De zee #2

Later dacht ik nog even na over de allereerste keer

dat ik de zee zag, ik weet nog dat we in Ede woonden

in een flat en dat er op een gegeven moment werd 

verteld dat we zouden gaan verhuizen..

Dat vonden wij helemaal niet leuk, wij vonden het 

leuk waar we waren, maar ik denk dat geen enkel kind 

staat te trappelen uit zijn vertrouwde omgeving 

weg te gaan en zijn vriendjes achter te laten..

Wel was er de belofte van de zee, onvoorstelbaar groot..

Daar dacht ik over na van de week en ik probeerde

me te herinneren hoe het precies gegaan was.

Die ochtend kreeg ik een mailtje van Dries, dat is mijn

stiefvader en zoals ik al eens eerder zei, dat klinkt

veel ongezelliger dan het in werkelijkheid is..

Ik kraag via de mail regelmatig commentaren op 

mijn blog, het is jammer dat ze niet openbaar zijn,

want ze zijn ongelofelijk leuk, soms gevoelig

en vaak hilarisch grappig..

Daar stond in dat we, toen ik 6 jaar oud was, met 

een gehuurde VW kever naar Zeeland gingen om

het huis in Koudekerke te bekijken en dat we

inderdaad naar zee zijn geweest, het was een gure grijze 

dag, of het inderdaad op de Hoge Hil was is niet

zeker maar het was in ieder geval in Domburg..

Zeer waarschijnlijk heeft Dries ook het kerkje laten

zien waar zijn vader ooit dominee was, vanaf deze

hoek genomen ziet het dorp Domburg er waarschijnlijk

nog net zo uit als toen en deze foto nam ik voor Dries.

Enfin, het maakte een grote indruk op mij, de zee,

veel meer dan het nieuwe huis, en vanaf dat moment

heeft de zee altijd een grote rol gespeeld in mijn leven,

mijn verbeelding en voelt het altijd als thuis..

(misschien was ik in mijn vorige leven wel een 

zeemeermin of een walvis of was mijn man een 

matroos en heb ik vaak op de duinen staat wachten,

turend naar de horizon, wachtend op zijn thuiskomst..)

Je weet het niet, haha, hoe dan ook, het is altijd

heerlijk om weer terug te zijn, daar..

Oh ja, het interview ging heel erg goed, denk ik, 

het was meer een gezellig gesprek en ik hoop dat ik genoeg

zinvolle dingen heb gezegd om er een verhaal van

te maken, komt vast wel goed, ik laat je weten als 

het te lezen is.

Ik wens je een hele mooie dag

-X-

Mrs. Little zegt..

Mevrouw Little zegt: ik neem het maar even over

deze ochtend, Ingrid heeft straks een interview

en zegt dat ze zich niet op twee dingen tegelijk

kan focussen, ik geloof niet dat ze echt kan multitasken.

Ik zei nog, dat kan je best, het is maar telefonisch,

dus je kan gezellig in je pyama (die ze niet heeft)

blijven zitten en wat babbelen..

Maar nee, ze wilde even in de tuin zitten, met een

kopje koffie en nadenken, dat doe jij toch ook wel eens

zei ze nog tegen me en kwam met deze foto aan..

Ah ja, dat is ook zo, dus nu ze denkt na en ik wens 

je een hele mooie herfstdag

Dagdag, zeg ik en de hartelijke groeten van Ingrid.

Domburg

Zaterdagochtend zat ik hier achter in de tuin koffie

te drinken en ineens had ik zin om naar Zeeland te gaan..

Ik kom er bijna nooit meer, terwijl het helemaal niet

zo ver weg is, maar het komt er niet van..

Het voelt nog steeds een beetje gek om als toerist 

daar heen te gaan terwijl het eens thuis was.

Ik was de laatste van de familie die daar woonde 

dus ik heb ook geen anker meer daar..

Dus we gingen (als ik iets voorstel aan P. zit hij 

meestal al in de auto voordat ik mijn pyama-

bij wijze van spreken want ik heb er geen) uit heb.

Eerst deden wij natuurlijk Middelburg aan, daarover

in een later bericht mee, ik maakte zoveel foto's,

vervolgens reden wij naar Domburg.

Het was nogal druk maar we konden zo onder aan 

de duinen parkeren, even de trappen op en daar..

De eindeloze zee, prachtig, we gaan ook wel eens 

in Noord Holland naar het strand maar echt nergens 

vind ik het strand zo mooi als op Walcheren, het licht,

de paalhoofden, de simpele strandhuisjes, die 

ik natuurlijk nog steeds kotjes noem..

En ha, ik ben niet de enige zie je, wat een mooie ook,

zo alleen aan de rand van de duinen, het maakt

een groot verlangen in mij los als ik dit zie.

