Dekentje haken.

Zoals beloofd nog even over de deken die ik haakte

voor het kindje van mijn zoon Daan en zijn vriendin

Julia, ik heb hem inmiddels al gegeven, het kindje

wordt overigens pas in mei geboren.

Aanvankelijk begon ik met een wollen dekentje maar 

toen bedacht ik met dat het in Wenen altijd heel 

warm is in de zomer en dat een dekentje van katoen

waarschijnlijk geschikter zou zijn..

Ik gebruikte vele restjes katoen die ik nog had, 

nadeel is wel dat als je zo vaak van kleur wisselt 

 het afwerken een eindeloos werkje is.

Het haken van een dekentje is sowieso een kwestie

van geduld, heel veel kopjes thee, af en toe wat 

chocolade en misschien een fijne serie om naar te

kijken terwijl je bezig bent, ik werkte er ongeveer 

25 uur aan, wel heel fijn om te doen overigens.

Mocht je er ook eentje willen maken, zo deed ik het;

Je hebt nodig; verschillende kleuren katoen en een

haaknaald nummer 4,5, eigenlijk is de katoen die ik

gebruikte geschikt voor naald 3,5 maar dan wordt het

dekentje niet zo soepel en ook niet zo zacht.

(maar je kan het natuurlijk precies zo doen als je wil)

Haak een ketting van 80 cm, vervolgens haak je

2 halve stokjes (de draad om de naald slaan, insteken

en de draad in 1 keer doorhalen) in een kettingsteek,

dan sla je er eentje over en weer twee halve stokjes

in een steek, dus om de steek, zie foto 1.

Dit herhaal je tot het einde van de rij en in de volgende

rijen haak je steeds twee halve stokjes op de vorige twee.

Haak tot je ongeveer 1 meter hebt, en wissel ondertussen 

zo vaak als je mooi vind van kleur.

Eigenlijk is dit een formaat van een peuter deken,

zodat het wat langer mee kan, je kan natuurlijk

het formaat aanpassen aan je wensen.

Kant alle draadjes af en haak nog een rand 

van halve vasten om het dekentje heen en klaar :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Storm

Vandaag is er storm voorspeld, heerlijk vind ik dat,

niet alle voorspellingen zijn hetzelfde, het varieert 

van een harde wind tot een heuse storm.

Het liefste kijk ik op Windytv daar kan je alles uitgebreid

bekijken en dat doe ik elke dag, echt waar :-)

Ik hou van de wind, dus toen ik het boek "Waar de wind

waait' van Nick Hunt zag, kocht ik het meteen.

Ik ben blij dat ik dat deed want wat een geweldig boek

is dat, het komt meteen in mijn top 10 van

mooiste/interessantste boeken die ik ooit heb gelezen.

(hierbij moet ik wel aantekenen dat er boeken in die

top 10 staan, die ik anderen aanraad en dat 

niemand er dan vervolgens wat aan vind, oh haha)

Het boek gaat over een man (het is non fictie dus echt

gebeurd) die een fascinatie heeft voor de wind en naar

plekken in Europa gaat waar bijzondere winden waaien.

Hij wandelt door die gebieden heen op zoek naar de wind

en vertelt wat hij meemaakt en ook wat over de 

geschiedenis van die gebieden, echt heel fijn beschreven.

Kortom, een aanrader, maar geen garantie dat je het 

ook leuk vind (smaak is een persoonlijk iets)

Mocht het overigens zo hard gaan waaien als voorspeld,

wees dan voorzichtig, bij de beschrijving van windkracht

las ik in een tabel; dat bij windkracht 4 je haar in de
war gaat, bij windkracht 6 je je paraplu met moeite
vast kunt houden, ah dat is allemaal niet zo erg.
Maar bij windkracht 9 staat; 'kinderen waaien

om' hoewel het beeld best grappig is moeten we
maar hopen dat dat niet gebeurd..

Fijne dag

-X-

Vliegen

Eigenlijk kan je met goed fatsoen natuurlijk niet meer

zeggen dat je nog een vliegtuig neemt, tegenwoordig,

het is, zoals iedereen weet, nogal slecht voor het milieu.

Toch vlieg ik regelmatig naar Wenen, ik weet niet zo 

goed wat het alternatief zou zijn, met de auto is het net

zo slecht en met de trein is het eindeloos ver..
Ik zou kunnen gaan fietsen maar dan zou ik zo
ongeveer nu moeten vertrekken als ik daar van de
zomer wil zijn, ik fiets nogal langzaam..

(Ter verdediging zou ik nog willen aanvoeren dat ik 

bijna nooit de auto gebruik, en ik eet zelden vlees,

allebei gunstig voor mijn ecologische voetafdruk en 

misschien compenseert dat mijn Wenen reisjes..:-))

Ik kan ook niet zeggen dat ik het speciaal erg leuk

vind, ook niet vervelend, iets er tussen in, het is 

gewoon een manier om van A naar B te komen..

Wat ik wel heel erg leuk vind is, is dat je op het

vliegveld van Wenen met de trap uit mag stappen.

Dat geeft zo'n 'wat ben ik ontzettend op reis' gevoel.

Toen ik aankwam in Wenen probeerde ik een foto te maken,

maar er staan altijd van die mensen die staan te gebaren

dat je door moet lopen, dus ik nam de foto lopend..

