And it's monday again..

Dit weekend ging ik zo op in allerlei uitstapjes,

dat ik eigenlijk helemaal vergat om foto's te maken,

deze van bloemetjes uit het parkje hier tegenover

maakte ik vorige week al..

Vrijdagavond bezochten wij de expositie

van mijn zoon Daan, echt fantastisch leuk...

(ik ben natuurlijk een trotse moeder,

maar ik hoorde het ook van anderen..:)

Zaterdag fietsten wij (zo heerlijk,

overal op de fiets naar toe..)

naar een expositie van uitvergrote detailtekeningen

die lang geleden werden gemaakt van allerlei 

dingen uit de natuur..

Wij zijn lid geworden van We are Public,
waar je 15 euro per maand betaald,
en dan (grotendeels) gratis allerlei tentoonstellingen
en voorstellingen kan bezoeken..

Zondag bezochten wij een opera
(waar ik zelf niet zo heel veel aan vond, eerlijk gezegd..)

Wat ik eigenlijk veel mooier vond

(en dat is misschien een beetje kinderachtig..:)

is dat we, toen we koffie dronken aan het IJ

zo'n enorm cruise schip zagen vertrekken..

Ik hoor hier wel vaak de hoorn loeien als ze vertrekken

maar nog nooit zag ik er eentje wegvaren, prachtig :)

Dus wij hadden een fijn weekend,

ik hoop jij ook!

Deze week zal ik er aan denken, zo af en toe

ook eens een mooie foto te maken...;)

Heb je 12 oktober al in je agenda geschreven,

om langs te komen op mijn boeken feestje..?

(ik hoop je daar te zien, echt!)

Van de week zal ik alle details op mijn blog zetten

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Folding things & a book party..

De laatste dagen ben ik aan het vouwen,

ik ga nog niet precies zeggen wat,

het is een dingetje uit mijn boek,

wat ik weg wil gaan geven op mijn boekenfeestje..

Nu het boek naar de drukker is

(dat is wel een moment, ik kan er nu niks meer

aan veranderen, het is nu zoals het is..:)

ben ik bezig om een middag te organiseren

waarin het boek gepresenteerd wordt..

Wat ik al weet is dat het boek verkrijgbaar

zal zijn vanaf 12 oktober.

Op diezelfde dag, het is een zondag

zal ook het feestje zijn, hier in Amsterdam

Deze keer is het niet enkel voor genodigden,

maar zal ik ook een uur of twee,

boeken signeren voor een ieder die zin heeft.

(het boek kan je dan ter plaatse kopen, natuurlijk)

Volgende week zal ik een uitnodiging op 

mijn blog zetten, zodat je precies weet hoe en wat.

Ik hoop natuurlijk dat er iemand komt..

(dat is nu zo'n typische niet mindfull gedachte,

wat als er Niemand komt..:)

Nu ja, dan heb ik een mandvol met gevouwen dingetjes

en een hele rustige middag..

Dus ik vouw gewoon verder,

en ik vertrouw er op dat het een hele feestelijke dag wordt..

Ik wens je alvast een heel fijn weekend

-X-

Don't step on my grey suede shoes..;)

Zo ongeveer de hele zomer liep ik op deze,

niet speciaal charmante schoenen.

Ik kocht ze in Frankrijk omdat van, het enige paar sandalen

wat ik meenam, het bandje brak..

(dus toen moest ik Ineens schoenen hebben:)

Vervolgens gingen ik inpakken en ik dacht dat ik

alle schoenen keurig bij elkaar in een doos had gedaan..

Eenmaal in Amsterdam vond ik wel de doos met schoenen,

maar van alle schoenen zat er maar eentje in..

P, bleek later, had er nog wat overgeladen in een andere doos,

en die was nergens meer te vinden..

Dus ik liep op mijn slippers, de ene dag na de ander..

Op een gegeven moment bedacht ik mij

dat ik misschien wel een paar gympen kon gaan kopen.