Een moeilijk in woorden te vatten gevoel van nostalgie,

iets van vroeger (volgens P. zei ik zo vaak het woord vroeger

die dag dat hij, als hij voor elke keer een euro had

gekregen, hij als een rijk man naar huis was gegaan:-)

Een verlangen naar niet weten, er gewoon zijn een 

onbezorgd gemoed, niet belast met allerlei gedachten

die de dingen zwaar maken, lichtheid...

Dus wij liepen over het strand, ik raapte schelpen,

mijmerde wat, P. zwom in zee terwijl ik in 

het zand zat en een gevoel van rust over mij kwam.

Het strand werd steeds leger en terwijl de zon richting

de horizon zakte werd het licht van goud.

Wij liepen terug over de duinen, ik wilde graag

de zon onder zien gaan op de Hoge hill, een hoog

duin aan de rand van het dorp en ook de plek 

waar ik de zee voor de allereerste keer zag.

(misschien was het in het echt wel niet zo, ik weet het

niet meer precies maar ik mag het graag denken)

En daar zagen wij het langzaam donker worden,

de schepen in de verte, het was prachtig, werkelijk..

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Gone

Nu het van de een op andere nacht ineens toch

herfst is geworden, ik sliep zowaar weer eens

onder een deken en de tuin ligt bezaaid met blaadjes 

en beukennootjes van de grote oude beuk,

denk ik dat ik maar eens naar de bibliotheek fiets,

misschien zelfs met een jas aan, wat fijne boeken

uit zal zoeken en lekker ga lezen..

War ga jij doen?

Ik wens je hoe dan ook een goed weekend

-X-

Lala

En oh wat was het warm opeens, de vaart

(als ik enige had) was er helemaal uit..

Dus ik hing wat rond, vouwde wat vogeltjes

van papier wat ik zelf ontwierp, zette de ventilator

aan en oud en sliep ongelofelijk slecht of beter gezegd

weinig, de momenten dat ik sliep waren best goed.

Alle warmte had zich bovenin het huisje verzameld.

Als ik weinig omhanden heb maak ik me zorgen

over van alles en nog wat, ik weet dat het geen zin heeft

want de ervaring leert dat de uitkomst bijna nooit 

is wat je denkt, echt bijna nooit..

Meestal is het iets waar je helemaal niet aan dacht

omdat deze zorgen gebaseerd zijn op veronderstellingen

vaak veel negatiever dan wat het gaat worden..

Af en toe ging ik even naar buiten, eenmaal zelfs

met mijn jurk binnenstebuiten, ik had er zelfs

nog een broche opgespeld, maar omdat ik zelden

in de spiegel kijk was het me helemaal niet opgevallen.

Ik zag het pas aan het einde van de dag, ohoh, ik 

ben echt niet ver verwijderd van het stadium dat ik met

een schort aan en sokken in mijn sandalen naar de 

markt ga, nu ja, voor alles is een fase ;-)

Dus ik vouwde wat, haakte wat en maakte me wat

zorgen dat is het eigenlijk en ik vroeg me af of er 

meer mensen waren die ook zo wel eens door de

dagen ronddobberen..

Als ik zo kijk op de social media leek het alsof ik

de enige was maar je weet natuurlijk nooit wat zich

afpeelt of wat er gevoeld wordt achter de mooie plaatjes.

En dat is maar goed ook, stel je voor..

Vergeet ik bijna de wanten weg te geven, ik wil

ze graag opsturen naar Octavie, als je mij je adres mailt..

Ik lala nog even verder en ik hoop stiekem dat deze 

stemming wordt meegenomen door de wind

die zal opsteken en de temperaturen doet zakken.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Old.

Afgelopen weekend was ik op een rommelmarkt,

bij een kraampje zag ik wat fijne krijtjes in een doosje,

het meisje wat ze verkocht zei; dat zijn hele fijne krijtjes,

vroeger gebruikte ik ze heel vaak maar nu ben

ik er te oud voor om te tekenen..

Het meisje was echt niet ouder dan 25 jaar en ik was

even verbaasd door haar woorden en er schoten allerlei

gedachten door mijn hoofd terwijl ik daar stond.

Ik dacht er aan dat ik op haar leeftijd al twee kinderen

had en dat dat zo ongeveer het enig was 

waarmee ik jong was begonnen..

Pas op mijn 29ste begon ik met een opleiding tot

psychiatrisch verpleegkundige (tussen vele 17 jarigen)..

Ik haalde mijn rijbewijs pas toen ik 33 was..

Ik begon pas met bloggen toen ik al in de veertig was..

Daarna liet ik mijn huis, Zeeland en alles achter 

(noodgedwongen) met wat bagage en de moed

der wanhoop om elders helemaal opnieuw te beginnen.

(wat behoorlijk goed gelukt is, overigens, ha)

Een eind in de veertig begon ik weer te handwerken, 

tekenen enzo en publiceerde ik mijn eerste boek,

waarna er nog 3 volgden..

