al is de situatie zorgelijk, ik raak niet in paniek (haha)
Probeerde een systeem in mijn mailtjes aan te brengen,
zette rode sterretjes voor berichten, toen weer gele,
net zolang tot ik het zelf niet meer begreep..
Besloot lijstjes te maken, tot het er zoveel waren,
dat ik niets meer kon terug vinden..
(ik ben niet voor niets geen boekhouder geworden)
Deed mindfull oefeningen, fietste naar de printman,
maar toen ik terug kwam, was het nog net zo'n zootje..
Aan het einde van de middag gaf ik het op..
en at hier samen met Guusje een hapje..
Dus toen ze vroeg, kan ik je nog ergens mee helpen,
zei ik, oh ja, graag.
Dus zij begon lijsten te maken, een heel systeem 
met namen, rode en blauwe streepjes,
droeg mij op adressen op enveloppen te schrijven.
Las de inkomende mail en zei dan: we hebben bericht
van die en die, echt zo grappig.
Enfin aan het einde van de avond was alles geregeld
(ook haar salaris per uur:)
Dus dit is wat ik vandaag ga doen: ik ga op de bank zitten
haken in het tempo van dit liedje
en als Guusje vanmiddag thuiskomt gaan we weer verder..

(oh en voor degene die de indruk heeft dat hier sprake is 
van kinderarbeid, dat is niet zo, hoor, we hadden de grootste lol,
bovendien wil Guusje graag secretaresse worden,
en vind ze het heel leuk om vast te oefenen (haar woorden)

Ik wens je een fijne dag
-X-

dinsdag 16 december 2014

Crochet mittens..


Voordat ik mijn gehaakte handschoenen 
in de aanbieding gooi, wil ik iedereen bedanken,
hoewel ik er ook wel een beetje van schrok ;)
voor alle reacties op de tekeningen.
Ik doe mijn uiterste best alles deze week nog in orde
te maken, hoewel ik vandaag eerst nog even naar 
het printmannetje zal moeten gaan. 
Omdat het inmiddels duidelijk is dat hij zich niet
laat opjagen (en dat is misschien ook wel de juiste houding)
en omdat ik maar twee handen heb, vraag ik een beetje geduld.
Wel zal ik vandaag alle mailtjes beantwoorden.
Ik moet zeggen dat ik na die ontplofte mailbox,
een lichte aarzeling had om de handschoenen er op te zetten..
(op de foto hierboven zie je dat ik op de stoel
ben gaan staan om alle wanten er op te krijgen)


Ik heb wekenlang zitten haken, 
dat klinkt vermoeiender dan het is, hoor.
Ik haak terwijl ik tv kijk (eigenlijk heb ik helemaal geen tv,
maar kijk ik op mijn laptop via uitzending gemist,
en ondertussen haak ik, min of meer zonder te kijken,
het gaat gewoon vanzelf..
O.k, je kan ze dus bestellen, ze zijn allemaal verschillend,
het materiaal, dat staat erbij, maar ook de haaksteek.
(En oh, die mix wol met bamboe kende ik helemaal niet,
is echt heel fijne zachte wol)
Als je mij een mailtje stuurt, kan je het nummer
van degen die je graag wil, erbij zetten,
maar het zou dus kunnen dat ze er niet meer zijn.
Dit is dus een soort van op is op,
ik lijk wel een medewerker van een supermarkt ;)


En dan natuurlijk de prijs, niets zo lastig
als het bepalen van de prijs van handwerk..
De uren die je erin steekt (ook al zit je gezellig voor je laptop;)
kan je niet omrekenen, het zou onbetaalbaar worden.
Op de markt vroeg ik er iets meer voor, maar omdat ik het zonde
vind als ze hier in de kast verdwijnen, vraag ik er 12,50
per paar voor en nog 1 euro voor het verzenden.
Ik kan niet beloven dat ik je vandaag nog terugmail,
maar ik zal zo snel mogelijk antwoord geven.

Ik ga hier nog even verder met winkeltje spelen,
ik zal mijn inpak medewerkers (haha, was het maar waar,
ik zou ze goed kunnen gebruiken nu) vragen alles 
in orde te maken.

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 15 december 2014

Markets, drawings and some paper boats.