Dus ik toog naar de Kalverstraat (och hemel)

en uiteindelijk vond ik deze...paste ze, ze zaten lekker

en ik stond ze voor de spiegel te bewonderen..

Op dat moment komt de verkoopster (jaar of 20)

en zeg: Nou, laat ik het zo zeggen,

mijn moeder zou die Nooit dragen...

(ze bedoelde natuurlijk dat ik er te oud voor was)

Oh..wel...dus ik geef ze terug en loop de winkel uit,

zonder schoenen...

Ik liet het even bezinken en ik baalde van mezelf,

laat ik me nu de les lezen door een zo'n meisje?

Uiteindelijk ben ik terug gegaan en ik heb ze gekocht

als ik zou kunnen fluiten, was ik fluitend 

naar buiten gelopen, tevreden over mijn aankoop,

maar misschien nog wel tevreden over deze 

kleine overwinning...op mezelf

(en oja, de doos met de andere helft van de schoenen

hebben we ook gevonden..)

Ik wens je een fijne dag

(ik denk dat het een slipper-dag wordt, denk je niet?)

-X-

What if, but & maybe..

Paniek (en de bijbehorende adrenaline)

 kan een heel nuttige toestand zijn,

als je een beer in het bos tegenkomt en moet rennen voor je leven,

maar niet, als je, ik noem maar iets stoms,

je wachtwoord van Twitter kwijt bent..

Toch was dat iets wat mij steeds vaker overkwam..

de laatste maanden..paniek..om de gekste dingen..

Dat paniekgevoel was nog niet alles..

vervolgens bedacht ik mij van alles 

wat er zou Kunnen gebeuren...waardoor het alleen 

maar erger werd natuurlijk..

Een aantal weken geleden had ik er zo genoeg van

dat ik een boek las over Mindfullnes.

Daar haalde ik van alles uit, maar het meeste had ik aan de tip,

om pas na een half uur te reageren, eerst 

kijken en voelen wat er nu werkelijk aan de hand is

en het ook terug te brengen naar Wat het is

dus: wachtwoord kwijt....verder niks...

en na een half uurtje kijken of je het kan oplossen..

Dat probeerde ik elke keer uit, als ik in de paniek schoot..

en het hielp, echt waar..

Dat bracht zoveel rust dat ik besloot om een 

Mindfullnes cursus te gaan volgen..

Vanochtend ga ik beginnen en hoewel ik er

best een beetje tegenop zie, ben ik vastbesloten

van mijn paniektoestanden af te komen..

Aan de muur hangt de quote van Drs. P,

het is mijn nieuwe motto...

hoewel ik nog lang niet kan zeggen,

dat het me elke keer lukt..

(maar elke stap is er eentje, denk je niet?)

Ik wens je een fijne dag

-X-

The little house of the witch..

Wel, dank jullie wel zeg,voor alle lieve reacties,

en dan ook nog zo veel,

ik had stiekem toch een beetje het idee 

dat de virtuele wereld een vluchtige wereld is,

zo van, uit het oog uit het hart,

maar nu zal ik mijn mening bijstellen..

Laatst zat ik hier aan tafel, 

buiten liep een moeder langs met een klein kindje,

kijk, zei de moeder, dat is een lief klein huisje,

Ja, zei het kind, het huisje van de heks...

Het is een heerlijk huisje, klein maar fijn,

zoals ze dan zo mooi zeggen.

Toen wij met het idee speelden, om hier te gaan wonen,

dachten we dat het te klein zou zijn,

bovendien hadden we veel te veel spullen..

Maar ik wilde het zo graag dat we driekwart 

van alles wat we bezaten weg deed..

Ik verkocht het meeste, de rest, zoals het meubilair,

gaf ik weg... (een bijzonder louterende ervaring:)

We kochten een slaapbank, zodat er nog eens 

iemand kan komen logeren.

Een nieuwe tafel en stoelen en voor de rest

nam ik wat dingen mee waar ik aan gehecht ben

en wat we zoal nodig hebben..