Pas een half jaar geleden begon ik een webshop

met zelfgemaakte dingen..

Ah ja, dat schoot allemaal door mijn hoofd toen ik daar

stond voor de kraam van dat meisje dat nog aan het begin

van een lange reis stond..

Ik overwoog even kort om hier iets van te vertellen

maar ik kende haar niet en wat zou ze er aan hebben?

In plaats daarvan zei ik; ik zou ze niet verkopen de krijtjes,

hou ze lekker zelf en teken, het is nooit te laat 

om ergens aan te beginnen en te oud ben je al zeker niet..

Ze lachte wat en ik hoop echt dat ze de krijtjes

weer mee naar huis nam.

Ik wens je een fijne dag

-X-

ps, op de bovenste foto staat een pijltje dat wijst naar 

een veertje in een spinnenweb wat daar al weken hangt,

zo'n leuk toeval dat het daar terecht kwam, 

soms hangen de dingen van toevalligheden aan elkaar :-)

Wanten haken op warme herfstavonden..

Eigenlijk ging ik helemaal niet breien, het enige 

wat ik deed de laatste weken 's avonds was haken.

Ik haakte wanten, van die vingerloze, het ene paar

na het andere, zo lekker ging het..

Het lijkt misschien een ietwat merkwaardige activiteit

tijdens al die warme zomeravonden terwijl het

eigenlijk herfst is, het is ook al best vroeg donker.

Je merkt aan alles dat de herfst is begonnen,

de hazelnoten vallen al uit de boom, het ruikt

naar herfst, een beetje gronderig, de ganzen zitten

in de polder te wachten op koude lucht..

Je merkt het aan alles behalve aan de temperatuur..

Dus ik haakte wanten voor de webshop terwijl

ik ondertussen wat naar Netflix keek of eigenlijk

meer luisterde, omdat we geen tv hebben kijk ik

op mijn laptop en dat beeld is nogal klein, en ik 

zie het niet echt heel scherp..

Dus ik haakte en en luisterde naar Mad Men, 

geweldige serie en als ik daar geen zin in had,

naar Sherlock Holmes (waar kijk jij naar?)

De wanten zet ik nog maar niet in de webshop,

want het gaan de warmste dagen ooit in September

worden en ik ga ervan uit dat niemands gedachten

bij wanten zijn, de mijne wel ;-)

Wat mij betreft mag de herfst beginnen, het is net zo 

iets als de laatste dag van de vakantie, je weet dat het

over is en het enige wat je wil is naar huis..

Ik wil graag 1 paar wanten weggeven, de herfst zal 

zich best wel een keer bedenken dat er iets niet klopt

en ineens een omslag maken en dan kan je vast

wel een paar gebruiken..

Bovendien kan ik dan vanavond weer lekker verder 

haken de ene want na de andere..

Dus laat even een reactie achter als je een paar ziet

waarvan je denkt, die wil ik wel dragen...ooit

als het weer koud wordt.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Gone

Ik wens je een kleurrijk weekend

-X-

Mandje

Laatst vond ik een naaimandje bij de kringloop,

niet dat ik een naaidoos nodig heb, ik heb er verschillende,

maar, zeker als de inhoud er nog inzit, kan ik 

het niet laten staan, zo'n verweesd mandje..

Ik vraag me altijd af hoe het daar terecht is gekomen,

zo'n mandje gevuld met allerlei dingetjes alsof het 

zo bij iemand op tafel stond.

Wat spelden zorgvuldig op een papiertje gespeld,

een naald tussen het garen gestoken, kleine restjes

garen opgerold omdat er nog een bestemming voor was.

Een knoopje wat bewaard is omdat het hoort

bij een lievelings bloesje..

En oh, het kleine sleuteltje, misschien van een 

dagboek wat op slot kon en niemand het sleuteltje 

in de naaidoos zou zoeken?

Het ontroert me altijd een beetje zo'n verlaten mandje

dus neem ik het mee, hoewel ik er geen bestemming voor heb,

en nu staat het hier samen met de andere mandjes,

als klein eerbetoon aan de onbekende handwerkvrouwen.

Ah ja, ik wil iedereen van harte bedanken voor de 

bemoedigende woorden over het boek, heel lief!

En een volgend boek wil ik best maken maar dat hangt

toch echt af van de cijfers, het is gewoon zo.

Voor mij is een boek maken een creatief proces,

maar daarna gaat het om geld, jammer maar waar.

Ik wens je een mooie dag, een warme dag zelfs,

nu de zomer een herstart heeft gemaakt.

-X-

Boekendingen..

Als je een boek maakt weet je natuurlijk nooit

of 'men' het leuk vindt, het is natuurlijk wel iets

wat in je achterhoofd meespeelt, maar je kan het niet 

iedereen naar de zin maken, net als bij bloggen.

