Herstart

Nu had ik eigenlijk gewoon willen bloggen, maar toen

ik helemaal klaar zat en de computer aan, kreeg ik een

melding dat mijn draadloze toetsenbord niet verbonden was..

Eerst zit ik dan een beetje wazig naar die mededeling te

kijken, dan denk ik ik moet Iets doen, wat dan ook..

Dus ik herstartte de computer, ik leer de van mijn zoon

dat je altijd moet herstarten bij problemen, oh ik wou dat 

ik zelf die functie ook had, gewoon herstarten..

Maar ook dat hielp niet, uiteindelijk verving ik de batterijen,

en dat werkte, als ze dat nou op het scherm zetten..

Toen was het blogmoment voorbij, niet dat dat erg was

want ik zit in mijn inpakweek en veel meer dan dat 

gebeurt er eigenlijk niet hier, de webshop is overigens 

nog tot zondag open (ik twijfel nu al weer aan de 

haalbaarheid van het hele plan)

Om dit bericht nog enige inhoud te geven wil ik als

tip nog meegeven het boek van Ruby Wax; Tem je brein,

een bijzonder leuk, persoonlijk en grappig boek 

over mindfulness en het eeuwig babbelen van je hoofd.

Als Netflix tip zou ik zeggen; Marseille, de verwikkelingen

over een Franse burgemeester van die stad en Top of the 

lake, een ingetogen menselijke misdaadserie die speelt

in Nieuw Zeeland en Australië, prachtig.

Ik wens je een heel goed weekend

-X-

Luppie :-)

Toen ik in Wenen was, waar ik ook deze foto's nam

in een trappenhuis, keken Daan en ik naar het programma

Verborgen verleden, waarin ze op zoek gaan naar de

afkomst van iemand, vinden we allebei leuk.

Het is een beetje alsof je door een raam naar het verleden

kunt kijken maar eigenlijk niet alles kunt zien, er zijn wel

namen maar hoe die mensen en hun leefomgeving er uit

zag zal je nooit precies weten. (ik fantaseer dat er 

overigens wel onmiddellijk bij, haha)

Daarop bedachten we hoe het bij ons zou kunnen zitten

en Daan begon met het zoeken naar zijn verleden.

Tot onze grote verassing konden we het zo terugvinden

(dat is dan weer een zegening van het internet)

Zijn achternaam is Lievense en zijn vader is geboren

in Westkapelle, een dorp aan zee in Zeeland.

We vonden vele generaties dijkwerkers.

Van mijn kant was het wat lastiger, ik heb een min of

meer onbekende vader (mijn achternaam is niet van mijn

biologische vader) en van mijn moeder had ik te weinig 

gegevens, dus dat vroeg ik van de week aan mijn broer.

Die had de naam en woonplaats van mijn opa, die ik

overigens ook niet gekend heb, en Daan ging zoeken.

Mijn moeder heet van Brink en komt uit Vaassen op 

de Veluwe, en ja hoor de appjes met gevonden familie

begonnen binnen te stromen, de een na de andere.

Allemaal dagloners, boerenknechten en dienstmeiden,

niks geen prinsen en verre landen..maar heel leuk.

De allerleukste naam die hij vond was Lubbert van Zuuk,

geboren in 1747, ik appte naar Daan; ik had je wel 

Lubbert kunnen noemen, waarop hij zei; en dan 

als roepnaam zeker Luppie, oh haha.

Kortom, we vermaken ons uitstekend met het zoeken

naar ons verborgen verleden, maar ik zou zo graag

even door een heldere ruit naar vroeger kijken

en al die mensen en hun leven willen zien

en hun verhaal vertellen..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Kalm aan, joh..

De laatste weken, toen de webwinkel even dicht was,

werkte ik er met veel plezier aan, ik maakte nieuwe dingen,

en fotografeerde wat ik vond met veel plezier.

Waarschijnlijk omdat ik het gevoel had dat ik de tijd had 

om dat te doen, er stond geen grote druk op.

Ik weet niet precies hoe het komt maar het lijkt wel alsof 

ik steeds minder druk, die ik volgens P. overal op zet, 

aankan, hij vraagt mij regelmatig waarom ik mijzelf

zo over de kling jaag, dat weet ik niet, het gebeurt gewoon.

Misschien omdat ik vind dat ik dingen moet kunnen,

dat ik gewoon niet zo flauw moet doen en door moet gaan.

Misschien omdat ik op de social media zie wat mensen 

lijken te doen, te kunnen en te hebben en dat ik daar bij 

benadering niet aan kan voldoen, ik weet het niet..

Wat ik wel weet is dat er ergens iets moet veranderen

omdat ik het gewoon niet vol kan houden zo, ook al

vind ik dat eigenlijk een zwaktebod, maar misschien

moet ik wel zeggen dat het juist sterk is om te zeggen,

dit is de grens, kalm aan jij, zeg..

Gisteren ging de webwinkel open, ik was er gewoon

een beetje zenuwachtig van, maar ik begon monter

met inpakken, deze keer zou ik gewoon kalm stap

voor stap doen wat ik moest doen..

Op het moment dat ik een paar postzegels niet kon 

vinden, terwijl ik dacht dat ik alles tot in de puntjes 

geregeld had, was ik al in tranen, oh joh..

Aan het einde van de dag nam ik een ferm besluit,

waar ik vanochtend al weer over twijfelde, maar ik

ga het toch doen om wat ruimte te maken voor mijzelf.