(dat bleek echt veel minder dan van te voren gedacht)

Alles past er makkelijk in en wat nog veel 

belangrijker is dan spullen is het feit

dat ik me hier thuis voel, iets wat ik jaren gemist heb..

Bijkomend voordeel is, dat er bijna niets te huishouden is,

ik herschik eens wat hier en daar

en af en toe bezem ik het een beetje aan..

Wat dat betreft had het kind misschien wel een punt..:)

maar de moeder had zeker gelijk:

het is een lief klein huisje...en wat meer is,

het is in de korte tijd dat we er wonen,

echt Ons lieve kleine huisje geworden.

Ik wens je een fijne dag

(zo heerlijk, de zon, na alle regen)

-X-

Goodmorning, at this almost sunny day..

En zo was het zomaar ineens 

 een een bijna zonnige ochtend September geworden,

natuurlijk dacht ik al eens eerder,

misschien moet ik eens iets op mijn blog zetten

maar dan dacht ik ach, het kan ook volgende week..

Niet dat ik het erg druk gehad heb,

integendeel zou ik willen beweren.

(Wel maakte ik het boek af, het was al naar de vormgever

maar toch moet er dan nog van alles..)

Na het gedoe met de dreigementen op Instagram,

waar ik echt helemaal naar van was

(en eerlijk gezegd ook wel in paniek)

besloot ik om helemaal off line te gaan.

Sterker nog ik had sterk de neiging om 

mijn hele virtuele leven aan de wilgen te hangen,

zo genoeg had ik er ineens van...

(inclusief blog en alle social media)

Hoewel ik wel ergens in mijn achterhoofd dacht

dat het misschien geen goed moment 

was om dat te beslissen.

Dus ik liet alles voor wat het was

en het was heerlijk, echt..

Ik voelde mij een beetje Doornroosje,

in haar toren, waar zij slaapt en van niets weet

en enkel alleen haar dromen heeft..

Zo rustig, zonder al die ruis van wat er online gebeurt...

Bij mij kwam er geen prins langs,

dat is ook niet nodig want die heb ik al, haha,

maar op een gegeven moment besloot ik toch weer

iets op Instagram te zetten..

(de haatdragende accounts zijn verwijderd)

Hoewel ik het wel een beetje eng vond,

het zou Zo (de bedreigingen) weer kunnen beginnen

maar ik wilde me niet meer door angst laten leiden..

En nu begin ik weer met bloggen,

het is tijd om uit de toren

(lees het: kleine huisje) te komen..

Dus ik zeg: Goedemorgen op deze bijna zonnige

Septemberochtend; hoe is het met je,

had je een fijne zomer?

-X-

The future is now or gone for the summer..

Waarschijnlijk heb je allang begrepen 

dat de Hup er bij mij volledig uit is..

Nu is het echt niets voor mij om te zeggen dat ik iets niet kan,

ik vind normaal dat ik dan maar gewoon iets harder

moet proberen...maar nu ga ik toegeven..

Het is zo op, dat ik een paar weken off line ga,

ik had sterk het voornemen deze week weer te beginnen,

maar na een akelig gedoe op Instagram waarbij iemand

mijn identiteit en nog brutaler, mijn foto's gebruikte

en misschien nog wel erger mij op een nare manier

bedreigde..knapte mijn zorgvuldig gesponnen draadje..

Het is gemeld bij Instagram en voor nu opgelost

maar het was de spreekwoordelijke druppel

(terwijl ik dit typ komt de regen met bakken uit de lucht:)

Sins ik blog en me op de social media begeef

heb ik nog nooit een vakantie genomen,

maar nu doe ik het wel, ik moet echt wel even

een berg over om dit bericht te typen,

maar ik heb echt rust nodig, om een nieuw draadje te spinnen..

Rust, om het plezier te hervinden in het maken van dingen

(die is helemaal weg na maanden van verplicht

knutselen aan mijn boek)

Rust, om eens na te denken over de afgelopen jaren

en dingen een plaats geven..

Rust, om weer een voor mijn lol te gaan fotograferen..

om het huisje in te richten en hier te gaan landen..

