Schattebolletje

En toen was ik in Wenen, het voelt een beetje alsof

ik er stiekum tussen uit ben geknepen en misschien is

dat ook wel zo maar ik moet zeggen dat het een verademing

is na Amsterdam, de sfeer is totaal anders hier, beter vind ik.

Iedereen draagt mondkapjes in het OV en in winkels en aftstand

bewaren lijkt hier al helemaal ingebakken, het is ook niet druk

op straat en al met al voel ik me hier veel prettiger..

Ik denk dat ik hier maar gewoon blijf, haha, zeker ook omdat

de familie van mijn zoon in de buurt is, dat is een fijn idee.

 Zondag bracht ik een dag door met mijn zoon en met Timo,

ooh, het is echt zo'n schattebolletje en alweer zo gegroeid.

(en nee, ik kneep hem niet in zijn wang terwijl ik zei; wat 

ben je al groot geworden :-)

Voorts is het hier eigenlijk net zo als thuis, ik wandel, 

doe boodschappen, yoga, lees en brei (en ik worstelde een

uurtje of wat met de Ipad, ik had geen idee meer hoe het 

moest met de foto's bijsnijden en berichten maken, maar 

als je dit leest is het gelukt.

Ik wens je een goede dag en ik hoop dat je wat kalmte

kan vinden in weerwil van alles wat er speelt, zo weinig

mogelijk alle berichten op social media lezen helpt, weet

ik uit ervaring, als het belangrijk is komt het toch wel tot je.

-X-

Welke weg dan ook

Omdat ik op het geen moment geen idee heb waar ik 

naar toe ga, ik neem gewoon maar de ene stap voor de 

andere, lijkt het erop dat ik op de goede weg ben ;-)

Ik wens je een fijn weekend

-X-

De grove kuis

Omdat wij in een klein huisje wonen is alles behoorlijk

strak georganiseerd of eigenlijk moet ik zeggen ik hou er

van als alles opgeruimd en schoon is, of ik nu in een 

klein huisje woon of niet, maar hier zou je zeker over

de dingen struikelen als het niet netjes is..

Elke dag doe ik even een rondje, de grove kuis noemen 

we dat voor de lol, het wil zoveel zeggen als dat ik zorg 

dat het aanrecht leeg is, de wasbakken schoon en alle 

los liggende rommeltjes op hun plek.

Ook veeg ik altijd alles even aan, ik weet niet waarom 

maar dat vind ik gezellig met zo'n bezem en een blik en 

veger, ik doe nog net geen gebloemd schort aan ;-)

Ik vind het ook leuk om wat dingetjes te herschikken,

terwijl ik ze dan even af stof met zo'n geruite stofdoek

en dan net even anders neerzetten, je hebt er niets aan

en niemand die het opvalt maar het geeft mij een 

opgeruimd en geregeld gevoel, haha, whatever works.

Ook vind ik het fijn als de wasmachine draait,

alsof je heel erg bezig bent met wassen terwijl je eigenlijk

koffie zit te drinken op het stoeltje achter het huis.

Kortom ik ben een schoonmaak rommelaar, dingetje hier,

dingetje daar, P daarentegen gaat zo ongeveer één keer per 

week een even goed tekeer, bij voorkeur als ik niet thuis ben.

Dan gaan de stoelen, mandjes en wat dies meer zij van de vloer

worden er emmers heet water gepakt, de dweil en wordt ons

mini badkamertje schoongemaakt met soda en borstels.

Als ik dan thuis kom ruikt het hele huis naar groene zeep,

(hij heeft een voorkeur voor ouderwetse schoonmaak spullen)

en is alles spic en span, zo'n leuke uitdrukking..

De rest van de week veeg, kuis en herschik ik dan weer

lekker verder, ik heb er helemaal geen hekel aan, ik krijg

er ook een opgeruimd hoofd van (oh, dat is wel nodig)

Mooi in evenwicht is het eigenlijk zo, ik dacht er nooit zo

over na, zo gaat het gewoon, maar nu ik het hier neer typ.. :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Yoga oma

Een tijdje geleden besloot ik, omdat vaak last van mijn rug

en nek heb, om eens te kijken of ik niet thuis wat yoga

oefeningen kon doen om wat soepeler te worden, want ohoh

Ik zocht een beetje op internet en vond wat oefeningen voor

beginners, dus ik pakte een matje en ik begon, oh haha, dat 

klinkt alsof dat allemaal heel gemakkelijk ging..

Dat was niet zo, ten eerste krulde het matje de hele tijd op,

dus ik legde stapels boeken aan de uiteinden, dat zag er al niet

uit zoals op het filmpje, het tweede was dat het onmogelijk is

om tegelijk op je Ipad te kijken en de oefening te doen.

Dus ik verzette de Ipad steeds van de grond naar een stoel

en weer terug, dat moest zo vaak dat ik daar uiteindelijk

meer mee bezig was dan met oefenen, wat een gedoe.

Als laatste vond ik, ook al was het voor beginners, 

de houdingen zo onmogelijk, dat ik niet denk dat

 mijn bewegingen het gewenste effect hadden,

 het zag er in ieder geval totaal anders uit dan die van

 de gestroomlijnde, lenige mevrouw van het filmpje.

Toen ik daarna mijn val maakte op straat was het wel

even klaar met al dat geyoga (wat dan weer geen woord is)

Omdat ik nu helemaal stijf was, ik had inmiddels ook zere 

knieën, wilde ik toch weer iets gaan doen dus ik zocht weer

verder en ik stuitte op; gentle chair yoga with Jacob Cino,

vooral dat 'gentle' vond ik wel wat en op een stoel vond ik

ook heerlijk geschikt voor een stijve hark als ik.

