A little crochet lesson

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een 

soort van lesje op mijn blog plaatste, ik ben zo 

op gegaan in andere dingen die ik ook leuk vind om 

te doen, zoals tekenen enzo dat het er niet zo van kwam.

Ik had eigenlijk ook niet zo'n idee wat ik zou kunnen

maken want in tegenstelling wat iedereen misschien

zou denken, heb ik hier in huis eigenlijk geen 

enkel gehandwerkt dingetje liggen of hangen..

Ik vind het leuk om iets te maken, maar vervolgens

hoef ik het niet te hebben, het gaat mij om het 

bezig zijn en nieuwe dingen proberen..

Omdat ik het Tunisch haken nooit eerder had gedaan

zocht ik het op in een oud haakboekje, in nieuwe boeken

kom je het nauwelijks tegen, misschien is het 

per ongeluk uit de mode geraakt, terwijl het 

er echt heel mooi uitziet vind ik..

De achterkant lijkt wel een breiwerk.

Het duurde even voordat ik het begreep want 

ik kan eigenlijk helemaal niet goed patronen lezen,

al die afkortingen en schema's, ik denk de hele tijd; he..

dat kan helemaal niet, ik maakte vele proeflapjes

en uiteindelijk is het gelukt, of in ieder geval denk ik

dat het zo moet, haha:

Nog even een paar dingetjes; je moet met een dikkere

naald werken dan je normaal zou gebruiken.

Dit is wol voor haaknaald nummer 3,5 maar ik gebruikte

een naald 5, dat deed ik eerst niet en het werd 

een soort wollen plankje, dat ten eerste.

Mijn eerst proeflapjes werden allemaal scheef,

of ik begon met 20 steken en eindigde met 10.

Ik geloof dat ik nu weet hoe dat komt.

De eerste steek van de rij waarbij je de steken

moet opnemen moet je niet haken, en de laatste

steek van die rij moet je echt even zoeken,

ik stopte steeds na het laatste verticale lusje,

maar dan ga je minderen, je moet echt je naald

in de laatste steken proppen ;-) en steeds

toch weer even tellen of je nog hetzelfde aantal

steken hebt als waarmee je begon.

Als het niet meteen lukt gewoon blijven proberen

als je daar tenminste zin in hebt..

Het kostte mij een paar avonden om een goed 

lapje te krijgen en als je een maal de slag te pakken

hebt gaat het echt heel lekker..

Oja, ik zie nu de roze verticale lusje over de gele wol,

dat krijg je door van kleur te wisselen, als je 

alle lussen op je naald hebt staan.

Ik hoop dat het een beetje duidelijk is zo, 

vragen erover via de mail zijn bijna niet te beantwoorden,

ik moet het werkje in handen hebben om er 

iets over te kunnen zeggen..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Bookparty #2 and a little give-away

En in gedachten nog even terug naar het feestje,

alsof ik het ooit zou vergeten, zoveel mensen

die speciaal voor mij kwamen, echt heel bijzonder..

 Van te voren zie ik altijd een beetje op

tegen dingen waarbij veel mensen aanwezig zijn,

ik had bijvoorbeeld vroeger al een hekel 

aan schoolreisjes, hoewel ik erg uit zag naar 

de witte kadetjes met hagelslag en kaas

die ik dan meekreeg ;-) was het een fijne dag..

Ik signeerde boeken alsof ik nooit anders deed,

kreeg stapels kadootjes alsof het een verjaardag was

en zoveel bloemen dat ik ze niet ineens allemaal 

mee kon nemen, ik had er geen plek voor gehad,

aan het einde van de middag heb ik ze gedeeld

met de mensen die mij hielpen met opruimen.

Maar vooral heb ik veel gepraat, met iedereen

veel te kort natuurlijk, ik was het liefste even met

een ieder apart gaan zitten, maar daarvoor 

was het veel te druk..

Waar ik nog helemaal niet aan toe was gekomen,

ik had tenslotte een kleine blogvakantie is 

om een exemplaar van het boek weg te geven.

Mocht je zin hebben in een gesigneerd exemplaar,

het mag ok zonder handtekening als je dat liever wil.

Laat hieronder een reactie achter en dan zal ik het

vrijdag weggeven, ik zal het niet vergeten deze keer,

net als de kaarten die ik laatst weggaf, ik stuurde

via Instagram al een setje naar iemand maar 

ik doe dat gewoon even over om het goed te maken.