Ik ben al drie jaar op drift en al die tijd heb ik gezegd

ik zou eens een tijdje bij moeten komen van alles..

Maar dat schoof ik voor me uit, tot later,

er was steeds weer iets wat moest..

Maar later is gewoon nu..

Dus ik meld mij weer ergens in Augustus,

met hernieuwde zin en energie..

Mocht je het leuk vinden om van mij een kaartje

te ontvangen, met groeten uit Amsterdam

mail me dan even,dan geef ik je mijn nieuwe adres.

Als je een postzegel bij je kaartje doet,

dan stuur ik je er eentje terug.

Ik wens je een heerlijke zomer

en ik zie je over een paar weken

(en dank je wel voor je begrip:)

-X-

Hello Amsterdam

En hallo Amsterdam...

we hebben een aantal, tja wat voor 'n woord moet je 

daar nu voor gebruiken..krankzinnige? dagen achter de rug.

Zaterdag stonden wij heel vroeg op

ruimden kamer voor kamer leeg, die ik daarna schoonmaakte..

Pas om 4 uur kwam Daan met de gehuurde bus

(er was per ongeluk een dubbel boeking)

en uiteindelijk ondanks het feit dat we driekwart

van onze spullen weg deden, paste het toch niet.

P huurde nog een boedelbak voor de fietsen enzo

(ik wilde echt niet meer op zondag nog een keer rijden)

Om 9 uur 's avonds waren we in de hoofdstad, 

waarna we alles nog moesten uitladen..

Er staat hier nog een hele inboedel tot volgende week

en die van ons moest er nog bij, het was nogal een puzzel..

Dus nu heb ik een pad naar mijn computer,

(ik lift mee op de wifi van de buren:)

naar het bed en de keuken..

Dit is zo ongeveer de enige foto die ik kon maken

als je geen stapels dozen wil zien..:)

Maar we zijn er, van de week kampeer ik hier

een beetje, kan ik eindelijk nog wat aan mijn boek doen

en kijk ik uit naar het inrichten van het huisje

(dat vooral, ik heb echt behoefte aan orde, zo ondertussen:)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Goodbeye Ingen...

Het is misschien wat vreemd om in de ochtend

te beginnen met een zonsondergang..

Maar toch past het wel voor mijn gevoel,

vandaag pakken we de laatste dingen in,

(hoewel het zo in mijn nek schoot vanochtend,

dat ik nauwelijks een kopje op kan tillen,

dus P zal het meeste werk moeten doen)

en morgenochtend gaan we weg..

Dus vanavond de laatste zonsondergang,

de foto's ervan nam ik vaak gewoon vanaf de bank...

Ik vertrek met gemengde gevoelens, 

ik heb genoten van het uitzicht en de koeien,

maar ik heb hier ook een bijzonder onplezierige winter gehad..

Bovendien al dat verhuizen..dat was natuurlijk 

helemaal niet de bedoeling..

Maar morgen is dit alles Toen..en weet je nog..

De komende week word (weer) een rommelige,

het huisje staat nog vol met andere spullen

(maar ik ben al blij dat we er in kunnen)

dus ik hoop dat ik een paadje kan maken

van de keuken naar het bed..

Ik heb ook geen idee of ik zal kunnen bloggen,

want alles is pas vanaf de 5de echt geregeld,

(de kabel man moet weer op pad,

en het is best een eind van Ingen naar Amsterdam:)

maar ik zal zien wat ik kan doen..

Ik wens je alvast een heel fijn weekend

-X-

Go with (the) Flow

Gisteren kreeg ik van de redactie van de Flow

het vakantieboek toegestuurd.

Ik ben echt dol op vakantieboeken, 

ze hebben de belofte van eindeloze lange lege dagen

die zich voor je uitstrekken..

Weet je het gevoel nog als je vroeger zomervakantie kreeg,

het moment dat je dan naar huis liep (of huppelde)

Alsof je nooit meer naar school zou moeten,

helemaal niets meer zou hoeven doen..