Het enige wat je kan doen is zo hard mogelijk werken 

en meer dan je best doen, en dat deed ik.

Ik was trots toen het af was en omdat ik alles helemaal 

alleen deed, tekst, fotografie, patronen en tekeningen was

ik best gespannen om het aan de buitenwereld te tonen.

De opluchting was groot toen mensen enthousiast reageerden

en dat ik een snaar had weten te raken en dat de

patronen ook echt gemaakt werden..

Een paar weken nadat het op de markt was bleek

dat de verkoopcijfers tegenvielen, ik weet niet

hoe het komt, misschien is het ten onder gegaan in

de eindeloze zee van handwerkboeken op de markt..

Of en dat is een gedachte die mij niet meer losliet

was het gewoon niet goed genoeg, ik ben in gedachten

honderden keren door het boek heengegaan maar ik 

kom steeds uit op; ik had het niet beter kunnen doen,

dit is wat ik kan en meer nog wie ik ben en 

wat ik wil maken en laten zien..

Ik heb nooit meer naar de cijfers gevraagd, wat heb 

ik er aan, misschien loopt het inmiddels best lekker.

Het is een harde wereld, het boeken maken, 

alles hangt af van de verkoopcijfers ook of je 

nog eens een boek mag maken.

Het heeft mij allemaal nogal beziggehouden met 

name wat het over mijn werk zei en ik heb nooit meer

in het boek gekeken om te de gedachten te stoppen

wat er allemaal beter aan had gekund, je bent zelf je 

strengste rechter en zie je dingen die een ander

natuurlijk helemaal niet opvallen.

Vorige week werd ik aangenaam verrast, het boek werd 

vermeld in de Flow en wat nog fijner was het boek is te

koop in de Flow shop tussen allerlei prachtige boeken.

Een grote opluchting maakte zich van mij meester,

wat een compliment en erkenning.

Samen hiermee kwamen meteen de beelden tevoorschijn

van alle mensen die foto's van dingen die ze maakten

uit mijn boek op de social media plaatsten en

alle enthousiaste reacties over het boek.

(die werden steeds overschaduwd met de gedachte

aan de cijfers en wat ik misschien niet goed deed)

En eindelijk kwam ik tot het gevoel dat het goed was 

met het boek, na al die maanden kan ik het boek

achter me laten, echt achter me laten.

Ik voel ook niet meer de neiging om te kijken naar

wat er anders had gekund, het is wat het is en eigenlijk

ben ik er best wel trots op.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Haakwerk dat er uit ziet als een breiwerk..

Als ik iets ga haken begin ik gewoon ergens,

ik kijk wel eens in een patronenboek maar als ik de

beschrijving lees waar dan zoiets staat als;

3st, 2l, 5vst, 1 overslaan, dan haak ik al af,

en ben ik meteen al de draad kwijt ;-)

Nee, ik probeer liever gewoon iets, vaak krijg ik dan

de vraag als ik een plaatje op Instagram laat zien,

hoe heet die steek en dan heb ik echt geen idee..

Beetje gek misschien voor iemand die wel eens

een boek maakt waar patronen in staan, kan je 

voorstellen hoeveel moeite dat gekost heeft, haha.

Ik maakte daarvoor gewoon dingen en pas daarna

ging ik tellen wat ik gedaan had..

Zo probeerde ik van de week wat en ineens zag ik dat 

de voorkant van het haakwerk er uitziet als een breiwerk.

Het is heel simpel hoor, je begint een haakwerk

zoals altijd met lossen, dan haak je halve stokjes,

tenminste ik denk dat ze zo heten.

Je haalt niet zoals bij stokjes 2 keer de eerste lus 

door maar je doet het 1 keertje en dan haal je de 

in 1 keer alle drie de lussen door, je krijgt dan een 

beetje een propperig stokje.

Mocht je een sjaal willen haken in deze steek 

en je wil verticale strepen in het werk moet je 

de hele lengte van je sjaal in lossen haken.

Als je de breedte van de sjaal in lossen haakt en dan

begint krijg je verticale strepen, ook leuk.

De truc zit hem er in dat je, als je de volgende rij

haakt, je naald in de achterste lus steekt.

Als je gewoon vasten haakt heb je 2 lussen aan de

bovenkant, met deze steek heb je er 3.

De voorste 2 lussen vormen het patroon, gewoon even 

proberen, het is heel makkelijk, ik kan het namelijk ook.

Ik wens je een heel goed begin van de ze week,

een goed begin is het halve werk, denk je niet?

-X-

Grote mensen wereld

Laatst zag ik ik ergens, ik geloof op Twitter

een foto van een man in een ballenbak, er stond een 

tekst bij, de naam van de man en daarna stond er; 

wil uit de grote mensenwereld opgehaald worden..