(dat is wel te zien, het is een haastige foto geworden ;-)

Toen ik terug vloog nam ik er nog eentje en die is

per ongeluk, oh haha, wel scherp geworden..

Ga jij nog met een vliegtuig of niet, ik ben benieuwd

wat jouw gedachten daar over zijn..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Dasje breien

Toen mijn kinderen klein waren, heb ik eindeloos veel

kinderkleertjes gebreid, gehaakt en genaaid.

Omdat het allemaal zo pietepeuterig is, is het heel

leuk om te maken en het neemt niet zoveel tijd.

Nu kan ik, tot mijn grote plezier, weer bezig, hoewel ik 

wel moet oppassen dat ik me helemaal mee laat slepen

en met koffers vol dingetjes naar Wenen vertrek

de volgende keer, ze zien me aankomen, haha.

Dan wordt het zoiets als; ojee Ingrid komt weer,

waar zijn al die gebreide dasjes enzo, want dan moet

het kindje die ineens allemaal aan, oh haha

Tot nu toe haakte ik een deken, ik zal het patroon 

volgende week laten zien en een dasje, de rest is

voor de webshop, ik maakte er teveel want het 

is zo'n fijn gedachteloos makkelijk werkje.

Mocht je er ook eentje willen maken, het is heel

makkelijk en ook geschikt voor de beginnende 

breister, zo doe je het:

Zet met breinaalden 4,5 15 steken op en brei ribbels

totdat je 60 cm hebt, dat is is voor een baby tot 

ongeveer 4 maanden, tot een maand of 8 is het 

65 cm en zo kan je het voor elke leeftijd wat 

aanpassen, ook de breedte natuurlijk.

Gebruik fijne zachte wol, ik test het altijd even 

door met de wol langs mijn wang te strijken,

om zo te voelen of het zacht genoeg is,

P moet daar altijd om lachen, maar het werkt wel:-)

Dit dasje is 8 cm breed, mocht je dunnere- of 

dikkere naalden gebruiken maak dan even een proeflapje

en reken even uit hoeveel steken je nodig hebt.

Maak vervolgens 2 pompoms, mocht je niet weten 

hoe, kan je dat zo op internet vinden, ik maakte ze

door verschillende kleuren wol te gebruiken en

en naai ze stevig aan het dasje.

Veel plezier ermee en een goed weekend

-X-

Kalm aan

Ooh, het pad loopt nu al weer anders dan gedacht

en het jaar is nog maar 3 dagen oud..

Ik heb geen goede voornemens maar ik had wel 

gedacht dat ik echt weer 5 dagen per week zou 

gaan bloggen en dat lijkt nu al niet te lukken.

Ik ben nog steeds in een te-laat-opstaan-ritme en 

het afgelopen half uur heb ik zitten worstelen met

een heel ander bericht dan dit, maar als je haast hebt

om het online te krijgen dan komen de woorden niet.

Ah, dit zal dan de eerste les (weer) zijn dit jaar, kalm aan

en neem je tijd, het is natuurlijk een oud gegeven;

haastig gespoed is zelden goed, maar je hebt nooit iets

aan adviezen als je het niet zelf ervaren hebt, denk je niet?

Mocht jouw pad net zo kronkelig zijn als het mijne

en je nu al weer je grote of kleine verwachtingen 

bij moet stellen, weet dan dat je niet allen bent :-))

Ik wens je een fijne dag

-X-

Hup, daar gaan we

Ietsje later dan normaal, ik ben een beetje uit mijn ritme,

door de oudejaarsavond, niet dat ik iets bijzonders deed,

maar de tijd dat ik ga slapen is iets opgeschoven.

Ook ben ik de dagen helemaal kwijt, met dinsdagen 

die voelen als zondagen maar ik heb het even 

nagekeken en het is woensdag vandaag :-)

Woensdag 2 januari 2019, ook dat is even wennen

en januari voelt voor mij als de maandag van het jaar.

Maandagen zijn van die dagen dat je alles wat je uitgesteld

hebt in het weekend moet gaan doen, aan het werk, 

schoonmaken, boodschappen doen omdat alles op is,

enzovoort, je snapt wel wat ik bedoel, denk ik,

het voelt een beetje ongezellig, zonder franje..

Dus, hup, daar gaan we, met zijn allen het nieuwe jaar

in en we zien wel wat het gaat brengen..

Ik heb geen enkel goed voornemen, waarschijnlijk zijn 

ze over een week al lang vergeten en nemen de 

dingen weer gewoon zijn loop.

Begrijp me niet verkeerd, ik zie niet op tegen het jaar,

maar ik ga het dag voor dag nemen, dingen waar ik niets

aan kan veranderen laat ik en voorts ik doe wat ik kan,

zoals me vorig jaar op een willekeurige dag voornam,

en tot nu toe werkt het goed mag ik wel zeggen.

Ik wens je wat Hup en zeker ook kalmte,

plezier en sterkte op je pad, 

welke kant dat ook op zal gaan.

-X-

Oud en nieuw

En dan is het zomaar ineens alweer de laatste dag van 

het jaar, absoluut niet mijn favoriete dag, nooit geweest.

Meestal word ik overvallen door een gevoel van 

melancholie, ik voel het al aankomen, oh haha.

Ik denk dat de sfeer die dit liedje oproept eigenlijk

het beste weergeeft hoe ik deze dag meestal beleef.