(behalve elke dag naar het strand fietsen

en het Donald Duck vakantie boek uitpluizen)

(en oja, daar heb ik nu echt behoefte aan,

dat ik wakker word en dat er dan helemaal

niets op het programma staat, dat ik dan naar beneden ga

en zie dat het huis opgeruimd is, een kopje koffie zet

en denk, wel...wat zal ik eens gaan doen vandaag..:)

Maar ik dwaal af, want ik wou eigenlijk alleen maar

even laten zien dat er een DIY dingetje van mijn hand in staat..

Een klein harmonicaboekje, zo leuk mijn werk terug te zien.

En wat ik nog leuker vond is dat ze 

alvast mooi papier gedrukt hebben , wat je zo kan gebruiken

om de boekjes van te maken, met kaftje.

Je hoeft het enkel uit te knippen en in elkaar te plakken..

Maar voordat ik mij ergens op een ligbed 

in het zonnetje neerleg, om het boek eens goed te bekijken,

duik ik vandaag eerst maar eens de keukenkastjes in

om die schoon te maken..

En verzamel ik alle losse dingen die nog ingepakt moeten worden

(de chaos is compleet..)

Go with the Flow,

dat lijkt mij het motto van vandaag

-X-

Sitting on the doorstep..

Ik zit graag op het stoepje hier achter op het huis,

er staat ook wel een stoel, maar ik zit gewoon graag op stoepjes..

Dan kijk ik wat er zoal gebeurd in de uiterwaard,

naar de mensen die langsfietsen, de wolken,

soms zie ik P in de verte komen aanrijden,

en natuurlijk naar de koeien..

Vanochtend zag ik een kat door de wei rennen,

en een koe die er achter aan huppelde, 

ik was te laat om mijn camera te pakken,

de kat liep al op de weg, zich waarschijnlijk afvragend,

wat hem nu toch was overkomen..

Soms zweeft er in de avond een luchtballon voorbij,

je hoort de stemmen in de verte, en het branden van het vuur..

Er is altijd wat te zien, als je ergens op een stoepje gaat zitten,

en zodra ik in Amsterdam ben ga ik op zoek

naar een nieuwe..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Zen (and a flat tire)

En oh, wat ziet het er vredig uit,

mijn lege kantoor, maar voordat het zo ver was..

De enige manier waarop ik echt kan opruimen

is door gewoon alles, zo, hup op de grond te gooien

en dan te gaan sorteren..

Werkelijk er lag hier een Mount Everest aan dingetjes,

half afgemaakt haakwerk, zelfmakers voor mijn boek,

plaatjes, pennen, briefjes, je kan het zo gek niet verzinnen..

(en dan heb ik het nog niet eens over de bergjes 

die overblijven, en je echt niet weet 

wat je daar mee moet..:)

Maar de kast en het kantoor is leeg.

Gisteren deed ik alles wat over was in dozen voor 

de kringloop, toch nog een auto vol...

Op het moment dat we weg wilde rijden

bleek dat we een lekke achterband hadden...och hemel..

Maar toen, echt zo grappig, pakte P een fietpomp,

een verloopstukje en pompt de band op..

(oh af en toe lijken we wel hoofdrolspelers

in een slap-stick film hier..)

We reden met de auto naar de garage

en alles is weer in orde

(en de laatste spullen zijn weg)

's Avonds maakte ik wat tijd om te haken

tussen de dozen want ik moest echt even bijkomen..

Mijn originele Kalme zelf hervinden (haha)

Ik heb zelfs goed geslapen,

dus ik kan er weer even tegen aan..:))

Ik wens je een fijne dag

-X-

Oh oh all those things...:)

Toen wij een aantal maanden geleden het aanbod

kregen om in het huisje in Amsterdam te gaan wonen,

was onze eerste gedachte maar dat is veel te klein...

En wat doe we met Al die spullen..

Wij voegden 2 huishoudens samen en dan waren er nog

alle spullen voor de markt..

De eerste gedachte was, we huren wel een opslag

en zetten het daar allemaal in.