Het was natuurlijk een verwijzing naar het Ikea,

waar regelmatig wordt omgeroepen welk kind wil worden

opgehaald (mocht je dat nog niet begrepen hebben)

Ik vond het een goede grap, het bleef zelfs een beetje in

mijn hoofd hangen en ik merkte dat ik ook een

soort verlangen had om af en toe opgehaald te worden

en te ontsnappen aan de grote mensenwereld..  

Ik stelde me dan zo voor dat ik

-even kon ontsnappen aan alle verantwoordelijkheden

die bij het 'groot' zijn horen, zoals geldzorgen

 -niet altijd zelf je beslissingen hoeft te nemen, 

dat het ook wel eens fijn is als een ander dat doet..

-even geen weet zou hebben van al het wereldleed en dat

op de een of andere manier moeten plaatsen,

maar gewoon tekenfilmpjes kijken

-huppelend op pad zou gaan, weet je nog hoe fijn

het was om te huppelen?

-urenlang spannende avonturenboeken zou lezen

en het dan zo voor je zien dat het lijkt alsof je meedoet

-met de Barbies zou spelen en er kleertjes voor maken

die helemaal niet passen, maar dan wel heel trots zijn

-zou tekenenen, zonder dat het iets voor hoeft te stellen

-met vriendinnetjes zou giechelen om helemaal niets

-eindeloos zou fantaseren over wat ik zou gaan doen

als ik later groot ben..

Ja, ineens wilde ik met mijn hoofd in de wolken zijn,

blij en onbezorgd zijn als een kind dat kan zijn..

Maar ik ben al lang groot en later is nu en voor zover

ik weet is het niet mogelijk om uit de 

grote mensen wereld opgehaald te worden (helaas)

Mocht je ook wel eens deze fantasie hebben of om welke

reden dan ook wel eens met je hoofd in de wolken

willen zijn, misschien helpt dit printje om je dat 

even voor te stellen..

Ik wil graag 3 van deze printjes opsturen naar 3 mensen,

je hoeft alleen maar een reactie achter te laten en 

ik ben benieuwd waar jouw gedachten heen gaan

als je met je hoofd in de wolken bent.

(niet verplicht hoor, om dat te vertellen :-)

Ik wens je een heel fijn weekend

-X-

Materiaal #2

In de serie (als het twee keer over min of meer

hetzelfde gaat, is het een soort serie, niet?)

favoriete materialen, vandaag de haaknaalden en scharen.

Ik heb misschien wel 50 haaknaalden over de jaren

verzameld, hoewel het lastig is om ze tweedehands 

te vinden terwijl er overal bossen breinaalden liggen.

Misschien bewaart iedereen ze, net als ik.

Ik heb 1 favoriet naaldje, een hele gewone van metaal,

een no.3 ik heb hem al jaren, perfect om met katoen te haken.

Soms kan ik hem ineens niet vinden, dat veroorzaakt

altijd ietwat hysterisch zoekgedrag, hoewel ik 

zo een andere zou kunnen kopen, maar ik wil die :-)

Ik heb ook heel veel haaknaalden die ik nooit gebruik

maar die ik vond, meestal in het buitenland, mijn

hart maakt altijd een sprongetje als ik er eentje vind

die ik nog nooit eerder zag, zoals de rode en de kleine

lichtblauwe naaldjes die aan elkaar vast zaten

(beiden uit een Franse kringloopwinkel)

En oh, scharen, hetzelfde verhaal, ik ben gewoon dol op

spullen die je kunt gebruiken, hoewel ik mijzelf nu wel

een beetje neerzet als een verzamelnerd, misschien zijn 

postzegels wel het volgende, haha..

Zo af en toe vind ik tweedehands een leuke, in de bakken

met messen en vorken, bijvoorbeeld de roze en de witte,

geen idee waarvoor die is, hij knipt waardeloos.

Het gouden borduur schaartje kreeg ik van de redactie

van de Knippie op mijn eerste boekenfeestje, echt een

hele fijne, scherp en ligt goed in de hand.

(ik heb er een aantal in mijn webshop, ik ben er zo

tevreden over dat ik het leuk vond om er wat te verkopen)

De grote schaar is van het merk Hay, het is echt een mode

schaar geworden, voor zover een schaar in de mode kan zijn,

los daarvan vind ik hem heel fijn knippen.

Wel, dat waren fijne berichten om te maken, mocht

iemand nog een vraag hebben over materiaal of 

andere favorieten laat maar horen, het geeft richting

aan het leven van een blogger..

Ik wens je een stralende dag

-X-

Materiaal #1

Laatst vroeg Ageeth (niet dat ik haar persoonlijk ken,

maar sommige mensen reageren al zo lang en 

regelmatig op mijn virtuele berichten, dat ik

de naam meteen herken, dat heb ik met vele mensen :-)

mij of ik een voorkeur had voor speciale pennen..