Dus we vertrokken vrijdagochtend naar Rotterdam,
in de razende storm, jee wat was het weer slecht
we waren de ring nog niet op of we stonden al vast..
maar uiteindelijk hebben we het (al wapperend ;) toch gehaald..
Het was een hele leuke dag, maar wat ik al een beetje
vreesde, kwamen er niet zoveel mensen met het slechte weer.
Dus ik dronk koffie, kletste wat met deze en gene,
at wat taart, en bedacht mij wat ik met mijn voorraad
dingen die ik maakte zou kunnen doen..


Ik zit hier nu met een enorme stapel geprinte tekeningen,
echt perfect mooi geprint op 250 grams papier,
bij de allerleukste of misschien wel gekste printshop
hier in Noord, waar ik ooit kwam
(misschien moet ik eens een bericht maken, over het printmannetje,
tussen alle stapels papier (en rommel:) in zijn winkeltje,
waarvan de deur nauwelijks opengaat (zoveel stapels!)
Maar het werk wat hij levert is echt prima..


Dus mocht je misschien zin hebben in een mapje,
met 10 verschillende zwart wit tekeningen, die je in kan kleuren,
maar door de stevigheid van het papier ook zo
als postertje kan gebruiken (bijna A4 formaat)
laat mij dat even per mail weten.


Ze worden geleverd in een door mij gevouwen mapje.
(ha, dat klinkt wel heel echt, vind je niet?)
Na overleg, met zo ongeveer iedereen, haha,
(ik had geen idee wat ik er voor moest vragen)
heb ik besloten dat het 10 euro kost, exclusief verzenden.
Ik denk dat ik morgen de gehaakte handschoenen
nog maar in de aanbieding gooi, ik heb nog zo'n
paar of 20 over..
Zelf gebruikte ik zaterdag 1 paar, toen ik zat in te pakken
voor de Flow, ze zijn heerlijk warm
(ik maak maar eens wat reclame :))


We zaten wel binnen, in een kerk,
echt een prachtige kerk overigens, maar wel net naast
de deuropening, en oh het tochtte als een gek,
dus ik was zo ongeveer bevroren aan het einde van de dag,
ondanks het feit dat ik me helemaal gehuld had in warme wolletjes.
Daarnaast was het een hele gezellig gebeuren,
ik heb de hele dag zitten inpakken.
Op een gegeven moment werd het zo druk,
dat ik de pakjes toch een beetje in elkaar
begon te flansen, maar ach, het was maar goed
dat ik van te voren al zoveel geknipt, geplakt
en gevouwen had..en dat zo op de pakjes kon plakken..


Wat misschien wel het allerleukst was,
was dat er regelmatig kleine kindjes aan onze tafel verschenen,
die met grote ogen stonden te kijken, naar alle
mandjes met papieren dingetjes, dan gaf ik ze een
piepklein bootje, en blij dat ze er dan mee waren..
(zo mooi, dat in dit tijdperk van overdaad,
kinderen nog zo blij zijn met een papieren bootje, fijn is dat)

Ik wens je een fijne dag,
ik heb nog steeds spierpijn van het inpakken, echt waar,
dus ik wapper de dag een beetje door, met niets doen..

-X-

donderdag 11 december 2014

Things I made and a little easy DIY


De laatste weken heb ik, zo ongeveer, niet anders gedaan,
dan knutselen, als eerste voor de Elle Aime Minimarkt in Rotterdam,
die morgen en zaterdag in de winkel van Lisa word gehouden 
Na een lichte aarzeling, wat zou ik kunnen verkopen..
ben ik als een malle bezig gegaan.
Dus ik vouwde vogeltjes, sterren, envelopjes.


Ik haakte vingerloze handschoenen (klinkt een beetje gek)
het ene paar na het andere net zo lang tot mijn vingers
er zeer van deden..
(mijn ervaring met marktjes is dat mensen helemaal geen 
gehaakte dingen kopen, maar ik kan ze altijd nog als 
nieuwjaarswens verkopen, zo van; ik wens je een 
heel mooi jaar en vooral hele warme handen ;)
Ik pakte alles gezellig in, zodat het er wat Echter uitziet.