Laat in je reactie even weten of je een setje

kaarten wil of het boek, of misschien wel allebei..

Ik kijk met grote tevredenheid terug op het maken

van dit boek, het was een prettig en vloeiend proces,

ik heb het gevoel dat ik het nu kan, boeken maken.

Het feestje was een mooie afsluiting van deze periode.

Wat mij het meest zal bijblijven is het Goede gevoel,

de bijzonder prettige sfeer met al deze mensen samen.

Wat ik ervan op heb gestoken is dat ik het aandurfde 

om in de stressvolle dagen ernaar toe,

een aantal mensen te benaderen en te zeggen wat er

speelde en dat dat zo goed uitpakte, de reacties

waren hartverwarmend, het heeft mij gesteund

en door alles heen geloodst..

Daarnaast heb ik opnieuw ervaren dat, ook al

denk je van niet, je jezelf altijd weer kan oprapen

en boven jezelf uit kunt stijgen, en ha,

als ik het kan..kan jij het ook..want..

-X-

Ps. de foto's zijn gemaakt door Liesbeth van Sloppop

de foto's van het bericht van gisteren zijn gemaakt

door Sabien van Engelpunt.

Bookparty #1

Aah, hef boekenfeestje is al weer zo lang geleden,

lijkt het, ik zal mijn best doen het gevoel ervan weer

even boven te halen, of eigenlijk moet ik beginnen

met de aanloop er naar toe, natuurlijk..

In de dagen voor het feestje gebeurden er een aantal dingen,

waardoor ik zo van mijn sokken was geblazen,

of is het uit mijn sokken, dat ik de vrijdag ervoor op 

het punt stond het hele feestje te laten voor wat het was..

Na wat koortsachtig overleg met mijn achterban zoals 

Fem en mijn kinderen, oh de zege van volwassen kinderen,

bij wie je altijd terecht kan, besloot ik eens diep

adem te halen, de schouders naar achter en het hoofd

rechtop te zetten en een ticket voor een goede
dag te pakken om hem op zondag te gebruiken..

Ik had wel de hele tijd een liedje in mijn hoofd,

it's my party and I 'll cry if I want to..haha

(hoewel het in dit geval niet om een vriendje ging)

Op zondagochtend appte ik nog wat vriendinnen en 

een soort van liefdevol netwerk sloot zich om mij heen

en ik voelde mij gedragen en gesteund, trok mijn feestelijke

jurk aan, deed rode lippenstift op en ging..

Wij zetten het eten neer, maakten de signeertafel

in orde (zie je het kleine houten doosje, daar zaten mijn 

potloden en pen in, de brei-en haaknaalden waren 

een kadootje voor een ieder die meteen wilde beginnen..)

Een paar vriendinnen waren wat eerder gekomen,

voor de morele steun en om te helpen alles klaar

te zetten, ook werd het boek natuurlijk bekeken..

Zoals hier door Fem, die al vroeg uit Vlissingen vertrok

en Roos, die de teksten redigeerde, zo'n plezier om 

met haar samen te werken..

Streng doch rechtvaardig, er zijn weinig mensen van wie 

ik kan verdragen dat ze zeggen, nee, joh, dat kan je beter,

doe maar even opnieuw, ze heeft natuurlijk ook altijd gelijk:-)

En dan het moment dat de mensen binnekomen,

oude bekenden, anderen die ik enkel van naam ken,

maar zo fijn ze eens in het echt te ontmoeten..

Het raarste gevoel van zo'n middag is dat je iedereen

met jouw boek in de hand ziet, er naar kijkt, iets van vind

en het niet meer echt van jou is, ik weet niet precies 

hoe ik het uit moet leggen maar het is zoiets 

dat het zijn eigen weg gaat, ik moet het ook echt

laten gaan, van mij maar ook weer niet..

Gelukkig zijn de reacties echt ongelofelijk lovend,

ik heb zoveel aardige woorden gehoord, heel fijn

en ook een beetje een opluchting..

Als je 8 maanden in je eigen universum aan het werk

bent is het soms lastig te beoordelen wat anderen

er van vinden..

Enfin, morgen nog maar wat foto's want het is 

onmogelijk deze middag in een blogpost te vatten,

misschien kan het ook wel niet in twee

(maar dat doe ik toch)

Ik wens je een stralende maandag, het weer (ohoh)

zit eindelijk in een stijgende lijn..