Voordeel is ook dat je gewoon op het scherm kan blijven 

kijken zonder dat je je in allerlei bochten moet wringen.

Dus nu doe ik elke dag een half uurtje of 20 minuten, 

(hij heeft twee verschillende oefenfilmpjes) yoga met Jacob,

heel gezellig, ook al kan ik zelfs hier niet alles (ik krijg mijn

rechterbeen niet op mijn rechterknie, maar ach ik ben

al een oma, hè, dat moet je wel in gedachten houden, haha)

Maar dat mag de pret niet drukken, of ik er nu iets mee

opschiet of niet, ik heb er gewoon plezier in.

Ik wens je een goed weekend en fijne Pinksteren.

-X-

Oo, wat ben je groot geworden..

Afgelopen woensdag werd mijn kleinzoon Timo één jaar,

natuurlijk kon ik daar niet bij zijn, dat was jammer maar 

ik denk dat heel veel mensen op het moment wel iets

jammer vinden wat op dit moment niet kan, ik kon mij 

makkelijk over dat gevoel heenzetten, gelukkig..

Als ik daar wel geweest was had ik waarschijnlijk als een

echte oma gezegd, oooh wat ben je groot geworden en dan een 

klein traantje weggepinkt, ik denk dat ik mij in had kunnen 

houden om niet even een kneepje in zijn wang te doen, zoals

ik mij van vroeger herinner en wat ik nooit fijn vond :-)

Gelukkig is het heel makkelijk om foto's en filmpjes te 

versturen, ik wou bijna zeggen, tegenwoordig, maar dat klinkt

ook al weer of ik nog steeds stomverbaasd ben over de techniek

en eigenlijk niets begrijp van het digitale tijdperk, haha, 

(misschien is dat ook wel zo)

Maar ik krijg , zo ongeveer, dagelijkse updates dus ik krijg 

van alles wat mee; hoe Timo lekker aan het spelen is, de 

eerste stapjes achter een karretje op wielen, dat hij zo graag 

naar de bus kijkt die bij hen door de straat rijdt en dan wijst

en Bam roept en dat hij sinds een week of wat los kan lopen.

Deze foto werd genomen in de dierentuin van Wenen, waar

ze voor Timo's verjaardag naar toe gingen, hij vond met name

de vissen heel erg leuk en kijk toch eens naar die mollige 

beentjes en die schoentjes, hoe lief is dat..

Enfin, ik zou nog wel een tijdje door kunnen gaan, met 

hoe lief en fijn dit en dat, maar het spreekt voor zich dat 

ik alles zo ongeveer leuk vind aan Timo en dat ik bijzonder

geniet van het grootmoederschap, ook al is het op afstand.

(ik ga er gewoon vanuit dat een weer een keer moment 

komt dat ik gewoon weer die kant op kan, desnoods 

op de fiets, oh haha, zie je het voor je..)

Ik wens je een goed weekend

-X-

Hoezee

Ach nu vergat ik helemaal dat het Koningsdag was,

in mijn hoofd heet het eigenlijk nog steeds Koninginnedag,

naar goed, dat is al een tijdje niet meer zo..

Dus ik haastte mij vanochtend om de voordeur open te 

doen en te kijken of er toevallig ergens een vlag hing in

de straat, wat een weinig boeiende foto opleverde, dus

keek ik noch even in de archieven naar een foto die iets

van de sfeer voor deze dag had, ik vond een kroontje :-)

Normaal vind ik Koningsdag heerlijk, lekker struinen

tussen de rommel van anderen, maar vandaag is anders.

Toen ik vanochtend buiten koffie zat te drinken dacht ik 

aan de Koninginnedagen vroeger toen ik klein was.

In het dorp in Zeeland waar wij woonden kwamen om

8 uur in de ochtend herauten (zo noemden we dat, het

waren eigenlijk natuurlijk gewoon boerenjongens)

 te paard iedereen wakker maken, ze bliezen dan 

met een trompet het liedje;

Als je niet opstaat blijf je maar liggen, moet je maar

weten wat er van komt, ik zing het zo nog mee..

Dit is dan de waardeloze foto van de wimpel in mijn 

straat, oh haha, nu ja het hoeft niet altijd perfect, toch?

Als wij dan gewekt waren door de trompetten, maakte 

voelde ik altijd een soort opgewonden blijheid, zoals je 

die eigenlijk alleen als kind had bij een bijzonder dag.

Vervolgens verzamelde iedereen zich op het dorpsplein,

waar de burgemeester sprak en wij allemaal met 

 vlaggetjes zwaaiend en oranje papieren hoeden op

het Wilhelmus zongen waar we hard op geoefend

hadden op school en als je het niet meer precies wist,

zong je gewoon maar wat (zoals ik)

Daarna gingen alle kinderen van het dorp achter de fanfare

aan naar een bejaardenhuis buiten het dorp, zie je het voor

je, het lijkt wel iets uit een film, waar dan alle bejaarden

buiten op een stoel waren gezet en wij daar dan zwaaiend 

met onze vlaggetjes langs liepen, oh haha, echt waar..

Eigenlijk is het verhaal nog niet klaar, er schiet me nog

iets grappigs te binnen, hoewel ik er toen van moest huilen,

maar dat zal ik in een volgende post vertellen, hoewel ik dat

misschien wel eens eerder deed, ik schreef zoveel berichten,

maar het bericht wordt veel te lang zo..

Ik wens je een mooie dag, 

hoezee, hoezee, hoezee (voor jou)

-X-