Ik denk, eigenlijk vanzelf, terug aan de dingen die 

waren en nooit meer zullen zijn, ik geef mezelf ook

maar toestemming om alle gedachten te laten komen,

des te eerder dwarrelen ze mijn hoofd ook weer uit.

Natuurlijk zal dit altijd het jaar blijven waarin mijn

moeder overleed, en de eindeloze warme zomer, 

waarin wij haar huis opruimden.

Ik ben in vrede met hoe het allemaal ging, eigenlijk

was ik al jaren bezig afscheid van haar te nemen,

en ik mis haar niet echt, het is een veel zachter 

gevoel van ooh ja, dat was toen..

Wat ik wel een gek gevoel vind, ik heb er nog geen

woord voor gevonden, is dat ik nu een generatie ben 

opgeschoven, dat er niemand meer 'boven' mij is.

In dat licht bezien was het natuurlijk heel wonderlijk dat

een paar maanden naar mijn moeders overlijden mijn

zoon naar Nederland kwam om te vertellen dat hij 

en zijn vriendin een kindje krijgen.

De ene generatie ontvalt ons en de volgende dient 

zich aan, de eeuwige loop van het leven.

Oud en nieuw, zo is het eigenlijk, de dingen gaan 

en komen weer, daar zal ik mij vandaag mee bezig 

houden, het is er een perfecte dag voor.

Zelfs het weer werkt mee, grijzig en onbestemd.

Morgen is er een nieuwe dag, altijd is er weer een

nieuwe dag, een nieuw jaar zelfs, waarin alles 

opnieuw mogelijk lijkt,

Zoals mijn vriendin Fem altijd zegt; 

heb vertrouwen, het zal zich wel

ontvouwen en daar sluit ik me bij aan 

en ik geef het nu door aan jou.

Daarnaast wil ik je natuurlijk een fijne dag wensen,

 het allerbeste voor het komende jaar, en vooral

veel liefde van en voor de mensen rondom je,

moed om om te gaan met tegenslag en 

heel veel plezier in de (kleine) dingen.

-X-

Dagdag

Terwijl de regen nu met bakken uit de hemel komt

lag er gisterochtend een prachtig wit laagje toen

ik wakker werd, helaas heb ik het niet zien sneeuwen,

dat vind ik zo'n heerlijk gezicht..

In het huisje staat mijn nieuwe koffer klaar, echt zo'n

hele sjieke, met wieltjes, je hoeft hem alleen maar

te duwen zo'n mooie had ik nog nooit.

Niet dat alles er al in zit, want ik was iets te enthousiast

met de cadeautjes voor onder de Weense kerstboom.

Dus vandaag zal ik moeten puzzelen om alles er in 

te krijgen, en misschien een extra klein koffertje mee 

moeten nemen, dat doe ik nooit omdat ik een hekel 

heb aan dat gedoe bij de douane (oooh , stress, haha)

Ik zal jullie verder de hele riedel waar ik altijd door

heen ga als ik moet reizen besparen, het is altijd 

hetzelfde, terwijl ik toch al talloze malen alleen

met een vliegtuig gereisd heb, ik noem het maar 

een ritueel, dat klinkt gewoon gezelliger :-)

Ik wens jullie hele fijne kerstdagen, samen met 

degene die je lief zijn, maak er wat moois van.

Ik meld mij weer in de dagen daarna, je kan mij 

natuurlijk volgen op Instagram waar ik regelmatig 

 zal posten, ik hoop natuurlijk op wat sneeuw foto's.

Hou je goed, dagdag

-X-

Kaartje

Omdat ik begin volgende week naar Wenen ga ben ik al

druk met de voorbereidingen, ik kocht een nieuwe 

koffer op wieltjes, wat een luxe, geen gesleep meer.

Ook pakte ik vast alle cadeautjes in die ik mee wil 

nemen voor de kerst, niet alleen voor mijn zoon en zijn 

vriendin maar ook voor de hele Weense familie.

Eenmaal ingepakt bleek dat de halve koffer al vol is

en nu wordt het proppen om alles er in te krijgen, oh haha.

Zoals altijd als ik op vakantie ga vind ik het leuk om 

wat kaarten te versturen naar wat mensen, gewoon zo'n 

goedkope kaart met een toeristisch plaatje er op.

Mocht je een kaart willen ontvangen stuur mij dan 

een mailtje, je hoeft daar niet je adres in te zetten,

mocht ik je kiezen, dat doe ik helemaal willekeurig,

 stuur ik je een mailtje om je om 

je adres te vragen, ik kan je wel via hier laten reageren

en dat ik dan later vraag om mij te mailen maar daar

reageert niemand ooit op, geen idee waarom.

Misschien kijk je maar af en toe hier, dat zou kunnen.

Maakt ook helemaal niet uit, ik zie je mailtje tegemoet

en ik ga even verder puzzelen met mijn koffer.

Oh ja, de webwinkel is vandaag nog open, daarna

gaat hij voor onbepaalde tijd weer dicht.

Ik zal de laatste kerstkaarten nog een beetje afprijzen.

Ik wens je een heel fijn weekend.

-X-

Knippen, plakken en vouwen.