-X-

Bonbon

Just swimming around.

Hallo, hallo, ik ben er nog hoor, alleen misschien 

niet zo zichtbaar hier, ik ben er wel een ook weer

een beetje niet, een beetje zoals de tekening 

die zo uit de printer kwam toen de inkt Ineens op was..

Ik heb nog steeds niet de gelegenheid genomen om

de foto's van het boekenfeestje uit te zoeken,

te ordenen en te bewerken..

Voor mijn gevoel moet ik daar weer mee beginnen

na mijn blogvakantie, hoewel het alweer een tijdje

terug was en een en ander helemaal niet meer

synchroon loopt..

In de tussentijd was ik bezig met het opruimen

van de restanten van het feestje, tassenvol glazen,

halflege zakken eten en de kadootjes ertussen.

(hele leuke kadootjes overigens)

Maakte ik een opdracht voor het Flow zomerboek af,

legde contacten met een Frans bedrijf (haha, spannend)

streek ik stoffen voor de webshop, er is nog een beetje

over mocht je belangstelling hebben..

Ik las wat boeken, lummelde wat rond, bedacht 

per ongeluk een nieuw boek (waar ik nog niet aan 

ga beginnen hoor, ohoh, maar nu zit het in mijn hoofd)

Liep ik gisteren door een lege Jordaan op zoek

naar Koningsdag maar iedereen was blijkbaar

geschrokken van de weersvoorspelling, kortom

ik dabber een beetje rond in de dagen, net als deze

eendjes die rustig rondzwemmen, zonder

dat ze een speciaal doel hebben..

Ik zal zien hoe snel ik het voor elkaar krijg

met de foto's en dan herstart ik weer met bloggen.

Ik wens je een fijne dag (of dagen)

-X-

Monday

En toen was het toch ineens maandag en zit ik 

hier nog ietwat wazig, hoewel ik al een kopje koffie op heb.

Oh man oh man, wat een dagen heb ik achter de rug,

druk, met alle emoties uit het hele spectrum,

van hemelhoog tot brullend op de bank..

Ik vertel natuurlijk nooit alles wat zich achter de 

schermen afspeelt, sommige dingen gaan enkel

mij en degene die betrokken zijn aan, het kan niet 

zo zijn dat mensen in mijn omgeving vrezen dat

ik dingen die gebeuren op mijn blog zet..

Maar ik kan je zeggen dat de top van deze berg,

die ik gisteren bereikte echt geweldig was..

Zoveel fantastische lieve en leuke vrouwen

(en Dries natuurlijk :-) die voor mij kwamen,

het was echt ongelofelijk fijn en leuk.

Dank je wel Allemaal.

Omdat ik nog niet helemaal bij zinnen ben,

en mocht je toch wat meer willen lezen,

verwijs ik vandaag naar de blog van Wimke

die een heel mooi verslag doet van het feestje

en naar de blog van Happy in red die een 

interview (ha) met mij deed.

Ik verdwijn even van de radar, ik ben echt versleten

ik ga her-opladen, opruimen

bijkomen en eens na denken over de Dingen.

Ik meld mij weer wanneer ik weer boven water 

ben, dan hoop ik ook wat meer foto's te hebben

van het feest, hoewel als je Instagram hebt, heb je

er waarschijnlijk meer dan voldoende gezien.

Dagdag

-X-

Ps. deze foto is gemaakt door Fem, zonder wie 

ik de top van de berg echt niet gehaald had,

ik was echt halverwege omgedraaid, dank je lieverd!

Nest

Deze dagen staan in het teken van het boek,

ik geloof niet dat ik nog ruimte in mijn

hoofd heb om over iets anders te denken of te praten..

Gisteren was ik de hele dag bij Twirre in 

haar winkel Handmade Heaven, waar we de etalage

en de winkel in orde maakten voor zondag..

Daarnaast ben ik een beetje overweldigt door 

alle reacties op de social media, met allerlei

enthousiaste berichten en lofzangen op het boek,

echt heel erg fijn en ik probeer overal op te reageren,

maar ik mis ook wel eens een bericht..

Ik vind het heel erg fijn om te horen dat 

het gewaardeerd wordt, tijdens het proces van 

het maken zit ik in een soort bubbel en

kan ik op den duur nog moeilijk beoordelen

of het nog leuk is, ik zag elke centimeter

van het boek zo vaak..