Ik ga de webwinkel parttime doen, dat klinkt een

beetje gek voor een webwinkel, maar misschien is

pop-up een beter woord, ik ga hem elke maand 1 week

open doen, in de andere weken werk ik er dan op

mijn gemak aan, en zo heb ik nog tijd en ruimte voor

 andere dingen die op het moment mijn aandacht vragen.

Ergens zoemt op de achtergrond de gedachte mee;

maar dat doet niemand, maar ik kan mezelf niet

voortdurend aan andere meten, dat is zinloos

want wie neem je als ijkpunt, eigenlijk?

Mezelf in dit geval, wat maakt het uit wat anderen doen,

ik wil het zo en zo ga ik het doen, in ieder geval voorlopig.

Misschien werkt het wel helemaal niet, maar dan zie ik 

wel verder (voortschrijdend inzicht enzo).

Dus; de webwinkel is deze week tot en met zondag open,

ik zal alle bestellingen inpakken en verzenden 

met aandacht en liefde maar vooral in mijn eigen tempo.

Oh ja, ik vouwde een setje van drie vogels om weg te

geven samen met een envelopje fijne postzegels, als ik ze

nog kan vinden , haha en ohoh (vast wel).

Mocht je ze willen ontvangen laat dan een reactie achter,

ik geef ze weg op woensdag.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Dit is hoe het gaat..

Ah dan jullie wel voor alle reacties op de vorige post,

en alle tips om deze situatie wat makkelijker te maken.

Wat het lastig maakt om daar nu eens gezellig te gaan

zitten breien is het feit dat het ruim 2 uur rijden is en

weer terug, dus de tijd is vrij beperkt, zeker gezien het 

feit dat er nog gegeten moet worden en dutjes gedaan.

Daarnaast moeten er altijd dingen geregeld, schoongemaakt,

boodschapjes gedaan, naar het oude huis om te kijken

of alles in orde is, dat soort dingen, eigenlijk.

Maar ik zal zeker de volgende keer een breiwerkje 

meenemen en zien of ik er aan toe kom..

Daarnaast las ik nog iets over mindfulnes, ik doe zo 

ongeveer elke dag oefeningen, dat is heerlijk en op

die momenten ben ik zo kalm als wat maar het is lastig

om dat de hele dag te blijven, mijn gedachten en

zorgen gaan regelmatig met mij op de loop..

Ik doe wat ik kan en sommige dingen kan ik niet.

Soms sta ik stevig in mijn schoenen en soms wankel ik.

Soms kan ik relativeren andere keren vind ik alles moeilijk.

Soms voelt het leven licht, soms loodzwaar.

Soms ben ik vrolijk andere keren loop ik te mopperen.

Dus nu, ga ik snel boodschappen doen, voordat het gaat

sneeuwen (ja echt, ik las dat het gaat sneeuwen) en 

dan ga ik op de bank zitten en pak eindelijk het breiwerk

waar ik zo naar verlangde, dan denk ik nog eens na over

de dingen en zal waarschijnlijk denken; dit is hoe het gaat

en het het is goed zo..

Ik wens je een fijn warm weekend

-X-

Stukken minder gezellig..

Dat is maar een wijze van spreken en ik zou best zin

hebben om lekker te gaan breien maar eigenlijk ga ik  

ik iets heel anders doen waar ik een beetje tegenop zie.

Het zou stukken minder gezellig zijn als er op de 

foto zou staan; ik ben een lange dag naar mijn moeder

die in een verpleeghuis zit, ik kwam er al enkele weken

niet waar ik me dan weer schuldig over voel en ik zie er

nogal tegenop omdat de hele situatie nogal schrijnend vind

en ik moeilijk met de situatie om kan gaan en er altijd

compleet uitgeput vandaan kom, maar ik vind dat ik aan

haar moet denken en niet aan mezelf in deze en dat ik 

onmogelijk een goed evenwicht in deze situatie kan vinden..

Nee, dat zou stukken minder gezellig zijn dan;

ik ben gaan breien, denk je niet ?

Ik wens je een fijne dag

-X-

Hoera-vlaggen

En nee hoor, ik ben niet jarig, dat was ik in Wenen,

waar ik overigens wel deze prachtige houten vlaggetjes

fotografeerde die mijn zoon Daan maakte.

Het was een idee van hem en zijn vriendin Julia, ze 

bedachten het toen ze een keer in de trein vanuit Amsterdam

naar Wenen zaten, samen met nog wat andere dingen 

maar die zijn wat lastiger in productie te nemen.

Het probleem met dingen die je zelf maakt is natuurlijk

altijd de tijd en het werk dat je er in steekt en 

wat je er dan uiteindelijk voor kunt vragen,
over het algemeen levert het weinig op.

Als proef maakte Daan deze vlaggen lijnen van hout,

zaagde ze, schuurde de zijkanten rond, beitste ze in 

de kleuren die ik mooi vond en lakte ze af.

In Wenen fotografeerde we ze samen bij hem in de 

woonkamer, oh zij wonen in zo'n prachtig appartement,

met hoge kamers en zie je die vloer, echt geweldig.

(mijn hele huis past in hun woonkamer, haha)

Toen ik naar huis ging nam ik alle vlaggetjes mee,

ik heb mijn koffer wel drie keer opnieuw moeten 

inpakken voordat het er allemaal in kon.

