Just a little chat on a Mondaymorning..

En dan is het ineens weer maandagochtend,

het zou natuurlijk allemaal niets moeten uitmaken,

welke dag het is,

maar een maandag voel gewoon

 anders als een vrijdag..

Ik ben gewoon niet zo goed in maandagen..

op de één of andere manier hebben die 

een andere kleur dan de andere dagen,

een beetje grijzig...

Het weekend daarentegen heeft vaak vele kleuren,

ondanks het feit dat ik zaterdag een migraine

had waar ik niet over heen kon kijken...

Dus ik keek daar een beetje langsheen,

naar het schaatsen..

Waar we (dat werd er gezegd) goud verloren

op een paar duizendste van een seconde..

Ik vind een zilveren medaille ook best mooi,

maar ok, ik trainde er geen jaren voor..

Ik haakte wat, breide nog wat dingetjes,

(terwijl de storm land het huis raasde

zie je de crocussen, de krokussen,

of misschien wel de herfststeilloos in het gras?)

dit allemaal voor een nieuw project,

het is al een tijdje geleden dat ik een DIY dingetje

op mijn blog plaatste,

maar ik zit al zoveel te knutselen,

dat ik er soms wel even genoeg van heb,

misschien binnenkort weer eens..

Zondag, wat een heerlijke lichte dag was dat,

je kan ook al goed merken dat 

de zon later ondergaat, zo fijn,

gingen wij even naar Ikea.

Eigenlijk om stof te kopen, maar ik

liet me ook verleiden tot het kopen van 

een paar dingetjes uit de (tijdelijke) Brakig collectie

(ondanks het feit dat, ik geloof zo ongeveer iedereen,

ze al heeft...)

Vandaag zal ik nog eens 

een stapeltje Hup-kaarten stempelen,

de feestelijke post blijft maar binnen komen,

dank jullie, nogmaals, daarvoor...

En ik geloof dat ik het elke maandag zeg,

voornamelijk tegen mijzelf,

omdat maandagen nu eenmaal iets zwaarder wegen

dan anderen...dus Hup,

voor één ieder (met of zonder lidmaastschapskaartje:)

fijne dag

-X-

Tiny flowers in the wind..

Het mini grasveldje hier voor het huis,

is ineens bezaaid met crocusjes,

hele kleine fragiele bloemetjes,

op het moment staan ze te wapperen in de storm,

ze buigen gewoon mee, ze breken niet

mooi is dat..

(ik wist eigenlijk helemaal niet

dat crocussen witte stengels hebben,

of ik heb nooit goed opgelet,

of het is een soort die ik niet ken..)

Het is een soort van aanwijzing,

(ik ben dol op aanwijzingen, hoe klein ook)

vindt je niet..

Een aankondiging van de lente,

hoewel het weer nog helemaal niet die kant op wijst..

Het is nog steeds koud, zeker hier in huis,

 gisteren bracht ik een bezoekje aan Delft,

waarbij ik compleet verkleumd en kletsnat geregend

aan het einde van de middag door P werd opgehaald.

Delft is prachtig, maar ik vond het een doffe ellende...

Maar de crocussen stemmen mij hoopvol..

(volgende winter zal ik echt ergens gaan moeten

overwinteren, ik denk niet dat ik nog een keer

zo'n winter als ik nu doormaak kan hebben )

in meerder opzichten,

eens zal het lente zijn,

en bovendien laten ze zien

dat het beter is mee te buigen in de storm,

dat dat de beste manier is om te bloeien,

hoe fragiel je ook bent..

Ik wens je een heel goed weekend

-X-

Swans, love and some Valentine thoughts..

Zo af en toe zie ik hier

over de uiterwaarden twee zwanen over vliegen,

helemaal mooi is het als ik ze hoor,

zo'n prachtig zoevend geluid...

Ik las laatst ergens dat zwanen 

hun hele leven bij de zelfde partner (zwaan) blijven..

Sinds ik dat weet,

heb ik nog meer bewondering voor die statige vogels,

die zo kalm samen op hun doel af vliegen...

Mijn liefdesleven lijkt werkelijk

in helemaal niets op dat van zwanen..

Ik zou het beter kunnen vergelijken met een kippenhok..

rommelig, veel getok, onrustig

en heel veel gedoe...