Maar nadat ik een artikel las in de Flow over een stel

wat steeds meer spullen wegdeed en uiteindelijk 

in een piepklein houten huisje ging wonen,

dacht ik er over na, wat ik echt nodig had.

En dat is echt heel erg weinig..uiteindelijk..

Dus ik verkocht een dingetje, en nog meer

en toen met dozen tegelijk..

en ik gaf dingen weg, kleren, kastjes, de bank,

de tafel die veel te groot was..

Ik kreeg er echt plezier in..

Afgelopen weekend is het meeste weg gegaan

maar er blijven altijd bergjes met spullen over..

P kwam op het goede idee het gewoon buiten te zetten..

en dat deden we, de tuinbak, bloempotten, een racefiets..

En oh..we hebben er van genoten, je ziet mensen stoppen,

kijken, eens rond zich heen kijken en dan 

pakken ze het bijna alsof ze het stelen,

en vervolgens rijden ze wat schichtig weg..echt zo grappig.

Op de momenten dat ik buiten was 

leverde het leuke gesprekken op..

Dus..vandaag brengen we de laatste dingen 

naar de kringloop en de stort.

Ons hele bezit is denk ik nog geen kwart

van toen we hier heen gingen..

(en als je nu vraagt en wat was de rest...hmmm..

ik zou het niet precies weten)

En alles past met gemak in het huisje.

Ik kan het je aanraden, eens met de bezem

door je spullen heen, je hoeft natuurlijk

niet zo veel weg te doen als wij deden.

Maar de vraag: wat heb ik nu echt nodig ?

is echt een interessante om jezelf te stellen..:)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Together

Gisteren was ik even op de rommelmarkt

hier in het dorp, het was zo'n marktje als

ik ze graag heb..

Rond de kerk, een verkoop bij opbod:

wie biedt meer dan 3 euro voor deze prachtige lamp?

Ik ging gewoon even voor de sfeer,

niet echt om iets te kopen, hoewel ik vele 

leuke dingen zag.

Wel nam ik dit tegeltje mee, 

vanwege de tekst, ietwat stichtelijk,

maar ook wel weer mooi, zo op deze zondag..

Ik wens je een fijne dag, ik ga verder opruimen,

want ohoh :))

-X-

Giraffes

Allereerste wil ik jullie bedanken,

voor alle lieve en soms echt grappige reacties,

op mijn bericht van gisteren..

Vandaag gaan wij naar de crematie van de vader van P,

nu heb ik hem niet zo goed gekend,

maar P vertelt graag verhalen, dus ook over hem.

Het beeld waar ik vandaag aan zal denken

is een kleine P van een jaar of 6,

die om 4 uur in de ochtend, nog een beetje bibberend,

omdat hij net wakker is,

naast zijn vader gaat zitten in de vrachtwagen

omdat hij een dagje mee mag..

Natuurlijk is hij trots op zijn stoere papa,

maar het allerfijnste vindt hij toch wel,

dat zijn vader op weg naar het Zuiden,

even voor hem langs Blijdorp in Rotterdam zal rijden,

zodat hij een glimp kan opvangen van de giraffes,

die nieuwsgierig over het hek zullen kijken..

De laatste dagen heb ik dit liedje  en beeld

 in mijn hoofd...vader en zoon..

en een lichtje wat we zullen laten branden.

Ik wens je een fijne dag

(en koester je herinneringen en wat er nu is)

-X-

Gone with the wind..

Sinds ik deze blog heb, heb ik vele reacties

en persoonlijke berichten van mensen ontvangen.

Dat is fantastisch, ik kan niet anders zeggen.

Ik heb er vele leuke contacten aan overgehouden,

en er zijn dingen uit voortgekomen,

die ik werkelijk nooit had kunnen bedenken

en ik werk er met veel plezier aan.

Toch moet mij even iets van het hart,

iets wat ik eigenlijk niet zo goed begrijp...

Zeer regelmatig krijg ik berichten van mensen

die zich aan van alles storen..