Thuis bewerkte ik de foto's en reeg alle lijnen aan 

elkaar, als je al die uren die er in zitten zou optellen..

Maar ik ben er blij mee, met deze fijne samenwerking

en ook al verkopen we nooit een vlaggenlijn dan nog 

was het allemaal zeer de moeite waard.

Soms vind ik het zo jammer dat hij zo ver weg woont,

dat we niet vaker dit soort leuke projecten samen kunnen doen.

Enfin, volgende week staan ze in de webshop, zoals

je wel begrijpt zijn ze niet goedkoop, maar wel

bijzonder en duurzaam, ze gaan jaren mee.

Zelf hou ik ook een vlaggenlijntje, die hang ik hier op

in de kamer, gewoon als een Hoera voor de fijne dingen.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Onstabiel weertje

Het weer is op het moment net zo onstabiel als ik

(maar dat is weer een ander verhaal) het wisselt net zo

makkelijk van ijzige kou naar lente en tot mijn verbazing

las ik dat het in het weekend weer koud wordt.

Er zou zelfs weer sneeuw gaan vallen, nu ben ik dol op

sneeuw maar nu ik even van de lente heb mogen proeven

heb ik er eigenlijk niet zo veel zin meer in.

Maar misschien vind ik best wel weer leuk als het zo

ver is, zoals ik al zei ik ben nogal wiebelig op het moment.

De schaatsten op de foto vond ik laatst in de kringloopwinkel,

ik had precies zulke als kind, ze zien er geweldig uit,

maar het waren rotdingen, het was onmogelijk om de 

oranje banden stevig vast te knopen met je koude vingertjes

en daarom liep ik altijd over het ijs terwijl de schaatsen

aan de zijkant van mijn rubberlaarzen hingen, oh haha

(deze mogen in mijn dat-denk-je-maar-dat-alles-

vroeger-leuker-was-museum ;-)

Terwijl buiten de vogels nu buiten zingen dat het een

lieve lust is, de crocussen al bloeien en het van dat weer

is waarbij je met je jas open kunt fietsten was het vorige

week nog ijzig koud en maakte ik deze foto.

Het was vlakbij Marken en het meer was bevroren, de 

soort van bulten ijs die je ziet, zou spatwater zijn wat

rond de begroeiing aan de rand was vastgevroren.

Het was werkelijk een bijzonder gezicht, hoewel ik er

maar even kort naar keek, eigenlijk rende ik de auto uit

fotografeerde wat in de snijdende oostenwind en rende

snel weer terug de auto in..

Kortom, er is geen peil op te trekken (wat een gekke 

uitdrukking eigenlijk) op het weer, net zoals op mijn

stemming en ik wilde dat net zoals het weer voorspeld

wordt door een weerman er ook een humeurvoorspeller

was, zodat ik mij, net zoals op het weer, kan instellen

op wat er komen gaat en ik er rekening mee kan houden.

Maar waarschijnlijk is het het beste om gewoon mee

te wapperen met de wind of hij nu uit het westen

of het oosten komt..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Winkeltje

Vorige week ben ik begonnen met de voorbereiding

van de heropening van mijn winkeltje, eigenlijk vind ik wel

fijn dat het even dicht is, nu kan ik op mijn gemakje

de bezem (het bezempje :-) er eens door heen halen.

Ik telde de voorraad (haha, net echt) en ik rekende eens uit 

wat ik er eigenlijk mee verdiende, dat was, als je alle kosten

er af trekt teleurstellend weinig, zeker gezien het feit

dat ik vanochtend mijn belasting papieren moet invullen.

Dingen die er al veel te lang in stonden en toch niet 

meer verkocht worden haalde ik er uit, zo deed ik alle wantjes

in een doos tot aan de herfst en corrigeerde ik kleine foutjes.

Ook fotografeerde ik  nieuwe dingen die ik vond, zoals

de geweldige tas uit Wenen, wat vaasjes, mandjes en boeken.

Ondertussen haakte ik nieuwe slingers, vouwde ik vogels

die ik per setje wil aanbieden en breide ik een kussen,

maar dat heb ik al weggegeven (dat is toch het fijnste)

Ik sorteerde postzegels, oh ik heb zulke mooi gevonden.

Ik dacht na of het wel de moeite waard was om het 

winkeltje open te houden en uiteindelijk besloot ik dat

toch te doen, ondanks de minimale opbrengsten.

Ik heb er gewoon plezier in, in het maken van dingen,

in het inpakken en er iets extra's bij te doen, ik vind het idee

 fijn dat mensen verrast zijn door het pakje wat ze krijgen.

Ook las ik alle berichten in het gastenboek, dat was 

hartverwarmend, zulke lieve blije berichten en ik besloot

dat het winkeltje open blijft zolang de balans voor mij

over het algemeen positief blijft en dat is zo op het moment.

Dus deze week werk ik er nog even aan (na de belasting 

dingen invullen, ohoh daar zie ik altijd zo tegen op)

en dan knip ik (bij het gebrek aan een prinses of een ander

belangrijk iemand) het virtuele lint voor de deur weer open;-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Het borstelmannetje

In Wenen liepen we langs dit winkeltje, ik ben dol op van

die ouderwetse kleine winkeltjes, het was helaas dicht,

ik denk dat de eigenaar was gaan schoonmaken, met een

schort aan natuurlijk, of een stofjas, dat kan ook.