Nu weet ik niet of de kip en de haan

altijd bij elkaar blijven,

ik denk zomaar van niet omdat 

er altijd maar één haan is en heel veel kippen

in een hok...

Maar bij mij is het in ieder geval niet zo gelopen..

En zo in de aanloop naar deze Valentijsdag

dacht ik daar eens over na..

over de liefde..ach je de liefde..

Ik heb alles meegemaakt...

Ik ben heel gelukkig geweest,

maar ook diep teleurgesteld..

Ik heb alles gegeven wat ik had,

maar ik het het ook laten zitten..

Ik heb geprobeerd mijn verwachtingen bij te stellen,

totdat er geen verwachting meer over was..

Er waren mooie tijden,

maar ook momenten waar ik helemaal

niet meer aan terug wil denken..

Ik ben trouw geweest maar ik ben ook bedrogen.

Ik de heb de liefde verloren

maar ik heb haar ook weer gevonden..

Als ik dan nu zo de balans opmaak,

komt die ergens in het midden uit..

Het was niet goed of slecht,

zo is het gewoon gelopen..

Ook al lijkt het dan in 

helemaal niets op de liefde zoals bezongen in liedjes

(hoewel dit mijn favoriete liefdesliedje is,

en ik daar graag een beetje op weg mijmer)

zoals het word beschreven in boeken,

of zoals te zien in films..

Het is gewoon hard werken om samen 

in evenwicht te blijven, 

het is geven en nemen...

Maar die zwanen, he,

dat prachtige beeld zo samen voor altijd,

kalm en tevreden vliegend,

nooit ruzie over welke kant op....

Misschien is dat wel onbewust het beeld geweest

wat mij altijd op de been heeft gehouden

qua liefde, dan..

En ben ik altijd blijven geloven in...

 ze leefden nog lang en gelukkig..

Ik wens je een mooie liefdevolle dag

-X-

Knitting (memories)

Laatst vond ik in een klein koffertje met Lego,

dit kleine gebreide hesje..

Ik heb geen idee hoe het daar in terecht kwam,

maar ik herkende het meteen,

ik maakte het voor Daan toen hij nog een baby was..

Het bracht meteen allerlei brei-herinneringen

bij mij boven...

De eerste breiles op de lagere school,

het magische gevoel dat ik van een draadje

een lapje kon maken..

De eerste veel te strak gebreide jurken

voor mijn enige Barbie 

(ja, ik had er maar eentje, Daisy,

het was een groot en gekoesterd bezit)

De truien op de middelbare school,

waarvan ik later zelfs de wol zelf spon en verfde..

(in mijn hart ben ik natuurlijk een soort hippie;)

De truien die ik breide in opdracht,

ik verdiende er natuurlijk bijna niks aan

als je de uren gerekend had,

maar ik vond het fijn om te doen...

Kabels, inbreien, het kon mij niet ingewikkeld genoeg zijn,

ik zag het als een uitdaging..

(ik wou dat dit soms ook opging voor

mijn dagelijks leven..)

En dan natuurlijk de eindeloze stapel

baby- en peutertruien..

waarvan ik er nog één terugvond

(ik heb geen idee waar de rest is gebleven,

ergens verloren gegaan in één van de 

vele verhuizingen...)

De laatste jaren was ik eigenlijk

enkel nog aan het haken..

Maar geinspireerd door het teruggevonden truitje

ben ik weer gaan breien..

Heerlijk het getik van de pennen,

het stille tellen in mijn hoofd waardoor er even geen 

ruimte is voor de wervelwind aan gedachten..

Al die gekleurde draden,

waarvan ik uiteindelijk een lapje maak..

Magisch, gewoon...

ik wens je een fijne dag

-X-

Nice thought...

fijne dag 

-X-

Trying to photoshop..

Regelmatig krijg ik de vraag

hoe ik dat toch doe met die foto's op mijn blog,

vooral over dat erin schrijven en tekenen..

Eigenlijk kan ik helemaal niet zoveel,

ik bewerk alles in Paint, zo'n heel simpel

programma waarmee je een paar dingetjes kan doen..

Ook alle foto's in mijn boek bewerkte ik in Paint..

dit tot grote frustratie van mijn zoon die de foto's 

allemaal druk klaar heeft gemaakt...