Vandaag blijf ik even op het nest, ik ga 

booschappenlijstjes maken en me verder voorbereiden

op het feestje, het is een soort marathon 

dit hele gebeuren en ik zal blij zijn

als het zondag is en ik aan de finish zit, met 

stapels boeken, lekkere dingen en vooral

allerlei leuke mensen die langskomen.

Je bent natuurlijk van harte welkom, 

je kan er altijd een dagje Amsterdam van maken,

ik zeg, doe eens gek..

(dat doe ik ook al de hele week, haha)

Hoe dan ook, ik wens je een heel fijn weekend,

-X-

Book days..

Al dagen was ik bezig om de komst van de boeken

en vooral het inpakken ervan aan het voorbereiden.

We vouwden doosjes, bestelden leuke zakken,

de printer draaide overuren voor de kaartjes die er bij 

moesten, en gisteren was het dan zover..

Om een uur of 10 zouden ze bezorgd worden,

ware het niet dat we om half 11 gemaild werden

door iemand van de uitgever, dat de chauffeur 

vlak bij ons was geweest, aan het begin van de dijk,

maar weer rechtsomkeer had gemaakt.

Er staat namelijk een bordje dat er geen vracht-

wagens in mogen, niet dat iemand zich daar

ooit iets van aantrekt, maar hij wel..(brave man)

Daar zaten we dan, in gedachten zag

 ik de man met zijn wagentje steeds verder weg rijden,

dwalend door het land (met mijn boeken!)

Na een eindeloos heen en weer gebel, we moesten

de boeken echt hebben, anders zou het zorgvuldig

gemaakte tijdsplan als een kaartenhuis ineenstorten.

Uiteindelijk wilde de chauffeur wel omdraaien

en kwam lopend de dijk op met de boeken op een karretje..

Het is een wonderlijke ervaring Zoveel van je eigen

boeken tegelijk, ik signeerde ze allemaal,

ik heb het niet op naam gedaan, daar was werkelijk 

geen beginnen aan, ik deed een 'algemene signering'

zoals iemand zo mooi vroeg op het opmerkingen,

formulier, ook signeerde ik de boeken die niet

net gesigneerd moesten worden, ohoh, 

maar ik deed alles met potlood, dus je kan 

het gewoon uitgummen, als je wil :-)

Ik pakte in, P printte de adresstickers en stuurde 

mij de pakbonnen voor alle extra bestellingen

die mee moesten, het was een chaos, en mocht

er iets ontbreken aan je pakje, of de verkeerde kaart

zit er bij, laat het even weten, dan stuur ik het na..

Ik deed mijn uiterste best of zoals wij zeggen,

we werkten ons de takke, geen idee waar dat vandaan

komt, en om half 5 konden alle boeken, ingepakt

en wel naar de sigarenboer, waarvan ik je de 

krachtterm zal besparen die hij uitriep toen hij zag 

wat er allemaal ingescand moest worden vlak 

voordat de postwagen ze op zou halen :-)

Volledig gesloopt stortte ik daarna op de bank,

maar wel tevreden dat het gelukt was of genageld

zoals ik zei, maar volgens P (die je als een soort

geest in de deuropening ziet, al sjouwend)

was dat dan weer geen echte uitdrukking..

Maakt allemaal niet uit, we namen deze berg,

en vandaag ga ik naar Handmade heaven om

de winkel te versieren voor het feestje zondag..

Oja, mocht je op het feestje komen, ik ben die 

vermoeide, vrouw met wallen en het grijze haar, 

met een ietwat verwilderde blik in haar ogen

die achter de tafel hangt met een potlood in haar hand,

haha, dan weet je dat maar!

Ik wens je een fijne dag

-X-

Knitting and a little DIY

De dagen zijn gevuld van de ochtend tot de avond,

allerlei voorbereidingen voor het feestje

en de verkoop van de enorme stapels boeken en 

het inpakken en verzenden van bestellingen.

Zondag wilde ik alle tekeningen en kaarten

 printen, ik zat echt in de goede werkflow.