Het deed me meteen denken aan Koudekerke, een saai dorp

in Zeeland waar ik opgroeide, in de straat waar ik woonde 

gebeurde helemaal nooit iets, het was er doodstil..

Wel werden er nog dingen aan de deur verkocht, zo was er

een melkman, die de melk flessen gewoon bij de deur zette.

Een groenteman met een kar groente en fruit, de scharensliep,

zoals wij dat noemden die de scharen en messen weer 

scherp maakte, het Toto mannetje, een hoogbejaard boertje

nog in klederdracht die langskwam met het Toto formulier

waar je bijvoorbeeld op moest invullen; Ajax-Sparta; 3-2.

De bakker, met de geur van vers brood om zich heen,

die gewoon nog op de fiets kwam met zo'n kar ervoor.

Maar het hoogtepunt was toch wel het borstelmannetje,

die kwam eens per maand toeterend de straat in met een 

wagentje wat helemaal gevuld was met schoonmaak spullen.

Op het dak stonden stapels gekeurde emmers, en aan de 

zijkanten hingen borstels, bezems, dweilen en ragebollen.

Het was een feest om te zien en wij renden altijd naar 

buiten in de hoop dat het mannetje stopte omdat iemand

iets wilde kopen, zelfs als mijn moeder een schuurspons 

kocht vond ik dat al geweldig, echt waar..

Vandaar misschien mijn liefde voor ouderwetste 

schoonmaak winkeltjes met al die prachtige spullen,

een liefde die vele malen groter is dan voor

het schoonmaken zelf..(oh haha)

Ik wens je een fijne dag!

-X-

Zwanen vouwen

Hier voor in het kanaal wonen twee zwanen, ik zie ze elke 

dag, altijd samen, ik weet niet precies wat ze doen, ze

lijken een beetje rond te dobberen, zo samen, het ziet er

allemaal bijzonder ontspannen en mindful uit :-)

Ik kijk regelmatig uit het raam en dan zie ik ze langs drijven,

een paar dagen geleden ook en ik dacht ineens aan de papieren

zwanen die ik ooit vouwde voor het boek Vive la vie, wat

in mijn gedachten nog altijd Appeltaartdagen heet.

Dus ik bewerkte de foto's voor mijn blog en zie hier..

Ik ga er verder geen tekst tussen zetten, het zou een veel te 

lang bericht worden, plezier met vouwen en mochten ze 

konden praten dan denk ik dat de twee zwanen hier in het

kanaal je vast een hartelijke groet zouden sturen.

Fijne dag

-X-

Huisje op de heuvel

Om de hoek waar mijn zoon Daan woont met zijn vriendin

Julia, staat een geweldig huisje, je kan wel zeggen dat het

mijn droomhuisje is, dat zal het ook altijd blijven want

ik kan natuurlijk niet zomaar in Wenen gaan wonen.

Los van het feit dat het een hele sjieke wijk is, met brede

straten en grote villa's op een heuvel en niet zozeer is 

het huisje veel geld waard maar de grond waarop het staat wel.

Het heeft een grote voortuin en aan de achterkant kijk je zo

de heuvels met de wijngaarden over, aan de straat waar aan

het ligt vertrekt de bus en elke keer als ik daar stond te

wachten keek verlangend naar het huisje..

In gedachten richtte ik het dan in, plantte een blauwe regen 

en roze klimrozen tegen het huisje en zette ik een bankje neer

waarop ik dan zou kunnen zitten om naar de bus te kijken.

Ik ben dol op langsrijdende bussen, gek genoeg, al die mensen

die zo keurig achter elkaar zitten en zich onbespied wanen..

Ook nu ik naar de foto kijk zou ik er zo wel in willen duiken

en de deur van het huisje openen, alsof het daar al jaren

op mij staat te wachten, maar dat kan natuurlijk helemaal 

niet, dus het enige wat overblijft is dat ik in gedachten

in het huisje woon en zelfs dat vind ik al fijn!

Ik wens je een fijne dag

-X-

Sneeuwglobe

Regelmatig appt mijn zoon Daan dingen die we kunnen 

doen als ik naar Wenen kom, het is inmiddels een hele lange 

lijst, er is er zelfs eentje voor slecht en mooi weer

De lijst voor slecht (in dit geval koud-) weer is veel korter

en er staat bijvoorbeeld ook spelen met de Lego op, 

haha, niet al te serieus dus allemaal.

Zo vond hij het sneeuwglobe museum, ik noemde die 

sneeuw dingetjes altijd sneeuwballen maar dat is toch iets anders.

Omdat hij vaak zo'n globe voor me koopt als hij ergens is,

ik heb al best een verzameling, vonden we dit beide een goed 

plan, en dat was het ook, ietwat hilarisch, maar heel leuk.

Het museumpje is gevestigd in zo'n ouderwets huizenblok

met binnenplaats, op de eerste verdieping zat het werkplaatsje

van alweer de vierde generatie makers van de globes

Het was zo'n fijn knus werkplaatsje, inclusief loketje, waar 

je moest vragen of je naar binnen mocht, de vriendelijke

vrouw die er werkte bracht ons een verdieping hoger

waar in twee kamertjes het museum was..

Zij ging zelf weer naar beneden, wat mooi dat zij er van 

uit ging dat we alles met respect zouden behandelen.