Het was iets met in lagen werken..

elke keer als mij werd uitgelegd wat het probleem was

zei ik jaja en hm hm..

Want ik word altijd heel erg wazig

van de uitleg van technische dingen..

Bovendien voel ik een soort weerzin tegen veranderingen

op dit gebied, ik weet eindelijk hoe het moet

waarom zou ik het anders doen?

(hoewel de meeste mensen het erg grappig vinden

als ik vertel hoe ik werk...Zo ouderwets haha)

Dus Daan installeerde Photohop op mijn laptop,

kwam speciaal een paar keer om het allemaal uit te leggen

en ik schreef braaf mee in een schriftje..

Als ik het dan later probeerde snapte ik er 

niks meer van..en Painte ik vervolgens vrolijk verder..

Een paar dagen geleden dacht ik ineens Hup,

als je nu elke dag even oefent.. en dat deed ik..

Dit is mijn eerste echte Gephotoshopte 

(dat is natuurlijk geen woord) foto..

Geen idee waar die gele rand vandaan komt..

maar ik ben er best trots op..

Dus ik probeerde het nog een keer

(ook in dit geval telt: de aanhouder wint:)

en dat ziet er al beter uit vind je niet..

De foto's zijn trouwens van een DIY 

die ik maakte voor het blad Nest

(blogger van de maand staat er boven, haha)

Het lukt mij zelfs om iets in de foto te schrijven,

niet al te netjes..

Maar ik had (heb) geen idee hoe ik het weg moest halen

om het opnieuw te doen...

Ik ploeter nog even voort

en ik wens je een fijne dag

-X-

Hello Monday

Het was een fijn weekend,

precies zo als ik in gedachten had..

(behalve mijn ergernissen over de verwarming

die het weer niet goed doet )

 Wij gingen naar de Vintageloods,

waar ik een afspraak had met de bijzonder charmante Esther,

om te kijken of wij in de toekomst

iets voor elkaar kunnen betekenen..

Wij werden daar heel vriendelijk ontvangen,

met koffie, een lach en heerlijke perentaart

(P. was meteen helemaal om, dat begrijp je ;)

Zij zitten daar in een gedeelte van 

een prachtige oude fabriek

vol met vintage kasten, stoelen, krukjes

dat soort dingen, ik vond het fantastisch..

We bespraken de mogelijkheden

en maakten wat afspraken

(zodra ik precies weet Hoe en Wat,

zal ik het laten weten, wat mijn plan is)

Ik kreeg deze mooie kleine flesjes kado,

bedankt Esther..

(de bloemetjes maakte ik gisteren zelf,

gewoon voor de gezelligheid)

En wij vervolgden onze weg

naar de van Nelle fabriek waar een tentoonstelling

te zien was in het kader van Art Rotterdam..

De vrijkaartjes daar voor kregen we van mijn zoon Daan,

ze waren zo mooi

dat ik ze graag wilde bewaren

maar bij de ingang werden ze Zo door midden gescheurd (ach)

(de groenige kaart boven op de foto)

Ik keek mijn ogen uit

voornamelijk naar de mensen die er rond liepen,

de één nog hipper dan de ander,

het was fascinerend 

(volgens P heb ik ook nogal de genante neiging

mensen aan te staren..:)

Natuurlijk bekeek ik ook de kunst,

mooie dingen, ontroerende

zoals deze hele kamer vol met pastfotootjes

en versleten uurwerkjes,

de titel was zoiets als gevangen in de tijd, prachtig..

maar ook hele lelijke dingen (in mijn ogen)

en werken die ik gewoon niet begreep..

En zoals ik al zei in mijn vorige bericht

heb ik ook zitten breien, uren lang,

kijkend naar de schaatsende vrouwen..

Kortom het was fijn..

nu is het Maandag, en heb ik mijn welbekende

opstart-probleem, dus ik zet nog een keer koffie

en zeg ik Hup Ingrid

(en tegen alle Hup-club leden, die het nodig hebben;)

ik wens je een fijne dag

-X-

Gone (doing several nice things)

Dat is niet helemaal precies waar

misschien kan ik beter zeggen 

ik ga Onder Andere breien

Want het plan voor vandaag is

om langs de Vintageloods te gaan

en daarna Art Rotterdam...