Vandaag weer eens een ouderwetse zelfmaker, 

helemaal in de sfeer van deze dagen, zelf heb ik geen

kerstversiering dit jaar, ik ga begin volgende week naar

Wenen en P. geeft er niet zoveel om :-)

Je maakt deze het beste van stevig papier, niet te dun,

want dan blijven ze niet zo mooi in model.

Het papier knip je in een vierkant, dat kan elke afmeting

zijn, deze zijn bijvoorbeeld 15 bij 15 centimeter.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Poppetje

Toen ik zwanger was van mijn zoon Daan, tekende 

ik alle geboortekaartjes zelf, de ene na andere,

met het getekende poppetje wat op de foto staat.

Dat poppetje is een blijvertje gebleken, ik tekende 

er honderden in de jaren daarna voor mijn kinderen.

Omdat het eigenlijk alleen een driehoekje is met een

hoofdje kon ik ze in van alles laten doen.

Jaren later haakte ik de pop naar mijn eigen voorbeeld,

laatst vond ik de pop ergen in een koffer, ik was 

helemaal vergeten dat ik hem ooit gemaakt had..

Vlak daarna kwam mijn zoon naar Amsterdam, om te 

vertellen dat zijn vriendin Julia zwanger was,

het was allemaal nog heel pril, maar nu mag ik het 

dan toch eindelijk vertellen, aaah zo fijn..

Zo fijn dat Daan zijn plek heeft gevonden in Wenen,

dat ze dit avontuur samen aan durven gaan en wat

bijzonder dat ik nu oma wordt (haha, ik ben oud :-))

Het oma zijn op afstand wordt wel een uitdaging,

dat worden heel veel reisjes naar Wenen.

Ik zal de pop die ik maakte naar het poppetje op

het geboortekaartje van Daan eens een jurkje geven

zodat ik hem mee kan nemen voor het kindje :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Winterslaap

Goedemorgen op deze wederom grijze en donkere 

maandag, ik moet zeggen dat ik echt met veel moeite 

uit mijn bed kom deze dagen, het is zo lekker onder 

mij stapel dekens terwijl het buiten waait..

Niet dat ik niet op tijd naar bed ga, ik denk soms al 

om 9 uur in de avond, zal ik al..maar dan probeer ik

het nog een beetje te rekken.

Het is zo donker nog 's ochtends dat ik mijn ritme een 

beetje kwijt ben en ik draai me vaak nog even om

in plaats van op te staan en dan lig ik een beetje te

dommelen, maar daar wordt ik dan weer heel suffig van.

Overdag heb ik vaak niet het gevoel dat ik echt wakker

ben geworden en dat ik zo in slaap zou vallen als 

ik even op bed zou gaan liggen.

(de fles op de foto heeft eigenlijk niets met dit verhaal 

te maken, het was de enige foto van een deken 

die ik had, haha)

Dat ik de hele dag in wol gehuld ben, ik ben nogal 

kouwelijk en heb vaak een coltrui en een een vest aan,

helpt mij niet bepaald van dat suffige gevoel af.

Ik ga elke dag een uurtje fietsen en ik slik allerlei

vitamines maar het lijkt allemaal niet te helpen.

Mocht je dit op de enige manier herkennen en de

perfecte, of minder perfecte, vind ik ook al fijn,

remedie weten tegen het gevoel dat je zo ongeveer

in een winterslaap bent gesukkeld, weten, zou je mij

dat willen laten weten..

Bij voorbaar dank.

Ik ga maar eens een kopje koffie drinken, in de hoop

dat ik wat wakkerder wordt, ik moet een hoop doen

vandaag waarbij ik een helder hoofd goed zou 

kunnen gebruiken en ondertussen kijk ik uit naar

het moment dat ik weer onder mijn dekentje kan

kruipen, oh haha, dat duurt nog wel even..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Zuidwesten wind

Mijn moeder hield helemaal niet van de wind, dacht 

ik toen ik vanochtend net wakker was en buiten 

de wind hoorde gieren langs het huisje..

Ze hield ook niet van regen en al helemaal niet 

van de zee, wat niet fijn voor haar was, want

we woonden jaren lang,

zo ongeveer op loopafstand van de zee...

Ik denk dat ze een beetje bang was van de kracht er van,

of misschien de onvoorspelbaarheid en zodra ze kon 

verhuisde weg van de zee en de wind die nu eenmaal

vaak waait als je aan de kust woont.

Ik hou van de zee, van de wind en de regen in dat opzicht

lijk ik totaal niet op haar, maar de laatste tijd merk ik

wel eens dingetjes op bij mezelf waarvan ik dan denk,

nu ben je net je moeder, ohoh, maar het is goed zo.

Vandaag gaan we de as van mijn moeder uitstrooien,

samen met mijn broer en zus die speciaal uit Spanje

over kwam, vandaar dat ik aan haar dacht.

Het is vandaag een regenachtige dag en er staat een 

stevige zuidwesten wind maar toch gaan we..

We brengen haar terug naar de Veluwe waar ze 

geboren is, zo ver mogelijk weg van de zee, ergens

in het haar zo geliefde bos waar de wind niet 

buldert maar de blaadjes zachtjes laat ritselen...

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Bloemen voor P.

Eigenlijk is mijn streven altijd om voor 9 uur een bericht

te posten, maar ik werd, oh wonder, pas om half 9 wakker.

