nog niet zo heel lang geleden
maakte ik foto's met een fotocamera
waar je gewoon filmpjes in moest doen..
ik fotografeerde de kinderen, dat vooral
en als we op vakantie gingen..
eigenlijk alleen de Bijzondere dingen..
dan bracht je het filmpje weg
en later haalde ze je op
in zo'n papieren mapje, met de negatieven erbij
meestal was ik dan allang vergeten
wat er op zou kunnen staan...
de foto's werden thuis bekeken,
de mooiste plakte ik in een album
wat daarna in de kast werd gelegd
heel af en toe, werden ze wel eens bekeken
(ze liggen nu in een doos op de vliering)
maar het is niet zo dat je het aan iedereen liet zien
persoonlijk vond ik het ook altijd nogal saai
eindeloos fotoboeken doorkijken van een ander
(en weet je nog, veel langer geleden
als je werd uitgenodigd voor een dia avondje...
en dit is tante huppeldepup
op de berg in...en hier..oom zo-en-zo
aan het ontbijt...och hemel....)
het gekke is
dat sinds ik een digitale camera heb
ik alles fotografeer wat los en vast zit
ik heb ondertussen een archief van
duizenden en duizenden plaatjes
die op de één of andere manier
mijn leven reflecteren..
ik zet ze op mijn blog
en sinds een tijdje ook op Instagram
(wat eigenlijk een soort doorlopende dia-show is :)
en deel ze met heel veel onbekenden..
mijn leven gevangen in vignetten
al dan niet mooie kleine plaatjes
die op de één of andere manier een beeld geven
van wat ik zie en doe..
maar als ik ze terugkijk
vind ik het er ook allemaal een beetje onwerkelijk uitzien
een beetje verwarrend eigenlijk
mijn leven in plaatjes
en hoe het Echt is lijken elkaar vaak niet te raken..
ik kijk ook naar het leven in plaatjes
van anderen
en oh wat ziet dat er allemaal fijn en blij uit..
ik moet er wel eens van zuchten
(en dan vraag ik me wel eens stiekem af
waar ik de afslag gemist heb...
waar het bordje Mooi Leven stond
ik ben gewoon recht doorgegaan, per ongeluk
op de Ploeter-maar-gewoon-door-weg..:)
maar ik realiseer me ook
dat dat misschien ook voor vele anderen geldt...
bovendien doe ik er zelf aan mee
het is een beetje dubbel allemaal
ik geniet ervan, zeer zeker
en soms brengt het me in verwarring
ik vraag me af of ik de enige ben..
(ik hoop dat je het nog kan volgen)
en soms verlang ik wel eens terug
naar de tijd dat ik enkel een camera
tevoorschijn haalde op een Bijzonder moment
de plaatjes in een album plakte
en ze vervolgens gewoon in de kast zette...
ik wens je een mooie (plaatjes) dag
-X-