(als je dat voelt moet je er gebruik van maken)

Ik was net lekker bezig en toen was de printerinkt 

op, aaah nee, weg was de viool muziek die

geklonken zou hebben als mijn leven een film was:-)

Meteen besteld, maar ik heb gisteren de hele

dag zitten wachten, ze zouden het om 11 uur

brengen, ze waren er om 6 uur, dat noemen

ze een tijdsindicatie, oh haha...dat ga ik onthouden

voor het geval ik ook eens wat vertraagd ben..

Op van deze drukke dagen zie ik uit naar de

avond wanneer ik op de bank kan zakken 

met een fijne serie op Netflix, 

Op het moment ben ik in de ban van

 Outlander, over een vrouw die leeft in 1945

en via een soort magie tweehonderd jaar eerder

in Schotland terecht komt, heerlijk, ik wil ook wel

met zo'n Schot op een paard door de Hooglanden

galopperen maar omdat mijn leven niet zo heel 

magisch is, geniet ik er van en ondertussen 

brei of haak ik, gewoon ter ontspanning..

En ik weet niet of het aan die stoere Schotten

lag, maar ik probeerde maar wat en ik zag er een 

hartje in, en ik het patroontje wat aangepast,

net zolang tot ik dacht dat het goed was..

Ik hoop dat het goed leesbaar is, deze keer,

je maakt het hele hartje in ribbels, je breit dus

alleen rechte steken, het is heel makkelijk.

Als het niet in een keer lukt, gewoon nog een 

keer proberen, dat vind ik juist het leuke aan 

handwerken, gewoon lekker bezig zijn..

Vandaag komen als het goed is, de boeken,

dozen vol, dus een ieder die er eentje besteld heeft,

er begint schot in de zaak te komen (ooh,

dat zag ik pas toen ik het typte, het maakt nogal

indruk die Schotten..;-)

Nu hoop ik natuurlijk dat de bezorger op tijd is

en niet weer een uur of 7 vertraging heeft, want dan 

zit ik de hele avond boeken te signeren in plaats 

van een beetje breien op de bank..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Flexibel

Sinds een maand of wat heeft de woonkamer,

die tevens mijn werkplek is er een nieuwe functie bij..

Het is nu ook een printfabriekje en webwinkeltje.

Dat betekent nog meer woekeren met ruimte,

(je ziet ook dingen op de stoelen liggen :-)

de printer is een groot monster, die meestal op 

een stoel net links van de tafel staat, als ik hem 

gebruik dan til ik hem op de tafel.

En oh, die tafel, ik maak hem verschillende 

per dag schoon, want; inktvlekken na het tekenen

 kruimels van het eten ga zo maar voort, 

ik ben een echte tafel-poets-vrouw geworden :-)

De witte kast is de enige opberg plek die ik 

heb in de kamer en daar staan al mijn spullen in,

denk; wol, tekenspullen, allerhande prullaria..

Maar nu zijn daar ook de spullen van de webwinkel

bijgekomen zoals papier, enveloppen, voorraad.

Dat was nogal schuiven met dingen en ik deed 

ook een doos of twee weg, het paste anders gewoon niet.

Ook verzon ik allerlei manieren om de kast 

zo optimaal mogelijk te gebruiken, stapelbare

kantoorbakjes, van die lelijke van plastic, dozen

en mandjes die aan de planken hangen..

Het past, maar de kast is er wel een beetje 

scheef van gaan hangen, zo zwaar vindt hij het, haha

(nu kunnen de deuren ook niet meer goed dicht)

De kast zal het maar moeten (ver)dragen,

ik denk ook niet dat een kast gevoel heeft,

want ik vind het prima hoor, om op een paar vierkante

 meter te werken en een winkeltje te hebben, maar

ik wil niet in mijn kantoor noch winkel wonen.

De kamer verandert steeds mee, afhankelijk van wat

ik aan het doen ben, eetkamer, atelier, fotostudio,

printfabriekje, inpakruimte en ga zo maar voort.

Aah ja, we zijn zo flexibel, mijn kamer en ik,

hoewel je natuurlijk niet alles moet geloven

wat ik hier schrijf, want er wordt regelmatig

flink gemopperd over dat geschuif met spullen

en al dat ge-opruim (wat dan weer geen woord is)

Hoewel ik over het algemeen best tevreden ben

met de kamer die van alles tegelijk is..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Lov-ing wool

Donderdagmiddag ging P. naar mijn uitgever,

hij neemt mijn zaken waar over mijn boeken,

ik kan prima een gesprek hebben over inhoud,

een nieuw idee, dat soort dingen maar zodra er iets 

is wat gaat over contracten enzo, ga ik op blanco..