Dat gebeurd me eigenlijk nooit, maar misschien is er een

zorg van me af gevallen en ben ik ontspannen :-)

Gisteren kregen we deze prachtige bloemen van de moeder

van P. om hem te feliciteren met zijn nieuwe baan.

Dat klinkt misschien niet zo heel bijzonder, ware het niet 

dat hij al drie en een half jaar aan het solliciteren is en zo

ongeveer 500 keer reageerde op een vacature..

Uiteindelijk komt het neer op leeftijd, het kan niet liggen aan

zijn opleiding, hij is econoom met veel IT ervaring,

maar dat werd nooit echt gezegd, wel werd er een beetje

omheen gepraat, soms een beetje zenuwachtig :-)

Je hebt teveel ervaring, dat is een goeie, te goed opgeleid,

je past niet in het team en oh ja, ook een hele fijne;

we voelen geen klik, met een sollicitatie via de mail, haha.

Enfin, uiteindelijk zette ik een oproep op Twitter,

behalve veel steunbetuigingen was er een hele fijne

reactie, waar nu iets is uitgekomen, na een lange

en intensieve selectieperiode, zo spannend.

De stress in deze jaren was groot, heel groot

op verschillende niveau's, de afwijzingen, het wachten,

onzekerheid, het verliezen van hoop, de moed weer

vinden om het nogmaals te proberen, constant hier

samen zijn in het kleine huisje en al helemaal niet

te vergeten het financiële aspect van één en ander.

Maar we hebben het volgehouden, hij meestal wat 

beter dan ik, dat moet ik echt zeggen, stresskip die ik ben.

En uiteindelijk komt het toch nog goed, ooh, ik kan 

het me nog nauwelijks voorstellen.

Ik deel dit omdat er vast andere mensen zijn die in 

een vergelijkbare situatie zijn, tegen hen wil ik zeggen;

hou vol, er komt een keer een kantelpunt, waarbij de 

dingen ten goede zullen keren, die gedachte heeft

mij op de been gehouden..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Kaarten en wantjes

Nu maak ik eigenlijk bijna nooit reclame voor mijn kaarten,

of voor mijn handwerk, ik zet wel eens een foto in mijn 

stories van Instagram en af en toe eens hier.

Dat komt omdat ik me er eigenlijk altijd wat ongemakkelijk

bij voel, als je reclame wil zien dan kijk je wel tv, niet?

(dat doe ik dus ook niet, tv kijken, haha)

Maar soms moet je toch even laten weten dat je wat 

gemaakt hebt, niet, anders gebeurt er gewoon helemaal

niets qua verkoop en dat is ook niet helemaal de bedoeling.

Laatst verkocht ik een stapeltje kaarten aan een andere 

webwinkel, wholesale heet dat, dat vond ik nog eens wat.

Zelf zou ik daar dan helemaal niet aan denken, dat een

ander winkeltje ze zou willen verkopen, noch heb ik

ooit iemand benaderd met de vraag of ze dat willen.

Wat zou je ook moeten zeggen, hallo, ik heb hele leuke 

kaarten, wil je ze verkopen, wel, dat gaat nooit gebeuren :-)

Dus je mag wel zeggen dat ik een falend PR beleid heb,

je zo bescheiden mogelijk opstellen en reclame 

is een soort van onmogelijke combinatie..

Dus; ik heb best nog wat kerstkaarten en wantjes en de 

webwinkel gaat over 10 dagen dicht voor een tijdje.

Met de kerst ga ik naar Wenen en daarvoor moet ik

mijn koffer inpakken en me druk maken over van

alles en nog wat, zoals ik dat altijd doe voor ik weg ga,

oh haha, is echt waar :-))

Nou, dat gaat best goed zo met die reclame, dacht ik,

mocht je iets bestellen dan zal ik het zo gezellig

mogelijk maken allemaal.

Ik wens je een fijne dag

-X-

Fotostudiootje

Nu de dagen zo donker zijn is het eigenlijk een wonder

dat het me nog lukt om wat foto's te maken die er

een nog beetje behoorlijk uit zien.

Laatst liet ik mijn camera vallen, of eigenlijk viel hij 

zelf, ik pakte iets in de kast waar hij in lag en toen 

kukelde hij naar beneden, nu doet hij het niet meer.

En omdat ik niet zomaar een nieuwe kan kopen, 

neem ik alle foto's met mijn telefoon.

Bovendien is het zo donker in het huisje dat er maar

een uurtje ofzo per dag een beetje aardig licht is,

bij het raam aan de voorkant.

Daar staat mijn bureau, met mijn pc, maar daarnaast

heb ik een klein beetje ruimte als ik alles aan de 

schuif en daar maak ik mijn foto's, oh haha,

ook die voor de webwinkel. 

Het vraagt wel het uiterste van mijn geduld en 

creativiteit om er iets van te maken, het is zoiets

als roeien met de riemen die je hebt..

(en al helemaal niet denken aan mensen met grote

werkruimtes en meer middelen, dat helpt niet,

of om in de spreekwoorden te blijven; dat helpt

je van de wal in de sloot en het laatste waar

ik wil liggen is in de sloot ;-))

Ik wens je een fijne dag, en misschien een beetje

zonneschijn.

-X-

Kaartjes stempelen

Waar ik echt heel erg goed in ben is dingetjes verzinnen

voor de webwinkel die heel veel tijd kosten, ik mag wel

zeggen dat het een talent is, haha.