Aan de schrijffouten (dat is misschien wel terecht:)

een hoofdletter midden in een zin

(klopt ook niet, dat weet ik)

de banner die niet leuk is, teveel haakpatronen,

of op het moment juist weer te weinig.

Taalgebruik, veel te persoonlijk of juist nietszeggend,

de lay-out, dat ik teveel weg geef, verzin het maar..

Nu ben ik in mijn leven met vele winden meegewaaid,

dat bracht mij op plaatsen waar ik eigenlijk

helemaal niet wilde zijn.

De laatste jaren heb ik juist geleerd

dat ik mijn eigen koers moet varen,

dat ik het niet iedereen naar de zin kan maken

met vallen en opstaan, dat wel..

Maar ik merk dat ik me daar beter bij voel..

Dus ik blog voort zoals ik dat doe,

en ik verander iets als ik daar zin in heb.

Nu mag iedereen daar een mening over hebben,

 en ik zal de kritiek ook zeker ter harte nemen,

Maar het komt mij voor, dat er veel belangrijker 

zaken zijn die onze (positieve) aandacht verdienen:))

Ik wens je een fijne dag

-X-

Clouds (and some blue sky)

Het enige, maar dan ook echt het enige,

zoals ik er nu over nadenk tenminste,

wat ik hier ga missen, is het vrije uitzicht

op de lucht..

Het is een soort levend schilderij 

wat zo ongeveer elke minuut van de dag veranderd..

Van dreigend..

naar prachtige vriendelijk wolkenstraten

(als de wolken zo mooi op een rijtje drijven,

noemen ze dat een wolkenstraat)

Het goede nieuw is natuurlijk,

dat ik de wolken niet hoef in te pakken

(alles wat ik nu niet moet inpakken,

beschouw ik als een zegen:)

De lucht is namelijk overal,

je hoeft enkel en alleen maar naar boven te kijken..

Ik ben al jaren lid van 

The cloud appreciation society

echt, ik zou eens kijken,

zulke onwaarschijnlijk mooie foto's..

Dus ik neem de herinnering aan alle

prachtige zonsondergangen gewoon mee in mijn hoofd..

en waar ik ook ben,

er zal altijd weer iets prachtigs,

zomaar gratis en voor niets aan de hemel verschijnen..

(zoals deze zonsondergang in Frankrijk)

Het andere goede nieuws is, is dat het huisje

waar we naar toe verhuizen, al eerder leeg is,

dan gepland...dus geen gedoe met spullenopslag

en het zoeken naar een plek om te verblijven..

Ik moet evengoed nog alles doen, wat ik al moest doen,

maar er is iets van lucht in de hele situatie..

Ik wens je een mooie dag

(hoewel het nogal grijs is, als je hier naar buiten kijkt,

mar dat veranderde vanzelf weer:)

-X-

Foldable spoon..

De grote Franse supermarkten

vind ik echt fantastisch

(terwijl ik hier helemaal niet van supermarkten hou)

Maar daar kijk ik mijn ogen uit,

eerst ga ik altijd naar de papier-afdeling,

als je in de gelegenheid bent moet je eens gaan kijken,

hele leuke enveloppen en de Waterman vulpennen

zijn veel goedkoper dan hier..

Maar ook de zeep en koekjes afdeling is 

heerlijk (letterlijk en figuurlijk)

Vervolgens dwaal ik langs de eindeloze

gangen met zuivel, echt ongelofelijk..

Deze keer vond ik dit leuke kartonnen bakje,

wat er in zat was mij veel te zoet,

maar dat lepeltje er op :)

Ooit, ergens op het kantoortje, van de zuivelfabriek,

zat iemand die bedacht het-opvouw-lepeltje,

ineens had hij een lampje boven zijn hoofd

(zoals Willie Wortel)

en rende uitgelaten door de gangen om te melden

dat hij nu toch iets Leuks verzonnen had,

en vooral ook zo handig..

(stiekum hoopte hij natuurlijk op een promotie,

die er nooit kwam, dat is wel jammer;)

Natuurlijk is het vanuit milieu ooogpunt

niet echt een goede aankoop,

hoewel, om het goed te maken

kan je het kartonnetje gebruiken als vaasje..