Ik ben totaal niet zakelijk en wat meer is ik vat alles

persoonlijk op dus ik ben geen goede onderhandelaar..

In de auto belde hij even, hij had het nieuwe boek 

bij zich, oooh fijn, maar hij stond in de file, aaah..

Hij deed uren over het stukje Utrecht-Amsterdam,

maar eindelijk was hij er dan met het boek..

Dat is altijd een heel gek moment, ik heb er 8 

maanden aan gewerkt en mee geleefd.

Ik bekeek alle foto'd honderden keren, schreef teksten

opnieuw, dus ik ken elke centimeter, wat zeg ik,

elke millimeter ervan en toch is het anders,

ik moet er altijd even aan wennen, tot me nemen..

Het is bekend en toch ook weer niet, het is vooral

niet meer iets waar ik mee bezig ben, maar een feit.

Keuzes zijn gemaakt en ik kan er niets meer

aan veranderen, nu gaat het de wereld in,

en mensen vinden het leuk, of niet, ze kopen het

of laten het liggen, gaan er iets uit maken,

of denken het zal wel..

Wat men (wie is Men eigenlijk:-) er ook van vind,

dit is wat ik gemaakt heb, met alle liefde, aandacht

en tijd die ik had (en al het geploeter wat je niet ziet)

Ik laat het boek gaan, ik hoef er niet meer 

aan te denken, dat heb ik allemaal al gedaan, haha.

Nu heb ik ineens (nu ja, ineens) een stapel,

een eigen stapeltje boeken hoe leuk is dat!

Binnenkort volgt er nog wel een give-away 

maar ik heb er zelf ook nog maar eentje in huis,

ze worden morgen pas uitgeleverd.

Nu volgt er een drukke week, ik moet alle 

bestellingen inpakken en signeren, dat zijn er 

vele malen meer dan ik gedacht had, bedankt,

als je een boek bestelde, heel erg fijn.

Daarnaast moet het hele boekenfeestje nog georganiseerd,

ik ben natuurlijk geen beroemdheid, voor wie

alles geregeld wordt, ik regel

het zelf en dat is echt veel werk, ik weet dan

ook niet of ik eraan toe kom om elke dag 

een blogbericht te maken, ik zal zien hoe het loopt.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Hurry..

Allereerst hartelijk bedankt voor alle leuke

reacties op de post van gisteren, heel leuk om te

lezen (ik lees altijd alle reacties, doet me goed!)

Deze week was een emotionele achtbaan, waarvan

ik, nu het stof wat neergedwarreld is, helemaal op ben..

Het goede nieuws is dat Lov-ing wool er is,

nog niet in de winkel, maar ik heb het al :-)

en het ziet er prachtig uit, helemaal blij mee.

Nu moet ik nog even de brug nemen van het

organiseren van het boekenfeestje en daarna..

hoop ik even helemaal geen enkele brug tegen 

te komen en te kunnen zeggen;

gone walking..no need to hurry..

Ik wens je een heel goed weekend,

-X-

Gone & a little give away

Sinds een paar dagen ben ik bezig met wat ik

de "gone' serie noem, ik begon er met eentje

en nu heb ik zoveel 'ik ben er even niet' 

beelden in mijn hoofd dat er nu al 3 zijn, en ik 

zou er nog wel 10 kunnen maken, mocht ik dat willen..

Ik begon er ooit eens mee op mijn blog,

met de gone fishing, gewoon om even te laten 

weten dat je even in de 'tussentijd' bent.

De tijd waarin je even je deur dicht doet,

de wereld buitensluit, al is het maar in je hoofd,

en helemaal opgaat in iets fijns..

Ik ben benieuwd waar jij heen gaat in 'je tussentijd',

wat jouw gedroomde plek of bezigheid is

om even weg te zijn van alles..

Laat het me weten en ik zal naar 1 van jullie

een setje 'gone' kaarten opsturen.

Ik ben heel benieuwd en ik hoor graag van je,

in de tussentijd wens ik je een hele fijne dag

-X-

Bridges to cross..

Ken je dat gevoel, hoewel lastig om te omschrijven,

dat in het landschap van het gewone dagelijkse

leven altijd weer iets in de verte is, een brug om

over te steken, waar je je zorgen over maakt, of op 

zijn minst tegenop ziet om hem over te steken?