Hoewel museum misschien een iets te groot woord

is, het waren twee kamertjes volgezet met allerlei globes

en foto's van de hele geschiedenis van de familie.

Ergens begin 1900 is een van hen begonnen met het

maken van de globes en zij doen het nog steeds,

de ene generatie na de andere.

(ik zie dan meteen de man voor me, die er mee begon,

op een avond zegt hij tegen zijn vrouw; weet je wat ik 

ga doen? Nou, zegt zijn vrouw..Sneeuwglobes maken..

Oh, zegt zijn vrouw, echt, wat een goed idee,

maar stiekem denkt ze, och hemel, wat nu weer :-))

De rest is geschiedenis, ik kocht er natuurlijk eentje,

het bolletje is van glas wat ze blazen in het werkplaatsje

en zo staat er op het kaartje wat ik erbij kreeg, het water

is van smeltwater uit de bergen wat voor een bijzonder

effect zorgt bij het dwarrelen van de sneeuw.

Ik zie het, het bijzondere dwarrelen, maar of dat nu komt

omdat ik dat las of dat het echt zo is..

Het maakt niet uit, het is een bijzonder leuk dingetje

en evenzo was het uitstapje.

Ik wens je een fijne dag

-X-

En weer terug

Dus ik ging naar Wenen en ik kwam weer terug, de dag

van vertrek was een lange dag, het vliegtuig vertrok pas om

8 uur in de avond, ik heb liever dat ik wakker word en meteen

 moet vertrekken, dan heb ik geen tijd om erover na te denken..

Nu bedacht ik me ineens dat ik nog steeds mijn oude paspoort

niet had ingeleverd, het was nog geldig toen ik het nieuwe 

ophaalde en ik zag ineens voor me dat ik het moest laten zien

en dat ik er dan twee had, dus ik moest het inleveren..

De wachttijden hier zijn eindeloos, minstens 2 uur, maar het

is me gelukt (geduld en gewoon doorademen)

De rest van de dag rommelde ik wat met mijn koffer, deed wat

mindfullnes oefeningen en visualiseerde mijzelf fluitend

(oh, als ik toch echt kon fluiten) bij de douane en 

daarna lopend naar de gate, die ik zo zou vinden..

Je zou denken dat ik er ondertussen niet meer gespannen

van word, van dat reizen, ik ging al 5 keer alleen naar Wenen,

dat zijn 10 vluchten maar blijkbaar moet ik steeds weer

door de hele zelfde riedel heen, alles ging overigens prima.

Dat weet ik natuurlijk van te voren ook wel, maar toch..

ben ik altijd opgelucht als ik in Wenen mijn zoon Daan

zie staan bij het hekje, als ik uit de deur kom met mijn koffer

net zoiets als bij dat tv programma Hello Goodbye :-)

Natuurlijk had ik een fantastische week, ik zal er nog

wel wat over vertellen de komende tijd, hoewel ik niet

echt veel foto's nam, de foto hierboven is genomen door Daan

(het was daar ongelofelijk koud, zoiets als min 8 )

Enfin, ik ging naar Wenen en ik ga gauw weer terug.

Ik wens je een fijne dag

-X-

In de tussentijd.

Nadat ik gisteren het winkeltje dicht deed, ga ik nu ook

mijn blog even een tijdje laten voor wat het is.

De komende dagen ben ik bezig, maandag vlieg ik naar

Wenen (ja , echt maandag ;-) als ik weer terug ben zal

ik langzaam opstarten en mij hier weer melden.

In de tussentijd ben ik voornemens om;

-een vliegtuig te halen en compleet mindfull door de 

bagagecontrole te gaan (dat vind ik het ergste aan vliegen

en ik weet nu al dat dat mindfull niet zal lukken :-)

-tijd te nemen om wat boeken te lezen

-gewoon een beetje te niksen en al mijn gedachten door

mijn hoofd te laten wapperen zonder er op te reageren

-met de kat van mijn zoon te spelen

-nieuwe dingen bedenken voor de webwinkel

-veel foto's te maken met mijn telefoon (ik neem voor

het eerst mijn camera niet mee, voelt een beetje kaal)

-taartjes te eten in een Weens koffiehuis op mijn verjaardag

-wandelen en kijken wat iedereen zoal aan het doen is

-misschien mezelf wat nieuwe doelen stellen, als ik

ze kan bedenken, natuurlijk, ik ben een beetje

 dolende op het moment en ik heb geen enkel idee

welke richting ik op wil, ik dobber maar wat op de tijd

Natuurlijk hoop ik dat ik helemaal opgeladen weer 

terug zal komen met een nieuw plan voor de komende

tijd, maar ik ben mij er bijzonder van bewust dat ik mezelf

altijd meeneem en dat je je zelf niet kunt resetten als een pc..

dus het allerbeste voornemen lijkt mij; ik zie wel (oh, haha)

Nog hartelijk bedankt voor de reacties op de kaartjes,

ik wil er graag eentje sturen naar: Baukje, Adelheid en

Helemaalhoedje, als jullie je adres willen mailen.

(de andere namen, waren reacties op Instagram,

die zal ik daar vandaag even plaatsen)

Ik wens je alle goeds op je pad en ik hoop je hier

weer te zien ergens in Maart.

-X-

Weerbericht

Gisteren appte ik even met mijn zoon Daan, dat doen we

regelmatig, over van alles en nog wat, maar vaak ook even

over het weer, hoe het is en wat het gaat worden.