Wantjes haken, postzegels uit sorteren op kleur of thema,

het vouwen van sterren en bootjes, inpakken van bestellingen,

mooi papier zoeken, een lintje hier, een plaatje daar.

Allemaal leuk maar ik moet wel echt in de Zen-stand.

(waarmee ik bedoel, als je haast hebt dat het dan echt niks

gaat worden, een eindtijd in gedachten hebben is ook 

geen goed idee, je begint ergens en het is klaar als 

het klaar is, dat is hoe het, het beste werkt :-)

Laatst dacht ik dat het misschien een goed idee was

om kleine kaartjes te maken, die je als label kunt

gebruiken door er een gaatje in te maken met een 

perforator, of als naamkaartje op een bord, of om 

het op een pakje te plakken..

Eerst moest ik alle kaartjes snijden, oh nee, eerst

geschikt papier, dus de hele papierla moest leeg, haha,

daarna het snijden, en nog een keer heel precies 

bijsnijden, anders waren ze niet even groot.

(ik ben ook heel precies, als er het er niet super

netjes uitziet gooi ik het zo in de prullenbak)

Dan kleine papieren bandjes er om maken, fotograferen,

photoshoppen, want het is eigenlijk veel te donker om 

goede foto's te maken en dan in de webwinkel zetten.

Ik verkocht een paar setjes van deze,

als je het allemaal in uren uit zou rekenen,

verdien ik er helemaal niets aan, enfin het zij zo..

De winst zit hem in het kalm bezig zijn met iets leuks.

Je kan deze natuurlijk ook zelf maken als je dat leuk vindt,

de kaartjes zijn 5 bij 7,5 cm (precies 7,5, natuurlijk :-))

groot, je kan ze snijden van dunne karton.

In deze tijd zijn er overal kleine kerst-stempeltjes

te koop, dus die stempel je dan op je kaartjes (logisch)

Ik wens je een fijne maandag

-X-

Koffietentje

Elke ochtend drink ik een kopje koffie, gewoon thuis,

soms samen met P. soms alleen, ik ben soms

nogal vroeg wakker, en dat is prima zo..

Maar soms verlang ik naar zo'n fijn koffietentje zoals

in Lucca, waar je als start van de dag even langs

kunt gaan om je dagelijkse koffie te drinken, met een

lekker broodje of een croissantje erbij, niet altijd

natuurlijk want ik zou helemaal dichtgroeien ;-)

Zo'n tentje met de perfecte cappuccino of macchiato

die je besteld aan de bar, of misschien hoef je helemaal

niet meer te zeggen wat je wil hebben omdat de barman

allang weet wat je gaat zeggen, zoals in dit tentje

waar ze na twee dagen al gewoon precies

het juiste neer kwamen zetten omdat ze hadden

onthouden wat je eerder bestelde, zo leuk.

Mijn dochter Judith en ik zijn hier elke ochtend

geweest, ik dronk koffie, zij thee, we maakten een 

praatje met de barman, hij leerde ons wat Italiaans,

wij probeerde het te spreken tot zijn grote plezier,

waarschijnlijk leek het nergens naar, haha.

We zagen ook vaak dezelfde mensen, die gewoon 

staande aan de bar hun koffie dronken, terwijl ze met

elkaar het grote en kleine nieuws doornamen.

Een heerlijk gebeuren en vaak als ik zo in de

ochtend alleen mijn koffie drink verlang ik even

naar zo'n gemoedelijk tentje met heerlijke koffie,

en een praatje over van alles en nog wat.

Ik heb het nog niet gevonden, dus ik babbel
maar wat tegen jullie, 's ochtends als ik mijn
koffie drink en zit te typen aan mijn tafeltje :-)

Ik wens je een fijn weekend

-X-

Knoopjes

Laatst keek ik eens even in mijn boek Lov-ing wool,

gewoon om eens te zien of ik het nog wel een leuk boek 

vind en misschien ook wel om te zien of ik het 

anders had gedaan mocht ik het overdoen..

Dat was behalve de cover en de naam niet zo, ik denk

dat ik het net zo gedaan had, beter dan dit kan ik het niet.

Ook bedacht ik me dat het misschien leuk zou zijn om

af en toe eens een patroon te delen uit het boek.

Ze staan anders maar ongebruikt in een mapje op 

mijn pc te verstoffen, haha

Dus bij deze de knoopje, het is heel simpel; je haakt

een klein rondje van vasten, dan laat je een draad 

van een centimeter of 50 aan het werkje hangen.

Hoe dikker de wol is die je gebruikt, hoe groter de

knoop, maar dat spreekt voor zich, toch?

Dat draadje steek je door een naald en dan steek je

de naald steeds in het midden, de draad niet te
strak aantrekken en verdeel je de de steken

zo dat je een gelijkmatige knoop krijgt.

Oh ja, hartelijk bedankt voor alle vriendelijke
woorden over mijn vermeende blog-block
en over het maken van berichten waar je verder
niet zo veel aan hebt, maar misschien wel
gezellig zijn, ik maakte er meteen maar eentje :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Dag Blog-block

En ooh, nu heb ik een echt blog-block, ik weet ineens 

niets meer te zeggen en alles waar ik aan denk lijkt 

ineens zo onbeduidend en onzinnig..