Ik probeer de brug altijd zo klein mogelijk te

maken, of gewoon de andere kant op te kijken..

Dat lukt meestal helemaal niet, ik ga in gedachten

vaak al op de brug staan en dan stel ik me voor,

hoe ik hem over zal steken en wat ik ga zeggen 

tegen de mensen die ik daar op tegenkom..

Zo'n eindeloos gesprek in je hoofd waarbij je

steeds opnieuw allerlei verschillende scenario's 

bedenkt en je antwoorden probeert aan te scherpen,

alleen zegt er nooit iemand iets terug..

Dat is werkelijk een enorme tijdverspilling en 

al helemaal niet mindfull maar het is lastig te stoppen..

Ik denk ook altijd als Dit maar achter de rug is,

dat er dan een eindeloos leeg landschap 

voor mij uit zal strekken waar ik zorgenvrij en 

mij goed voelend door heen zal wandelen..

Gek genoeg heb ik dat punt nooit bereikt,

hoewel ik daar enorm naar uit zie,

ik voel wel even de opluchting dat ik erover heen ben,

maar dan zie ik in de verte al weer een andere,

eentje die ik niet had zien aankomen, of waar 

ik nog niet eerder aan had gedacht..

En ik zou ondertussen moeten weten dat ik 

capabel genoeg ben om zo ongeveer welke brug

dan ook, groot, klein, stevig of wankel over te steken.

Ik deed het immers al vele malen, en ze bleken

altijd te doen en niet zo spannend als in gedachten.

Maar ik kan verlangen naar het moment,

dat ik kan genieten van het landschap, en kan denken,

wat ligt hij daar mooi in de verte, ik steek

hem wel over als ik er ben aangekomen..

Ik wens je een fijne dag en succes met alle 

bruggen op je pad en Hup eroverheen ;-)

-X-

Little work

Als ik nu in 1 ding goed ben, dan is het wel

in het verzinnen van dingen om te maken die 

ontzettend veel tijd kosten om te maken..

Voor mijn wolboek zat ik maandenlang te haken,

breien en borduren (vooral aan de dingen die

uiteindelijk helemaal niet goed waren, haha)

Toen we begonnen met het webwinkeltje had ik

nog het beeld dat P. de techniek zou doen, en dat

ik gezellig met een muziekje aan, af en toe eens

een tekeningetje zou maken, dat door de printer 

zou gooien en Hup op de post..

Maar dat ver bezijden de waarheid, er komt 

zoveel meer bij kijken, dat tekenen met een muziekje

aan doe ik wel, maar daarna moet alles bewerkt 

worden in Photoshop, ik vergeet ook elke keer

hoe je 2 afbeeldingen op 1 pagina moet krijgen

als je kleine kaartjes wil printen, ik weet het wel

een beetje, maar als er iets mis gaat, zit ik uren

te proberen om het op te lossen, ohoh..

Dan printen, er liggen hier stapel mis-prints,

kleurinstellingen niet goed, te groot geprint, te klein..

Alles zelf snijden, scheef, stukje van de tekening af,

dat soort dingen..

Van het weekend maakt ik de mini kaartjes,

met een mini Little er op, goed idee hoor,

maar jee, op elk kaartje moesten de Little's geplakt,

die zich echt niet zomaar laten opplakken,

eigenwijs als ze zijn.

Dan moet alles geteld, foto's maken,

zodat ze in de webshop kunnen, daarna

gezellig ingepakt en naar de brievenbus gebracht..

(die is om de hoek, dus dat valt best mee :-)

Ik ben hartstikke blij met de bestellingen,

begrijp me goed en voor niets gaat de zon op,

maar soms zit ik hier groen en geel achter mijn pc.

Gelukkig vergeet ik alle frustratie weer als ik een 

projectje heb afgerond en ik tevreden ben over het resultaat.

Dan is er weer ruimte voor een nieuw idee

en zie ik mezelf weer lekker bezig met een 

muziekje aan, haha, en dan begint het weer helemaal

van voor af aan, het is nu eenmaal mijn

grootste talent om dingen te verzinnen 

die gewoon heel veel tijd kosten..

Ik wens je een fijne dag.

Oja, nog even over de webshop, over een 

week komt Lov-ing wool uit, als je voor intekent

krijg je een kaart en een wolkaartje gratis,

dat was ook weer zo'n tijdrovend dingetje..