Hij stuurde mij een overzicht van het weerbericht in Wenen

van volgende week, hij schreef er bij dat het de dag nadat 

ik aan zou komen zou gaan sneeuwen (wat leuk,

ik was al eens eerder in Wenen, toen ik deze foto nam in de

tuin van Daan's huis, en hij net uit de deur kwam)

Ik keek nogmaals naar het weerbericht en ik dacht, nee,

dat klopt niet en ik vroeg hem wanneer hij dacht dat ik 

zou komen, maandag zei hij..en ik; huh..

Zat ik er zomaar een dag naast, ik vertrek een dag eerder

dan ik dacht, haha, stel je voor dat we niet even deze

conversatie hadden gehad en hij op maandagavond

zou appen, ben je al geland, ik sta in de aankomsthal..

En ik ondertussen lekker in mijn bed lag te lezen

(ik zie situaties altijd meteen voor me :-)

Enfin, de (zeer actuele) moraal van dit verhaal; neem

nooit zomaar iets aan maar check altijd de feiten..

Ik verheug mij overigens bijzonder op een beetje sneeuw,

ondertussen wens ik je een hele fijne dag.

-X-

Winkeltje spelen

Van het weekend ruimde ik mijn kast op waarin alle 

spullen van de webshop liggen, ik heb alles eens netjes

uitgesorteerd, een fijn werkje want ik hou van opruimen.

Haha, dat klinkt wel heel huisvrouwerig, wat natuurlijk geen

woord is, maar ik word er kalm van; alles uit een kast halen

en dan helemaal opnieuw inruimen, echt heel fijn,

vooral als ik het klaar is :-)

Vanaf morgen ga ik de webwinkel eens een paar weken 

dicht doen, dan kan ik deze dagen de laatste bestellingen

inpakken, vrijdag ga ik naar mijn moeder, van het weekend 

ga ik mijn koffer pakken en dan naar Wenen.

Het afgelopen half jaar had ik het er maar druk mee;

spullen fotograferen, dat doe ik allemaal op het hoekje

van mijn bureau, foto's bewerken, in de winkel zetten

(ik vind het knap van mezelf dat me dat steeds lukt)

dingen maken, kaarten tekenen en inpakken..

Het was een beetje hollen of stilstaan, sommige dagen had

ik veel bestellingen en dan was ik de hele dag bezig,

andere dagen geen enkele order en dan dacht ik dat

ik de winkel wel kon sluiten omdat niemand het leuk vond..

Soms maakte ik een fout, niet zo heel vaak gelukkig en

stuurde ik het verkeerde of te weinig op maar ik heb alles

kunnen herstellen en ik heb vele enthousiaste berichten

gehad over mijn pakjes, heel erg fijn..

Maar nu, even pas op de plaats, nieuwe energie op doen,

en ergens in maart zal ik de winkel weer open doen.

Als je ooit iets bestelde; hartelijk bedankt daar voor,

het is heel fijn als je werk gewaardeerd wordt, echt!

Ik wens je een fijne dag

-X-

Groeten uit Wenen

Volgende week ga ik een weekje naar Wenen, eigenlijk 

zou ik met de kerst gaan, maar ik bleef hier voor mijn moeder.

Ik kreeg het ticket cadeau van mijn zoon en zijn vriendin,

echt heel erg lief en ik grapte nog tegen mijn zoon dat ik

ik nu heel hip ben omdat ik nu een sponsor heb die mijn

reisje betaald, haha nee hoor, ik hoef er niets tegen 

over te zetten noch reclame voor ze te maken :-)

Ik hoef alleen maar op tijd in het vliegtuig te stappen.

Ik maakte alvast een lijstje (ik heb graag overzicht ;-) 

van de dingen die ik moet kopen (cadeautjes en natuurlijk

kaas) en de dingen die ik moet regelen.

Een koffer bijvoorbeeld, dat zou wel handig zijn en een

boek, normaal leen ik alles van de bibliotheek maar op 

vakantie koop ik boek, dat is een zorgvuldig proces, om

het juiste boek te kiezen, als ik niet een fijn boek bij me

heb doet dat echt afbreuk aan de vakantie-vreugde..

Ook maak ik altijd een lijstje met adressen om wat kaarten

te versturen, dat vind ik een fijn ritueel, de kaarten kiezen,

de vreemde postzegels plakken en het schrijven, natuurlijk

altijd met een zonnetje of een wolk, afhankelijk van het weer.

Ik deed het al eerder en deze keer wil ik het weer doen,

5 adressen meenemen van mensen die ik niet ken en ze

een kaartje sturen dus mocht je er eentje willen ontvangen

laat dan een reactie achter, donderdag kies ik 5 namen

en zal ik hen om hun adres vragen, die ik dan op

mijn lijstje zal zetten..

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Schaatsen

Terwijl buiten de wolken binnendrijven, die wat sneeuw

mee zullen brengen dacht ik na over een blogbericht,

dat vraagt soms wat denkwerk ook al lijkt het misschien of ik

 zo alles uit mijn mouw schudt, soms is dat zo, soms niet..

Dus ik dacht even aan sneeuw, soms helpt het om zomaar 

even een woord tegen jezelf te zeggen en te zien wat er naar

boven komt..niets..ik keek even op een nieuws site en ja

natuurlijk de Olympische winterspelen..