Ik typte in de afgelopen jaren zo ongeveer 2500 berichten,

allen van geen groot belang, maar gewoon over de 

kleine dagelijkse dingen, leuk en minder leuk..

Maar nu de dagelijkse vaart eruit is, heb ik het gevoel dat

ik met echt iets moet komen, maar ik heb geen idee

wat dat Echt dan zou moeten zijn, echt niet :-)

Dus de bezem moet even door de muizenissen,
(dat woord schoot me te binnen, gebruikt iemand
dat nog wel eigenlijk? )
in mijn hoofd heen, weg met die tobberige gedachten.

Het stof (het zorgen-stof) moet opgeveegd 

worden en een soort van luchtigheid moet zich weer

meester van mij maken, ik ga gewoon weer lala bloggen

zonder mij al te veel af te vragen of het waardevol

of zinnig is en vooral zonder de zorg of iemand

het wel leuk vind, weg met die blog-block, oh haha.

Ik wens je een fijne dag
en ik zeg gewoon tot morgen :-)

-X-

Oh ja, bloggen..

En ooh, is er zomaar weer een week voorbij, 

ik ben niet gestopt hoor met bloggen, elke ochtend

denk ik ; oh ja, ik moet iets op mijn blog zetten,

maar de gedachte vervliegt net zo snel als hij opkwam.

Komt bij dat ik niet zo fit ben dus ik denk dat mijn 

energie daar aan op gaat en ik niet veel over heb..

Enfin, hier een bloemetje voor jou en ik wens je 

een warme week (wat is het ineens koud hè?)

-X-

Achter de geraniums

Eigenlijk zit ik de laatste tijd een beetje achter de

geraniums, ik heb absoluut niet zo'n interessant raam

als dit wat ik fotografeerde in Lucca..

Eigenlijk heb ik zelfs niet eens geraniums, maar gewoon,

luxaflex waardoor ik naar buiten kijk, naar de straat.

Maar zelfs daar gebeurt eigenlijk niet veel bijzonders,

het is een doodlopende straat, en er komt wel eens een

auto langs, of iemand op een fiets, soms laat iemand

een hondje uit in het parkje langs het kanaal,

af en toe is de lucht blauw, vandaag regent het..

Als ik geluk heb vaart er een boot langs, maar dat is 

het wel zo'n beetje, binnen gebeurt ook niet zoveel.

Ik doe wat dingen voor de webwinkel, veeg het huisje

aan, haak een beetje en kijk af en toe wat Netflix.

Eigenlijk vind ik het voor nu prima zo, maar ik vraag 

me soms wel af hoe dat nu verder moet mijn blog,

zijn er nog verhalen te vertellen?

Als er eentje langs komt drijven, zal ik hem zeker

uit de lucht plukken, maar als ik er een keertje niet 

ben hier, dan zag ik er geen, dan zit ik hier in de

ochtend, achter mijn onzichtbare geraniums 

naar buiten te staren, waar dan ook weer niet

zoveel gebeurd..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Postduif

Vanuit Lucca stuurde ik verschillende mensen een kaartje,

naar bekenden maar ook naar wat mensen, die ik niet ken,

ik kreeg hun adres, na een oproepje van mij, via hier

en Instagram, ik hou van ansichtkaarten schrijven.

Het hoort bij vakantie vind, een paar, eigenlijk beetje 

lelijke, kaarten uitzoeken, een klein berichtje er op 

zetten en een buitenlandse postzegel plakken, heerlijk.

Dan het zoeken naar een brievenbus, in deze hebben we 

de kaarten maar niet gedaan, hij zat overvol en wie weet

hoe lang de kaarten er al in zaten, misschien wordt hij

wel helemaal niet meer geleegd..

Toch deden mijn kaarten er weken over om uiteindelijk

in Nederland en wat andere landen aan te komen,

ik denk dat sommige er nog niet eens zijn.

Ik vraag me dan af, waarom het zolang duurt, blijven

ze ergens liggen op een stoffig postkantoortje, maken

ze nog stiekem gebruik van de postkoets of nog 

sprookjesachtiger; de postduif?

Ik mag graag het laatste denken, zo'n duif met een petje

op, zodat hij herkenbaar is en een klein tasje met kaarten.
(dan snap ik overigens dat het zo lang duurt, zo'n
klein duifje en dan zo'n eind vliegen)

Ik zal het nooit weten maar mocht iemand een 

postkoets of een duif met een petje gezien hebben

zou je het mij dan willen laten weten ;-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Oh, de zee..

Heel af en toe rijden wij naar de zee, meestal ergens

in Noord Holland, gewoon omdat ik soms zo kan

verlangen naar de zee,  even de wind voelen, naar

de eindeloze leegte turen en de golven horen, soms 

zachtjes, soms bulderend, heerlijk..

Deze keer gingen we naar Egmond aan zee, het dorpje

zelf is niet zoveel aan vind ik, veel flats en volledig 

ingericht op toeristen (net als ik, haha) maar op het strand

staan, in het seizoen, van die prachtige ouderwetse,

strandbankjes, ik zou niet weten hoe je ze anders

zou moeten noemen, weet jij het ?

Je hebt niet veel fantasie om de badgasten, prachtig 

woord, voor je te zien van  lang geleden, in badpakken

met pijpjes en zonnehoeden op en rieten manden met 

lekker bij zich, zittend op zo'n mooi bankje.