  
Ook maakte ik visitekaartjes, daar wordt wel eens 
om gevraagd bij dit soort gelegenheden,
meestal vraag ik heb je een papiertje,
en dan krabbel ik ergens wat op, deze keer niet..
(dus ik hoop dat veel mensen er om zullen vragen)
Maar omdat dit allemaal nog niet genoeg leek,
een marktkraampje met 3 mandjes is, ondanks het feit
dat je een geweldig (haha) kaartje krijgt als je iets koopt,
kwam mij wat mager toe.., dus ik dook de kelder in,
met enige vrees voor de muizen, nu alle gaten 
hierboven dicht zijn en ik geen muis meer heb gezien,
stel ik me zo voor dat ze gezellig samen in de kelder wonen.
Daar ging ik op zoek naar wat spulletjes om te verkopen.
Ik heb nog wat mandjes vol met troepjes
kunnen verzamelen, er is gewoon niet zoveel meer over..


Maar alles is klaar en gepakt, zelfs de tekeningen die ik maakte
als kleurplaat. Als je mij op Instagram volgt,
heb je het hele proces kunnen zien, ohoh..
Tegelijkertijd was ik de hele tijd bezig met het inpakgebeuren
voor de Flow, op de Sissy Boy markt.
Aanstaande zaterdag op het Amstelveld, hier in Amsterdam.
Eerst zou het een workshop zijn, maar omdat ze heel 
veel mensen verwachten, ga ik nu helpen inpakken.
Dus ik oefende (meestal flans ik maar wat in elkaar)
op het netjes dichtplakken, het leggen van feestelijke strikken,
ik knipte kerstboompjes, labels, vouwde sterren
en maakte deze strikjes om op een pakje te plakken.
Op Instagram kwam een aantal keer de vraag
of ik wilde uitleggen hoe ik dat deed, bij deze..





Ach ja, een kind kan de was doen,
of misschien beter gezegd, een kind kan de strik plakken..

Vandaag ga ik zorgen dat alles klaar staat,
mijn gezellige Feestelijk kleren strijken
(en als het mogelijk was mijzelf ook :)
en een beetje rondlummelen, zodat ik enigszins uitgerust
aan de komende twee dagen kan beginnen
(ik denk Zomaar dat het een uitputtingsslag wordt, 
zeer waarschijnlijk een hele leuke, maar toch,
ik ben ook geen 20 meer, haha, al 100 jaar niet meer ;)

Je begrijpt dat ik de komende tijd geen tijd heb 
om te bloggen, dus ik spreek je volgende week weer.

Maak er wat moois van, zorg dat je niet uit je jas
wordt geblazen en kalm aan.
Misschien zie ik je nog ergens deze dagen..

-X-

woensdag 10 december 2014

Think.


Fijne dag
-X-

dinsdag 9 december 2014

The birds and the trees..


Terwijl ik hier zit te typen, hoor ik buiten
de buurman zijn ruiten van de auto krabben,
dat is wel het betere wintergevoel..
Hoewel er volgens mij een heuse herfststorm is voorspeld..
De allerlaatste blaadjes zulle dan wel verdwijnen
van de bomen, oh die bomen hier achter in de tuin,
het is werkelijk prachtig...


Ik kijk er elke dag wel een paar keer naar,
en telkens ziet het er anders uit.
Ondanks het geraas van het verkeer richting de IJ tunnel
(en natuurlijk ook de andere kant op :)
hoor en zie je heel veel vogels in de tuin,
eksters, kauwtjes, mezen, duiven
(op zoek naar de Dam, ah nee, dat is wel heel flauw)
en het scherpe gekwetter van de parkieten...
De eerste keer dat ik er eentje zag 
dacht ik dat hij ontsnapt was, maar het blijkt
dat hier een hele parkieten kolonie zit in Amsterdam.


Hoe dat zo komt weet ik niet precies,
waarschijnlijk is er ooit eentje ontsnapt,
maar ja, dan heb je er nog eentje nodig om een nest te krijgen.
Kwamen ze elkaar toevallig tegen, zo van : ha, zeg, jee, wat leuk
of ontsnapten ze misschien samen, hoe dan ook,
er zijn er velen en blijkbaar hebben ze zich zo
aangepast dat ze ook de winter kunnen overleven.
Ik probeer al weken een foto te maken,
van zo'n wild parkietje, maar het lukt me niet.
steeds als ik ze hoorde of door het raam zag zitten,
pakte ik mijn camera, rende (soort van) naar beneden
en weg..wel zag ik heel veel andere (rare) vogels)