Dat heb ik, ondanks het feit dat ik een lade vol heb,

zijn er eigenlijk maar een paar die ik altijd gebruik.

Om te schrijven gebruik ik een vulpen die ik al

meer dan 20 jaar heb, het was een kadootje, 

een duur kadootje, en hij is van het merk Waterman.

De punt is precies goed, je schaatst er als ware mee

over het papier, precies zoals ik het graag heb.

(tip; bij de grote Franse supermarkten verkopen ze 

vulpennen van dit merk, mocht je er eentje zoeken,

ze lijken daar veel minder duur dan hier, behalve

als je er speciaal voor naar Frankrijk rijdt natuurlijk)

Andere hele fijne pennetjes om mee te schrijven,

zijn van het merk Rotring, het is een fine-liner.

Vroeger schreef ik altijd met de navulbare pennen

van dit merk maar die raakten regelmatig verstopt)

Vooral de pendikte nummer 4 is heel fijn, ze zijn 

niet overal verkrijgbaar maar online kan je ze vast vinden.

Het fijnste potlood vind ik de Blackwing van Palomino,

hele fijne zachte punt en een leuk detail is het gummetje

wat er uit kan, oh man, ik kan wel in de reclame.

Niet dat dit een gesponsord bericht is hoor, ik kan 

gewoon hierover niet vertellen zonder merken te noemen.

De verzameling gummetjes is natuurlijk helemaal niet

nodig, maar ik hou gewoon van leuke gummetjes.

Daarnaast kan ik vanwege mijn gebrek aan ruimte 

enkle kleine dingen verzamelen, haha.

Zo heb ik ook vele haaknaalden en scharen, maar

daar over morgen meer, het wordt een te lang bericht,

anders, ha, het wordt een miniserie..

Ik wens je een hele mooie dag

-X-

Beach sunset

Uiteindelijk zijn wij pas vrijdagavond naar het 

strand vertrokken, de dagen daarvoor waren zo heet,

dat ik me zo voorstelde dat er langs de hele kust

geen parkeerplaats meer te vinden was..

En hoewel mijn verlangen groot was, woog het

niet op tegen file rijden in een te warme auto

en eindeloos rondcirkelen op zoek naar een parkeerplaats..

Wij kwamen om een uur of 8 aan op het strand,

en zon was al een heel eind onder, want oh,

wat wordt het al weer vroeg donker, het is onvermijdelijk

dat we op weg gaan naar de herfst, wat gaat het toch

snel voorbij de zomer, of is dit oude mensen praat ;-)?

Omdat er onweer in de lucht hing en de lucht enorm

aan het 'werken' was, was de atmosfeer broeierig en de 

hemel van een uitzonderlijke schoonheid.

Er hing een oranje-achtige gloed over het hele strand.

Langs de kustlijn, allerlei tekenen van de afgelopen

warme dag, verlaten zandkastelen, een paar slippers,

een schepje, een vergeten handdoek..

Terwijl P ging zwemmen zat ik op het natte zand,

te zitten eigenlijk en ik keek naar het water en de 

zon die langzaam verdween.

Als dit een film was geweest, had je eerst mijn gezicht 

gezien, mijmerend, vervolgens had je mij gezien als 

klein meisje, rennend door de golven..

Er veranderd veel en constant, maar een zonsondergang

aan het strand is tijdloos en inwisselbaar voor elk 

moment in de tijd.

Toen we terugliepen zagen we in de verte

een enorme onweersbui boven het land hangen,

we kochten een ijsje en hebben een tijdlang op de

duinen gezeten kijkend naar de flitsen en het weerlichten

in de verte, het was een prachtige avond.

Ik wens je een hele goede week, zoals ik het 

begrepen heb gaat zo ongeveer weer iedereen aan het

werk en naar school, succes en plezier gewenst!

-X-

Reading blogs..

Je zou natuurlijk blogs kunnen gaan lezen,

maar als ik jou was, zou ik mijn geruite zwemtas

pakken, je gebreide badpak uit de mottenballen

halen en richting het strand vertrekken.

Een strandstoel huren, naar de horizon turen,

de meeuwen voeren, de zwemband opblazen,

je grote teen in het watersteken en als je durft, de zee

inlopen en 'door gaan' zoals wij dat vroeger noemden..

Lees; helemaal het water inlopen net zo lang totdat

je helemaal nat bent (daarbij mag je best een

beetje gillen, dat hoort erbij ;-)

Daarna een raketje eten, terwijl je een boek leest,

waar je je helemaal niet op kunt concentreren omdat

je steeds een beetje wegdommelt met het warme 

zonlicht op je gezicht, met in de verte het geluid

eeuwige ruisen van de zee en de krijsende meeuwen..

Een zandkasteel bouwen als de vloed komt en 

het daarna langzaam in de golven zie verdwijnen.

