maandag 3 februari 2020

Zee van mensen..


Weet je wat nu zo gek is als je al een week of wat door
een grote stad beweegt, dat als je thuiskomt je eigenlijk
helemaal geen gezichten kan herinneren..
Je ziet duizenden mensen, staat er vlak naast in de tram
of in de metro en toch ben je ze zo weer vergeten.
De gezichten dwarrelen even door je hoofd en vervolgens
waaien ze er zo weer uit, alsof je ze nooit zag.
Toch zijn er een paar uit die enorme zee van 
mensen die zich wel ergens in je hoofd vasthaken,
die je nog steeds voor je kan zien, geen idee wat de 
reden daarvan is, misschien is het iets in een blik,
of er is iets bijzonders met ze, iets wat ze onderscheidt
van alle mensen die je gezien hebt.
Zo zag ik een vrouw met een kussen bij zich en een
hondje, dat ook, maar het was het kussen met hengsels
als een tas wat mij opviel (was ook een beetje ongewoon)


Ze kwam de metro binnen met kussen en hondje, legde
het kussen op de stoel tegenover mij neer, ging zitten
en nam het kleine hondje op schoot, alsof het de 
gewoonste zaak van de wereld was, niemand keek op.
Het zag er uit alsof ze comfortabel zat, de vrouw met
het hondje, en dat beeld bleef bij mij hangen.
Een ander beeld wat ik mij herinner is een vrouw voor
een raam met een grote blauwe muts op, het was de 
muts die mij opviel, die de ietwat verpieterde planten 
voor haar raam water gaf met een gele gieter, het zag er
zo vriendelijk en zorgzaam uit..

Omdat ik natuurlijk niet zomaar foto's kan maken van
mensen die ik zie, stel je voor, dat zou onbeleefd zijn,
maakte ik op de Ipad deze twee tekeningen, het zijn de 
eerste die ik daar ooit op maakte en hoewel ze misschien
wat onbeholpen zijn, ben ik blij dat ik er iets op kreeg.
En dat ik ze vervolgens weer op mijn blog kreeg, oh haha,
dat mag wel een wonder heten, dat dat lukte zonder
in paniek te raken omdat ik ze niet meer kon vinden :-)

Enfin, ik ploeter gewoon weer verder en ondertussen
wens ik je een fijne dag
-X-

10 opmerkingen:

  1. Ik vind de tekeningen helemaal niet onbeholpen maar juist schattig, helemaal passend bij een lief en menselijk verhaal

    BeantwoordenVerwijderen
  2. mooi, met aandacht voor het mogelijke verhaal achter de (ogenschijnlijk) kleine dingen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je bent dus weer veilig thuis gekomen, juist geweldige tekeningen echt leuk!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat gaaf dat je tekeningen kunt maken op je iPad! Ze zijn prachtig net als je verhaal!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Wat een fijn verhaal. En je hebt de techniek aardig onder de knie Ingrid.
    Jij ook een fijne dag!

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Zo n heerlijk verhaal om te lezen. Tekeningen zijn heel gaaf

    BeantwoordenVerwijderen
  7. wat mooi getekend zeg op die Ipad.... tja dat gevoel Heinrich Böll schreef het zo mooi over toevallige voorbijgangers in het leven die ergens blijven "hangen" : Sie haben mein Herz gerührt!! van hildep@hotmail.fr

    BeantwoordenVerwijderen
  8. ik vind echt dat je prachtig kan tekenen Ingrid !

    ik vond online een lijst met onvertaalbare woorden (hier: https://eunoia.world/?utm_campaign=Recomendo&utm_medium=email&utm_source=Revue%20newsletter)
    en bij het woord : Dépayser =Disorientation; not necessarily unpleasant e.g. a pleasant sense of strangeness from being in a foreign country
    moest ik aan jou denken !!

    Geniet van je tijd , wij doen dat ook van je verhalen !

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Mooi getekend hoor op je Ipad. Ik hou het gewoon bij mijn potlood en pen! Heerlijk om in een een vreemde stad mensen te kijken. Fijne week!

    BeantwoordenVerwijderen

Met dank voor je reactie (thank you for your thoughts)