Totdat ik er gisteren eindelijk eentje zag,
op de kerstkrans die aan de deur van het schuurtje hangt..:)

Dat is natuurlijk niet helemaal waar,
maar de rest van het verhaal wel..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 8 december 2014

Little paper Xmass tree


Sinterklaas is het land nog niet uit,
ik zag hem hier door het kanaal wegvaren, echt waar,
met zijn lange witte haar wapperend in de wind,
ik denk dat hij zijn mijter opborg om hem netjes te houden ; )
en ineens is het overal kerst wat de klok slaat.
Als ik zo op Instagram kijk lijkt iedereen al een boom 
te hebben en liggen de kerstkaarten al klaar..
Op de een of andere manier ben ik de laatste jaren
niet meer in een kerststemming te krijgen,
hoewel ik deze donkere koude dagen best gezellig vind.
Voor het inpak gebeuren op de komende twee zaterdagen
voor de Flow, knipte ik wel al kerstbomen
en dat soort dingen om de pakjes op te fleuren.
Ik bladerde allerlei oude boekjes door op zoek naar 
kerst-maak-dingetjes ..ik krijg het zelf niet zo goed
verzonnen, ik ben geloof ik niet echt een kerst vrouw..
Daar vond ik onder andere deze papieren kerstboompjes 
in een knutselboekje uit de jaren 60,
mocht je er ook zin in hebben om ze te maken, zo doe je het:






Dat is niet al te moeilijk toch, ik zou niet te dun papier
gebruiken, want dan kiept het boompje om
en het formaat van het papier kan je 
natuurlijk naar believen aanpassen.

Voorts wil ik nog even iedereen bedanken 
voor de leuke reacties op de kleien surprise,
ik wil het boekje graag sturen naar: Gabrielle Hagendoorn,
als je mij je adres wil mailen 
(mijn mailadres staat rechtsboven hier op mijn blog)


Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 5 december 2014

About books & a little present


Zo heel af en toe sla ik een boek wel eens halverwege dicht,
dat komt niet vaak voor..
Na alle moeite die de schrijver deed om het te schrijven,
vind ik eigenlijk dat ik het voor de beleefdheid
uit moet lezen, ook al is er geen doorkomen aan.
Nu weet ik wel dat de schrijver er niets van merkt,
als ik het niet uit lees, maar toch..
Maar de laatste tijd kwam het niet voor, 
ik las een paar bijzonder fijne boeken.
Even op een rijtje:
 -Het Rosie project van Greame Simsion
over een ietwat autistische man op zoek naar een vrouw,
echt heel erg grappig.
-Zusjesland van Curtis Sittenfeld
over de band tussen twee zussen, die gebeurtenissen
aan kunnen voelen komen, en de gevolgen daarvan.
-De cirkel van Dave Eggers (of noemde ik die al eens?)
over de macht van internetbedrijven als bijvoorbeeld
 en hoe ver dat zou kunnen gaan in de toekomst
(alles van Dave Eggers vind ik trouwens fantastisch)
-Het blikken paardje van Janice Steinberg
over een oude vrouw die terugkijkt naar 
(de Joodse) geschiedenis van haar familie, prachtig!


Omdat het vandaag 5 december is,
dacht ik dat het misschien een leuk idee zou zijn
om een boekje weg te geven, ik heb het al voor je ingepakt
(ik zit helemaal in het in Het inpakken omdat ik 
dat twee dagen ga doen voor en samen met de Flow
op twee verschillende kerstmarkten op 13 en 20 december)
Dus je weet niet wat je krijgt en zo is het een soort surprise..:)
Laat even een reactie achter, ik zal maandag 
de winnaar bekend maken (en het niet vergeten!)

Zelf vier ik al jaren geen Sinterklaas meer,
heel erg jammer, ik vond het altijd een van de leukste feesten,
maar sommige dingen gaan gewoon voorbij..
en stiekem hoop ik natuurlijk dat ik vanavond 
toch ineens iets op het dak hoor rommelen
en dat er toch Ineens ergens een pakje ligt (haha)

Ik wens je een hele fijne pakjesavond,
mocht je het vieren en zo niet maak er 
hoe dan ook, iets gezelligs van.
-X-

donderdag 4 december 2014

Go on then...