Ik heb er zin in, vintage, kunst

en handwerken...

dus ik pak mijn roze mand en wij gaan op pad..

En jij, wat zijn jouw plannen?

Hoe dan ook, of wat dan ook

ik wens je een heel fijn weekend

-X-

Sometimes I wait for the bus..

Soms voel ik mij een beetje los

van de rest van de wereld,

welke kant ik ook op kijk hier,

ik zie enkel water, gras bomen en lucht..

heel veel lucht..

Ik hoor wel eens een schip op de rivier

zo'n typisch geluid van een bonkende motor..

Af en toe komt er een auto langs

die zich naar de pont haast,

of een fietser die door de uiterwaard suist

met de wind in de rug..

Op zich prachtig en over het algemeen heerlijk,

maar soms kan ik er ineens niet meer tegen,

dan wil ik met eigen ogen zien

wat er gebeurd buiten de uiterwaard...

Dus dan pak ik mijn roze mand, 

vaar mee met de pont

en ga ik op de bus staan wachten..

Dat is zo'n gek ouderwets gevoel,

voor ik hier woonde had ik denk ik 

in geen twintig jaar de bus genomen..

Maar het bevalt me wel,

het is een kalme ietwat trage manier van reizen,

en een goede oefening in geduld..

Deze keer nam ik daarna de trein naar Arnhem,

waar ik luisterde naar de gesprekken

die mensen voerde met hun telefoon,

het is wonderlijk wat mensen allemaal vertellen

tegen een onzichtbaar iemand, in een overvolle coupé..

In Arnhem wandelde ik wat rond,

zat een uur in een koffietentje,

keek naar de mensen die langsliepen.

fantaseerde daarbij wat ze gingen doen,

hoe hun huis er uit zou zien en vroeg me af

of ze zich ook wel een los van de wereld voelden..

Ik kocht wat gezellige kleine dingetjes,

zoals een feestelijk noteboek voor alle ideeën

over een nieuw project..

Kletste hier en daar eens tegen een verkoopster,

en reed uiteindelijk met P. mee terug naar huis..

De dagen hierna vind ik het weer prima hier

tot het moment dat ik me niet meer kan voorstellen

dat er ook een wereld is buiten de uiterwaard

dan pak ik mijn roze mand,

vaar ik met de pont mee

en ga ik weer bij de bushalte staan...

Ik wens je een fijne dag

-X-

Saying No...

Natuurlijk zie ik de voordelen van Ja zeggen,

ook op dingen waarbij je eerste gedachte

nee is..

Ik heb zelf nogal de neiging om te denken

dat ik iets helemaal niet kan,

of dat ik het niet zo goed durf, eigenlijk...

Maar de laatste jaren heb heb ik 

geoefend in het ja zeggen op vragen

waarbij dat soort gevoelens opkwamen..

Dat heeft mij vele fijne dingen/avonturen

opgeleverd, bijvoorbeeld een boek

(toen die vraag kwam of ik dat wilde maken

zei ik ook nee, sterker nog ik zei dat

het een heel leuk idee was, maar dat ze

per ongeluk de mail naar de verkeerde hadden gestuurd

en dat er geen sprake van was dat ik dat kon..)

Maar ook vele leuke ontmoetingen,

opdrachten en uitstapjes..

Nu er zijn ook dingen

die ik gewoon echt niet wil, of kan,

bijvoorbeeld omdat ik een ander plan heb,

of gewoon geen tijd..

Dan vind ik het lastig om op een goede manier

nee te zeggen.

Ik heb er een hekel aan om mensen 

voor het hoofd te stoten of teleur te stellen..

Laatst mailde Fem mij dit lijstje

Helder Nee Communiceren..

We vonden het voornamelijk heel erg grappig

zeker als je achter elkaar voorleest..

Maar er zit natuurlijk ook wel iets in..

hoewel ik het denk ik niet zo snel

Zo zou zeggen

(zeker niet nu ik het lijstje ken)

Maar ik dacht er toch over na

en wat mij er voornamelijk aan opvalt is

dat er geen uitleg wordt gegeven, na de nee

(ik heb zelf nogal de neiging om mijn nee

te verzachten door een wat onduidelijk antwoord te geven,

zoiets als: ik zie wel, andere keertje..

of dat ik al wat anders moet doen,

terwijl dat eigenlijk niet zo is)

Dus behalve in het Ja zeggen

ga ik ook oefenen op een goede Nee..