Toen we aankwamen op het strand werd de lucht 

donkerder en donkerder, toch wandelden wij

in de straffe zuidwesten wind het strand op.

We dachten de bui wel voor te kunnen zijn, maar dat 

was niet het geval, het begon me daar toch te regenen,

aan de ene kant scheen de zon nog en terwijl wij ons
naar de auto haasten, maakte ik nog snel
even deze foto..

Kletsnat kwamen we bij de auto aan, mijn oren

suizend van de wind, maar oh wat heerlijk was 

het weer gewoon even op het strand..

Ik wens je een fijne dag

-X-

Lezen

Altijd als ik op vakantie ga, ben ik altijd weken van te

voren bezig met het zoeken naar de juiste boeken.

Niets zo vervelend als niet het juiste boek bij je hebben..

Ik neem er ook altijd veel te veel mee, wie heeft er nu tijd

om 5 boeken in een week te lezen, ik niet, hoewel ik altijd

het beeld heb dat ik voornamelijk veel zal gaan lezen..

Deze keer had ik onder andere De acht bergen van 

Paolo Cognetti bij me, dat was een tip van iemand hier 

op mijn blog, een hele fijne tip want ik vond het prachtig.

Ik was meteen gegrepen door het verhaal,wat speelt in de

bergen van Noord Italië, over vriendschap, eenzaamheid

en volwassen worden, in een mooie stijl geschreven.

Mijn dochter Judith had het boek Big Magic bij zich

van Elizabeth Gilbert, over creativiteit en dat een ieder

dat in zich heeft in welke vorm dan ook.

Zij motiveert je om jezelf te blijven ontwikkelen, los van

resultaat, niet perfect te hoeven zijn en gewoon lekker

aan te rommelen, ritselen zoals ze dat noemt.

Waar ik niet zo van hou in boeken is als je direct wordt

aangesproken; dat ze; je dit en je dat schrijven, maar 

dat is persoonlijk, verder een aanrader.

Onnodig te zeggen dat ik niet alle boeken die ik bij

me had gelezen heb, er was zoveel moois te zien

en te ervaren, dat ik er niet aan toe kwam..

Ik moet zeggen dat ik alweer aan het rondkijken ben

voor nieuwe boeken, in december ga ik naar mijn 

zoon in Wenen en ik wil toch minstens 5 mooie 

boeken bij me hebben haha..(tips welkom:-)

Ik wens je een fijne dag

-X-

Jammer..

Regelmatig bereikt mij het bericht dat mensen 

teleurgesteld zijn omdat er een artikel in mijn 

webwinkel is uitverkocht, dat begrijp ik.

Van de meeste artikelen is er maar eentje, zoals van 

de wantjes die ik allemaal zelf haak en zo ook van de

vintage dingetjes en de postzegels die ik vind.

Ik denk zelf dat dat juist leuk is dat er overal zomaar

eentje van is, maar die menig wordt niet altijd gedeeld :-)

Soms kan het zo zijn dat alle verkochte artikelen nog niet

uit het winkeltje zijn gehaald omdat ik druk bezig ben

met inpakken of gewoon met andere dingen die

het dagelijkse leven van mij vragen, net zoals 

bij een ieder ander denk ik zo.

Ik doe mijn uiterste best om het zo goed mogelijk

 te doen, meer kan ik niet doen..

Ik wens je een heel mooi weekend

-X-

Ik wil niet..

Laatst fietste ik naar huis in de regen en ik had het

koud, ik fietste langs een flatgebouw en hoorde 

een kind echt keihard gillen; ik wil niet naar de dieren-

tuin, ik wil dahat (met zo'n uithaal) niet, ik wil niet..

Daar moest ik even om glimlachen, hoewel ik het wel

te doen had met de ouders, ik weet het nog goed van 

de onwillige kinderen die het op een gillen zetten..

Maar ook dacht ik, wat heerlijk als je gewoon lekker

kan gaan gillen als je ergens geen zin in hebt, 

gewoon gaan schreeuwen en dan is er altijd wel een 

volwassene in de buurt die dan zegt; maar liefje toch,

en je dan probeert te sussen (het kan natuurlijk ook 

zijn dat je op je donder krijgt maar dat is het risico

misschien best waard;-)

Later deze week had ik verschillende momenten waarop

ik eigenlijk ook best zin had om te gillen dat ik dat

niet wilde; toen ik naar de tandarts moest, toen ik kaarten

bij moest bestellen en ineens de hele bestelpagina anders

was (ik heb er een gloeiende hekel aan als dingen op 

mijn pc, die goed werken er ineens anders uitzien)

Toen ik iets voor de webwinkel zocht wat ik niet kon

vinden (omdat er hier zo weinig opbergruimte is, alles staat

 in manden en dozen op elkaar gestapeld en niet op de pak)

Maar dat doe ik natuurlijk niet, stel je voor, haha, dat ik 

stampvoetend en huilend sta te roepen hier in de kamer,

nee, ik haal diep adem en ga gewoon voort, 

mopperend, dat wel..

Maar soms lijkt het me heerlijk al je frustratie over 

het dagelijkse Gedoe er uit te gooien en te gillen;

ik wil dat niet, ik wil alleen maar met een breiwerkje

op de bank zitten, met een kopje thee en een koekje

als dat mogelijk is, alleen maar dat :-)

Ik wens je een fijne dag

-X-