Wel...

(ik geloof dat ik gewoon zin heb 

om een beetje te babbelen)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Little railway house and a red flag...

We logeerden in Frankrijk

in een oud spoorwachters huisje,

het spoor was al jaren niet meer in gebruik,

maar ik zag het zo voor me

dat er in de verte een treintje aan zou komen tuffen.

Het mannetje wat in het huisje woonde

(maar niet voordat hij zijn pet had opgezet)

zou dan naar de overgang sjokken

de bomen naar beneden doen

en met een rode vlag zwaaien..

Als de trein dan langskwam

zou hij zijn hand op steken naar de machinist,

en de trein nakijken tot hij helemaal 

achter de horizon vertrokken was

(je kan maar betere zeker zijn van je zaak)

Dan zou hij de bomen weer opendoen,

terug naar het huisje sjokken

en zijn pet aan de spijker naast de 

voordeur hangen...

Nu hangt er een rode vlag over het spoor

(voor het geval dat je met je treintje

over het spoor wil gaan rijden, dat mag dus niet:)

Het was een prachtig huisje,

op een prachtige plek 

en ik ben blij dat we er even konden zijn..

Vandaag herzie ik mijn planning

(die ik maakte van dag tot dag

omdat ik dacht dat ik het anders niet voor elkaar

zou krijgen de komende weken)

We moeten echt op 1 juli hier uit zijn,

er bleek een bepaling in het huurcontract

dat als we binnen een jaar zouden vertrekken

het maar een contract voor 11,5 maanden was

(heb je daar ooit van gehoord?)

Ik ga het niet bevechten, we kunnen onze energie 

wel beter gebruiken..

De vader van P overleed gistermiddag,

hij is uiteindelijk vredig heengegaan..

Maar in plaats van de weg die ik zorgvuldig plande,

moeten we ineens een zijstraat nemen..

Het was fijn geweest als het mannetje

met de mooie pet op,

ons had gewaarschuwd, zwaaiend met zijn rode vlag,

pas op, de Dingen zijn misschien anders dan je denkt..

maar misschien ook wel niet...

Hoe dan ook, we zullen 

 alle zeilen bij moeten zetten om ons door deze dagen

heen te loodsen...

Maar we komen er wel, 

dat heeft de ervaring mij inmiddels wel geleerd...

Ik wens je een fijne dag

-X-

Fox (into the woods)

Vannacht dacht ik aan de vos

die we op een bijna magisch moment

zagen in Frankrijk..

Ik dacht aan de vos, omdat ik aan iets 

puurs en moois wilde denken.

Nadat wij thuiskwamen gebeurden er 

zoveel dingen tegelijk dat mijn hoofd er nog steeds 

van duizelt..

Eerst kwam de huurbaas met de mededeling

dat wij het pand al over 2 weken in plaats 

van 4 moeten verlaten, ik kan nergens het huurcontract

vinden, het zit ergens in een doos

en ik weet zeker dat dat niet zo is..

(we zitten al weken in een soort van gedoe met hem)

Los van het feit dat we niet zo snel in het huisje kunnen,

het is nog verhuurd, valt mijn hele zorgvuldige planning in duigen)

Voorts kwam het bericht dat het zo slecht gaat

met ernstig zieke vader van P, dat de hele familie

erbij is geroepen..

Ondertussen probeer ik mijn boek af te maken,

wat over een week of twee klaar moet zijn

maar ik ben de focus even helemaal kwijt..

Dus ik dacht vannacht om een uur of drie

aan de vos, ik zag er nog niet eerder eentje,

die plots de weg over stak op een klein weggetje..

Waar we stopten, ik naar mijn camera graaide

 een foto nam, uitstapte..waar de vos aarzelde,

nog even bleef staan en vervolgens verdween

het bos in..weg..

In gedachten liep ik vannacht achter hem aan,

gewoon weg..het bos in..

Ik wens je een fijne dag

-X-