De laatste weken vraag ik soms als iemand iets wil

of ik er even over na mag denken..

Dan ga ik na wat ik wil of niet en vooral waarom,

daarna geef ik een antwoord.

En hoewel Nee zonder een rede nog een beetje 

wiebelig voelt om te zeggen

(ik voel meestal de hele uitleg-riedel aankomen)

valt het mij op dat deze gewoon geaccepteerd wordt..

Misschien ben ik op de goede weg

met zowel het ja- als nee zeggen..

Ik wens je een fijne dag

X-

Lots and lots of mail..

Wel...ik ben duidelijk niet de enige

die wel eens een (vriendelijk) zetje

in de rug kan gebruiken...

En over die picknick heb ik helemaal 

voor mijn beurt gesproken..

Ik heb zoveel mailtjes ontvangen,

dat ik enkel al met het knippen en plakken

van mijn mail met adresgegevens

meer dan twee uur bezig was

(mocht je mijn antwoord-mail wat onpersoonlijk vinden,

het kon echt niet anders,

ik zou een week aan het typen zijn geweest..)

Maar leuk, heel erg leuk..

ik stempelde van te voren zo'n 25 kaartjes,

dat leek mij werkelijk ruim voldoende...

Maar dat bleek niet het geval

dus ik stempelde en ik stempelde

(het blijkt nog helemaal niet mee te vallen

om voorzitter en penningmeester (ha)

van de Hup-club te zijn)

Ik doe het met plezier, dat wel

en ik hoop dat ik nu voldoende

kaartjes heb gemaakt..

De gestreepte kaartjes waren op een gegeven moment op,

het kan zijn dat je een geruit exemplaar ontvangt..

De eerste zending lidmaatschapskaarten ;)

is al op de post,

ik ontving in ruil daarvoor al een hele stapel

verjaardagspost, bedankt daarvoor

en natuurlijk ook voor de post

die nog gaat komen

(ik kan moeilijk elke dag een update doen)

En oja, de mensen die vragen 

om mijn emailadres, dat staat hier rechtsboven

op mijn blog.

En oja 2, ik moet even iets anders verzinnen

dan een picknick, want dat kan helemaal niet,

met zoveel mensen...

(vanwege files in de uiterwaarden, 

ontstemde koeien en een overspannen voorzitter,

dat soort dingen)

ik denk nog even verder...

Ik wens je een fijne dag

(het giet hier van de regen, hmmm)

-X-

Goodmorning to yo too..

Eigenlijk wilde ik een heel ander verhaal plaatsen,

maar ik ben nu al een half uur bezig

met mijn laptop, die niet goed werkt...

(dus ik ben blij dat ik dit er nog op kreeg)

En als ik zo vroeg in de ochtend niet alles

op de automatische piloot kan doen..ohoh...

dus ik ben helemaal uit mijn verhaal...

Ik denk dat ik maar koffie ga drinken,

en misschien moet ik er vandaag een op uit!

ik wens je een fijne dag

-X-

Things I found, an old man and a very nice afternoon..

Al zo eind vorig jaar,

las ik op Twitter berichtjes over een kantoorboekhandel

in Rotterdam, die zijn deuren ging sluiten

en een bijzondere voorraad oude 

kantoorbenodigdheden verkocht...

Ik maakte half en half een plan om te gaan kijken,

maar vergat het ook gewoon weer

(je weet hoe het gaat..)

Maar vorige week kreeg ik een berichtje

van Eliane, ze wilde mij iets opsturen

wat zij kocht bij een wel heel bijzondere winkel..

Dat bleek de winkel in Rotterdam,

en afgelopen vrijdag reed ik mee met P

(die daar elke vrijdag moet zijn)

en met een kaartje wat ik na tekende van Maps,

vond ik het juiste adres..

Ik was nog niet binnen

in het ietwat chaotische winkeltje

of ik werd al begroet door de bijzonder aardige man

op leeftijd, hij begon meteen te kletsen

over zijn leven, waarom hij moet stoppen,

hoe hij ooit aan dit winkeltje was gekomen...