Ik wens je een fijne dag,
en oh mocht je een verdwaalde sneeuwvlok zien,
kan je hem dan mijn kant opsturen,
gewoon even voor het echte wintergevoel
-X-

woensdag 3 december 2014

Le petit museé de madame Dubois #2


Zo af en toe open ik eens het blik met de papieren
die ik een tijd geleden vond, een heel leven in een blik,
bewaard in een keukenkastje van, zo stel ik me voor,
het huis waar madame Dubois (zo heet ze niet echt hoor)
haar hele leven gewoond heeft.
Een oud huisje met wat schuren en land ergens op
het platteland van Nord-pas-de Calais in Noord Frankrijk..
Zij woonde daar met haar ouders, haar vader was boer
(hoewel het nauwelijks naam mocht hebben)
en verkocht zijn groente en eieren op de plaatselijke markt.
Dat was tevens ook het enige uitstapje van de week,
met vader mee op de kar, getrokken door een oude koppige ezel..
Haar moeder deed alle dingen in en rondom het huis
(moet je voorstellen hoeveel werk dat was,
zonder wasmachine, het hout hakken voor de haard,
groente inmaken voor de winter dat soort dingen..)


Mevrouw Dubois, laten we haar Marie noemen,
is wel naar de lagere school geweest ,
zie je haar lopen op weg naar school,
met haar lange vlechten en verstelde jurk door de velden?
Zij vond het heerlijk daar, maar haar ouders zagen er 
niets in haar naar een vervolg opleiding te sturen,
nee, ze moest thuis helpen en later voor haar ouders zorgen.
Hoewel zij altijd een oogje had op de vrolijke zoon 
van de bakker, die zo heerlijk naar zoete broodjes rook,
en wie haar altijd deed blozen als hij aan haar vlechten trok,
heeft zij haar liefde nooit kenbaar gemaakt..
(hij trouwde later met de dochter van de schoolmeester)
Zij zorgde voor haar ouders tot ze overleden.
Marie bleef in het huisje wonen en trouwde met
een wat oudere, beetje zurige zuinige man,
die bij de kolenfabriek werkte.
Hij deed haar een aanzoek toen ze al in de 40 was
en het leek een praktische oplossing voor beiden.
Zij deed het huishouden, hij nam elke week
keurig zijn loonzakje mee naar huis..


Zo leefden ze samen een ietwat vreugdeloos leven,
in het huisje van de ouders van Marie.
Geld was er nauwelijks en alle uitgaven werden 
tot op de cent toe bijgehouden..
Zo aan de rekeningen te zien werd het geld uitgegeven 
aan praktische zaken, hoewel Marie droomde van mooie dingen..
Eenmaal werd er wat nieuw meubilair gekocht,
Marie stond erop om wat oude meubels van haar ouders
te vervangen, haar man vond het onzin,
een tafel is een tafel, maar zij spaarde het geld
van het strijkwerk wat ze deed voor anderen op,
net zolang tot ze de glimmende houten tafel kon kopen,
die naar haar glimlachte in de etalage van de meubelwinkel.
(ze heeft hem nooit gebruikt, stel je voor
dat er iets mee zou gebeuren..)


Ondanks dit ietwat sombere beeld wat ik krijg van Marie
denk ik dat Marie een tevreden vrouw was..
Zij was een dromer, in het blik kom ik steeds kleine
dingen tegen die getuigen van een grote fantasie.
Plaatjes van vrouwen in mooie jurken, kaartjes van
verre onbereikbare oorden, die anderen haar zonden.
(eenmaal bezocht zij zelf Lourdes, maar dat is weer
een ander verhaal)
Zij leefde in gedachten een prachtig leven,
en met deze geruststellende gedachte kan ik het blik 
weer sluiten, totdat ik het weer eens tegen kom in de kast..

Ik wens je een fijne dag
-X-

nb. dit heb ik natuurlijk allemaal zelf verzonnen,
en is zeer waarschijnlijk ook absoluut niet waar :)

dinsdag 2 december 2014

So late already..