Ik verheug mij bijzonder op het schaatsen ondanks het feit

dat alles vroeg in de ochtend wordt uitgezonden, het voelt

een beetje gek om in de ochtend tv te kijken, in 

mijn geval een labtop want ik heb geen televisie.

(mijn dagen verlopen volgens een soort van vast patroon

en ik zal mijn dagelijkse ritme even om moeten gooien :-)

Ik dacht ook meteen aan mijn moeder, die vroeger met de 

gordijnen half dicht tegen de zon met een kladblok op

schoot om de tussentijden op te schrijven altijd naar het

schaatsen keek, sindsdien heb ik het ook altijd gevolgd.

Niet met een kladblok maar het geeft mij wel hetzelfde 

knusse gevoel als toen, alsof er niets belangrijkers is

dan rondjes rijden en de allersnelste zijn, heerlijk..

Daar verheug ik mij op, op die kleine gezellige wereld,

en als het dan ook nog gaat sneeuwen, beter kan niet..

Ga jij het volgen of zal het je allemaal wat?

Ik wens je hoe dan ook een fijn weekend

-X-

Hortensia (zelfmakertje omdat het nog winter is)

Ondanks dat het vriest, wat ik heerlijk vind, even dat

echte wintergevoel, zag ik dat de hortensia's in de tuin

al uitlopen, kleine groene blaadjes piepen tevoorschijn.

Ik hou van hortensia's, het doet mij denken aan Frankrijk

waar ze met vele tegelijk tegen oude schuren aan staan,

mocht ik ooit nog eens een oude schuur hebben...haha.

Laatst haakte ik bloemetjes, met de bedoeling ze op die

van de hortensia te laten lijken, ik weet niet of het helemaal

gelukt is, maar met een beetje fantasie (dat maakt sowieso

alles fijner, als je er van alles bij bedenkt :-)

Mocht je ze ook willen haken, zo maakte ik ze.

Haakt 6 lossen, maak een ring, dat doe je door je haaknaald

in de eerste steek te steken en dan draad doorhalen.

Haak 3 lossen, steek je naald in de ring en haak een stokje,

haak 2 lossen, een stokje en weer drie lossen, steek je naald

dan weer in de ring en haal je draad in 1 keer door.

Herhaal dat 5 keer en je hebt een bloemetje.

Mocht je er een slinger van willen maken zoals ik deed,

begin dan met 20 lossen, steek je naald 5 steken terug en

maak een ring, zoals boven beschreven, haak het bloemetje en

als je dat hebt kant je niet af maar haak je weer 20 lossen

en steek je je naald weer 5 steken terug in voor de volgende

ring en natuurlijk het bloemetje, en zo voort.

Het klinkt altijd zo  ingewikkeld als je het opschrijft, 

daarom maak ik zelf nooit iets van een patroon, maar 

begin ik gewoon en probeer maar wat :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Kastje

Laatst was ik op een rommelmarkt hier in de IJhallen,

dat is altijd 2 dagen en ik ga meestal elke dag, op zaterdag

zag ik dit kastje al staan en ik was verleid om het te kopen.

De handelaar, er staan veel handelaren op die markt, vroeg

er een fors bedrag voor dus ik liet het voor wat het was,

ik had het niet echt nodig (maar wat wel, eigenlijk ?)

Op zondag ging ik nogmaals naar de markt, met mijn broer

en schoonzus, ik liet even het geweldige-maar-te-dure kastje

zien, oh zei mijn schoonzus, wil je het graag hebben?

En zij begon even te onderhandelen met de man op een

manier waar ik van moest giechelen (echt waar) en hij 

het kastje aan haar verkocht voor een bijzonder

schappelijke prijs, zo, zei ze, hier heb je je kastje..

En oh, vervolgde ze, het is meteen je verjaardagscadeau,

dan hoef ik daar niet meer over na te denken, haha.

Echt geweldig en dat terwijl ik nog helemaal niet jarig ben,

dat is pas eind februari (en dan ben ik in Wenen:-)

Ik ben bijzonder blij met mijn kastje, ik krijg zelden een

cadeau en dan nog zo'n mooie, ik heb er mijn katoen

in gelegd en nu hoef ik alleen maar in het laatje Groen

te kijken om iets uit te kiezen (in plaats van in een

rommelige mand te graven, ik geniet er elke keer van)

Oh ja, ik zou vandaag het schaartje weggeven, ik wil het

sturen aan de oude werkplaats, een reactie op Instagram.

Ik wens je een fijne zonnige dag, zo heerlijk buiten

met  die knisperende vrieslucht, geniet er van!

-X-

Van binnen zien..

Vaak als mijn kinderen vroegen wat ze moesten doen in

een bepaalde situatie zei ik dat ze goed bij zichzelf te rade 

moesten gaan, kijken wat het het gevoel over een bepaalde

situatie is, wat hun eerste gedachte erbij was..

Eigenlijk, dat ze naar hun intuitie moesten luisteren, wat

meteen een geval is van de beste stuurlui staan aan wal,

want ik ben er een meester in om dat te negeren.

Ik kan rustig door een veld (lees; situatie) wandelen met

allemaal rode vlaggen die mij waarschuwen dat het

niet goed is maar ik wandel rustig door totdat het mis gaat

en dan roep ik heel hard; zie je wel, ik wist het wel..