Na het verschijnen van het boek kan je het nog 

wel bestellen maar ik doe er dan geen 

wolkaartjes meer bij, soms moet je gewoon 

stop zeggen, tegen jezelf..

-X-

Fluitekruid

Gisteren zag ik het eerste fluitekruid, dat is

zo'n moment waarvan je hart opspringt..

Het was ook een plek waar ik het niet zo 

zou verwachten, op weg naar het meest onooglijke

winkelcentrum, hier in Noord, langs het fietspad,

wat loop langs een grote weg, maar daar langs 

het slootje stond een bosje (struikje, groepje?)

Helemaal alleen tussen het gras en wat weggegooide

blikjes en andere rommel, ik zei al het was niet

de meest romantische plek, maar het stond daar fier..

Dus ik deed mijn boodschappen in het lelijke

winkelcentrum en ondertussen dacht ik aan de 

dijkjes in Zuid Beveland die nu vol zouden staan

met fluitekruid, wat dan zo'n heerlijk geur 

van de lente heeft, en ik werd overvallen door

een gevoel van intense heimwee...

Wat overigens niet zo moeilijk is om heimwee

te krijgen naar wat dan ook in dat winkelcentrum, haha.

(je wil wel overal zijn, behalve daar)

Op de terugweg plukte ik wat bloemetjes van het struikje,

niet teveel zodat het net leek alsof ik het niet deed..

Ik zette het in een vaasje en ooh  zo mooi

en als je je neus er in stopt ben je vanzelf in Zeeland..

Het bosje staat op mijn tafel en het is zo'n feestelijk

gezicht, dat ik er bijna van zou gaan fluiten,

als ik het zou kunnen..

Ik wens je een fijne dag, en ik hoop dat je

ook het eerste fluitekruid zal zien..

-X-

Love is all..

Omdat mijn nieuwe boek Lov-ing wool er 

aankomt, ben ik bezig met wat gezelligheidjes 

te maken voor het boekenfeestje..

Ik kocht al stapels glazen bij de kringloop, deze keer

maar eens geen koffie en taart, maar limonade 

en wat kleine hapjes.

Ik ben er nog niet helemaal uit wat dat moet worden,

aan een ieder aan wie ik het vraag zeggen ze; Oh joh,

dat is makkelijk daar heb je er zoveel van,

als ik dan vraag, wat dan, is het antwoord; 

eeh..dat weet ik zo snel even niet, haha..

Ook kocht ik een heleboel gebruikte breinaalden die 

ik in vazen neer ga zetten en ieder bezoeker mag 

een setje meenemen, zodat ze meteen kunnen beginnen,

met de patronen uit het boek, alle kromme exemplaren

(ik vraag me af hoe ze zo krom komen, dat waren

naalden van sterke breisters :-) zijn er tussen uit gehaald.

Volgende week ga ik met Twirre de etalage van haar 

winkel inrichten en met Judith een nieuwe jurk kopen.

(ik heb zo'n hekel aan winkelen en paskamers, dat

als ik alleen zou zijn, gewoon de eerste jurk die ik tegenkwam

zou passen, even voor zou houden en denken, is wel goed zo,

dus enige begeleiding is wel gewenst..

anders zou ik met een slecht passsende jurk in de

verkeerde kleur verschijnen, oh, oh;-)

Ondertussen haak ik hartjes, ook om weg te geven,

als een klein bonbonnetje, een fijn ontspannend

werkje, de ene na de andere..

Eigenlijk was ik helemaal niet van plan om 

er een zelfmaker van te maken, van de hartjes.

Ik dacht dat iedereen het patroontje wel kende,

toch kreeg ik er vragen over op Instagram.

Hierbij dus, hoe je ze moet maken, het zou best kunnen

dat ik het al eens eerder liet zien, hier op mijn blog.

Maar ach, liefde kun je nooit genoeg hebben, toch?

Passend daarbij is het liedje Love is all van

The tallest man on earth, wat op het moment bij mij

op repeat staat, ik ben nogal simpel als het op

muziek aankomt, als ik iets leuk vind luister 

ik het keer op keer..

Wel, ik wens je een stralend weekend, we gaan 

ineens van de kou de warmte in, heerlijk,

en natuurlijk heel veel liefde..

-X-