Oh, nu heb ik me verslapen, 
ik ben altijd vroeg wakker, meestal als ik Guusje 
weg hoor gaan om een uur of half 8, ga ik uit bed.
Dan zet ik als eerste koffie, word een beetje wakker
(ik ben niet zo goed in vroege ochtenden)
en ga een blogbericht typen.
Het is een soort ochtend ritueel en juist omdat
ik nog niet zo wakker ben, gaat dat heel goed.
(of misschien soms ook wel helemaal niet :)
Ik heb dan nog geen ruimte in mijn hoofd
om aan verschillende dingen tegelijk te denken
(zoals wat ik allemaal nog moet doen die dag)
en ik vertel gewoon een verhaaltje aan zomaar iemand..
(ik kan niet aan jullie allemaal tegelijk denken ;)


Het is stil in huis, op het geruststellende tikken
van de leidingen van de verwarming, die opstart, na..
Buiten hoor je de gedempte geluiden van de stad,
hoewel als ik voor en achter naar buiten kijk,
zou ik kunnen denken dat iedereen zich verslapen heeft.

Ik ben helemaal uit mijn ritme, door dat lange slapen,
beetje suffig ook, terwijl ik dit typ, denk ik er aan dat
de vuilnis nog naar buiten moet, en dit..en dat..

Ik zal aan Guusje vragen of ze morgenochtend even wil roepen;
hey Ingrid, het is tijd hoor..
Want hoewel ik erg van slapen hou,
knap ik niet bijzonder op van het verslapen..

Ik wens je een fijne dag
-X-

En oja, ik heb hier nog wat Vive la vie boeken liggen,
mocht je een gesigneerd exemplaar willen kopen,
mail mij dan even, dank je wel.
De winnaar van de give-away van het boek heb ik 
inmiddels gemaild.
(was ik vergeten hier te melden, ohoh)

maandag 1 december 2014

Sometimes you're ahead, sometimes you're behind..


Dus vrijdag ging ik naar Rotterdam,
in een werkelijk bomvolle trein, nu schiet mij de uitdrukking
als haringen in een ton te binnen, maar ik weet niet
of die nog gebruikt wordt..
Ik sprak daar af met P voor de nieuwe markthal
(heel leuk om zo ergens met elkaar af te spraken,
alsof je een afspraakje hebt, zou hij er zijn.. ;))
Wij bewonderden de markthal, heel bijzonder
en wandelden op weg naar de galerie.
Onderweg zag ik echt zo'n fijne kleine boekwinkel,
ik ging even naar binnen om een kadootje voor Daan
te kopen, dus ik liep naar de tafel met kunstboeken
en Oh daar lag Kringloopgeluk tussen
(ik slaakte echt een kreetje, wat een eer om daar te liggen)
Op de Middenweg kocht ik nog de maankalender
(ik ben vergeten hoe de winkel heet)
en uiteindelijk kwamen wij aan bij de galerie
waar Daan (oh haha) te laat was voor zijn eigen opening.


De volgende dag bedacht ik mij ineens dat ergens 
rond deze tijd mijn boek genoemd zou worden in de Telegraaf..
Dus voor het eerst in mijn leven kocht ik er eentje :)
(wij hebben hier de NRC, maar ik ben op het moment
niet zo'n krantenlezer, ik vind het vaak gewoon 
teveel informatie waar ik niks mee kan..)
Maar goed, een hele pagina, echt zo grappig,
ze geven 25 boeken weg, je kan even kijken 
op de pagina die Vrouw heet (even googelen:)
als je mee zou willen doen.


Voor de Flow maakte ik in de afgelopen tijd
twee zelfmakers uit het papierboek voor paperlovers,
ze zijn dit weekend geplaatst op de Flow blog,
kijk maar hier en hier..
Over al deze dingen samen, het boek, de krant en op de Flow blog
dacht ik nog een beetje na toen ik de rest van het weekend
knutselend doorbracht
(ik ben aan het oefenenen voor de inpak workshops)
en de zin: Sometimes you're ahead and sometimes
you're behind..speelde door mijn hoofd


Jarenlang heb ik gedacht hebben dat ik Achter liep
op de dingen en mezelf maar nu liep ik even Voorop..
(of wordt het nu te filosofisch, op de maandagmorgen:)
En dat zo samen maakte het dat ik me,
al knutselend, precies in het midden voelde..
Alle ervaringen tezamen maakten het Mooi
en precies op de plek waar ik wilde zijn.

Ik wens je een stralende maandag,
ondanks de loodgrijze lucht.
(ik hoop steeds stiekem dat er ineens wat sneeuwvlokken
naar beneden zullen dwarrelen..
-X-