Schelpen zoeken langs de waterlijn om ze thuis 

neer te leggen en steeds als je ernaar kijkt

aan deze heerlijke zomerdag terugdenken..

Ik zou het strand verlaten als iedereen zo ongeveer

naar huis is, het zand uit je schoenen schudden,

wat natuurlijk nooit helemaal lukt, en 

als je dan thuis rozig en wel

nagenieten van deze heerlijke dag.

Maar je kan natuurlijk ook blogs gaan lezen..

-X-

Leaves

Goedemorgen op deze regenachtige maandag,

zo langzaam lijkt de herfst af en toe aan de deur

te kloppen, de hele tuin ligt vol met blaadjes en 

het lijkt al weer zo vroeg donker..

Ik las dat er ook al weer kinderen naar school gaan,

ook al zo'n einde zomer gevoel en ik voel mijn blog

roepen om wat meer regelmaat, maar ik lala

nog even wat door, ik wil graag nog even, 

in de zomermodus blijven..

Daarnaast krijgen we deze week nog een 

soort van mini-hittegolfje las ik, dus ;-)

Ik wil iedereen hartelijk bedanken voor alle leuke

reacties op de kaartjes (dit is dezelfde print

maar dan op A4 papier afgedrukt) echt heel fijn,

motiverend ook om gewoon door te gaan

met wat ik aan het doen ben..

Ik wil de kaartjes graag sturen naar Renske Snip,

als je mij je adres wil mailen, dank je.

Ik wens je een hele goede week

-X-

Little give-away

De afgelopen weken heb ik heel veel tijd besteed

aan de webwinkel, op de een of andere manier ben

ik er een meester in om dingen te bedenken die

gewoon heel veel tijd kosten..

Ik maak alles zelf, besteed veel aandacht aan alle 

kleine extra's die ik bij de bestellingen doe en teken alles

eerst met de hand, voordat ik nog wat photoshop 

om het drukklaar te maken, gelukkig heb ik mijn printer,

stel je voor, dat ik die ook met de hand zou moeten

aanzwengelen en dan de stroom zou moeten

opwekken door heel hard te fietsen, haha, nu gaat mijn

fantasie met me op de loop..

Hoe dan ook, ik zou het leuk vinden om 

wat werk weg te geven, namelijk een setje

van deze blaadjes-patroon-printjes,

mocht je ze willen ontvangen laat dan een reactie

achter, dat kan hier of op Instagram, en dan

laat ik volgende week weten naar wie ik ze stuur..

Ik wens je een heel fijn weekend

-X-

A day out

Al een tijdje wilden wij eens naar de Verbeke foundation

mijn zoon Daan was er ooit en vertelde er over.

Ik dacht dat het leuk was om het te combineren

 met een rommelmarkt, dus ik plande zorgvuldig een route.

Toen we eenmaal bij de rommelmarkt in de buurt 

van Antwerpen aankwamen was er niets te zien,

ja, er was van alles te zien, maar geen kraampjes 

met de door mij zo verlangde rommel...

Ik had alles goed gepland, ik had alleen niet naar 

de datum gekeken, ohoh, vervolgens begon ik 

te mopperen, en ah wat stom te zeggen..

P. is altijd een stap verder want hij googelde even

en hij had zo een ander gevonden..

Soms wou ik dat ik ook zo was, niet denken en 

vooral blijven hangen in de teleurstelling, maar

gewoon ok zeggen en fluitend verder gaan..

Dus wij vonden de rommelmarkt en daarna reden 

wij door het Vlaamse land naar de Verbeke foundation.

Het is een groot terrein, enigszins wild en niet helemaal

aangeharkt (daar hou ik van, een beetje rafelachtig)

Er staan fantastische grote hoge kassen met een aantal

strandbeesten van Theo Jansen erin, die ik wel kende

van de foto maar nooit in het echt zag.

Eigenlijk moet je ze natuurlijk in beweging zien,

maar de constructie bekijken was ook al heel mooi..

We wandeleden wat door het grote park wat erbij ligt,

en overal staan kunstwerken, ook liggen 

er aan het meer wat bijzondere onderkomens,

waar je, zoals ik begreep kunt logeren, het ei, met

uitzicht op het meer vond ik de mooiste..

Kortom, het was een heerlijk uitje, en ik kan 

het je echt aanbevelen, ook voor kinderen

is het leuk, het park/terrein ligt niet zo ver van

Antwerpen af, maar ook via de Westerschelde tunnel

ben je er ook zo, mocht je uit die hoek komen.

Omdat je in een uurtje of 3 wel gezien hebt,

en je wil er een dagje van maken, zou ik zeker even

kijken of er niet ergens in de buurt een rommelmarkt is.

De Belgische rommelmarkten zijn een belevenis,

en ze hebben weer eens wat andere spullen dan hier.