 Ik rommelde ondertussen in laatjes,

stapels papieren, deed dozen open

en vond het één nog mooier dan het ander..

kaartjes, pennen, prachtige oude verpakkingen

met paperclips, punaises...

(en de man kletste en kletste)

je kan het zo gek niet verzinnen..

ik vond het het geweldig..

Op een gegeven moment belde P,

zijn afspraak ging niet door

dus hij kwam ook naar het winkeltje

want ik was nog lang niet uitgekeken

en de oude man nog lang niet uitgepraat :)

Ook hij werd vriendelijk onthaald,

en we dronken koffie samen in een 

volgepropt keukentje (oh, je had het moeten zien)

tussen de dozen (en wat rommel..)

Het was een fantastische middag,

zo'n onverwacht kadootje...

de prachtige verhalen van de eigenaar,

de bijzondere spullen..

Ik moet, nu ik de foto's zo zie op mijn blog

er weer van glimlachen..

Mocht je er ook heen willen

(dan moet je wel snel zijn, het winkeltje 

kan elk moment sluiten)

mail me dan even voor het adres

ik wens je een Stralende Maandag

-X-

De Hup-Club

Je mag wel zeggen

dat ik de Hup behoorlijk kwijt was

de afgelopen tijd..

griep, beslissingen waar ik niet uitkwam..

ik liep maar een beetje te dralen,

begon aan iets, maakte het niet af..

kortom ik was aan het dralen...

Zelfs de H was van de muur gevallen

en ik kon hem nergens meer vinden...

Dus ik zocht en ik zocht..

maar ik vond hem nergens..

uiteindelijk besloot ik maar een nieuwe te knippen,

hem erbij weer te plakken

en een nieuw plan te maken..

Ik maakte wat afwegingen, hakte knopen door

en maakte lijstjes om de chaos in mijn hoofd te ordenen..

Als ik dan zo bezig ben,

denk ik wel eens dat ik de enige ben

die zo loopt te rommelen met de Dingen,

als ik op Instagram enzo kijk,

lijkt het alsof iedereen in een rechte baan

op zijn doel afgaat en de ene na de andere 

mooie prestatie neerzet...

Maar dat is vast niet zo..

misschien denken anderen dat van mij ook wel..

(dus niet!)

Dus ik dacht dat het misschien een leuk idee zou zijn,

om een soort van Hup-club te beginnen..

voor iedereen die ook de H 

en daarmee de Hup in zijn leven ook wel eens kwijt is..

Ik heb kaartjes gestempeld met Hup erop

(als een kleine reminder)

 voor een ieder die het leuk vind..

Als je mij een mailt, mail ik je mijn adres

en als je dan naar mij een envelop stuurt

misschien met een verjaardagskaartje,

ik ben in Februari jarig..

(dat was wel heel leuk vorig jaar)

en met een envelop met je adres en postzegel

gericht aan jezelf, stuur ik je een Hup-kaartje

Ik zal je naam erbij zetten, en elk kaartje is genummerd..

dan heb je een persoonlijk kaartje

met bovendien een stempel van de president ;))

(dit kan helaas alleen voor Nederlandse lezers)

Er zijn al vier leden; Femke,

Martine en Saskia en ik.

Ik kan je nog niet zeggen welke voordelen

het lid zijn van de Hup-club je gaat opleveren..

(behalve dat het kaartje met Hup je misschien eens 

een bergje heen kan tillen, en dat je weet dat je niet 

de enige bent die soms tot niks komt

en af en toe een  zetje kan gebruiken)

Wel dacht ik dat dit misschien een fijn clublied is..

(maar ik sta open voor suggesties)

Misschien is het een leuk idee om een keer

van de zomer een Hup- picknick 

aan de oever van de rivier te houden

(ik zal eens bedenken wat leuk en mogelijk is)

 Wel, een heel verhaal,

ben je er nog?

en oja, op het moment dat ik de Hup weer helemaal

had teruggevonden, vond ik ook de ontbrekende H,

nu heb ik er dus twee,

dat kan alleen maar goed gaan, denk je ook niet?

ik wens je een fijn weekend

HUP

-X-