Ik vind het vaak moeilijk om een situatie te beoordelen omdat

ik ook nogal bangelijk ben aangelegd en wanneer moet je

doorzetten (soms echt nodig) en wanneer moet je stoppen?

Met P. kan ik het daar moeilijk over hebben, hij zegt

dat hij helemaal geen intuitie bezit, helemaal niet..

Laatst zag ik op Netflix de documentaire Innsaei, wat in

het IJslands zoveel betekent als van binnen te zien; ofwel

jezelf te kennen en ook van binnenuit te kijken met een sterk

innerlijk kompas en daarmee te navigeren in de wereld.

In de documentaire komen een wetenschapper, kunstenares,

en spirituele leiders aan het woord over dit fenomeen en hoe je

weer contact kan maken maken met je innerlijke zelf in deze

wereld die veel van ons vraagt, stress oplevert en ons afleidt.

Ook zit er een mooi stukje in over mindfulness lessen op

een lagere school en wat het doet met de kinderen, hoe 

ze daar in positieve zin door veranderen.

Heel verhelderend allemaal en ik heb P. vooral proberen te

overtuigen met het wetenschappelijke stuk, maar ik

geloof niet dat hij gevoelig was voor mijn verslag (haha)

Mocht jij dit wel interessant vinden, je kan de documentaire

op Netflix bekijken, ik kan het je echt aanraden.

Mijn heilige voornemen is om te luisteren naar mijn

intuitie en te horen wat het mij vertelt, lastig want ik heb 

een blinde vlek voor rode vlaggen, maar wie weet 

als ik mij er van bewust van ben en heel veel oefen,

dat ik ze toch nog een keer ga herkennen..

(ik doe elke dag wat mindfulness oefeningen dus

ik ben al best goed bezig :-))

Ik wens je een fijne dag

-X-

De kleur paars

Eigenlijk hou ik niet zo van de kleur paars, ik weet niet

hoe dat komt, het is gewoon zo, ik heb ook niets maar

dan ook echt niets van de kleur paars in huis, een hemdje

geloof ik maar dat was in de aanbieding en dat draag

je ergens onder, dat zie je niet, haha.

In de jaren 70 was het een kleur die je vaak ziet maar 

bij ons thuis was alles bruin en oranje, vind ik ook niet

mooi, achteraf gezien dan, toen was het gewoon zo..

Toen ik de schaartjes bestelde dacht ik te zien dat ze 

een beetje lavendelachtig waren, dat is een soort 

paarsblauw wat ik wel goed kan hebben..

Eerlijk gezegd verkocht ik er maar 2 van die paarse

schaartjes, de andere kleuren gingen wel goed..

Op Instagram zag ik bij het account van Pantone, je 

weet wel van die kleurstalen enzo, ineens allemaal paarse

dingen en misschien kwam het door de mooie manier

waarop het gefotografeerd was maar ik keek er met plezier

naar, ik geloof zelfs dat zij een nieuwe trend voorspelden..

Ik kocht wat paarsachtige katoen, gewoon om eens te zien

of ik mij open kon stellen (haha) voor wat nieuwe kleuren

en het werd zelfs best wel mooi, hoewel ik dat pure paars

van het schaartje nog steeds iets teveel vind.

Misschien las je het al op Instagram maar ik wil het 

paarse schaartje en de haaknaald graag weggeven, ik typte 

erbij dat je misschien wel trendy kan zijn voor de trend.

(oh haha, ik zeg maar wat, natuurlijk, misschien wordt het

geen trend, maar kan ook zijn dat je gewoon dol bent op paars)

Omdat niet iedereen een Instagram account heeft, dacht ik

dat het misschien wel leuk zou zijn om het hier ook

even te laten zien, dus mocht je graag het schaartje en de

haaknaald willen winnen laat dan een reactie achter.

Ik zal het woensdag weggeven.

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Gone

Ps. dit wordt een kussenhoes van allerlei restjes wol,

de steek die ik gebruik is de gerstekorrel; die brei je als volgt;

1 recht, 1 averecht en dan in de volgende rij precies 

andersom, maar dat wist je misschien al..

Ps2. ik wens je een heel goed weekend

-X-

Blaadjes

Hoewel er vorige week sprake was van een vleugje

lente, en er hier en daar al knoppen open gaan, lijkt de

winter toch terrein te winnen, volgende week gaat het

zelfs nog even echt vriezen, ook fijn hoor..

Nu ja, die blaadjes komen vanzelf wel, de tijd is in veel 

gevallen je vriend, behalve bij het krijgen van 

rimpels, haha, maar dat terzijde.

Deze blaadjes maakte ik voor mijn laatste boek, ik knipte 

ze uit een vervilte trui, per ongeluk te warm gewassen,

je kent het misschien wel, dat je mooie trui ineens een

kleutertrui is geworden als hij uit de wasmachine komt.

Je kan natuurlijk ook gewoon vilt kopen, je knipt de vorm

van een blaadje er uit, dat hoeft niet zo precies, in de 

natuur hebben ze ook allemaal een andere vorm.

Als je een kartel schaar hebt, kan het ook daar mee.

Vervolgens borduur je er wat nerven op met een simpele

rijgsteek, je kan ze gebruiken om een cadeautje mee

op te fleuren (vind ik zo blij klinken; opfleuren)

of er misschien een slingertje van maken, zie maar.

Ik wens je een fijne dag

-X-