Je moet dan natuurlijk wel even de datum checken ;-)

Ik wens je een stralende dag

-X-

Monday

En toen was het ineens zomaar weer maandag

geworden en hoe lang ik ook nadenk, naar de wolken

staar of in de tuin naar de vogels luister, 

er komt helemaal geen begin-zin boven..

Hoe langer ik niet blog hoe minder ik te zeggen lijk

te hebben, misschien heb ik alles al gezegd..

Of is het toch zo dat je gewoon moet beginnen zoals 

ik nu doe en helemaal niet moet wachten op

de Grote creatieve inval?

Natuurlijk weet ik het antwoord al, dat staat al

in mijn vraag besloten, je begint gewoon ergens,

waar dan ook, echt waar, je zet

 de deur op een kiertje en de rest volgt vanzelf..

Als je, zoals ik, thuis werkt en eigenlijk in je kantoor

woont, of werkt in de huiskamer, vraagt dat 

een zekere mate van discipline..

Het is niet zo dat ik om 8 uur in de ochtend inklokt

en om 5 uur weer uit, het is makkelijk om je te 

laten afleiden en ondertussen iets ander te gaan doen,

zoals de was ophangen, boodschappen, dat soort dingen.

Aam de ander kant is het lastig om te stoppen, omdat je 

niet precies weet wanneer de werkdag is afgelopen..

Vorige week ben ik de hele week bezig geweest om

de kamer zo in te delen, dat ik alle werkdingen

bij de hand heb (in plaats van steeds onder de tafel

te duiken om een doosje van het een of ander te zoeken)

maar dat ik het zo weer opgeruimd heb..

Vooralsnog lijkt het aardig gelukt...

Dus nu ik hier zo tevreden zit te zijn met mijn

goede invallen over de herinrichting van mijn kleine

werk/woon huisje, moet ik ook eens mijn 

twijfels over mijn eigen creatieve kunnen eens opruimen..

(dat sluipt er onopgemerkt in als je bezig bent

met hele andere dingen)

Misschien kan ik mijn eigen raad ter harte nemen

en gewoon bezig gaan, met deze blog is het ook gelukt,

hoewel ik helemaal geen beginzin had, of misschien

juist teveel en kon ik niet kiezen..

Dus ik ga gewoon, net als deze koe, de weide in

en ik begin gewoon Ergens (de koe vraagt zich ook 

niet af welke grassprietje het beste is...stel je voor)

En mocht het allemaal niet meer lukken

dan kan ik mij altijd nog verhuren als opruimer

van kleine huisjes die tevens kantoor zijn of andersom..

Ik wens je een hele goede week

(het gaat, oh wonder, toch nog een beetje zomeren,

geniet ervan)

-X-

Lala-time-update

Een nadeel van het lala-bloggen is dat ik helemaal 

uit mijn dagelijkse routine ben, steeds denk ik,

misschien kan ik morgen iets op mijn blog zetten

maar dat wappert dan zo weer mijn hoofd uit.

Elke dag heb ik wel zo'n moment, om vervolgens 

weer iets anders te gaan doen, hoewel allemaal in een

hele lage versnelling, als de vaart er eenmaal uit is..ohoh

De meeste tijd heb ik aan de webwinkel besteed,

ik bedacht nieuwe dingen, pakte bestellingen in

(zoveel bestellingen de afgelopen tijd, heel fijn)

Constateerde dat wonen en werken op een paar 

vierkante meter toch echt een probleem, oh nee,

dat moet je een uitdaging noemen, dus toch

echt een uitdaging is..

Ik haal steeds mijn winkeltje tevoorschijn en 

ik ruim het weer op, lees; stapelen en een 

heel klein beetje proppen, maar niet te hard,

want anders kreukt het papier..

De printer is weer terug, er was niets mis mee,

het was iets met het gebruik van het juiste papier,

dus we hebben weer stapels testprints gemaakt, ons 

hoofd gebroken over een oplossing en ik geloof dat we

het uiteindelijk gevonden hebben, ja, zo gaan de

dagen wel voorbij, als zand in je handen.

Binnenkort ga ik weer gewoon elke ochtend bloggen,

dat werkt gewoon weer veel beter, ik weet nog niet

wanneer, want ik blijf het maar een beetje uitstellen,

terwijl ik maar een beetje ronddobber..en ik tegelijkertijd

wel een soort van druk voel..

Maar ook dat hoort bij de lala tijd en misschien moet

ik mijzelf met enige mildheid bezien..

(tip van mijn vriendin Fem, maar hoe moeilijk is dat

jezelf met milde vriendelijkheid bekijken, zoals je dat

met veel gemak bij een ander doet.)

Ik wens je een heel fijn weekend, het gaat weer

een beetje zomeren, een mooie gelegenheid om in

het zonnetje te gaan zitten en wat te oefenen in het mild zijn ;-)

-X-